โพสต์
โดย umbabab »
จริงๆผมเคยคิดอย่างนี้มานานแล้ว แต่ผมไม่อยากจะตอบออกไป กลัวจะหาว่าดัจจริต
ผมปั่นจักรยาน เพื่อฝึกฝนตนเอง หรือค้นหาตนเอง ครับ ผมจะปั่นคนเดียวตลอดและไม่สนเข้ากลุ่มใคร
ระหว่างอยู่บนสองล้อ ผมจะตัดขาดจากโลกจากสังคมอันแสนวุ่นวาย ไม่มีมิตรศัตรู ผลประโยชน์หรือเีสียหาย ศักดิ์ศรีหรือดูแคลน ไม่มีหล่อเท่หรือขี้เหร่ลาว ไม่มีเก็กท่าดัจจริตหรือปล่อยตัวเฉิ่มเห่ย
มีเพียงตัวผม และ จักรยาน
สองเท้าปั่นต่อไปเรื่อยๆไม่หยุดด้วยรอบขาเดิม เปลี่ยนเกียร์ไปตามสภาพแวดล้อมและกำลัง สายตากระจกและหูเป็นเรด้าคำนวนทุกอย่างรอบทิศทาง เพื่อตัดสินใจว่าจะเคลื่อนไหวยังไงในวินาทีต่อไป
ไม่คิด ไม่ฟุ้งซ่าน ไม่เหม่อลอยมองไปทั่ว ปั่น ปั่น ปั่นแล้วก็ปั่นต่อไป ใจคิดถึงขาที่ควง ซ้าย ขวา ซ้าย ขวา
จนแรงหมด ตาพร่า เหงื่อท่วม ก็ปั่นมันเ้ข้า โลกใบนี้มีเพียงตัวเราอยู่บนสองล้อที่สำัผัสพื้นแค่ไม่กี่นิ้วเท่านั้นบลาๆ
ผมไม่ได้จริตนะผมคิดอย่างนี้จริงๆ เพราะผมสันโดดมาแต่ไหนแต่ไรแล้ว ปรกติจะเล่นกีฬาอะไร มันก็ต้องเ้ข้าสังคมตลอด ต้องมีเพื่อนร่วมทีม ต้องมีคู่แข่ง
ผมเข้าสังคงคมเพียงเพื่อให้สามารถทำมาหากินและมิตรภาพเพื่อความอยู่รอดเท่านั้น ผมอยากได้กีฬาอะไรที่สันโดนไม่ต้องยุ่งกับใคร
ก็เจอแต่วิ่ง กับ จักรยาน เท่านั้น และผมก็ชอบมันทั้งสองอย่างมาก
แรกเริ่มผมแค่อยาก ลดพุงที่อุ้ยอ้าย และ ไม่อยากป่วยตายเท่านั้น แต่พอลดได้ด้วยการปั่นทุกวันตลอดสามปีกว่า ผมกลับเสพติดการเข้าถึงสมาธิด้วยจักรยานไปแล้ว
ความเจ็บปวดของคุณ จะกลายเป็นตัวของคุณ
ตอนหลังๆ ก็ใช้ออกกำลังสลับกับวิ่ง ปั่นคนเดียว ไม่มีกลุ่ม ไม่เคยแต่งรถ มีแต่กระจก ไมล์ยังไม่ใส่เลย เวลาปล่อยรถพับจีนโทรมๆ จอดล็อค ที่จอดมอไซด์ของโรงแรม มันปลอดภัยดีนะ 5 5 5 
