เสียดายท่านไม่ได้ไปด้วยไม่งั้น...แล้ว ถามต้วมเตี้ยมดูเถอะ แต่ใช่ท่านเปล่าที่ไปแข่ง มอเตอร์ครอส ที่เลยเป็นไงผลการแข่งขันเอาถ้วยหรือรางวัลเข้าห้องเกียรติยศเราบ้างเด้อจะได้สะสมไว้ ไม่จำเป็นจะต้องเป็นถ้วยอะไรก็ได้ที่เป็นที่ภาคภูมิใจของเราและเพื่อนฝูงครับนำมาลงได้หมดจะได้เก็บไว้ดูเล่นดีกว่าอยู่มุมเงียบๆในบ้านครับ อย่างเช่นดอกบุกที่ขึ้นอยู่ในป่าไม่มีใครถ่ายรูปมาให้ดูก็จะไม่มีใครเห็นความงามของเขา เนาะ (ตอนแรกผมไม่รู้หรอกว่ามันคือดอกบุกเห็นมันแปลกดีเลยถ่ายเอาไว้ในป่ามีอะไรที่ให้เราศึกษาอีกมากมายถ้าเราได้มีโอกาสเข้าไป เที่ยวหลังห้ามพลาดนะ)weeraphan เขียน:โอ๊ยๆสวยมากเลยอาทิตย์หน้าไปอีกนะๆๆๆ เสียดายจัง
อีกภาพนะ ก็อย่างที่บอกนั้นแหละครับธรรมชาติเขาสร้างอะไรดีดีมาให้เรามากมายแต่เราไม่ค่อยได้นำมาใช้ประโยชน์หรือแนะนำกัน ใครจะเชื่อละครับว่าในใจกลางป่าลึกจะมีสนามหญ้าอันเขียวขจี เหมือนกับมีคนสวนคอยตัดด้วยเครื่องตัดหญ้าเป็นประจำ บวกกับอากาศที่สุดชื่นบริสุทธิ์ ครั้งแรกที่ผมได้ไปเห็นในทริปก่อน ผมถึงตรงนี้ผมตะโกนออกมาแบบว่าสุดเสียงติดต่อก้นหลายๆครั้ง แต่ละครั้งยาวนานมากๆ จนทำให้หน้าอกและปอดผมได้ขยายเต็มที่ ทำให้มีความรู้สึกสบายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ที่ตะโกนออกมาแบบนี้ก็เพราะหนทางก่อนหน้าที่จะมาถึงตรงนี้มันเป็นหนทางที่ลำบากต้องไต่ขึ้นเขามาตลอดระยะทางก็ยาวพอสมควร (เราปั่นกันจนได้ยินเสียวหัวใจเต้น ดัง ตุบ ๆ ๆ เหมือนกับจะออกมาเต้นอยู่นอกอกเรา ยิ่งในป่ายิ่งเงียบอยู่ด้วยหลงเอามือคลำหัวใจต้องหลายครั้งนึกว่าหลุดออกมาซะแล้ว ฮึๆๆ) พอมาถึงจุดนี้ก็เลยได้หลุดระบายออกมาจนหมด ความเหนื่อย ความมอ่อนเพลีย อะไรต่างๆที่ทำให้ร่างกายเราไม่สบายหลุดหายไปหมดเลย มีแต่ความตื่นเต้น ตื่นตา ตื่นใจ มาทดแทนเป็นเป็นอะไรที่บอกไม่ถูก มันเหมือนหลุดจากนรก เข้าสู่สวรรค์ อะไรทำนองนั้นนะ โอ้ยไปกันใหญ่แล้วเพ้อไปได้แต่ก็จริงๆนะ (ความรู้สึกของผมตอนนั้นนะครับเป็นอย่างนี้จริงๆ)ดูสนามหญ้ากันเลยนิ
สองคนนี้ยืนให้เมฆลอยผ่านตัวเล่นนะนี้
เสือเบาะบอกว่าแกเป็นคนเหนือเมฆ ฮิๆๆ
เมฆจางสามนาง เอ้ยนายก็โผล่
