(สรุปทริป)ห้าสหายผจญภัยกับทริปล้างตา หนองคาย-อุบล 11-20 มค.56

[ตันซ่งไช้]

จากเรณูนคร ถนนสาย2031จะตรงไปพบกับถนน212 แต่เราไม่ไปเราเลี้ยวขวาผ่านต.หนองย่างชิ้น





ผ่านต.พระกลางทุ่ง


มาถึงอ.ธาตุพนมแถวๆโรงพยาบาล มองไปเห็นยอดพระธาตุแต่ไกล





สามเณรรูปนี้ทำหน้าที่รับเครืองสังฆทาน

แม่ชีท่านนี้เดินหลังงองุ้มเก็บขยะที่พวกมักง่ายนำมาวางไว้ตามที่นั่ง โคนต้นไม้ แม้ตามกิ่งไม้มันก็ยังเสียบกันเอาไว้ บาปแท้ๆ

[ตันซ่งไช้]

ที่นครพนมมีอาคารโบราญสวยๆแบบนี้เยอะแยะ คงเป็นอิทธิพลฝรั่งเศษในสมัยจักวรรดิ์นิยม

เส้นทางจากอ.ธาตุพนมไปแก่งกะเบาผ่านต.น้ำก่ำ

สงสารสาวๆบ้านนี้ เมื่อมีคนถามว่าบ้านอยู่ไหนคงลำบากใจที่จะตอบ

แก่งกะเบา

กล้องมันเป็นอะไร โฟกัสคลาดเคลื่อน มีรูปนี้พอทนดูได้

วัดสองคอนเป็นวัดคาธอลิค


ป่าศักสิทธิ์ เป็นที่ควรเคารพ ไม่มี fairy หรือ elf นะ

ภายในป่าศักสิทธิ์

เสาไฟฟ้าสองต้นนี้ ต้นหนึ่งอยู่ฝั่งไทยต้นไกลลิบๆนั้นฝั่งลาว นิัสัยบริโภคนิยมทำให้ไทยเสียดุลย์การค้าแก่ลาว ชาวลาวเขาอยู่แบบพอเพียงจึงมีของเหลือมาขายให้ไทย

[ตันซ่งไช้]

สะพานมิตรภาพที่มุกดาหาร เป็นสัญลักษณ์ว่ามาถึงตัวเมืองแล้ว

ผ่านวัดนักบุญเปโตร


หนุ่มคนนี้ขายอุปกรณ์จักรยานอยู่ที่ตลาดราตรี เห็นผมยืนรอเพื่อนอยู่ก็เข้ามาทัก ชาวจักรยานช่างสนิทกันง่ายดีจัง

อาหารญวน วันนี้กินหรูผิดคอนเซ็ปทริปประหยัด

วัดศรีมงคลเหนืออยู่ตรงหัวโค้งถนนพอดีจึงเข้าไปขออาศัยพักนอน

ท่านเจ้าอาวาสชราภาพมากแล้วท่านพูดเสียงเบาๆแต่เราต้องตะโกน ท่านมอบงานในวัดให้รองเจ้าอาวาสแต่วันนี้ท่านรองไม่อยู่ผู้ที่เป็นธุระหาที่ให้เราพักเป็นท่านเณร


ราตรีสวัสดิ์ครับ พรุ่งนี้จะไปภูผาเทิบ

[ตันซ่งไช้]

17 มค.56 มุกดาหาร-เขมราฐ-พะลาน
เช้านี้อากาศสดชื่น(หนาว)เราใช้ถนน2034ไปภูผาเทิบ

หลังจากนอนวัดกันมาหลายคืนก็มีความคิดที่จะนอนอุทยานแห่งชาติบ้าง แต่เฮียเพ้งมีความเห็นว่าถ้าไปนอนที่ภูผาเทิบอาจจะอดไม่มีอาหารขายก็ได้ชวนนอนในเมืองดีกว่า ความจริงแล้วเฮียเพ้งแกอยากกินอาหารญวนน่ะ แหม..ถ้ามานอนที่ภูผาเทิบละก็จะได้กำไรมาอีกเกือบ20กม.เชียวนา

ที่ภูผาเทิบ มาดูหินครับ หินอย่างเดียวเลย

[ตันซ่งไช้]

ผ่านอ.ดอนตาล อ.ชานุมาน สู่อ.เขมราฐ



ร้านข้าวมันไก่ริมทางที่อ.เขมราฐ

จากเขมราฐไปพะลาน มีทางไปได้สองทาง ทางหนึ่งผ่านบ้านไทรย้อย บ้านหนองพอก บ้านไทรงาม 21 กม. อีกทางหนึ่งผ่านบ้านทรายทอง บ้านนาสะอาด 25 กม. มีครูท่านหนึ่งแนะนำให้ไปทางนี้เรียกว่าทางยุทธศาสตร์เราไปตามที่ท่านบอก ไกลกว่าทางสายแรกนิดหน่อย

นี่คือสถานแห่งบ้านทรายทองที่ฉันปองมาสู่.....นึกว่าบ้านทรายทองเป็นแค่นิยาย...มีจริงแฮะ

ที่นาผืนนี้หรูหราไฮโซมาก ทำนาด้วยน้ำก๊อก ใช้ท่อขนาดประมาณแปดนิ้วมีก๊อกเปิดน้ำใส่แต่ละแปลง...คงไม่ใช่น้ำประปาหรอกนะ

พระคุณเจ้าเดินเรียงแถวคงจะไปธุดงค์


มาถึงต.พะลานทำไมมีแต่ป่าแฮะ มีวัดชื่อวัดพระโตแต่ไม่มีร้านอาหาร.....ไปต่อเรื่อยๆน่ะ มีแต่ป่า...เอ..ท่าจะอด...มีชาวบ้านขี่มอไซค์ผ่านมาจึงโบกมือเรียกถาม เขาว่าต่อไปอีด 4-5 กม.มีสี่แยกพอจะมีร้านบ้าง...รีบไปซีครับอย่ามัวชักช้าในป่าแบบนี้ร้านน่าจะปิดเร็ว เดี๋ยวจะอด

ที่สี่แยก ถามชาวบ้านว่ามีร้านอาหารบ้างไหม เขาชี้ไปทางขวา ไม่ถึงกิโลจะมีบ้านสวนโฮมสเตย์ เราไปตามที่เขาบอกพบโฮมสเตย์ ไม่เข้าใจว่าพื้นที่แบบนี้ทำไมจึงมีโฮมสเตย์เพราะไม่ใช่แหล่งท่องเที่ยว มีแต่ป่าดง แต่ก็นับว่าเป็นโชคดีของเราละ

คืนนี้นอนที่โฮมสเตย์นี้เสียเลย อากาศหนาวแบบนี้เอาห้องไม่มีแอร์นะ...ไม่มีครับ มีแต่ห้องแอร์ล้วนๆ...ห้องละ 400บาท

คนรักหมา

นอนหลับฝันดีนะคร้าบ..วันพรุ่งนี้ขึ้นผาชะนะได ระยะทางประมาณ 54 กม.ไปนาโพธิ์กลาง ปากทางขึ้นผา ต้องไปให้ถึงนาโพธิ์กลางให้ได้ก่อนเที่ยง ราตรีสวัสดิ์

[ตันซ่งไช้]

18 มค.56 พะลาน-สามพันโบก-ผาชะนะได
วันนี้ที่บ้านสี่แยกมีตลาดนัด ผมถามชาวบ้านว่ามีตลาดแบบนี้ทุกวันหรือ เขาว่ามีนัดเฉพาะวันศุกร์ เป็นโชคดีของเราอีกแล้วถ้าไม่มีตลาดก็คงต้องแขวนท้องไปหากินเอาข้างหน้า

เดินมาพบร้านปาท่องโก๋มีกาแฟซอง 3in1 ขายด้วยรสชาติหวานหยดย้อย คอยจับตาดูถ้วยต่อไป...เขาเติมนมข้นหวาน หวานจนกินไม่ลง

วันที่เจ็ดแล้วครับ ยังสดชื่นดีอยู่


คนอีสานเขาเรียกพระว่า ครูบา เรียกเณรว่า ครูบาน้อย

สามพันโบก

เลี้ยวเข้าไปเลย


เจ้าถิ่นเขาอยากถ่ายรูป

โบกคือหลุมที่เกิดจากการกัดเซาะของกระแสน้ำ ที่นี่เป็นแก่งที่ใหญ่มาก




ผู้พันบอกว่ายืนโบกรถอยู่ตั้งสามพันคัน...ที่มาของสามพันโบก

[ตันซ่งไช้]

เห็นป้ายนี้แล้วนึกถึงเพื่อนตอนเป็นเด็ก เขาใส่เฝือกที่แขน เมื่อเวลาคันเขาจะใช้ตะเกียบไม้แยงเข้าไปแก้คัน

ชาวจักรยานคงจะมาออกเงินสร้างโรงเรียนนี้

เสาเฉลียงใหญ่

ป้ายบอกว่าเลี้ยวขวา 600 เมตร แต่พรรคพวกคิดว่าให้ตรงไป 600 เมตรแล้วเลี้ยวขวา....เอ้า...ตรงก็ตรง ตรงไปเกือบกิโลก็ไม่มีทางเลี้ยวผมจึงหันกลับมาที่ป้ายแล้วเลี้ยวขวา

สภาพทางเป็นแบบนี้...เขาจึงไม่อยากไปกัน


หากพูดถึงประติมากรรมธรรมชาติในทริปนี้ เสาเฉลียงนี้นับว่าใหญ่โตมโหฬารที่สุด

รูปร่างเหมือน STONEHENGE ในอังกฤษ ดูอีกที่ก็เหมือนเสาตอม่อโฮปเวล


หินข้างทาง

[ตันซ่งไช้]

แม่ค้าคนนี้อารมณ์ดีคุยสนุกเธอเล่าว่าเคยทำงานที่กรุงเทพโดนนายจ้างเอาเปรียบ เมื่อไกล้ถึงเวลาเลิกงานนายจ้างจะหมุนเข็มนาฬิกากลับ หากทำงานช้าจะโดนตีมือ ปัจุบันโรงงานนี้เจ๊งไปแล้ว....กรรมเวร


บ้านนาโพธิ์กลาง ปากทางขึ้นผาชะนะได


ร้านนี้มีป้ายว่าจุดแวะซื้สินค้าก่อนขึ้นผา.....สัญญลักษณ์ของร้านเป็น Z นะครับดูดีๆ

แวะซื้อข้าวราดกระเพราใส่กล่องโฟมสำหรับมื้อเย็นและขนมปังกรอบสำหรับมื้อเช้าแล้วไปโลด

โรงเรียนนี้เข้าใจทำ ประหยัดค่าแรงและเป็นการฝึกงานเด็ก



ช่วงแรกเป็นถนนยางมะตอยเรียบดี แต่ช่วงหลัง..........

[น้าเป็ด...]

อ้าววว.....หนังขาด

[ตันซ่งไช้]

ถนนยางมะตอยหมดแค่นี้

เฮียเพ้งยืนมองทางแล้วทำหน้าพิกล

มีทางให้เลือกสองทาง....คือ..จะไปหรือไม่ไป

ไปก็ไปซีน่ะ


อาตี๋ชาวมองโกเลียขี่มอไซค์ขึ้นมาบ่นว่า WALKING IS BETTER THAN RIDING เขารำคาญกระจกหมวกกันน๊อคจึงถอดออกเอามามัดไว้บนเป้ท้ายรถผม

หินเต่าชมจันทร์ ไม่รู้ว่าก้อนไหน และไม่มีอารมณ์จะหา

ที่เห็นเป็นทางไปนี้คือหินกระโดกกระเดกนะครับไม่ใช่ถนน

5 กม.สุดท้ายเป็นทางลูกรังเรียบ ปั่นมันจนลืมถ่ายรูป บนผาชะนะไดมีกลุ่มนักเรียนมาจากอ.กุดข้าวปุ้นอยู่ที่ลานกางเต้นท์ เราเลี่ยงมากางเต้นท์ของเราห่างหน่อยขืนอยู่ไกล้คงหลับไม่ลง เราเลือกทำเลไกล้ห้องน้ำเพื่อความสะดวก แต่เด็กนักเรียนจะเดินมาเข้าห้องน้ำเป็นกลุ่มๆ มาที่ไรเราก็ตื่นทุกที ตอนเราเป็นเด็กคงเคยทำความรำคาญให้ผู้ใหญ่เอาไว้กรรมเลยตามสนอง

[ตันซ่งไช้]

19 มค.56 ผาชะนะได-ผาแต้ม-โขงเจียม
ตื่นเช้าแปรงฟันแล้วก็รีบไปดูพระอาทิตย์ขึ้น จากสำนักงานเดินเท้าไปประมาณ900เมตร ผมเดินไปถูกทางเพราะมีเสียงเจี๊ยวจ๊าวของนักเรียนช่วยนำทาง


เฮียเพ้งเดินเข้าไปริมผาแล้วรีบเดินกลับด้วยความเสียว...ไม่รู้จะเดินไปทำไม


หินก้อนนี้มุมสวยดี เมื่อเราถ่ายกันแล้วก็มีนักเรียนมายืนรอถ่ายต่อ


ฝั่งลาวอยู่ทางโน้นนนนน

ดูหน้าซีครับ เมื่อคืนนอนน้อยไปหน่อย โดนนักเรียนปลุก

สวัสดีครับ ดวงอาทิตย์

อาทิตย์ดวงกลม หลังจากนี้ก็ถ่ายไม่ได้แสงจะฟุ้งจนไม่เป็นดวง

[ตันซ่งไช้]

ขาลงครับ ช่วงนี้เป็นทางลูกรังขี่มัน แต่ช่วงหน้าต้องจูงเดิน


ลำธารนี้น้ำเย็นเฉียบ

ผู้พันมาหยุดริมลำธาร ผมจะถ่ายรูปแต่ท่านบอกว่าจะขี่ลุย.....จึงได้ภาพนี้

ช่วยลุยหน่อยน่า จะถ่ายรูป......ไม่

ล้างมือ ไม่ใช่ฉี่

มาอีกสองคน...ช่วยลุยหน่อย


ได้น้ำสดชื่นแล้วก็ไปต่อ

[ตันซ่งไช้]

มาพบควายแม่ลูก ที่ก้นแม่มีรอยเลือด คงจะเพิ่งคลอดใหม่ๆ....กลัวซีครับ สัตว์ลูกอ่อนมันดุนักเป็นควายบ้านหรือควายป่าก็ไม่รู้ เรายืนนิ่งดูเห็นมันสงบดีก็ค่อยๆผ่านไปแบบสงบเสงี่ยม

ขอโทษนะคร้าบ แม่ควาย.....ขออนุญาตผ่านไปนะคร้าบ....ไม่รบกวนละคร้าบ...เผ่นคร้าบบบบบ

ถึงคราวจูงก็ต้องจูง

[ตันซ่งไช้]

เราอยากไปน้ำตกแสงจันทร์กับน้ำคกสร้อยสวรรค์แต่เจ้าหน้าที่บอกเราว่าไม่มีน้ำมีแต่โขดหิน จึงเปลี่ยนแผนไปผาแต้ม


ที่ผาแต้มก็มีเสาเฉลียง


ที่ผาแต้มเป็นหน้าผาที่ใหญ่และสูงมาก มองไปไกลเห็นประเทศลาว


เห็นเสื้อเธอสีสดใสดี

[ตันซ่งไช้]

เดินลงบันไดไปดูภาพวาดโบราญที่หน้าผา พบพระนามาภิไธยของสมเด็จพระเทพฯเด่นสง่า

นักท่องเทียว


ผาเขียนสีอยู่สูง เขาสร้างหอเอาไว้ให้เราขึ้นไปดู


รูปปลา

ผีหัวโต ตัวเหมือนคนหัวเหมือนหวดนึ่งข้าวเหนียว

มีลายบ้านเชียงด้วย

จากผาแต้มเราปั่นไปอ.โขงเจียม

ที่โขงเจียม เศรษฐกิจสำคัญคือปลาน้ำจืด มีร้านค้าส่งปลา ชาวโขงเจียมถึงได้ต่อต้านเขื่อนปากมูลนัก

อยากพุ้ยข้าวต้มแต่ไม่มีข้าวต้มจึงต้องกินข้าวสวย