............พาคุณนาย ไปทัวริ่ง ..... โดย พี่แดงสารภี ..............

[Deang-sarapee]

เป็นคำสอนที่มีคุณค่ามากครับอาแดง ผมขอใช้เป็นแนวทางเดินตามรอยของทั้งสองท่านนะครับ และคุณอาผู้หญิงก็เก่งมากครับ รอดูรูปอยู่ครับ[/quote]

อาขอ..นะ..ว่าอย่าให้ถึงกับเป็นคำสอนเลยครับ ขอเป็นแค่ข้อแนะนำแค่นั้นพอนะ และต้องขอบคุณจริง ๆ ที่เห็นแนวทางและคิดจะนำแนวทางนี้ไปใช้ ยินดีด้วยจริง ๆ ได้ผลอย่างไรก็เล่าสู่กันฟังบ้างนะ พูดถึงอาผู้หญิงแล้ว แกมีหัวใจที่แกร่ง เข้มแข็ง เอาจริงและตั้งใจจะปั่นให้ได้ จะเห็นได้ว่า "ใจ" เท่านั้นจริง ๆ จึงจะทำสำเร็จถ้าขาดใจซะแล้ว ทุกอย่างคงหมดและคงไม่มีวันนี้ ตอนนี้พยายามที่จะให้แกใช้เวลาว่างเข้ามานั่งเขียนอะไร ๆ ให้ได้อ่านกัน แต่บอกไม่ถนัด ขอให้ผมดำเนินการเถอะ ซึ่งผมเองก็ได้เข้าไปนำเสนอในกระทู้ ของผมคุณ "Merida1611" คงเข้าไปเยี่ยมชมแล้วล่ะ(ใช่ไหมครับ) จะเข้าร่วมแจม ให้ข้อคิด หรือวิพากษ์วิจารณ์ก็ได้นะครับ เพื่อประโยชน์ของผู้ที่เข้ามาเยี่ยมชม สำหรับกระทู้นี้เอาไว้ รายงานทริปย่อย ๆ ของคุณอาหญิงในบางครั้งบางคราวนะครับ ส่วนทริปมหิงสาพาเพลินก็จะคัดภาพที่ไม่ได้ลงในกระทู้ใด มานำเสนอในกระทู้นี้ควบคู่กันไป แบบนี้คิดว่าก็คงดีนะครับ ขอบคุณมากครับ

[เป้]

ติดตามเกือบทุกกระทู้ของคุณพี่แดง สารภีมาตลอดครับ ได้อ่านและเก็บเกี่ยวเนื้อหาสาระที่แฝงคติธรรม มาอย่างเอาไปใช้ได้จริง บางอย่างได้ประดับไว้บนสมอง โดยมีแง่คิดหลักธรรม คำสอน และมีรูปภาพบรรยาย และชอบคำสอนนี้เป็นที่สุดครับ"คุณมีคู่แล้ว ความสวยงามย่อมมีประโยชน์น้อยลง สุขภาพต่างหากที่ควรคิดถึงคำนึงหา อยากอยู่บ้านคนเดียวก็ตามใจ" อีกอย่างเรื่องความกลัวผู้หญิงกับความกลัวเป็นเรื่องที่มาคู่กับความงาม ก็ให้หลักคิดว่า "...ฯ...เมื่อถึงคราวตายวายชีวัน ไม้จิ้มฟันทิ่มเหงือกยังเสือกตาย"

[MTBike]

ขอบคุณมุมมองความคิดดีๆของอาเเดงมากครับ เปิดโลกให้ผมได้มากเลยครับ

[Deang-sarapee]

ติดตามเกือบทุกกระทู้ของคุณพี่แดง สารภีมาตลอดครับ ได้อ่านและเก็บเกี่ยวเนื้อหาสาระที่แฝงคติธรรม มาอย่างเอาไปใช้ได้จริง บางอย่างได้ประดับไว้บนสมอง โดยมีแง่คิดหลักธรรม คำสอน และมีรูปภาพบรรยาย และชอบคำสอนนี้เป็นที่สุดครับ"คุณมีคู่แล้ว ความสวยงามย่อมมีประโยชน์น้อยลง สุขภาพต่างหากที่ควรคิดถึงคำนึงหา อยากอยู่บ้านคนเดียวก็ตามใจ" อีกอย่างเรื่องความกลัวผู้หญิงกับความกลัวเป็นเรื่องที่มาคู่กับความงาม ก็ให้หลักคิดว่า "...ฯ...เมื่อถึงคราวตายวายชีวัน ไม้จิ้มฟันทิ่มเหงือกยังเสือกตาย"

ขอบพระคุณมาก ๆ ครับ ดีใจเป็นที่สุดสิ่งที่นำเสนอ สามารถนำไปใช้ได้ คำสอนที่คุณน้อง เป้ ชอบที่สุด ในทริปที่คุณนายจัด ๗ - ๙ ส.ค. คุณนายเกือบเอาชีวิตไม่รอดเหมือนกัน เอาไว้กลับมาจากไปร่วมบุญชาตกาลงานรำลึกถึงหลวงปู่สิมใน ๑๐ - ๑๓ ส.ค.กลับมาแล้วจะมานำเสนอ ให้ได้อ่านกัน ช่วงนี้เอาบุญมาฝากคุณน้องและทุกท่านที่เข้าเยี่ยมชมกระทู้นี้ครับ

[Deang-sarapee]

ขอบคุณมุมมองความคิดดีๆของอาเเดงมากครับ เปิดโลกให้ผมได้มากเลยครับ

ขอบคุณมากครับ ขอเป็นกำลังใจให้หลาน MTBike ต่อสู้กับชีวิตให้ได้ชัยชนะ ทั้งสุขภาพกาย ใจ อยู่ในโลกนี้ด้วยความทุกข์ที่ลดลง ๆ (สุขมาก) มีอะไรดี ๆ เข้ามาร่วมแชร์ประสบการณ์ได้เลย เอาบุญด้วยกัน

[Deang-sarapee]

เรียนคุณ ประจันทร์ศรี ฯ
สมาชิกหลายนายสนใจ(โดยเฉพาะลุงป๊อก) แสวงบุญในกัมพูชา อย่าลืมนะครับ
สำหรับลุงชัยแกจะขอไปล้างตาให้สะอาด ๆ อีกสักครั้งครับ แกไปครั้งหนึ่งแล้วไม่ประทับใจ

[ประจันทร์ศรี]

รับทราบครับผม

[Deang-sarapee]

รับทราบครับผม

ขอบคุณครับ























เอาบุญ กุศล ทั้งหมดที่พวกเราไปบำเพ็ญมาให้กับทุก ๆ ท่าน ให้ได้รับบุญร่วมกันทุกท่านทุกคน ขอให้มีความสุข ความเจริญยิ่ง ๆ ขึ้น และมีสุขภาพกาย+ใจ ที่ดีตลอดไป มีแรงปั่นตลอดชั่วอายุขัยครับ

[Mahingsa]

อนุโมทนาด้วยครับ พี่แดง พี่อ๋อย

[Deang-sarapee]

อนุโมทนาด้วยครับ พี่แดง พี่อ๋อย

สา....ธุ ครับ ใครจะไปร่วมงานด้วยวันนี้ไปยังทันอยู่ครับ

[Merida1611]

สาธุ...อนุโมทนาบุญด้วยครับ

[Deang-sarapee]

สาธุ...อนุโมทนาบุญด้วยครับ

ขอให้ได้บุญเป็นสองเท่าทวีคูณครับ อยากจะเล่าให้หลาน Merida1611 ฟังนะว่า คุณอาหญิงหลังจากที่กลับมาจากเวียตนาม ก็เกิดมีแรงบันดาลใจ อยากจะไปในรูปแบบที่ ๓ คือ หิน มันส์ ฮา บ้าง ในรูปแบบที่ ๓ นี้จะเน้นรูปแบบของ จักรยานธุดงค์ อา ก็เลยถามว่าอยากไปวัดไหนล่ะ อาหญิงบอกอยากไปกราบหลวงปู่แหวนที่ดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว "ได้เลย" ว่าแล้ว อาหญิงก็เป็นคนเซ็ทโปรแกรมให้ (ตรวจสอบแล้ว OK! )เมื่อเซ็ทโปรแกรมเรียบร้อย ก็ โทร ฯ บอกลุงป๊อก ลุงดม ลุงชัย นัดวันที่แน่นอนกัน ก็ออกเดินทาง หลังจบทริป หลานรู้ไหมว่า อาหญิงให้คำจำกัดความในแบบที่ ๓ ว่า โหด(เพิ่ม) หิน มันส์(ไม่) ฮา(ไม่) ความจริงแล้วรูปแบบที่ ๓ คือ แค่ หิน มันส์ ฮา แค่นี้ และต่อจากนี้ไปจะเป็นประมวลภาพและเหตุการณ์เล่าสู่กันฟัง เพื่อเป็นแนวทางในการเดินทางแสวงบุญ หรือท่องเที่ยว หรือซ้อมขา ฯ ของบรรดาครอบครัว เอ็ม.เจ.อีกเส้นทางหนึ่ง เรียกว่าเป็นเส้นทางที่น่าปั่นเป็นอย่างยิ่ง เรียกว่าได้ทั้งคุณภาพและปริมาณ เรามาดู Out line กันก่อนเดินทางนะ





วัดดอยแม่ปั๋ง อ.พร้าว โดยปรกติแล้วสามารถไปได้ ๒ ทาง คือจาก อ.สารภี ผ่านตัวเมืองเชียงใหม่ ตรงไปทาง อ.แม่ริม แม่แตง เชียงดาว แล้วเลี้ยวขวาที่ บ.ปิงโค้งเข้า อ.พร้าว เส้นทางที่ ๒ คือ ออกจาก อ.สารภี เรียบเส้นรางรถไฟ เข้า อ.สันทราย ออก ม.แม่โจ้ เข้า บ.แม่หอพระ (เขื่อนแม่งัด) บ.โหล่งขอด วัดแม่ปั๋ง ซึ่งทีมเราเลือกเส้นทางที่ ๒ คือเส้นผ่าน อ.สันทราย เพื่อที่จะได้ชมเส้นทางเก่า ๆ ซึ่งพวกเราไม่ค่อยใช้กันซักเท่าไร จ.เชียงใหม่ อยากจะบอกว่าเป็น สวรรค์ของนักจักรยานครับเป็นคำพูดของพวก "ฝรั่ง" เขาพูดกันครับ เพราะเส้นทางการปั่นมีมากมายหลาย ๆ อารมณ์ ทั้ง โหด หิน ฮา หรือแบบ ชิว ๆ สบาย ๆ มีทั้งไปเช้ากลับเย็น หรือนอนค้างคืนตั้งแต่ ๑ คืน ๒ คืนจนถึง ๑๐ คืน ก็สามารถทำได้







คุณพอดี เป็นรถของคุณนายที่ทางคุณ หน่อย (เมธา) ประกอบให้ก่อนเดินทางไปเวียตนาม และได้นำไปซ้อมปั่นแค่วันเดียวประมาณ ๘๐ กิโลแล้วก็นำออกตลุยพื้นที่จริงต่างประเทศซะด้วย ตั้งแต่ด่านลาวบาว ดงฮา เว้ ดานัง สุดท้ายที่ ฮอยอัน สามารถผ่านอุปสรรคต่าง ๆ มาได้อย่างยอดเยี่ยม คำพูดที่เหมาะกับ คุณพอดี คือ "สุดยอด" ครับ มองเห็นรถ ไหล ลื่น ไม่งอแง คุณนายบอก ปั่นสนุก มีความสุขมาก ขณะนี้คุณพอดีได้เดินทางมาแล้ว ๕๐๒ กม.ก่อนที่จะมาตลุยภูเขา อ.พร้าว เชียงดาว ซึง หิน พอสมควรรวมแล้วใกล้จะถึงพันกิโลเมตรแล้ว ตลุยพร้าวครานี้ต้องยกนิ้วให้คุณนาย ใจสู้ อดทน ไม่มีท้อ ถือว่าสุดยอดเหมือนคุณพอดี (ขอบคุณ คุณหน่อย มาก ๆ ครับ) ติดตามกันนะครับจะนำเสนอให้ได้อ่านเป็นประสบการณ์กัน และเป็นแรงใจให้แม่บ้านได้ออกมาปั่นเป็นคู่กันกับคุณผู้ชาย ไปไหนจะได้ไปด้วยกัน เป็นครอบครัวอบอุ่นครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

[quote="Deang-sarapee"][quote="hs6rpj"]




































ภาพบน เกือบพอดีแต่ยังไม่พอดี ร่างกายกำลังปรับอยู่

ภาพล่างนี่ ใช่เลยครับ เอ็ม เจ ต้อง ท่านี้ ท่าขี่แบบวางมือ ปล่อยให้รถทำงานของมันไป...... ผู้ขี่ปล่อยอารมณ์ไปตามบรรยากาศข้างทาง ครับ

[Deang-sarapee]

แรงบันดาลใจ (Inspiration) หมายถึง พลังอำนาจในตนเองชนิดหนึ่ง ที่ใช้ในการขับเคลื่อนการคิดและ การกระทำใด ๆ ที่พึงประสงค์ เพื่อให้บรรลุผลสำเร็จได้ตามต้องการ โดยไม่ต้องอาศัยแรงจูงใจ(Motivation)ภายนอกก่อให้เกิด แรงจูงใจขึ้นภายในจิตใจเสียก่อน เพื่อที่จะกระตุ้นให้เกิดการคิดและการกระทำในสิ่งที่พึงประสงค์เหมือนเช่นปกติวิสัยของมนุษย์ส่วนใหญ่ ไม่ว่าสิ่งที่ตนกระทำนั้นจะยากสักเพียงใด ตนก็พร้อมที่จะฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหลายสู่ความสำเร็จที่ต้องการให้จงได้ แม้จะต้องเสียสละบางสิ่งของตนเองไปบ้าง ก็พร้อมที่จะเสียสละได้เสมอ ถ้าจะช่วยนำมาซึ่งผลสำเร็จที่ต้องการนั้นได้จริง ๆ

ด้วยเหตุนี้จึงพอจะบ่งชี้ให้เห็นความแตกต่างของที่มาของคำสองคำได้อย่างชัดเจน ระหว่างคำว่า “แรงจูงใจ” (Motivation) กับคำว่า “แรงบันดาลใจ” (Inspiration) โดยด้านของแรงจูงใจ (Motivation) ก็คืออำนาจ รับรู้สิ่งเร้าที่เป็นเงื่อนไข อารมณ์ที่เกิดขึ้นนั้นจะเป็นตัวบงการให้เกิดพฤติกรรมภายนอกต่อไป

ส่วนแรงบันดาลใจ ก็คืออำนาจอันเกิดจากจิตวิญญาณซึ่งเป็นแก่นแท้ของตนเอง โดยใช้เงื่อนไขภายในจิตใจของตนด้วยตัวเอง ซึ่งเรียกว่า “การสำนึกรู้” (Conscious) สิ่งนี้เป็นตัวกำหนดการกระทำออกมา คิดดีจึงทำสิ่งดี คิดไม่ดีผลการกระทำจึงออกไม่ไม่ดีตามความคิด เราสามารถรู้จักต้นไม้ โดยดูจากผลของมัน

ดังนั้นความคิดจึงเป็นตัวกำหนดการกระทำ การกระทำกำหนดอุปนิสัย และอุปนิสัยเป็นตัวกำหนดผลปลายทางในชีวิต

"แรงบันดาลใจ" เป็นสิ่งสำคัญ เพราะแรงบันดาลใจทำให้เรามีแรงขับเคลื่อน แรงบันดาลใจเป็นขุมพลังทั้งในการจุดระเบิดแรกเริ่ม และยังคงเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงประคับประคองให้เราทำสิ่งนั้นจนสำเร็จลุล่วงไปได้
มีสุภาษิตโบราณบทหนึ่งได้กล่าวว่า “เขาจะบินขึ้นด้วยปีกเหมือนนกอินทรี เขาจะวิ่งและไม่เหน็ดเหนื่อย เขาจะเดินและไม่อ่อนเปลี้ย”

ทำไมเขาจึงเป็นเช่นนั้น และอะไรที่เป็นแรงที่ขับเคลื่อนที่ทำให้เขาเป็นนั้นได้ คำตอบคือ “แรงบันดาลใจ” เมื่อเขาผู้นั้นได้พบกับบุคคลที่เป็นต้นแบบหรือสิ่งหนึ่งสิ่งใดที่เป็นแรงบันดาลใจที่หนุนใจเขา เขาก็จะมีกำลังขึ้นใหม่ที่ไปได้ไกลกว่าแรงปกติ

“แรงบันดาลใจจึงเป็นลมใต้ปีก ส่งให้ทะยานขึ้นไปสู่ปลายฟ้า”

หลายเหตุการณ์ในชีวิตอาจจะไม่ได้เป็นสิ่งที่หวัง ทำให้รู้สึกท้อถอยและอยากจะเลิกลาได้ อยากหนุนใจว่า ท้อได้แต่อย่าถอย หากจะถอยก็ขอให้ถอยเพื่อตั้งหลัก สู้ต่อไป
แม้จะล้มก็ลุกได้ อย่าล้มเลิก เพราะคนที่ล้มเหลว คือ คนที่ล้มเลิกไปก่อนที่จะเห็นผลของความสำเร็จว่ามีความสุขเพียงใด เมื่อเราได้มาในความยากลำบาก

เขียนโดย ปัทมโรจน์ มากสุริวงศ์



ย้อนอดีตไปเมื่อเกือบ ๔๐ ปีที่ผ่านมา คุณนายเป็นผู้หญิงที่อ่อนแอทางร่างกาย ผมจะให้ฉายาคุณเธอว่า "ราชินีวันละโรค" แต่หัวใจเธอกลับตรงกันข้ามกับร่างกายคือ ใจเธอแกร่ง หิน เข้มแข็ง คุณนายจะรักสวยรักงามมาก ๆ ถ้ามีงานสังคมการนัดหมายต้องให้เวลาสำหรับการแต่งองค์ทรงเครื่องไม่น้อยกว่า ๑ ชม.ขึ้นไป และถ้าออกนอกบ้านก็เช่นกันทุกครั้งของการแต่งองค์ทรงเครื่องไม่น้อยกว่า ๑ ชม.เสมอ ๆ ผมก็เลยพลอยกลายเป็นคนที่มีความอดทน ไปโดยแทบไม่รู้สึกตัว



กว่าที่ผมจะเกาะเกี่ยวให้คุณนายออกมาปั่นจักรยานได้ เรียกว่า "หืด" ขึ้นคอครับ ต้องหาเหตุผล ตัวอย่าง ฯลฯ มาอรรถาธิบาย ซึ่งครั้งนี้ที่ไปพักแรมที่วัดวัดหลวงปู่มั่น (วัดแม่กอย) ได้เจอเข้ากับต้นไม้พูดได้ ดังที่นำมาเสนอ ผมถามคุณนายว่าเป็นเช่นที่ผมเคยพูดไว้ไหม ? "วันนี้ คุณนายได้ทำในสิ่งที่ยากยิ่ง ให้ประสบผลสำเร็จแล้ว และสิ่งที่ทำนี้เชื่อว่ายังมีหญิงอีกเป็น ล้าน ๆ คนทำไม่ได้" สิ่งนี้แหละครับคือแรงบันดาลใจ ที่ทำให้คุณนายอยากลองในแบบที่ ๓ ครับ





















ตามกำหนดการ หิน มันส์ ฮา เริ่มแต่ ๗ - ๙ ส.ค.๕๖ โดยวันที่ ๗ ออกเดินทางจาก บ.ปากกองสารภี ไปรับลุงป๊อกบวกครก ที่ บ.บวกครก เลยสถานีรถไฟ เชียงใหม่ ตรงไปทาง อ.สันกำแพง ผ่านเส้นซุปเปอร์ไฮเวย์ ก่อนถึงวงแหวนรอบที่ ๑ เลี้ยวซ้ายเข้าซอยไปอีก ๑๐๐ เมตรก็เป็น บ.ลุงป๊อก เราสนทนากันตกลงในรายละเอียด ถึงกำหนดการต่าง ๆ จนเวลาล่วงไปสายมากแล้วจึงได้ออกเดินทางมุ่งไป อ.สันทรายเพื่อไปออกทางหลัง ม.แม่โจ้ เลี้ยวขวาตรงไป อ.พร้าว สำหรับวันนี้เป้าหมายของเราคือ วัดหลวงปู่แหวน ดอยแม่ปั๋ง เส้นทางเส้นนี้มีดอยหลวงขวางกั้นซึ่งถือได้ว่า โหด พอควรครับ น่าปั่นมาก ๆ เลย ใครไปเชียงใหม่ถ้าละเลยเส้นทางนี้ ถือว่าท่านยังไม่ถึงเชียงใหม่ครับ มีรายละเอียดต่าง ๆ ให้ได้ชมกันก็โปรดติดตามไปเรื่อย ๆ มีคำถามหรือข้อ Comment ใด ๆ กรุณาอย่าเกรงใจครับเข้าร่วมแจมได้ทุกเวลาครับ ด้วยความยินดีครับ

[Deang-sarapee]

ออกจากบ้านลุงป๊อกทะลุออกวงแหวนรอบที่ ๑ เลี้ยวซ้ายตรงไป ม.วิทยาลัยพายัพ ตรงไปอีกนิดจะเป็นอุโมงค์ลอดไม่ต้องลอดอุโมงค์ แต่ให้ไปเลี้ยวขวาตรงสี่แยกไฟแดง เข้าตลาดสดสันทราย เลี้ยวซ้ายตรงที่สามแยกไฟแดงสันทรายนั่นแหละ แล้วให้ตรงไปเลย ก่อนจะถึง อ.สันทราย ปั่นไปเรื่อย ๆ ก็จะเจอกับ อบต.สันทราย สถานที่ทำงาน อบต.ใหญ่จริง ๆ ศาลากลางจังหวัดต้องอายกันเลยทีเดียว อำเภอไม่ต้องพูดถึง(กระจอก) ไม่รู้หาเงินมาจากไหนมาสร้างกัน และแถบเชียงใหม่แทบจะทุก อบต.สร้างอาคารใหญ่โตมโหฬาร เรียกว่าแข่งขันกันก็ว่าได้ อะไรจะขนาดนั้น ทีนี้มีคำถาม นายอำเภอ ผู้ว่าราชการ กับ นายก อบต.อบจ.ใครใหญ่กว่าใครถ้ามองที่อาคารสถานที่ รับรองนายก อบต.และนายก อบจ.กินขาด (ใหญ่กว่าแน่นอน)





เมื่อเข้าเขต อ.สันทราย โปรดสังเกตให้ดี ข้าง ๆ ทางท่านจะเห็นมีนางเล็ด ใส่ถุงวางขายเป็นแถวยาวเหยียดเลยละครับ เพราะที่ อ.สันทรายขึ้นชื่อเป็นที่ ๆ ผลิตนางเล็ดออกขายเป็นสินค้า Otop ของอำเภอนี้นะครับ แต่คนทางเหนือเขาไม่เรียกนางเล็ดนะ จะเรียกว่าข้าวแต๋นครับ แต่ก่อนสมัยผมเป็นเด็กอยู่วัด ข้าวเหนียวที่ชาวบ้านนำมาใส่บาตรทำบุญมีเยอะมาก หลวงพ่อท่านก็เหลาไม้ไผ่แล้วขดเป็นวง ให้พวกเรานำข้าวเหนียวที่เหลือเยอะ ๆ มานั่งกดลงในพิมพ์ เป็นวง ๆ แล้วไปตากแดด พอแห้งแล้วก็นำไปขายให้แม่ค้า นำเงินมาซื้อขนมกันต่อ หรือบางทีเราก็ทอดกินกันเอง โดยใช้น้ำมันให้เยอะ ๆ รอให้กระทะร้อนจัดแล้วจึงใส่แผ่นข้าวเหนียวตากลงไป มันจะฟูขึ้น แล้วก็หาน้ำอ้อยมาเคี่ยวราดลงบนข้าวทอด เรียกว่าข้าวแต๋นครับ

น่าตาแบบนี้ครับ

ปัจจุบันนี้มีทั่วทิศทั่วไทย มีการปรับผสมวัสดุต่าง ๆ เพื่อเพิ่มความต่างเข้าไปเช่น ที่ ลำปาง มีข้าวแต๋นน้ำแตงโม ขึ้นชื่อมาก ๆ แต่ที่แปลกประหลาดที่สุดคือข้าวแต๋นแผ่นยักษ์ และข้าวแต๋นแผ่นพอคำ เคยเห็นแต่ไม่ได้เก็บหลักฐานไม่นึกว่าจะได้มีโอกาสนำเสนอ (ติดไว้ละกัน...เจออีกจะนำมาชดใช้ให้ครับ) อีกเรื่องหนึ่งคือ หมากครับที่ อ.สันทรายนอกจากจะเห็นข้าวแต๋นวางขาย ก็จะเจอพวงหมากแห้งห้อยแขวนขายกัน ที่นี่ อ.สันทรายยังคงมีต้นหมากให้เห็นครับ

ลุงป๊อกอุดหนุนขนมถ้วยชาวบ้านอร่อยพอใช้ครับ





เราปั่นทะลุมาออกหลัง ม.แม่โจ้ ผ่านด้านข้างมหาวิทยาลัย เห็นมีโรงแรมภายในมหา ฯ มันก็เป็นเรื่องแปลกแต่จริง ม.เกษตร มีการศึกษาเกี่ยวกับเรื่องโรงแรมด้วย บางวิทยาลัยแต่ก่อนผลิตแต่ครู พอตั้งเป็นมหาวิทยาลัย ก็มีหลักสูตรการโรงแรมเข้ามาสอนด้วย สงสัยถ้าไม่มีหลักสูตรพวกนี้คงเป็นมหาวิทยาลัยไม่ได้ เช่นถ้าสอนแต่เกษตรล้วน ๆ หรือสอนแต่วิชาครูล้วน ๆ เป็นมหาวิทยาลัยไม่ได้อย่างนั้นหรือเปล่า







ข้าราชการหลาย ๆ คนหลังจากเกษียณราชการแล้ว งานต่อไปที่หลาย ๆ คนมุ่งคือการเข้ามาทำงานรับใช้ชาวบ้าน เป็น สส. สจ. นายก อบต. อบจ. ก็เป็นเรื่องที่แปลกแต่จริง อายุจนป่านนี้แล้วยังไม่เบื่อทำงานอ้างว่าจะมารับใช้ประชาชน แต่ความจริงมันน่าจะมีอย่างอื่นแอบแฝงหรือเปล่า เพื่อนหลาย ๆ คนได้รับเลือกให้เป็น สท.บ้าง สจ. บ้าง จึงหาเวลาที่จะเป็นส่วนตัวแทบไม่มีเลย วัน ๆ ยุ่งอยู่แต่สารพัดงานที่จรเข้ามา พวกนี้ช่างหาทุกข์มาสู่ตนเอง ผู้เขียนเองจบแล้วเหลือเพียงเตรียมตัวตายแค่นี้จริง ๆ ไม่เอาอะไรแล้วไม่อยากใหญ่อยากโต อยากมีชื่อเสียง ฯลฯ ชีวิตนี้จบแค่นี้ละ















ใครพอมีความรู้บ้าง ผมอยากจะถามว่าบ้านเมืองเราเดี๋ยวนี้ มันสดวกสบายขึ้นจริงหรือ ไปไหน ๆ เห็นร้านสดวกซื้อติดแอร์เยอะ มีทุกหัวระแหง ร้านนี้เข้ามาแย่งการทำมาหากินของคนท้องถิ่นหมดเลย ที่เรารู้กันว่า "โช่ห่วย" อยู่ไม่ได้แล้วต้องปิดกิจการไปหลาย ๆ ราย เรียกว่า Lotus , Macko เข้าที่ไหนร้านโชห่วยเจ๊งกันที่นั่น อยากถามว่าทำไมรัฐจึงใจดี ให้นายทุนเหล่านั้นเข้ามาแย่งพื้นที่ทำกินเขาไป ความจริงแล้วร้านใหญ่ ๆ ที่มีเงินถุงเงินถังให้เปิดเฉพาะเมืองใหญ่แห่งสองแห่งก็น่าจะเพียงพอแล้ว ที่เหลือแบ่งชาวบ้านเขาทำมาหากินกันบ้าง ไม่ต้องไปเปลี่ยนชื่อเป็น "โชว์สวย" ให้เสียความหมายดั้งเดิมกันหรอก

ประมาณว่าปั่นถึงบ้านร่มหลวง ฝนก็ตั้งเค้า โชคดีเราเจอที่พักสายตรวจของตำรวจ จึงได้แวะเข้าไปจัดแจงเตรียมสู้ฝน เสาะหาเจ้าหน้าที่ไม่มีสักคน ผมเลยนึกถึงเพลงมาร์ชตำรวจที่ชาวบ้านชอบล้อเลียนว่า "หมวกอยู่ไหน...ประชาอ่อนใจทั่วกัน" บ้านร่มหลวงนี้อยากจะบอกพี่น้องคนไทยที่รักทั้งหลายว่า บัดนี้บ้านนี้น่าจะเป็นหมู่บ้านญี่ปุ่นซะแล้ว (เท็จจริงไปดูเอง) สนามกอล์ฟ คนไทยแทบจะเข้าไม่ได้แล้วเมื่อครั้งรับราชการอยู่ ลูกน้องที่ทำงานด้วยเล่าให้ฟังว่า "ถ้าเจ้านายอยากจะตีกอล์ฟขอให้บอกผม เพราะสนามกอล์ฟสร้างไว้รองรับคนญี่ปุ่นเท่านั้น" ก็ได้แต่หัวเราะ เพราะชาตินี้กอล์ฟเลิกคบแล้ว ปั่นจักรยานดีกว่ากันเยอะเลย(โง่มานาน) ในขณะที่เรากำลังเตรียมรับมือกับฝนที่จะเทลงมา พลันสายตาผมก็มองไปที่ถนนเห็นมีจักรยาน ๒ คันปั่นล้อเล่นกันมาเป็นที่แปลก ๆ ตา เมื่อเงยหน้าดูก็เห็นเป็น ชายอกสามศอกที่สะบัดสะบิ้งเป็นหญิงคุยเสียงดัง เห็นแล้วจึงรู้ โอ..มันกระเทย นีหว่า กระเทยไปลงนาเพิ่งเห็นเป็นครั้งแรกในชีวิต ตามปรกติแล้วกระเทยกับความสวยงามมักจะมาคู่กัน แต่กระเทย ๒ หน่อนี้ถึงจุดภาวะหนึ่งไม่สนใจแล้ว สวยงาม ผมได้จังหวะจึงหันมาบอกคุณนาย เห็นไหมว่าความสวยงามกินไม่ได้ ไม่ควรใส่ใจมันมากเกินไป วันนี้เวลานี้ สุขภาพต่างหากที่ต้องคำนึงถึง