อนุบาลทัวร์ริ่ง ตอน บินไปกราบสมเด็จย่า - ปั่นกลับมากราบพ่อหลวง เริ่มต้นที่หน้า 7

[T K2]

เลี้ยวขึ้นถนนหมายเลข 323 ได้นิดเดียว ก็เริ่มมีเนินให้เราได้ไต่ทันที
ผ่านมามีศาลเจ้าที่ข้างทาง มีพวงมาลัยอยู่พอสมควร จอดรถบอกเจ้าที่เจ้าทางหน่อย (ไม่มีภาพ)

07.55 น. เรือนแพ สุขจริง อิงกระแสธารา (รึเปล่า)


08.43 น. ปั่นมาถึงบ้านทิโคร่ง


08.55 น. ไต่เนินขึ้นมาถึงจุดนี้ ขาแรงมานั่ง Check in Face Book รออยู่ก่อนแล้ว


ถ่ายภาพย้อนกลับไปทางที่เราไต่ขึ้นมา


จุดที่แวะพักอยู่ที่หลัก กม. 53 พอดี สอบถามได้ความว่าในถุงคือใบกระเจี๊ยบ ที่รอรถยนต์มารับ เพื่อนำไปขายที่มหาชัย

[T K2]

ถ่ายภาพกับเจ้าบ้านกันหน่อยครับ ถ่ายภาพเสร็จเจ้าบ้านก็ขอดูภาพตัวเอง และภาพอื่นที่ถ่ายเก็บไว้ในกล้องด้วย


นั่งพักกันที่หลัก กม. นี่แหละ




ทางที่จะต้องไปต่อ ยังมีเนินให้ไต่กันอีกมาก


ผลมะนาว(ผลเล็ก) กับผลมะงั่ว(ผลใหญ่) แต่เขาเรียกมะฮั่ว
มะงั่ว เป็นชื่อส้มชนิดหนึ่ง รสเปรี้ยวจัด โดยมากใช้ประสมกับขมิ้นเพื่อย้อมผ้า
(พจนานุกรมไทย ฉบับราชบัณฑิตยสถาน)

ชาวบ้านบอกว่าให้ปาดหัวมะงั่วออก แล้วใส่เกลือลงไปในผล เสร็จแล้วนำผลมะงั่วไปเผาไฟ
นำขี้เถ้าจากการเผาไปผสมกับน้ำผึ้ง รับประทานแก้ปวด/เวียนศรีษะ รวมทั้งแก้ปวดเมื่อยได้ด้วย
เลยช่วยซื้อมา 1 ผล ราคา 5 บาท

[T K2]

09.00 น. ก่อนออกเดินทางต่อ ขอให้ขาแรงช่วยถ่ายภาพเป็นหลักฐานหน่อยว่าหนีงานมาปั่นจริงๆ อิอิ
แต่ภาพนี้เบลอ เลยไม่เห็นว่า "Ride First, Work Later" ซึ่งตั้งใจจะมาฝากคุณซาเล้งฯ กับพี่อุ้ย แห่งค่ายวัดโสมฯ


09.29 น. มาดักรอถ่ายภาพตอนลงเนิน เชิงสะพานรันตี




จอดถ่ายภาพจักรยานคันเก่งที่พามาถึงกลางสะพานรันตี

[T K2]

ชีวิตชาวบ้านแม่น้ำรันตี


ซูมเข้ามาหน่อย


น้าขี่ย้อนกลับมาจากปลายสะพาน

[T K2]

บรรยากาศริมแม่น้ำรันตี ใกล้จุดชมวิว


ได้ยินเสียงเด็กเล่นน้ำหัวเราะกันสนุกสนาน เลยซูมเข้าไปเก็บภาพกันหน่อย (ในภาพบน ที่เห็นเป็นถนนลงมาริมน้ำ)


09.55 น. เริ่มหยุดบนเนินแรกของ "เนินช้างร้อง" (มั้ง)


จอดบนเนินนี้แล้วมองย้อนลงไป ของจริงสวยมากๆ ครับ

[T K2]

ช่วงนี้เราปั่นๆ หยุดๆ ตลอดทาง เรียนรู้จากเมื่อวานนี้ว่า เข็นรถขึ้นภูเขา เหนื่อยกว่าปั่นขึ้นมากมาย




ขอมีภาพกับเขาบ้าง


จากหลัก กม. ที่ 53 เวลา 08.57 น. มาถึงหลัก กม. ที่ 60 เวลา 09.59 น. 7 กม. ใช้เวลา 1.02 ชม.
เหลือทางไปสังขละบุรี อีกแค่ 15 กม. เอง (ให้กำลังใจตัวเองหน่อยครับ)

[T K2]

ตรงที่ขี่รถไปจอดนี้ มีรังแตนหนึ่งรัง เกือบจะจอดตรงรังพอดีอยู่แล้ว
เหลือบไปเห็นก่อน ก็เลยรอดตัวไป
เจ้าป่าเจ้าเขาท่านเมตตาช่วยไว้อีกแล้วครับ
ท่านเมตตามาตั้งแต่เช้าแล้ว วันนี้เลยไม่มีแดดทั้งวัน แถมบางช่วงมีฝนตกปรอยๆ พอให้เย็นชื่นใจด้วย
ท่านคงทราบว่า ถ้าวันนี้แดดแรงเหมือนเมื่อวาน ผมคงไม่มีปัญญาปั่นไปจนถึงสังขละบุรีแน่ๆ
ขอบคุณอีกครั้งครับ

[T K2]

เกือบถึงสังขละบุรีแล้วครับ
ตั้งแต่ไต่เนินขึ้นมา ปั่นไป จอดไป ตลอดทางครับ
ความเห็นส่วนตัว
ประมาณว่า ปั่นได้ 100 - 200 เมตร พอตึงๆ น่อง
ไม่ฝืนให้เหนื่อยจนเกินไป ก็จอดพักนิดหน่อยแล้วค่อยปั่นต่อ ไม่เข็น
ตอนจะขึ้นปั่นต่อ ลดเกียร์ลงมา 1-2 เกียร์ ก็จะมีแรงปั่นต่อได้
ถ้าไม่ลดเกียร์ลงมา เวลาขึ้นปั่น เกียร์จะเบาจนหวือ ไม่มีแรงส่งขึ้นเนิน






พ้นตรงนี้ไปอีกหน่อย ก็ถึงจุดสูงสุดแล้วครับ ขณะที่จอดพัก ก็มีรถยนต์ของญาติที่มาค้างที่สังขละบุรีเมื่อคืนนี้
ขับสวนลงมา จอดทักทาย พูดคุย กันเกือบครึ่งชั่วโมง

[T K2]

หลังจากร่ำลากับญาติแล้ว ก็ปั่นต่อมาจนถึงวัดสมเด็จ
มีพระพุทธรูป และศาสนะวัตถุที่สวยงาม ผู้คนต่างถิ่นจอดรถยนต์ถ่ายภาพกันมาก

[T K2]

วัดสมเด็จ (ต่อ)






ปางนี้ค่อนข้างแปลก ไม่เคยพบที่ใดมาก่อน (คล้ายๆ จะเป็นพระผู้หญิง)

[T K2]

วัดสมเด็จ (ต่อ)

[T K2]

ข้ามถนนมาถ่ายภาพอีกฝั่ง

[T K2]

ออกจากวัดสมเด็จมาแล้ว ก็ยังมีเนินให้ไต่ต่ออีก 2 เนิน ก่อนเข้า อ.สังขละบุรี
มาถึงอ.สังขละบุรีแล้วก็พากันไปชมสะพานไม้อุตตมานุสรณ์ แต่ปั่นเลยไป
ต้องปั่นย้อนกลับมายกรถจักรยานข้ามที่กั้นที่สะพานนี้ เพื่อไปชมสะพานไม้ฯ


เห็นวิวสะพานไม้ฯ ที่ขาดจากน้ำพัดอยู่เบื้องหลัง




โรงแรมสามประสพ อยู่ขวามือของสะพานนี้


แพท่องเที่ยวจอดเรียงรายเต็มลำน้ำ

[T K2]

13.10 น. มาถึงแล้วครับ สะพานไม้อุตตมานุสรณ์ ถ่ายภาพเสือ 11 ตัว เอ๊ย เสือ 3 คัน ไว้เป็นที่ระลึก


ภาพนี้ตั้งกล้องถ่ายภาพอัตโนมัติ เสือ 3 คัน กับนักเรียนอนุบาลทัวร์ริ่ง 3 ฅนที่เหนื่อยมาด้วยกัน


สะพานไม้อุตตมานุสรณ์ที่ยังไม่ได้ทำการซ่อมแซม


เรือเพิ่งจะลอดผ่านสะพานชั่วคราว ที่ทำเป็นแพลูกบวบ ให้ชาวบ้าน 2 ฝั่งสัญจรถึงกันได้


สะพานปูน ที่ให้รถยนต์ข้ามทางถนนหมายเลข 323 ปลายสะพานฝั่งโน้น จะมีศาลาของอ. สังขละบุรี ที่นักท่องเที่ยวสามารถกางเต๊นท์พักแรมได้ (ฟรี)

[T K2]

หลังจากนั้นเราก็ปั่นไปหาที่พัก ครั้งแรกตั้งใจจะไปพักภูธาราฯ แต่ออกไปนอกเมืองไกลไปหน่อย
แถมมีเนินให้ไต่อีก ก็เลยเปลี่ยนใจ แวะหาอาหารทานกันก่อน กว่าจะได้ทานมื้อกลางวันเกือบบ่ายสองโมง
ได้ที่พักเก็บข้าวของเรียบร้อยแล้ว 16.33 น. จึงได้ย้อนกลับมาข้ามสะพานชั่วคราวไปฝั่งมอญ