ขอถามความเห็นเรื่องมารยาทใน thaimtb.หน่อยครับ

[odzap]

กับอีกกรณี นาย ข.มีอะไหล่ชิ้นหนึ่งอยู่เก็บไว้ก็ไม่ได้ใช้จึงลงขายแบ่งปันให้เพื่อนสมาชิกราคาถูก 500 บ.เพราะรู้ว่าอะไหล่ชิ้นนี้น่าจะมีคนต้องการหลายคน นาย ค.ซึ่งนั่งเฝ้า web ทั้งวันและเห็นว่าราคาถูกดี ทั้งที่ตัวเองไม่ได้ต้องการใช้ รีบซื้อทันทีเพราะรู้ว่าคนต้องการเยอะขายได้แน่ๆ เก็บไว้ซักพักจึงนำมาลงขาย 800 บ.ก็ขายได้ในเวลาไม่นาน....
นาย ค.ทำถูกเหรอครับ(ไม่เสียมารยาท )เพราะผู้ซื้อจากนาย ค.ก็พอใจในราคานี้ และนาย ค.ก็ไม่ได้โกง....... (ย้ำอีกครั้งว่าไม่ได้เกี่ยวกับผมแค่สังเกตุเห็นและสงสัย)

ขอแสดงความเห็นนิดหน่อย
ผมคิดว่า จุดสำคัญของตัวอย่างนี้ นาย ค. ก็ต้องรับความเสี่ยงอยู่หลายประการเหมือนกัน
1.คุณภาพของ 2.รายละเอียด ตำหนิ ฯลฯ 3.ความต้องการของตลาด 4.ความพอใจของผู้ซื้อจากนาย ค. 5.ความพอใจด้าน ราคา คุณภาพ ของผู้ซื้อต่อ ฯลฯ

แล้วเราจะรู้ได้อย่างไรว่านาย ค. เจตนาขายต่อเพราะต้องการฟันกำไรท่าเดียว
เขาอาจไม่ชอบ ตำหนิ สี รายละเอียด ฯลฯ ก็ได้ แต่พอดีของมันอยู่ในสภาพที่น่าจะขายในราคานั้น
และเขาก็ต้องรับความเสี่ยง หรือเสียเวลาอะไรๆ ตั้งหลายอย่างกับมันมาบ้างแล้ว

ที่ว่ามาอย่างนี้ไม่ได้สนับสนุนเรื่องแบบนี้
แต่ใครจะไปสดับรู้เรื่องรายละเอียดต่างๆได้ครบถ้วน

ผมว่าเรื่องแบบนี้เป็นเรื่องเล็ก
ทั้งที่เป็นมือใหม่ และไม่ค่อยรู้รายละเอียดสินค้าอะไรนัก
ผมเห็นทั้งพ่อค้าและสมาชิกบางคนขายของราคาบวก% เกินไปอย่างไม่น่าเชื่อมาหลายหน
กับของที่ผมรู้ราคาแน่ๆ ทั้งของใหม่และเก่า
เรื่องนี้น่าสนใจกว่าเสียอีก

แต่ผมก็ไม่อยากขัดคอใคร
บางทีคิดว่าอาจเป็นการช่วยบริการคนต่างจังหวัดที่ไม่ได้อยู่ในแหล่งของถูก
ให้ได้สั่งซื้อของพวกนั้นก็ได้

[buble]

พ่อค้าย่อย ความหมายคือท่านทำธุรกิจขายสินค้าในเวบ ThaiMTB อย่างเป็นล่ำเป็นสันและสม่ำเสมอ ไม่ว่าจะเป็นรับสินค้าใหม่เข้ามาขายหรือรถมือสองมาขายต่อก็ตาม ไม่ว่าการขายนั้นจะเป็นทำเป็นอาชีพประจำหรืองานอดิเรก ซึ่งเมื่อดูจากยอดการขายของท่าน ท่านคงบอกตัวเองได้ว่าท่านได้ประโยชน์จากการลงขายในเวบมากน้อยเป็นนัยสำคัญเพียงใด

จากรายละเอียดด้านบนเป็นกฎกติกาที่ทางเวปตั้งขึ้น กรณีที่ท่านนั่งรอซื้อสินค้าแล้วนำมาขายต่อ เป็นการแสวงหากำไรจากการลงทุนก็น่าจะเข้าข่ายการเป็นพ่อค้ารายย่อย ดังนั้นท่านควรจะเปิดตัวเองเป็นพ่อค้ามือสอง ทั้งผู้ที่จะขายสินค้าจะได้รู้ว่าท่านเป็นพ่อค้าสามารถขายสินค้าให้ได้เลยไม่มีปัญหาเรื่องเงิน ในกรณีที่ผู้ขายอยากจะให้เพื่อนสมาชิกใหม่รายได้น้อย ได้ใช้ของดีราคาถูกอาจจะขอไม่ขายให้กับพ่อค้ารายนั้นก็ได้ ส่วนผู้ต้องการสินค้าประเภทเดียวกันแต่ไม่มั่นใจผู้ขายที่ประกาศขายอาจรอให้พ่อค้าสินค้ามือสองช้อนซื้อก่อนแล้วยอมจ่ายค่าสินค้าแพงเพื่อซื้อสินค้าตัวนี้จากพ่อค้าสินค้ามือสองก็ได้ จะเห็นว่าได้ประโยชน์ทุกฝ่าย มีความเป็นระเบียบดูดีมีฐานะ ไม่ต้องกลัวถูกต่อว่าจากผู้ซื้อรายอื่น (บางท่านอาจใช้วิธีซื้อมาแต่ไม่ได้ประกาศขายเลยแต่ใช้วิธีนำสินค้าเข้าประมูลนี้ก็เป็นอีกตัวอย่างที่ดีมาก เห็นได้จากบอร์ดประมูลเขาเข้าแล้วทุกคนก็รู้จัก)ง่าย ๆ แต่จริงใจ เพราะถ้าเราอยากสร้างสังคมจักรยานเพื่อลดมลภาวะเป็นพิษหลีกหนีจากสังคมที่ยุ่งอย่างในปัจจุบัน ก็คงแบ่งปันสิ่งดี ๆให้แก่สมาชิกใหม่ และผู้อื่นน่าจะดีกว่านะครับ

[fong]

......(ที่เรามองมันว่าเป็นปัญหาและพยายามทำให้คนอื่นคิดว่ามันเป็นปัญหาของเขาด้วย ทั้งที่มันไม่เคยเป็นปัญหาของเขา)........
ผมคิดว่า เรานี้เป็นตัวอย่างของสังคมเล็กๆซึ่งอยู่ในสังคมใหญ่อีกที หากเรามองเห็นปัญหาของผู้อื่น(ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นของเราด้วยในทางอ้อม)ไม่ว่าจะสังคมไหน แล้วเราไม่ใส่ใจหรือแม้แต่จะคิดถึงปัญหานั้น มันอาจจะทำให้สังคมนั้นแย่ลง ผมคิดว่าทุกสังคมจะดีขึ้นหากผู้อยู่ร่วมในสังคมนั้นร่วมใจกันพัฒนา......

[kikgoxx]

อืม เป็นกะทู้ที่เริ่มจะน่าสนใจมากขึ้นเรื่อยๆครับ
ผมว่าเราน่าจะนำเสนอแนวทางแก้ไขนะ อย่างน้อยพอเรามาคุยๆกันแล้วในนี้ เราเริ่มจับประเด็นได้ว่ามีช่องโหว่อะไร ซึ่งน่าจะมีระบบอะไรบางอย่างมาสนับสนุน เพราะผมว่าแก้ที่คนน่ะยาก แล้วมันเยอะด้วย ถ้ามีระบบที่สามารถจัดการกับส่วนนี้ได้นะ ให้ระบบมันล็อก หรือกรองคนให้ส่วนนึงก่อน แต่นั่นแหละพอกลายเป็นของมือสองแล้วราคามันตียาก ไอ้ตั้งถูกน่ะไม่ใช่ปัญหา มันยุ่งตรงที่ว่าราคามันพอดีตรงไหนนั่นเอง

ผมลองตั้งโมเดลเล่นๆขึ้นมาว่า ถ้าเราแตกห้องแยกไปอีกห้องนึง หรือรูปแบบอื่นๆที่ไม่ปนกับกระดานซื้อขายทั่วไป อาจใช้ชื่อว่า"กระดานน้ำใจ" อะไรก็ว่ากันนะ แล้วสามารถมีการตีราคากลางให้อะไหล่แต่ละชิ้น และไม่ให้ตั้งขายอะไหล่ที่แพงกว่าราคากลางนั้น เราจะทำอย่างไรให้แยกคนที่จะซื้อไปใช้กับคนที่จะซื้อไปขายได้ละ แล้วถ้าเกิดคนซื้อไปใช้เขาอยากขายต่อเพราะร้อนเงินหรือเกิดถูกหวยจะเปลี่ยนอะไหล่จะทำยังไง? จะให้เอาไปคืนหรือเอามาขายต่อแล้วบอกเขาว่าห้ามตั้งแพงกว่าเดิมที่ซื้อมานะ(ไม่ว่าจะซื้อมาถูกแพงอย่างไร)ได้อย่างไร?

ผมอยากจะทำเวปเพื่อการนี้ขึ้นมาเองด้วยซ้ำแต่ยังคิดไม่ออกเลยว่าจะแก้ปัญหาอย่างวรรคข้างบนได้อย่างไร จะไปรู้ได้ไงว่าตาคนนี้รายได้น้อย หรือกันคนซื้อไปขายเก็งกำไรได้อย่างไร ขนาดโลตัส บิ๊กซี ยังจำกัดการซื้อของไม่ได้เลย ก้อคิดเงินวนกันอยู่อย่างนั้น สามชิ้นต่อครอบครัว พวกก้อแยกบิลเป็นหลายๆใบเสียลูกหลานแบ่งๆกันถือคนละนิดหน่อย

หรือว่าในสังคมเว็ปเราจะควบคุมเรื่องนี้ไม่ได้จริงๆครับ ช่วยกันคิดหน่อย บางทีถ้าคิดปัญหานี้ออกอาจไปเล่นการเมืองได้เลยนะนั่น ปัญหาความเหลื่อมล้ำทางสังคมเนี่ย ลงทะเบียนคนจนยังเหลวเลย จนคืออะไร?

ปล. ชวนไปปั่นกันเย็นนี้ซะเลย กับกลุ่มพระรามแปด ล้อหมุนสองทุ่มใครไม่อยากไปกับกลุ่มศุกร์สิ้นเดือน ก็มาออกทริปกับเรานะครับ ปั่นฝั่งธนเริ่มจากสะพานพระรามแปด ไปกินราดหน้าเยาวราชกัน นำโดยไกด์เถื่อนเจ้าเก่า

[rak monthon2]

ปล. ชวนไปปั่นกันเย็นนี้ซะเลย กับกลุ่มพระรามแปด ล้อหมุนสองทุ่มใครไม่อยากไปกับกลุ่มศุกร์สิ้นเดือน ก็มาออกทริปกับเรานะครับ ปั่นฝั่งธนเริ่มจากสะพานพระรามแปด ไปกินราดหน้าเยาวราชกัน นำโดยไกด์เถื่อนเจ้าเก่า

คุณ kikgoxx ครับ กลุ่มอยู่แถวไหนหรือ ผมมือใหม่ครับ ว่างๆมีโอกาสก็อยากแวะเวียนไปพูดคุยกันบ้าง ผมยังปั่นเดี่ยวครับ กำลังดูกลุ่มใกล้ๆ อยากแวะเวียนไปเข้ากลุ่มกับเค้าบ้างนะครับ

[เจมส์ไนท์บ้านเกาะ]

นี่แหละที่อาจารย์..ผมบอกว่าเป็นหลัก...อิทัปปัจยตา

[ดีกว่าเดิน]

ถือซ่ะว่าเป็นอาชีพอีกอาชีพหนึ่งน่ะครับ

ไม่ใช่ว่าจะหวานหมูไปหมดทุกเรื่องนะครับ
เงินก็ต้องออกไปก่อน ถ้าเกิดขายไม่ออก...เงินจม
ถ้าได้ของมาแล้ว ของเกิดมีปัญหา...ก็ต้องรับภาระเอง
ของถูก(มากๆ)มักจะตามมาด้วยเรื่องไม่คาดฝันนะครับ
คนเล่นเว็บรุ่นก่อนๆเจอมาเยอะแล้ว แย่งซื้อของถูกกัน
สุดท้ายก็ถูกจริงๆ...แต่ถูกโกง

ส่วนตัวแล้วคิดว่าไม่เสียมารยาทอะไรครับ

เห็นด้วยอย่างยิ่ง ผมว่ามันไม่ได้กำไรมากมายอะไรหรอกครับ แต่ผมเห็นว่าเป็นแหล่งแลกเปลี่ยนมากว่าบางชอบอันนี้ราคานี้แต่บางคนไม่ชอบให้ถูกอย่างไรหรือแพงอย่างไรไม่เป็นผลครับ บางคนมีตังแต่ไม่ของซื้อก็เท่านั้น

[สุขมาก]

up
กระทู้ดีมีสาระ ให้แง่คิด กับคนที่จะอาศัยเวบบอร์ดmtb.เป็นแหล่งค้าขายอะไหล่เก่าปั่นราคาทำเงิน

แต่ก็อย่างว่าครับ อยู่ที่คนซื้อด้วยว่า ตกเป็นทาสของชิ้นนั้นมากไปหรือเปล่า ถึงถูกหลอก
พวกนี้บางทีมีเงินอย่างเดียวไม่พอ ต้องโง่ด้วย