Adventure SAPA : เวียดนามเหนือกับเสือเมืองเดช

[khunhan]

ผมมีวิธีแก้ครับพี่ ได้สวยทั้งวิว และสวยทั้งนางแบบ
เอาถังขยะออกสิพี่ แค่นี้ก็ แจ่มแล้ววว.

ก็จริงนะ

พี่หมายไม่มา เราเที่ยวเมือง Lao Cai กันต่อดีกว่า

ยังอยู่หน้าสถานีรถไฟ ที่จริงอากาศร้อน แดดเปรี้ยง ๆ เลย



คนขับรถพาเราชมเมืองอย่างช้า ๆ แล้วก็พาเรามาที่นี่ ด่าน ด้านหลังเป็นเมืองจีน

[khunhan]

ขากลับก็แวะชมทิวทัศน์เหมือนคนที่นั่งรถเที่ยวทั่วไป แต่จะให้ปลึ้มเหมือนตอนปั่นขึ้นมาคงจะไม่




หากแต่พี่ลังมะห์ ก็ยังปลื้มไม่เลิก เก็บภาพไว้ตลอดเส้นทาง



กลับขึ้นมาเที่ยวในเมืองกันอีกครั้ง ที่นี่ น่าจะเป็นสนามกีฬา เสียดาย มันรกเรื้อเหลือเกิน



กับลุงโฮอันเป็นที่รักยิ่งของชาวเวียดนาม







อากาศเย็นสบายเหมือนเค้าเปิดแอร์ทั้งเมือง นั่งตรงไหนก็..สบาย



อยากตะโกนดัง ๆ ดีจังเล้ย....แต่อยู่กลางเมือง ไม่ใช่กลางป่า จึงได้แต่กระโดดโลดเต้น





มองมุมไหนก็..สวย



นั่งมุมไหน ก็..งาม

[khunhan]

ชมภาพในเมืองต่อนะคะ





ดูเอาเถอะ นี่นายแบบ-นางแบบ หน้าตาพื้น ๆ กล้องธรรมดาตัวเล็ก ๆ ยังงามได้ขนาดนี้



ความงามของภาพที่เราเก็บมา ยังไม่ได้ซักเสี้ยวของความรู้สึกที่เราสัมผัสได้





ภาพนี้ต้องขยาย



หายเหนื่อยจริง ๆ

[hfs3000]

[เสี่ยวภูธร]

ถ่ายภาพสวยครับ แต่ภาพมืดไปหน่อยต้องใช้ตัวช่วยหน่อยครับ

[จับฉ่าย 09]

เยี่ยมครับสุดยอดจริงๆผมติดตามป้า Khunhan,Sea Falcon มาหลายทริปแล้วสนุกและหน้าติดตามครับ ผมวางแผนไว้เหมือนกันว่าเมื่อครบอายุราชการแล้วก็จะออกท่องเทียวไปเรื่อยๆเป็นการให้รางวัลกับตัวเอง แต่เมื่อติดตามสรุปทริปของพวกเราชาวเสือแล้วสงสัยผมต้องหาเวลาไปเที่ยวก่อนถึงเวลานั้นเสียแล้ว ขอบคุณครับสำหรับภาพสวยๆและข้อมูลต่างๆขอบคุณครับแล้วผมจะตามรอยไปที่หลัง ขอบคุณครับ

[mommyboy]

รูปก็เยอะ คารมแต่ท่านก็ระดับเทพ

ดูมา 2 วันแล้วพึ่งถึงหน้า 2 เอง ยังกะนั่งฟังป้าเล่านิทาน

[khunhan]

ถ่ายภาพสวยครับ แต่ภาพมืดไปหน่อยต้องใช้ตัวช่วยหน่อยครับ

ขอบคุณค่ะ เฮียเสี่ยว
งง ๆ อยู่เหมือนกันค่ะ เพราะภาพก่อนส่งนั้นสว่างดี แต่พอส่งแล้วไหงมืด ๆ อย่างนั้น สงสัยว่าสี พี่ Sea Facon กับสี พี่บังมะห์ทำให้ภาพดูเข้มกว่าภาพจริง เดี๋ยวต่อไปจะปรับความสว่างภาพอีกนิดลองดูนะคะ

เยี่ยมครับสุดยอดจริงๆผมติดตามป้า Khunhan,Sea Falcon มาหลายทริปแล้วสนุกและหน้าติดตามครับ ผมวางแผนไว้เหมือนกันว่าเมื่อครบอายุราชการแล้วก็จะออกท่องเทียวไปเรื่อยๆเป็นการให้รางวัลกับตัวเอง แต่เมื่อติดตามสรุปทริปของพวกเราชาวเสือแล้วสงสัยผมต้องหาเวลาไปเที่ยวก่อนถึงเวลานั้นเสียแล้ว ขอบคุณครับสำหรับภาพสวยๆและข้อมูลต่างๆขอบคุณครับแล้วผมจะตามรอยไปที่หลัง ขอบคุณครับ

สวัสดีค่ะ ท่านจับฉ่าย

ขอบคุณที่ติดตามชมและให้กำลังใจ
ทีแรกก็คิดเหมือนคนส่วนใหญ่ค่ะ ว่าไว้เกษียณก่อนแล้วจะทำโน่นทำนี่
แต่พอเอาเข้าจริง ๆ เวลา ไม่ได้รอเราอย่างนั้น
เราต่างไม่มีใครรู้...ว่าจะมีวันพรุ่งนี้หรือเปล่า?

มาถึงตอนนี้ ก็รู้สึกว่า..
ไม่ว่าจะทำอะไรก็ตาม จงทำปัจจุบันขณะ ให้สมบูรณ์ที่สุด
อย่าเสียดาย เมื่อเวลาผ่านไปแล้ว
อย่าแสวงหา เมื่อเวลายังมาไม่ถึง
ทุกอย่าง ณ ปัจจุบันขณะ เหมาะที่สุด ดีที่สุดสำหรับเราแล้วล่ะค่ะ

ขอให้ประสบความสำเร็จอย่างที่ตั้งใจ นะคะ

รูปก็เยอะ คารมแต่ท่านก็ระดับเทพ

ดูมา 2 วันแล้วพึ่งถึงหน้า 2 เอง ยังกะนั่งฟังป้าเล่านิทาน

เป๊าะ ..มันคงเป็นนิทานที่ต้องเล่าขานกันอีกยาวนาน..น เลยละ
แต่ที่สำคัญกว่านั้น ...มันเป็นเรื่องราวที่เกิดขึ้นจริง และทุกคน สามารถสัมผัสและทะลุสู่มิตินั้นได้จริง เชื่อป้าเถอะ

[aphrodite]

เฮ้อ...จบอีกแล้ว...โปรดติดตามตอนต่อไป
Trip นี้พี่เมืองเดชไม่ค่อยยิ้มเลยนะคร๊าบ...สงสัยไม่ค่อยรักเด็กแล้ว

[เมืองเดช]

เผลอ...แป๊ปเดี๋ยวมา 11 หน้าแล้ว ช่วงนี้งานเข้าครับ ว่ากันไปเรื่อยๆเลยครับ.

[เปิ้ล หาดใหญ่]

แล้วเดินทางกลับบ้านกันโดยวิธีไหนคะ ?

[khunhan]

เฮ้อ...จบอีกแล้ว...โปรดติดตามตอนต่อไป
Trip นี้พี่เมืองเดชไม่ค่อยยิ้มเลยนะคร๊าบ...สงสัยไม่ค่อยรักเด็กแล้ว

ย้า...ง ยังไม่จบนะโจ aphrodite นี่เดินเที่ยวในเมือง SAPA ยังไม่ทั่วเลย เดี๋ยวเดินกันต่อ..ส่วนพี่เมืองเดช ที่ทำหน้ามุ่ย เพราะยังไม่ค่อยมีโอกาส . รักเด็ก

แล้วเดินทางกลับบ้านกันโดยวิธีไหนคะ ?

แหะ ๆ อยากกลับแล้วเหรอ ใจเย็น ๆ เดี๋ยวป้าพาเดินให้ทั่วเมืองก่อน แล้วจะพากลับนะ

ในสวนดอกไม้กับชายหนุ่ม


มุมนี้โรแมนติกมาก



ถึงอยู่คนเดียวก็ไม่เหงา



ถ่ายเป็นทีมก็ดูดี



ภาพนี้ พี่หมายเป็นผู้กำกับภาพ



ไหงพี่หมายแยกมาเดี่ยว ๆ งั้นล่ะ??



มาดูแต่หนุ่ม ๆ กันบ้าง



เสือเมืองเดชอยากกิน แอ็ปเปิ้ลลูกเล็ก ๆ สด ๆ ราคาไม่แพง

[khunhan]

ที่หน้าโบสถ์กลางเมือง



บันไดเดินลงไปจับจ่ายร้านขายของที่ระลึก



ร้านค้าตั้งเป็นแผล หัวหน้าเมืองเดช กับเด็กม้งเอ้ย! พี่บังมะห์ กำลังเดินชมร้านค้า



วันนั้นเราเดินชมเมืองและปิดท้ายด้วยการชมร้านค้าซื้อของที่ระลึกเท่านี่จะสามารถพกพากลับบ้านได้มาฝากคนที่บ้าน ไว้ต่อวีซ่าครั้งต่อไป

กระทั่งพอใจ พี่บังมะห์ขอตัวกลับไปหุงข้าวกิน ส่วนเรา 3 คน พากันไปกิน Hot Pot อร่อยและถูกมาก
วันที่มาถึง ด้วยความที่อากาศเย็นและอยากเลิมฉลอกการมาเยือน SAPA เราจึงเลือกกิน Hot Pot ปลาแซลมอนเจ้านี้ เพื่อให้พี่บังมะห์ร่วมทานอาหารกับเราด้วย

เย็นวันนี้ เราติดใจ ขอกิน Hot Pot เจ้าเดิม ไม่ใช่ สั่งอาหารร้านอื่นไม่เป็น แต่ Hot Pot แซลมอน เจ้านี้ ถูก อร่อย พนักงานบริการน่าประทับใจมาก

กินกันอิ่มแปล้ พอถึงตอนจะจ่ายค่าอาหาร คุณพระช่วย!! ตังค์เกือบไม่พอ ที่เมือง Phong Thoพี่หมายกดตังค์มาให้ 3 ล้าน วันมาถึง SAPA กดให้อีก 2 ล้าน ตังค์หัวหน้าเมืองเดช 200 us จ่ายเป็นค่าอาหารและค่าเดินทางของพวกเราทั้ง 4 คน ตั้งแต่วันข้ามฟากมา นับถึงวันนี้ 7 วันแล้ว แถมซ้ำวันนี้ ช็อบซะเพลิน เราใช้ตังค์หมด มากกว่า 5 ล้านไปแล้ว

ดีนะ ที่พอต่างคน ต่างสำรวจกระเป๋าตังค์ตัวเองรวมกันแล้ว ยังพอจ่ายค่า hot Pot 374,000 vnd. (เงินไทยหารด้วย 500)

แล้วค่าห้องวันพรุ่งนี้ล่ะ??

หลังจ่ายค่าอาหาร พวกเรายังใจเย็น เดินหาตู้ ATM พี่หมายเข้าไม่กดตู้แรก ...เงินไม่ออก
ยังใจเย็น เดินไปหาตู้ที่ 2 ......ยังกดไม่ออกอีก

พี่หมาย ยังไม่หมดความพยายาม เข้าไปกดอีกครั้ง ออกมาทีละหมื่น แต่ต้องจ่ายค่าธรรมเนียมทีละเท่าไหร่ไม่รู้ กดทีละล้านไม่ออก ออกทีละหมื่น จะกดอีกหลาย ๆ ที ก็กลัวโดนยึดบัตร กด 2 ครั้ง ได้ตังค์มาแค่ 2 หมื่น ...งานเข้าแล้วคร้าบ

[khunhan]

18 ตุลาคม 2552 : ตื่นเต้นแต่เช้า เราจะกลับกันยังไง
หัวหน้าเมืองเดชวางแผนการเดินทางว่า ขากลับเราจะกลับทางเดิมนิดหน่อย กระทั่งถึง สามแยก Lai Chou เราจะเลี้ยวซ้าย มุ่งสู่เมือง Tan Yein
ก่อนการเดินทาง เตรียมความพร้อมกันหน่อย
เพิ่งจะมีโอกาสตรวจสอบเข็มไมล็วันเดินทางขามาช่วง เมือง Tam Dong- SAPA วันสุดท้ายที่เดินทางถึง

DST 48 AV ตั้ง 8.6 MX43.8

เตรียมทุกอย่างพร้อม แต่เรายังออกจากโรงแรมไม่ได้ ไม่มีตังค์จ่ายค่าโรงแรม
เอาเถอะ แว แว อิส แว แว ไหน ๆ ก็ไหน ๆ ระหว่างที่กำลังหาทางกลับกันระหว่าง รอบริการแลกเงินเปิดบริการ กับหาทางจ่ายด้วยวิธีอื่น

เรายังใจเย็น เพราะคิดว่า ทุกปัญหาต้องมีทางออก เงินไทยเราก็ยังมีในมือจะกลัวอะไร

ไม่มีตังค์กินอาหารเช้า กินกล้วยไปก่อนละกัน



ทุกคนยังอารมณ์ดี รอเจรจากับเจ้าของโรงแรม





แล้วทุกอย่าง ก็คลี่คลายด้วยดี เมื่อเราเล่าสภาพปัญหาให้เจ้าของโรงแรมเข้าใจ โดยเราขอให้เค้าพาเราไปหาที่แลกเงินซึ่งอาจเปิดเมื่อสาย หรือ เสนอให้เจ้าของโรงแรมรับเงินไทย แล้วทอนเราเป็นเงิน Vnd. เพราะถึงยังไง เราก็ยังต้องอยู่ในเมืองเวียดนามและต้องใช้เงิน vnd.

อีกครั้ง ที่เราต้องรู้สึกประทับใจกับความเอื้อเฟื้อของคนเวียดนาม ที่ยอมรับข้อเสนอจ่ายเป็นเงินไทย แล้วทอนเป็นเงิน Vnd. ทั้งที่ก่อนหน้านี้ เค้าพยายามนำเงินลาว มาขอแลกเป็นเงิน Vnd. ด้วยซ้ำ หากแต่เรา ไม่ได้แลกให้เค้า เพราะเราเอง ก็มีมีเงิน vnd มากพอ

หนุ่มคนนี้ล่ะค่ะ เจ้าของโรงแรม อัธยาศัยน่ารักมาก

[khunhan]

พอแก้ปัญหาได้ แทนที่จะรีบเดินทาง เรากลับยังอ้อยอิ่งกันอยู่แถว ๆ นั้น



ยังอาลัยอาวรณ์ ไม่รู้จะมีโอกาสได้มาอีกหรือเปล่า



ปั่นผ่านทะเลสาบ ขอเก็บภาพอีกหน่อยเถอะ จะไปแล้ว