... ไม้ค้ำตะวัน ชวนปั่นใต้ 4 จังหวัด ...

[ลุง สมพล]

..... ขออภัยเข้าเนตมีปัญหา เพิ่งเข้าได้เมื่อเช้านี้
....สวัสดีปีใหม่ไทยครับ คุณแซม .. คุณ lungeade
... ขอให้ประสพแต่โชคดีตลอดไปครับ

..... หวังว่าเพื่อนสมาชิกผู้ร่วมทางทุกท่าน คงพร้อมแล้วนะครับ ........

[แซม สิริพงศ์]

สวัสดีครับลุงสมพล ผมเตรียมพร้อมไว้แต่เนิ่นๆแล้ว
เพราะระหว่างรอวันเดินทาง ต้องทำงานที่ร้านควบคู่กันไปด้วยครับ

[supab]

มาส่งคณะไม้ค้ำตะวัน ที่ไปทริปล่องใต้ ครั้งนี้ ขอให้เดินทางไป-กลับโดยสวัสดิภาพทุกๆท่าน นะครับ ดูจากข้อมูลทริปการเดินทางแล้ว น่าไปมากๆ เรียกว่าเป็นทริปปั่นจักรยานท่องเที่ยวที่คุ้มมากๆ สถานที่ท่องเที่ยวเยอะจริงๆ เส้นทางบรรยากาศธรมมชาติสวยๆทั้งนั้น จะรอชมภาพสรุปทริป นะครับ

[แซม สิริพงศ์]

สวัสดีครับลุงสมพล วันนี้บ่าย3โมงผมและลุงพันธ์ ปั่นไปสมทบกับอ.นิยมและลุงเดช
ที่หัวลำโพง และรถไฟออกจากหัวลำโพงเวลา18.30 ถึงสุราษฏร์ธานีเวลา
ประมาณ06.30เช้า แล้วพบกันนะครับ

[แซม สิริพงศ์]

มาส่งคณะไม้ค้ำตะวัน ที่ไปทริปล่องใต้ ครั้งนี้ ขอให้เดินทางไป-กลับโดยสวัสดิภาพทุกๆท่าน นะครับ ดูจากข้อมูลทริปการเดินทางแล้ว น่าไปมากๆ เรียกว่าเป็นทริปปั่นจักรยานท่องเที่ยวที่คุ้มมากๆ สถานที่ท่องเที่ยวเยอะจริงๆ เส้นทางบรรยากาศธรมมชาติสวยๆทั้งนั้น จะรอชมภาพสรุปทริป นะครับ

ขอบคุณครับคุณสุภาพที่แวะมาส่ง จะเที่ยวเผื่อ และจะนำรูปพร้อมบรรยากาศมาฝากครับ

[TIGERSONG]

รับรายงานจากลุงสมพลมาว่า..คืนนี้ พักอยู่ที่ ดอนสัก..พรุ่งนี้..เป้าหมาย พักที่สิชลครับ...
มาด้วยกัน 5 คน...จักรยาน 4 คัน ครับ...

[sri_banyen]

สุดยอดครับ วิวสวยมาก ๆๆๆๆๆ

[TIGERSONG]

วันนี้560419 ไม้ค้ำตะวันพักที่สิชล...พรุ่งนี้ พักที่นพพิตำ ครับ

[Isara8811]

เดินทางปลอดภัยทุกท่าน ปั่นให้สนุกครับ มีโอกาสจะไปขอปั่นกับรุ่นใหญ่ไม่ค้ำตะวันด้วยครับ

[เน้น]

สวัสดีค่ะสมาชิกไม้ค้ำตะวันทุกท่าน ขออนุญาติมาเล่าสู่กันฟัง
ถึงทริปปั่นลงใต้4จังหวัดน่ะค่ะ
ผู้ร่วมทริปมี1.ลุงพันธ์ 2.อ.นิยม 3.ลุงเดช 4.พี่แซม และ
5.ลุงสมพล(ไม้ค้ำตะวัน) ผู้นำทริป

วันนี้(18-4-56)เวลา07.00น ลงรถไฟที่สุราษฎร์ โดยมีลุงสมพลมารอรับที่สถานี
แวะกินข้าวที่ตัวเมือง อิ่มแล้วออกปั่นไปสะพานข้ามแม่น้ำตาปี เที่ยวสวนสาธารณะ
ที่เป็นเกาะผีเสื้อ และถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึกด้วยค่ะ

แล้วปั่นมุ่งตรงไปอ.กาญจนดิษฐ์ และหมายมั่นปั้นมือ มื้อเที่ยงไว้ที่นั่นด้วย
จากนั้นมุ่งหน้าสู่อ.ดอนสักแวะชมท่าเรือ"เฟอร์รี่" เป็นท่าเรือข้ามฟากขนาดใหญ่
สำหรับนักท่องเที่ยวที่ต้องการเดินทางไป"เกาะสมุย"โดยนำรถยนต์ข้าม
หรือนั่งโดยสารข้ามก็ได้ ออกจากท่าเรือแล้ว ก็ปั่นหาที่พักโดยกางเต๊นท์
ได้ที่วัดพารามประดิษฐ์ ซึ่งตั้งอยู่บนเนินเขาไม่ใหญ่นัก

เส้นทางที่ได้ปั่นในวันนี้ ถนนหนทางเรียบน่าปั่น ปั่นสนุก อากาศดี
สองข้างทางทิวทัศน์เป็นสวนยางและสวนปาล์ม ร่มรื่นบ้าง ร้อนบ้าง
ระยะทางที่ปั่นได้ ประมาณ 85ก.ม

และวันนี้มีเซอร์ไพรส์ขำๆที่ประทับใจ สำหรับนักปั่น5ผู้เฒ่าด้วย
พี่แซมเล่ามาอย่างฮาๆ ว่า. ระหว่างที่ปั่นออกจากอ.กาญจนดิษฐ์
มุ่งสู่อ.ดอนสักนั้น กำลังตั้งหน้าตั้งตาปั่นกันอย่างเมามัน อยู่ๆ หู ก็
ได้ยินเสียงเรียก พี่แซมๆ อย่างดังมาก สักครู่.รถมาจอดข้างๆ และ
หยุดทักทายอย่างดีใจสุดๆกันทุกคน พี่แซมบอกว่า ขนาดเอาผ้าปิดหน้า
ซะมิดแล้วนะ ยังจำกันได้อีก.ฮาจริงๆ แท้จริงคุณโย่ง แห่งบางแก้วไบค์
ที่บังเอิญไปปฏิบัติหน้าที่การงานถึงสุราษฎร์โน่นแน่ะ พูดคุยกันพอควร
ก็ขอถ่ายรูปไว้เป็นหลักฐานว่าเจอกันจริงๆ และคุณโย่ง ยังพูดอย่างฮาๆ.
ว่าเจอที่ไหนก็จำได้ จำท่าปั่นรถของพี่แซมได้นั่นเองน่ะ5555 จบข่าวค่ะ

รายการติดตามนักป่ันล่องใต้ วันศุกร์ที่ 19 เมษายน 2556

เช้าวันศุกร์ปลายสัปดาห์ คณะนักปั่นล่องใต้ ได้ขึ้นไปถ่ายภาพที่ยอดเขาสูงของเมืองร้อยเกาะ ในอำเภอดอนสัก อยู่ใกล้ท่าเรือเฟอร์รี่ มันเป็นแหลมลงไปในทะเล เก็บภาพตอนตะวันขึ้นพอดี สวยงามสุดประทับใจ

จากนั้นปั่นไปตลาดหาของกิน สัมผัสชีวิตชาวบ้าน แล้วปั่นไปอ่าวขนอม ที่มีอ่าวสวยๆ ชายหาดยาวปรืด

เราเข้าไปที่อ่าวพายดำ พอดีพี่แซมไปเจอคุณป้าคนหนึ่ง มาทำพื้นที่เปิดเป็นสถานที่ปฏิบัติธรรม ลงทุนไปเกือบร้อยล้าน!
ได้มาแวะชม..

จากนั้นเราก็ปั่นมาที่สิชล แต่ยังไม่มีที่พัก พยายามติดต่อกลุ่มเพื่อนนักปั่นที่ได้รับข้อมูลมา ปรากฏว่าเป็นคนละคนกัน ทว่าชื่อเหมือนกัน อีกทั้งยังปั่นจักรยานเหมือนกันด้วย.. อยู่ชมรมจักรยานสิชล ก็ปั่นจักรยานทั้งตัวสามีและภรรยา เราขอให้ช่วยแนะนำวัดเพื่อจะเดินทางกันไปพักได้

แต่พอรู้ว่า อ.นิยมทำเกี่ยวกับสวนเกษตรด้วย.. พี่ผู้หญิงแกก็เลยชวนให้มาพักที่สวนของตัวเอง
ต้องที่พี่แซมโทรมาคุยอยู่เนี่ย ก็คือจากพื้นที่ในสวนแห่งนี้เป็นสวนปาล์ม อยู่ในหุบเขาเลยท่ามกลางธรรมชาติ สวยงาม เงียบสงบอย่างมาก อยู่ห่างจากตัวอำเภอสิชล ประมาณ 7 กิโล

"พอเข้ามาในสวนที่กลายเป็นอีกโลกหนึ่งไปเลย" พี่แซมบอกเล่าด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นน่าประทับใจ

ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นสวนปาล์ม แต่ที่จุดที่ให้คณะจักรยานพักนี่ จะมีต้นไม้ปลูกเยอะไปหมดสารพัดชนิด แนวเกษตรพอเพียง มีบ่อปลาด้วย กรุณาเอื้อเฟื้อที่พักให้พวกเรา มันเป็นความโชคดี เหมือนเมื่อครั้งไปแม่สอด ที่มีโอกาสมาเจอกันโดยบังเอิญ ที่บ้านแวดล้อมไปด้วย ต้นไม้นานาชนิดมากเลย

มารู้จักกับนักปั่นเมืองสิชลผู้ในอารีย์กันหน่อย..​

ชื่อ รัชดาภรณ์ ศิริพันธุ์ ชื่อเล่นว่า สาว

…..ปกติ ขี่จักรยานด้วยไหมครับ?
>>>> ขี่ค่ะ พี่ออกกำลังกาย เป็นคนที่ชอบออกกำลังกายมาแต่ไหนแต่ไรแล้วค่ะ
แข็งแรง แต่ว่าเราไปใช้ร่างกายหักโหมไป ตอนนี้เลยไม่ค่อยจะดี เป็นกระดูกทับเส้น ซีกซ้าย แล้วก็หยุดขี่จักรยานไปหลายเดือนแล้ว เพราะว่ามันเดินไม่ไหว

…..แบบนี้ต้องทำกายภาพสิครับ?
>>>>>> เมื่อก่อนก็ทำนะคะ กินยาด้วย แต่พอไม่กินยาก็เหมือนเดิม ก็เลยหยุดยา หันมารักษาด้วยตัวเองดีกว่า เมื่อก่อนถ้าพอหมอนัดวันอาทิตย์ วันศุกร์ ก็จะลงมือทำงานเพื่อเช็คตัวเองว่า อาการยังเป็นอยู่ไหม แต่พอทำงานแล้วมันก็ยังเป็นอีก
ไปหาหมอคุยกัน หมอบอกเราว่า หมอที่ดีที่สุดคือตัวเราเองนะ เราต้องไม่ทำร้ายตัวเอง ไม่หักโหมกับงานมากไป แต่ตอนนี้ก็เดินได้ดีขึ้นนะคะ เพียงแต่ไม่ค่อยคล่อง

>>>>> สวนที่ทำ ก็ทำแนวเศษฐกิจพอเพียง เราสร้างความมั่นคงให้ตัวเองด้วยการผลิตอาหารให้ตัวเอง ให้ครอบครัว ในบ้านเราสามารถเก็บกินได้ทุกอย่าง เวลาอยู่บ้าน ลูกโทรมาถาม แม่มีอะไรกินไหม บอกลูกไปว่า ไม่ต้องหวงแม่มีกินทุกอย่างเลย (หัวเราะ) คือเราทำตัวง่ายๆ ด้วยค่ะ

…..

เหล่านี้.. คือส่วนหนึ่งของช่วงเวลาอันน่าประทับใจ.. ที่กลุ่มนักปั่นล่องใต้สัมผัสได้ในครั้งนี้....

วันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไรต่อไป.. ต้องคอยติดตาม..

[เน้น]

รายการติดตามนักป่ันล่องใต้ วันเสาร์ 20 - อาทิตย์ที่ 21 เมษายน 2556

เช้าวันเสาร์.. ตื่นขึ้นมาที่สวนเกษตร.. เจ้าของบ้านไปเชิญผู้ใหญ่บ้าน ผู้ช่วยผู้ใหญ่บ้านมาร่วมแจมด้วย เพราะเราเป็นเหมือนกลุ่มแรกที่เข้ามาเยือนสถานที่และกิจกรรมในพื้นที่สวนเกษตร​ เรียกว่ากลายเป็นกิจกรรมจริงจังกันไปเลย มีการนำชมแปลงนาสาธิตแบบใหม่ มีการสัมภาษณ์ ถ่ายรูป เพื่อนำไปเป็นข้อมูลเผยแพร่

จากน้ันเตรียมออกเดินทาง ได้รับคำแนะนำให้ไปใช้อีกเส้นทางหนึ่ง ปรากฏว่าเป็นเส้นทางที่น่าตื่นเต้นมาก ถนนเรียบตลอดสาย เราปั่นท่ามกลางต้นยางหนาทึบรายล้อมตลอดเส้นทาง เรามุ่งหน้าไปที่อำเภอท่าศาลา

ถึงที่อำเภอท่าศาลา.. มุ่งหน้าเข้าไปตลาดเพื่อหาอาหารเป็นอันดับแรก.. สิ่งที่น่าประทับใจคือ ไม่ว่าไปกินข้าวร้านไหน จะมีจานใส่ผักพูนๆ พร้อมน้ำพริกถ้วยใหญ่ มาบริการเป็นพิเศษ ซึ่งเป็นที่ประทับใจของเหล่า สว. ผู้ชื่นชอบทานผัก เป็นอย่างมาก

คณะเรามาที่นี่.. เพื่อค้นหาคนที่ลุงเขาตั้งใจมาหา แต่คลาดเคลื่อนไปในวันแรกๆ คนนี้ชื่อ "อมร" เป็นคนปั่นจักรยานที่เปิดร้านขายจักรยาน ด้วยเพราะเล่นกีฬาจนหัวเข่าเกิดปัญหา และสามารถรักษาให้หายได้ด้วยการปั่นจักรยาน คล้ายๆ กับเรื่องราวของพี่แซม จนกลายเป็นผู้นำชุมชนจักรยาน คอยจัดกิจกรรม จัดทริป พาลูกค้า พาเพื่อนๆ ไปปั่นท่องเที่ยวอยู่เสมอๆ

คุณอมรตั้งใจจะเลี้ยงน้ำเลี้ยงท่าดูแลกลุ่มนักปั่นล่องใต้ แต่พวกเราไม่อยากรบกวน.. คุณอมรจึงอาสาประสานติดต่อไปยังสหายที่รู้จัก ณ อุทยานถ้ำหงส์ อำเภอนพพิตำ จังหวัดนครศรีธรรมราช เส้นทางที่ไปนี้ค่อยข้างไกลพอสมควร เราปั่นตามเส้นทางเลียบชายทะเล เที่ยวชมอ่าว แล้วมุ่งไปสู่อำเภอนพพิตำ จนถึงที่อุทยานถ้ำหงส์ เส้นทางลักษณะใกล้เคียงกับการปั่นขึ้นเขาใหญ่

ถึงที่อุทยาน.. ซึ่งเป็นหุบเขารายล้อม ตัดขาดซึ่งสัญญานการติดต่อใดๆ ทำให้ไม่สามารถโทรติดต่อกลับมาได้ ภายในถ้ำมีธารน้ำลอดตลอดเส้นทาง ด้านในเป็นห้องโถงถึง 7 ชั้น แต่น่าเสียดายที่ไม่ได้เข้าไปเที่ยวชม เนื่องจากเวลาที่คณะนักปั่นไปถึงนั้น เป็นเวลาเดียวกับที่บรรดาค้างคาวจะออกมาจากถ้ำเป็นฝูงใหญ่มาก จึงได้แต่รับฟังเรื่องราวที่น่าสนใจของถ้ำแห่งนี้จากเจ้าหน้าที่อุทยานแทน

พักที่อุทยานแห่งนี้เจ้าหน้าที่ต้อนรับเป็นอย่างดี เปิดบ้านพักอุทยานให้เข้าพัก และยังมีลูกสาวตัวเล็กๆ น่ารักๆ ของหัวหน้าอุทยาน กำลังเรียนอยู่ ป. 2 มาคอยต้อนรับขับสู้ ส่งภาษาท้องถิ่นชาวใต้..​จัดหาอาหารมาบริการให้เป็นอย่างดี เพราะเราเป็นเหมือนแขกคนพิเศษ ที่นานๆ จะมีแวะเข้ามาเยี่ยมเยือน กลายเป็นขวัญใจของบรรดา สว. นักปั่นล่องใต้เป็นอย่างมาก

ค่ำคืนวันเสาร์... จึงกลายเป็นค่ำคืนแห่งความสุขความประทับใจอีกวัน ที่อุทยานท่ามกลางหุบเขาแห่งนี้

เช้าวันอาทิตย์.. ปั่นออกจากอุทยานถ้ำหงส์ เพื่อมุ่งหน้าไปยังน้ำตกกุงชิง เราปั่นขึ้นยาวมาก ได้สัมผัสกับสายหมอกตลอดเส้นทาง จนถึงน้ำตก..​

จากน้ันเราปั่นกลับลงมามุ่งหน้าไปอำเภอพรหมคีรี ซึ่งมีนักปั่นเจ้าถิ่นมาต้อนรับ พอดีเขาเพิ่งกลับจากการไปปั่นแข่งจักรยาน แล้วนำพาไปยังน้ำตกพรหมโลก ซึ่งเป็นน้ำตกสวยงามอีกแห่งของเมืองนครฯ.. นี่ก็ปั่นขึ้นเขาตลอดเส้นทาง.. ประกอบกับความร้อนของแสงแดด ทำให้ต้องใช้พลังงานในการปั่นจักรยานพอสมควร.. ดังนั้น.. พอไปถึงน้ำตกต่างคนต่างก็ละจากจักรยาน ลงไปแช่น้ำตกให้หายเหนื่อยคลายร้อนกันทั้งๆ ชุดจักรยานทุกคน

พอหายเหนื่อยปั่นกลับลงมาเพื่อลงมาที่วัดเขาพนม เป็นสถานที่ซึ่งพระเจ้าตากสินเสด็จมาประทับ มีตำหนัก และถ้ำซึ่งมีเรื่องราวทางประวัติศาสตร์บันทึกไว้ แต่คณะไม่ได้เข้าไปเที่ยวชม เนื่องจากเวลาไม่เอื้ออำนวย

จากนั้นคณะไปพักกันที่ศูนย์วิทยาศาสตร์เพื่อการเรียนรู้อำเภอพรหมคีรี ผู้อำนวยการให้การต้อนรับเป็นอย่างดี (อีกแล้ว) ที่นี่จะมีเด็กๆ นานาชาติมาศึกษาเรียนรู้และเข้าค่ายกันที่นี่ แต่ช่วงนี้ปิดเทอมจึงที่พักให้คณะได้ใช้พอดิบพอดี ประจวบกับท้องฟ้าเป็นใจ.. เหมือนรู้ว่าเราปั่นผ่านความร้อนมาเกือบทั้งวัน.. เย็นวันนี้จึงโปรยฝนลงมาให้ได้ชุมฉ่ำกันถ้วนหน้า จังหวะดีที่คณะมาถึงที่พักเรียบร้อยแล้ว

เย็นวันนี้.. นักปั่นเจ้าถิ่นอาสาจะพาไปรับทานอาหารกัน แต่เดิมนั้นนักปั่นท่านนี้เคยอยู่ที่มีนบุรีแต่ได้ย้ายถิ่นฐานกลับมาที่บ้านเกิดที่นี่.. และพบว่าน่าจะกลับมาเสียตั้งนานแล้ว เพราะบรรยากาศดี มีเส้นทางให้ปั่นสวยๆ มากมาย วันนี้จึงจบการเดินทางด้วยอาหารมื้อพิเศษ และสถานที่พักผ่อนระดับนานชาติแห่งนี้...

ขณะรายงานเป็นช่วงเวลาที่กำลังรอเขามารับไปทานอาหาร.. อย่างไรแล้วในระหว่างมื้ออาหาร คงจะได้พูดคุยสอบถามชื่อเสียงเรียงนามทั้งของนักปั่นเจ้าถิ่นผู้เอื้ออารีย์ และผู้อำนวยการศูนย์วิทยาศาสตร์ เพื่อประกาศแจ้งให้พวกเราเหล่านักป่ันล่องใต้ได้จดจำและขอบคุณอีกคร้ัง...

และรายงานต่ออีก2วัน จากคุณวุฒิแห่งบางแก้วไบค์น่ะค่ะ

[เน้น]

รายการติดตามนักป่ันล่องใต้ จันทร์ที่ 22 เมษายน 2556

ต่อเนื่องจากค่ำวานนี้ที่คณะนักปั่นล่องใต้กำลังรอเสือเจ้าถิ่นมารับไปทานอาหาร ได้พี่พิมลขับรถมารับไปกินข้าวมื้อใหญ่ในเมือง โดยมีคุณแดงนครศรีธรรมราชจัดอาหารโต๊ะใหญ่ไว้คอยท่าอยู่แล้ว ไม่นานก็มีป้าจ๊อดตามมาสมบท.. ทานข้าวไปคุยไปเกี่ยวกับการป่ันจักรยาน พี่แซมแนะนำให้เข้าไปดูบางแก้วไบค์.. ป้าจ๊อดบอก ฮ้า..! รู้จักคนนึงนะ คุณแซงแซว คุยกันทางเฟสบุ๊ค ชอบตามดู..เพราะถ่ายภาพมาสวยๆ ลงไว้เยอะ เท่าที่บอกมาแต่ละภาพ.. พี่แซมก็เล่าได้หมดว่าเป็นภาพจากที่ไหน.. แกจะเข้าไปตามดู.. อยากอ่านเรื่องราวของพี่แซมอีกด้วย

ท่ามกลางมื้ออาหารต่างสนทนาแลกเปลี่ยนกันตามประสาคนรัก (บ้า) จักรยาน ทำให้ทราบว่า พี่แดงนครศรีธรรมราช เป็นมีกลุ่มจักรยาน "น้องแน้ง" (Nong Nang) เมื่อมีโอกาสได้พูดคุย.. จึงได้ทราบความจากพี่แดงเล่าว่า...

"พวกผมนิยมปั่นกินเที่ยวสบายๆ สไตล์น้องแน้ง ก่อนหน้านี้เป็นเบาหวานจนขึ้นตา ต้องฉีดยาเข้าไปในลูกนัยตา อาการหนักมาก ปั่นกิโลเดียวต้องรีบดื่มน้ำผึ้ง ไม่งั้นแย่เพราะขาดน้ำตาล จึงหันมาเร่ิมออกกำลังกายจากการเดินแต่หัวเข่าไม่ไหว ต่อมาก็ป่ันจักรยาน ปัจจุบันนี้ปั่นได้วันละเป็นร้อยกิโล อาการอื่นๆ กลับมาเป็นปกติหมด สุขภาพแข็งแรง ไม่เครียด ปั่นมาตั้งแต่ปี 2549 เมื่อก่อนไม่ชอบออกกำลังกาย นั่งเก้าอี้ลุกขึ้นมาก็หน้ามืดแล้ว แต่เดียวนี้ปั่นไปกรุงเทพฯ ใช้เวลา 4 วันครึ่ง วันแรกปั่นได้ถึง 200 โล ตอนนี้จึงหลงใหลจักรยาน เพราะถ้าไม่มีจักรยานป่านนี้.. คงไปแล้ว"

มื้อเย็นวันอาทิตย์จึงเป็นมื้อที่ทั้งอิ่มอร่อย คุยสนุก และประทับใจในมิตรภาพของชาวจักรยานด้วยกัน และก่อนที่จะกลับมาพักยังศูนย์วิทยาศาตร์ พี่พิมลยังได้ขับรถพาพี่แซมขึ้นไปถ่ายภาพสวยๆ บนพระธาตุของที่นี่ เนื่องจากว่าวันรุ่งขึ้นจะไม่ได้ปั่นจักรยานมาเส้นทางนี้

เช้าวันจันทร์.. พี่พิมลพาปั่นตามสวนยาง เส้นทางเป็นถนนลาดยางเรียบอย่างดี สองข้างทางร่มรื่น จึงเป็นอีกเช้าที่ปั่นกันสนุกสนาน ไม่เหนื่อยเลย จากนั้นพาปั่นไปกินข้าวต้มที่ร้านน้ำชา พาปั่นไปอำเภอลานสกา ไปหมู่บ้านคีรีวงซึ่งอยู่ในอ้อมกอดขุนเขา มีน้ำตกมีลำธารใหญ่ไหลผ่านกลาง สวยงาม กลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ยอดเยี่ยม ช่วงเย็นๆ มีเด็กๆ มาเล่นธารน้ำเป็นแนวยาวทอดไปตามลำน้ำที่มีขุนเขาล้อมรอบ

พอมาถึงใกล้วัดคีรีวงอันเป็นเป้าหมายสถานที่พำนักของคณะในคืนวันนี้ จู่ๆ ยางหน้ารถของอาจารย์นิยมก็เกิดระเบิดด้วยความเก่าของเนื้อยางที่ใช้งานมาอย่างสมบุกสมบัน โชคดีที่มีชาวบ้านอาสาขี่รถมอเตอร์ไซค์เข้าเมืองไปซื้ออะไหล่ยางมาซ่อมให้ จึงได้ขี่กันจนถึงที่หมาย

จากวัดคีรีวง.. พี่พิมลพาปั่นขึ้นไปที่ถ้ำปลา เป็นวังปลาบนยอดเขา มีปลาเยอะมาก แน่นเต็มบึงน้ำ ชาวจักรยานมักจะปั่นไปเล่นน้ำที่นี่กัน สถานที่ปั่นสุดยอด เมื่อกลับลงมาพี่แซมแวะไปนั่งพักผ่อนยังที่ริมศาลาวัดคีรีวง มองไปทางเขา เห็นเด็กๆ กำลังเล่นน้ำเป็นแนวยาว มีฉากหลังเป็นขุนเขา สวยงามจนอดที่จะถ่ายภาพไม่ได้ อยากให้เพื่อนๆ ได้มาอยู่มาปั่นที่นี่ด้วยเช่นกัน เสียดายมันไกลมาก หากอยู่ใกล้ประมาณนครนายก จะรีบกลับไปจัดทริปมาเลยทีเดียว (เอาจริงน่ะพี่แซม)

ค่ำคืนนี้คณะนักปั่นล่องใต้ได้พักกันท่ามกลางธรรมชาติที่วัดคีรีวง นครศรีธรรมราช เพื่อเตรียมตัวที่จะออกปั่นสู่อำเภอหัวไทรในวันรุ่งของพรุ่งนี้...​

หมายเหตุ ตามหลักการผันวรรณยุกต์ภาษาไทย พยัญชนะ "น" ผันได้เพียงสองเสียง คือ ไม้เอก และไม้โท จึงต้องเขียนว่า "น้องแน้ง" แต่ที่เวบของกลุ่มจะใช้คำว่า "น๊องแน๊ง" แนะนำว่าหากต้องการค้นหากลุ่มน่ารักกลุ่มนี้ ให้ใช้ว่า "ปั่น กิน เที่ยว Nong Nang Club" หรือที่ Link นี้ครับ http://goo.gl/nMzLx

มาแล้วค่ะ รายงานทริปล่องใต้ ผู้บรรยาย. คุณวุฒิเจ้าเก่าน่ะค่ะ

[TIGERSONG]

รับรายงานจากลุง สมพลว่า ตอนนี้ (560423) ถึงหัวไทรแล้วครับ
พรุ่งนี้ (560424) ไปพักที่ทะเลน้อย
มะรืนนี้ (560425) เข้าเมืองตรัง
ต่อไป (560426) ไปพักที่หยงหลิง

ผมคงรอรับอยู่ที่ตรัง แล้วปั่นไปพักแรมที่หยงหลิงด้วยนะครับ..แฮะแฮะแฮะ

[เน้น]

การเดินทางวันที่6(23-4-56) ของนักปั่นล่องใต้น่ะค่ะ เช้ามืดปั่นออกจากวัดคีรีวง ลุงสมพลได้พาปั่นเส้นทางลัด
เป็นสวนยาง2ข้างทาง ปั่นมาจนถึงลานสกา จึงแวะกินมื้อเช้า จากนั้นมุ่งหน้าปั่นไปตามถนนหนทางที่โล่ง
และ2ข้างทางเป็นท้องทุ่งนา ปั่นเพลิดเพลินเจริญใจ บรรยากาศเสมือนกำลังปั่นอยู่ แถวๆอยุธยาโน่นแน่ะ
(เป็นคำบอกเล่าของพี่แซม) เมื่อทางสะดวกขนาดนั้นจึงปั่นแบบยิงยาวๆ มาจนถึงหัวไทร
ก็เป็นเวลาเที่ยงพอดี และกินข้าวมื้อเที่ยงกันที่นี่

จากนั้นจึงปั่นต่อมาหาที่พักที่"วัดหัวไทร" เป็นเวลาบ่ายๆ ที่วัดนี้บรรยากาศ ร่มรื่นดี
ต้นไม้เยอะ ประกอบกับเมื่อเช้านี้ตื่นเช้ามาก แถมยังปั่นกันแบบยิงยาวๆ จึงเหนื่อยพอประมาณ
เมื่อสบโอกาศจึงรีบพักผ่อนนอนหลับกันตามอัธยาศัย พอหายเหนื่อยมีแรง ก็เริ่มออกปั่น ลุยเที่ยวที่"หาดจันทร์แจ้ง"
ซึ่งที่หาดนี้เอาหินมาทำแนวกันคลื่น เป็นช่วงๆ และเว้นช่วงให้น้ำทะเลซัดเข้ามา เป็นโครงการพระราชดำริ
พระเทพรัตนสุดา สยามบรมราชกุมารีค่ะ และเป็นชายทะเลที่สวยงามมาก เก็บภาพได้พอสมควร

จึงปั่นกันไปหาอาหารมื้อเย็น ที่ตลาดนัดแแถวๆนั้น ต่างคนต่างหิ้วมาแล้ว มารวมกันกินกันที่วัด
อย่างเอร็ดอร่อยเลิศ จะมีภาพให้ชมด้วยในวันหน้า ยินเสียงแว่วๆลุงสมพลว่า พรุ่งนี้ปั่นไป"ทะเลน้อย"
และจะได้สัมผัส กับสะพานที่ยาวที่สุดในประเทศไทย (เฉพาะสะพานยาว7ก.ม)
ระยะทางที่ปั่นได้ในวันนี้ประมาณ90ก.ม จบข่าวค่ะ

[เน้น]

รายการติดตามนักป่ันล่องใต้ พุธที่ 24 เมษายน 2556

หลังจากพักผ่อนหนึ่งคืนเต็มอิ่มที่วัดหัวไทร เช้าวันพุธที่ 24 เมษา… ซึ่งเป็นวันที่ 7 ของการเดินทาง คณะนักปั่นล่องใต้ตื่นแต่เช้า จัดเตรียมตัวปั่นไปหาอาหารอร่อยๆ เติมกระเพาะกันที่ตลาดริมน้ำคลองแดน เป็นตลาดที่อยู่ระหว่างเส้นแบ่งสองจังหวัด คือนครศรีธรรมราชและสงขลาโดยมี "คลอนแดน" เป็นเส้นแบ่ง ลักษณะตลาดเป็นเรือนไม้คล้ายตลาดร้อยปีคลองสวน แต่ฝั่งที่เชื่อมโยงกับตำบลคลองแดน อำเภอระโนด จังหวัดสงขลานั้น จะเป็นสะพานไม้ทอดข้ามคลองได้บรรยากาศอย่างมาก บริเวณนี้ชาวบ้านยังได้จัดพื้นที่เป็นโฮมสเตย์ราคาประหยัด คืนละ 150 บาท พักได้ตั้ง 8 คน!

เติมพลังกันอิ่มหนำสำราญดีแล้ว คณะได้ออกปั่นไปสู่หมู่บ้านหัวป่า ตรงไปยังวัดหัวป่า ใช้เส้นทางเดียวกับทางไปทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง เกจิอาจารย์ชื่อดังที่วัดแห่งนี้คือ "หลวงตาปลอด" แม้ท่านจะละสังขารไปแล้ว แต่สรีระของท่านยังคงถูกเก็บรักษาเอาไว้ในโลงแก้วในสภาพที่ไม่เสื่อมสลาย

คุณประสาทซึ่งเป็นนักปั่นเจ้าถิ่นกลุ่มไม้ค้ำตะวันของที่นี่ ได้นัดหมายมารับพวกเราที่วัดหัวป่า มาสมทบด้วยกัน 3 คน ทำให้ถึงเวลานี้คณะนักปั่นล่องใต้อบอุ่นขึ้น กลายเป็นกลุ่มเป็นก้อนนับจำนวนนักปั่นได้เลขมงคล 8 พอดี

คณะได้หัวลากพาไปยังโรงเรียนบ้านหัวป่า พบว่าเด็กๆ ที่นั่นกำลังอยู่ในระหว่างฝึกเรียน "มโนราห์" ทำให้ทุกคนได้มีโอกาสชมความสวยงามของศิลปะการแสดงประจำถิ่นของชาวใต้ ผ่านความน่ารักของเด็กๆ ที่มาสืบทอดศิลปวัฒนธรรมอันเป็นเอกลักษณ์สำคัญนี้

ผู้อำนวยการของโรงเรียนบ้านหัวป่าให้การต้อนรับคณะเป็นอย่างดี จัดน้ำชากาแฟและของว่างมารับรอง อีกทั้งยังชักชวนให้รับประทานอาหารเที่ยงด้วยกัน แต่ด้วยความเกรงอกเกรงใจ เพราะไม่ได้มีการนัดหมายล่วงหน้า จึงได้แต่ขอบคุณในน้ำใจ และขออนุญาตเดินทางต่อไป

ปั่นไปตามเส้นทางธรรมชาติเรื่อยๆ จนถึง.. "ทะเลน้อย" ความเหน็ดเหนื่อยจากการปั่นแทบจะหายไปเป็นปลิดทิ้ง เพราะภาพของทะเลน้อย ซึ่งเป็นทะเลสาบน้ำจืดขนาดใหญ่ อันเป็นที่ราบบริเวณเชิงเทือกเขาบรรทัด สูงประมาณ 100 เมตรจากระดับน้ำทะเล ทำให้เกิดเป็นพื้นน้ำขนาดใหญ่เนื้อที่ประมาณ 28 ตารางกิโลเมตร จึงถูกเรียกว่าทะเลน้อย

ทะเลน้อยน้ันมีความกว้างประมาณ 5 กิโลเมตร ยาว 6 กิโลเมตร และมีความลึกโดยเฉลี่ยนประมาณ 1.5 เมตร ชาวบ้านได้มีการสร้างเรือนพักบนพื้นน้ำ พร้อมมี "ทางเชื่อม" บ้านแต่ละหลังเป็นเครือข่าย โดยสะพานที่เชื่อมกันนั้น ใช้เป็นเส้นทางสัญจร ลักษณะคล้ายๆ กับสะพานไม้ที่พวกเราชาวบางแก้วไบค์ปั่นไปเที่ยวบริเวณวัดทองรำไพนั่นเอง

บนทะเลน้อยพวกเราปั่นจักรยานไปบนสะพานเฉลิมพระเกียรติ 80 พรรษา เป็นสะพานปูนขนาดยาวมาก เชื่อมจากจังหวัดพัทลุงไปจังหวัดสงขลา เหนือพื้นน้ำใสๆ เห็นธรรมชาติงดงามของทะเลน้อย เป็นระยะทางกว่า 6 กิโลเมตร

คณะนักปั่นล่องใต้ได้กำหนดพักค้างคืนกันที่บ้านพักสวยๆ ที่อยู่เหนือทะเลน้อยแห่งนี้นี่เอง..

แต่เนื่องจากเวลายังเหลือ พี่แซมจึงถือโอกาสออกปั่นจักรยานเพียงลำพัง ลัดเลาะ ซอกแซก ชมหมู่บ้านแห่งนี้ไปจนทั่วเกือบทุกซอกมุม โดยให้เหตุผลง่ายๆ ว่า ปั่นออกไปตามหา "น็อตตะแกรง" เพราะไม่รู้ว่าหล่นหรือหลุดหายไปตอนไหน.!! จึงลงทุนปั่นหาจนทั่วตัวหมู่บ้าน สบายๆ ตามสไตล์ลุงแซมบางแก้วไบค์ไปเสียนั่น

การได้ขี่ปั่นไปตามถนนที่ถูกสร้างขึ้นมาเหนือทะเลสาบ ทำให้ได้บรรยากาศสุดโปรดของกัลบกนักปั่นท่านนี้เป็นที่สุด เพราะเหมือนกับการได้ปั่นจักรยานไปบนสะพานปูนเลียบคลองเส้นแล้วเส้นเล่า.. เพียงแต่เป็นสะพานปูนที่โยงใยอยู่เหนือน้ำผืนใหญ่กว่าเท่านั้นเอง

อีกด้านหนึ่งของสะพานปูนที่ยืนไปในทะเล เป็นโซนที่เงียบสงบมีความเป็นส่วนตัวสูงมาก บริเวณนี้ถูกสร้างเป็นบ้านพักหลายหลัง ในลักษณะที่หรูหรามีดีกรีขึ้นมาอีกหน่อย เชื่อว่าราคาที่พักคงจะพอตัวไม่น้อย

สรุปรวมวันนี้.. ปั่นจักรยานไปประมาณ 80 กิโลเมตร และในวันรุ่งขึ้นจะพากันปั่นไปยังจังหวัดตรัง โดยนัดหมายกับสหายกลุ่มไม้ค้ำตะวันอีกส่วนหนึ่ง ที่จะมารับและร่วมปั่นสมทบกันอีกชุด.. คงจะเป็นที่คึกคักสนุกสนานไม่น้อยทีเดียว

ทริปล่องใต้ วันที่7ของการเดินทาง บรรยายโดยคุณวุฒิ แห่งบางแก้วไบค์น่ะค่ะ