1. เกิดจากการผสมพันธุ์ในสายเลือดเดียวกัน จากวัตถุประสงค์เพื่อให้รูปร่างสวยงาม มีคุณสมบัติตามต้องการ
ซึ่งเราจะเห็นได้จากหมาบางแก้วที่วิปลาสเนืองๆ หรือพิทบูล ที่เวลากัดแล้วโหดร้ายไร้สติ หรือล๊อตฯ ที่ไม่รู้ที่มาที่ไปของพ่อแม่
2. เกิดจากความเครียดสะสม อันเป็นผลมาจากการเลี้ยงดูหรืออยู่ในภาวะอารมณ์เก็บกด เช่น ติดสัด อันนี้เป็นได้ทุกหมาตามภาวะอารมณ์
3. เกิดจากสัญชาติญาณจ่าฝูง และการเป็นตัวของตัวเองของหมา เช่น มันยอมรับนายผู้ชายว่าเป็นจ่าฝูงของบ้าน และมันคิดว่าตัวมันเป็นเบอร์สองของบ้าน(ฝูง) นายผู้หญิง ลูก และคนแก่ในบ้าน เป็นลำดับรองลงมา เมื่อนายผู้ชายไม่อยู่บ้าน มันจะคิดว่ามันเป็นผู้คุมฝูงแทน ซึ่งเคยเกิดกรณีเหล่านี้ หมาจะกัดคนแก่ ผู้หญิง หรือเด็กหากนายผู้ชายไม่อยู่บ้าน ส่วนใหญ่กรณีแบบนี้จะไม่กัดรุนแรง แต่กัดเพื่อแสดงอำนาจให้สมาชิกอยู่ในโอวาทของมัน เว้นแต่ มันคิดว่า เบอร์สอง กับเบอร์สามตำแหน่งใกล้ชิดกัน มันก็จะเป็นกรณีแย่งอำนาจ หรือความรัก (หมามันเห็นว่า พ่อ(จ่าฝูง)รักมัน และรักลูกตัวเล็กๆ พอๆ กัน) ที่เราเรียกว่า มันอิจฉา เมื่อพ่อไม่อยู่บ้าน มันก็จะกัดเด็ก
ที่หมาบางพันธุ์มันไม่ชอบเด็กเล็ก ก็ไม่ควรปล่อยให้อยู่กับเด็กตามลำพัง อาจจากสัญชาติญาณนักล่า พวกหมาที่ไม่ชอบเด็กเช่น อาคิตะ ล๊อตไวเลอร์ หรือพิทบูลซึ่งตัวนี้ดูยาก ปกติมันก็เล่นกับเด็กสนิทสนม แต่พออายุสัก 3 ปีมันเกิดดุขึ้นมาเฉยๆ
ในเวปพิทบูลมีหลายกูรูบอกไว้ว่า พอถึงเวลามันจะดุทุกตัว
กรณีที่ 3 นี้ เคยเกิดขึ้นเยอะในต่างประเทศ รวมถึงประเทศไทยด้วย แต่ไม่ค่อยเป็นข่าว
ซึ่งว่ากันว่า ล๊อตฯ และบางแก้ว มันขี้อิจฉา จริงเป่าพี่เล็ก
