*..สรุปทริป..ปั่นคารวะฤดูฝน ด้วยทริปซำเหมา ๖ วัน ๕ คืน (๓ - ๘ ก.ย.)..*

[ลุงเนตร]

11477ชอบเลขไมล์ครับลุงเนตร(ลุงคงนึกว่ามันจะเอาไปแทงหวยหรือเปล่า ลุงทายถูกต้องแล้วนะครับ ) ขออนุญาตติดตามด้วยคนครับลุงเนตร

..ยินดีที่ชอบเลขไมล์ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ..ไม่ได้นึก แต่อาจมีบางคน..เอ..ลุงทายอะไรถูกเอ่ย..เชิญตามสะดวกครับ..

[ลุงเนตร]

..วันที่สอง - ๔ ก.ย.๕๕ - อ.อู่ทอง - อช.เอราวัณ

..ตีห้าสิบห้า ล้อหมุนออกจากบ้านคุณเอ๊ะ

..ไปที่บ้านชาวจักรยานอู่ทอง (จำชื่อไม่ได้..ขายข้าวสาร) ซึ่งเป็นที่รวมพลของชาวจักรยานอูทองที่ปั่นออกกำลังกายในตอนเช้า เจ้าของบ้านเตรียมน้ำชา กาแฟ โอวัลติน ไว้ต้อนรับ



..ตีห้าครึ่ง พลพรรคพร้อม ถ่ายภาพหมู่ไว้เป็นที่ระลึกว่าครั้งหนึ่งได้ต้อนรับ "ลุงเนตร" แล้วนำปั่นไปส่งตามถนนสายรอง ที่แทบจะไม่มีรถ มีสุนัขเห่าและวิ่งไล่บ้าง พอให้เลือดลมเดินผิดปกติจากการตื่นเต้นด้วยความกลัว เราเปิดไฟหน้า-หลัง กันเต็มที่ทุกคัน

..บรรยากาศตอนเช้ามืดบนถนนเช่นนั้น ขณะปั่นมีความสุขมาก เย็นสบายกาย สบายใจ ไม่ต้องกังวล รำคาญรถยนต์ พอสว่างรำไรยิ่งไปโลด

..ประมาณหกโมงเช้า ถึงตลาดเขต ได้ระยะทาง ๒๑ ก.ม. รวมพลคนมาส่งถ่ายภาพกันอีกครั้ง แล้วต่างขอตัวปั่นกลับ เนื่องจากหลายท่านต้องทำธุระกิจ ขอบพระคุณชาวจักรยานอู่ทอง ที่ปั่นไปส่งในเช้าวันนั้น ไว้ ณ ที่นี้ด้วยครับ

[ลุงเนตร]

..ปั่นไปรอคุณ "หนุ่ย ณ สองพี่น้อง" ที่หน้า "โลตัส" ตลาดเขตนั่นเอง .. สักพักหนึ่งก็มาถึง




(กับสาวสวยที่กระจก)


(เจ้..แกปั่นออกกำลังกายอยู่ที่ลานจอดรถยนต์หน้าห้างโลตัส..นับเป็นผู้ใฝ่สุขภาพดีผู้หนึ่ง)

..ประมาณหกโมงครึ่ง สมาชิกพร้อม ล้อหมุนออกจากหน้าโลตัส มุ่งสู่ อช.เอราวัณ จ.กาญจนบุรี

..ช่วงเช้า ๆ อากาศดีมาก รถยนต์ไม่ค่อยมี ได้ยินเสียงนกร้องอยู่เป็นระยะ ต้นข้าวอ่อนยาวสักคืบกว่า ๆ เขียวขจีอยู่ทั่วไปทั้งด้านซ้ายและขวา ต้นไม้น้อยใหญ่ตลอดรายทางเขียวครื้ม ท้องฟ้าดารดาษอยู่ด้วยเมฆ บดบังแสงอาทิตย์ให้ลงมาสู่พื้นโลกและเราได้เพียงอ่อน ๆ เท่านั้น ทำให้ปั่นสบาย ไม่ร้อน นี่แหละเสน่ห์ของการปั่นจักรยานใน "ฤดูฝน"



..เราหยุดทานอาหารเช้า (ข้างแกง) กันที่ อ.พนมทวน ขบวนพาเหรด นักเรียนไปงานกีฬาสี เดินผ่าน (ตึง ๆ ๆ แตรก ๆ ๆ)









เพลง "กราวกีฬา"

พวกเรานักกีฬาใจกล้าหาญ เชี่ยวชาญชิงชัยไม่ย่นย่อ
คราวชนะรุกใหญ่ไม่รีรอ คราวแพ้ก็ไม่ท้อกัดฟันทน
(สร้อย) อึม อึม อึม อึม กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ... ฮ้าไฮ้ ฮ้าไฮ้ กีฬา กีฬา เป็นยาวิเศษ
แก้กองกิเลสทำคนให้เป็นคน ผลของการฝึกตน เล่นกีฬาสากล ตะละล้า
ร่างกายกำยำล้ำเลิศ กล้ามเนื้อก่อเกิดทุกแห่งหน
แข็งแรงทรหดอดทน ว่องไวไม่ย่นระย่อใคร
(สร้อย) อึม อึม...
ใจคอมั่นคงทรงศักดิ์ รู้จักที่หนีที่ไล่
รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย ไว้ใจได้ทั่วทั้งรักชัง
(สร้อย) อึม อึม...
ไม่ชอบเอาเปรียบเทียบแข่งขัน สู้กันซึ่งหน้าอย่าลับหลัง
มัวส่วนตัวเบื่อเหลือกำลัง เกลียดชังการเล่นเห็นแก่ตัว
(สร้อย) อึม อึม...
เล่นรวมกำลังกันทั้งพวก เอาชัยสะดวกมิใช่ชั่ว
ไม่ว่างานหรือเล่นเป็นไม่กลัว ร่วมมือกันทั่วก็ไชโยฯ
(สร้อย) อึม อึม...

..อิ่มแล้วปั่นต่อ


..ก่อนถึงสี่แยก หลัก ก.ม.บอกอีก ๓ ก.ม.ถึงเมืองกาญฯ เราเลี้ยวขวาเข้าถนนบายพาส ไม่เข้าตัวเมืองกาญฯ มุ่งไปทาง อ.ไทรโยค เส้นบายพาส รถยนต์มากหน่อย ปั่นไม่ค่อยเป็นสุข หนวกหูและกังวล กลัวคนขับหลับ เมา สติไม่สมประกอบเพราะยาม้า ขับรถไม่อยู่ในช่องทางของตัวเอง

..ถึงสี่แยกไฟแดง..ซ้ายไปตัวเมืองกาญจนบุรี - ตรงไป อ.ไทรโยค เราเลี้ยวขวาเพื่อมุ่งไป อช.เอราวัณ ถนนหนทางยังคงราบเรียบอยู่ นาน ๆ จะมีเนินให้หนักน่อง

..ผ่านกรมทหารราบ ร.๙ - เขาชนไก่ - ต.ลาดหญ้า เลยลาดหญ้าไป สองข้างทางมีหินธรรมชาติที่นำมาเจียรแต่งเป็นรูปแบบต่าง ๆ ให้สวยงาม วางขายอยู่ข้างถนนน่าจะเป็นสิบร้าน (ขออภัยมองไปปั่นไปไม่ได้ถ่ายภาพมาให้ชม)

..ภาพที่ อ.ลาดหญ้า และถนนต่อจากนั้น









..ระหว่างทาง




..รอดูช้าง


..เหลืออีกประมาณ ๒๕ ก.ม. พบคุณสมนึก ณ ไทรโยค ปั่นมาดักรออยู่นานแล้ว ทักทายรายงานตัวกัน แล้วปั่นต่อ



..๑๓.๐๐ น. หยุดทานอาหารกลางวันรานข้างทาง ข้าวผัดกะเพราไข่ดาว คุณสมนึกซื้อ "ใส้อั่ว" จากร้านมีชื่อข้างบ้านมาให้เราทานกั้นด้วย ขอบคุณนะครับ


..ผ่านพบ





(สองบันทึกที่ผ่านมา ใช้เวลาไป ๒ ช.ม. คอมฯไม่เร็วดังใจเลย ต้องรอทุกคลิก ไม่ทราบเป็นไร)

[ลุงเนตร]

..ถึง







..ถนนและต้นไม้ใหญ่สองข้างทาง ขณะปั่นมีความสุขมาก มีเนินให้ดันอยู่เนื่อง ๆ



..ถึงทางเข้าเขื่อนศรีนครินทร์ ไชโย จะถึงที่พักปลายทางของวันนี้แล้ว อีกนิดเดียว






..ที่ประตูทางเข้าเขื่อนศรีฯ

[ลุงเนตร]

..ปั่นผ่านประตูทางเข้าเขื่อนศรีฯ ทางไหลลง เลี้ยวซ้ายข้ามสะพาน น้ำที่ระบายจากเขื่อน พ้นสะพานดันขึ้นเนินยาวไปผ่านอาคารที่ทำการเขื่อน เลี้ยวซ้ายเข้าตลาดเทศบาลเอราวัณ

..เดิมผมคิดไว้ว่าจะพาเข้าไปพักผ่อนนอนหลับใน อช.เอราวัณ สมาชิกลงความเห็นว่า เราไม่ได้เข้าไปเที่ยว เพียงอาศัยนอน ต้องปั่นเข้าไปข้างใน เสียค่าบริการ ถ้าหาที่นอนข้างนอกนี่ได้ ก็นอน พรุ่งนี้เช้าสะดวกกับอาหารเช้าแล้วเดินทางต่อ

..ตกลงหาที่นอนข้างนอกแถว ๆ นั้น คุณสมนึกปั่นพาไปที่เทศบาลเอราวัณ ที่อยู่ตรงข้ามกับตลาดนั่นเอง ดำเนินการขออนุญาตเจ้าหน้าที่ให้เรียบร้อย ได้นอนที่อาคารเอนกประสงค์ โถงโล่ง ไม่มีฝากั้น มีไฟฟ้า พัดลม เวที ห้องน้ำ โต๊ะ เก้าอี้มากมาย พนักงานหญิงกลางคน ขี่รถเครื่องมาเปิดห้องน้ำชาย หยิบแบ๊งค์ร้อยให้เป็นสินน้ำใจในการบริการ แนะนำสวิทช์ไฟฟ้า พัดลม ให้อย่างดี เราได้รับความสะดวกสบายพอสมควรอัตภาพ ขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ของเทศบาลเอราวัณไว้ ณ ที่นี่ด้วยครับ










..จบวันที่สอง..

[ลุงเนตร]

*..วันที่สาม - ๕ ก.ย.๕๕.. อช.เอราวัณ - น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น

..พอสว่างมองเห็นทาง เราปั่นออกจากที่พักไปทานอาหารเช้ากันที่ตลาดเทศบาลเอราวัณ (ข้าวสวย+ต้มเลือดหมู) ชุดละ ๔ หรือ ๕ สิบ จำ บ่ ได้

..แล้วปั่นเข้าไปที่หน้า อช.เอราวัณ ถ่ายภาพไว้เป็นที่ระลึก เสร็จแล้วกลับออกทางเดิม ปั่นผ่านตลาด เลี้ยวซ้ายผ่านเทศบาลเอราวัณ ไต่เนินขึ้นไปเรื่อย ๆ ทางเรียบ แต่ไม่ราบ ชันขึ้นไปเรื่อย ๆ ป้ายบอก ๑๐ ก.ม.ถึง "วัดถ้ำพระธาตุ"

..ถนนเพิ่งทำเสร็จไม่นาน แอสฟัล ยังดำปื้อ เส้นขาวขอบถนน และเส้นเหลืองกลางถนน ยังไม่ได้ตี ปั่นไต่เขาขึ้นไปเรื่อย ๆ ไมล์ขึ้น ๓ - ๔ - ๕ ก.ม./ช.ม. (ปรับเฟืองเบาสุดไม่ถึงกับหอบ) บางช่วงชันขนาดไมล์เป็น ๐ แต่ล้อยังหมุน แต่ตัวรถเซไปเซมาคล้ายคนเมาปั่น (หอบแฮก ๆ เลย กว่าจะผ่าน) ดีที่เมฆครื้ม แดดไม่ร้อน

..ขึ้นถึงหน้าทางเข้าวัดถ้ำพระธาตุ หยุดถ่ายภาพ แล้วปั่นต่อไปอีกหน่อย เพื่อน ๆ หยุดรออยู่ตรงปากทางเข้าถ้ำพระธาตุ บอกต้องเข้าไปอีก ๑ ก.ม. เราตกลงไม่เข้าไป

..ปั่นต่อนึกว่าจะหมดทางชันแล้ว ปรากฏว่า ต้องปั่นผ่านทางชันขึ้นไปเรื่อย ๆ อีก ๓ เนิน (เนินที่ ๒ หอบแฮก ๆ เนินที่ ๓ สงสารหัวใจ ถนอมหัวใจ กลัวหยุดเต้นโดยไม่บอกกล่าว ยอมแพ้ ลงจูง ประมาณ ๕๐ เมตร)

..จากนั้น ลงเนินไปพบเพื่อนยืนคอยกันอยู่ ปั่นไปอีกเล็กน้อยพบรีสอร์ทสวย อยู่ขวามือ หยุดถ่ายภาพ พอดีมีผู้หญิงขี่รถเครื่องผ่านมาบอกให้เข้าไปชมได้ เราจึงปั่นเข้าไปชมและถ่ายภาพ

[ลุงเนตร]

..แวะเข้าไปชมวิวในรีสอร์ท (ชื่อจำไม่ได้ ขอการ์ดมา ไม่ทราบอยู่ที่ไหน แต่จำได้ในภาพมีบอก "กินลม-ชมวิว" หรือไงนี่แหละ..) ได้ภาพมาเพียบ แต่ต้องขออภัย เอากล้องแคนนอน ๔๙๐ เก่าแก่ ราคาไม่แพงไปถ่าย แถมยังไม่ได้เช็ดเลนอีกด้วย ภาพดูแย่มาก ๆ ต้องขอยอมรับว่า เป็นผู้ที่ไม่พิถีพิถันกับสิ่งต่าง ๆ มากนัก มีชีวิตอยู่เพียงพออยู่ได้ไม่เดือดร้อนกับทุกสิ่งอย่างเท่านั้น..นี่แหละ "ลุงเนตร"..จงอย่าหวังสิ่งที่สูงส่งดีเลิศจากลุง..

[ลุงเนตร]

..ภาพที่รีสอร์ท..ต่อ..



..ขอบคุณ ท่านผู้ดูแล รีสอร์ท "กินลม-ชมวิว" ไว้ ณ ที่นี้ด้วย (สมบัติ ดำขำ 085-1007464, 089-1459383)

[ลุงเนตร]

..ถ่ายภาพในรีสอร์ทจนช่ำใจ..ปั่นออกจากรีสอร์ท..ที่ยังไม่ถึงวัดถ้ำพระธาตุ..ปั่นออกไปได้หน่อยทางชันขึ้นอีก..ชันขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงวัดถ้ำพระธาตุแล้ว นึกว่าจะราบ ยังขึ้นอีก ๓ เนินชัน แต่ไม่ยาวนัก เนินที่ ๓ ลงจูง เพราะคิดสงสารหัวใจที่เมื่อผ่านเนินชันที่ ๒ เต้นโครมคราม พ้นเนินหยุดปั่นแล้วหอบแฮก ๆ อยู่อีกครู่หนึ่ง..ชมภาพของช่วงนี้..

[ลุงเนตร]

..หยุดถ่ายภาพวิวอยู่ตรงนี้..



..รถทหารมาจอดใกล้ ๆ นายทหารสูงอายุ นั่งด้านซ้ายข้างพลขับ ทักทายถามว่า "มากี่คน ไปด้วยกันไหม?"

..ผมตอบว่า "มากัน ๔ คน อีก ๓ คน ปั่นไปข้างหน้าแล้ว ขอบคุณมากครับ ผมทดสอบกำลัง"

.."เอาน้ำดื่มไหม?" .. "มีแล้วครับ ยกมือไหว้ พร้อมกล่าวขอบคุณครับ"

..รถเคลื่อนไปข้างหน้าจากผมไป

..ต่อจากนั้นปั่นต่อไปเรื่อย ๆ ขึ้นเนินชันอีก ๓ เนิน ดังกล่าวแล้วนั่นแหละ จึงทันคุณเอ๊ะกับคุณหนุ่ย

..ทราบภายหลังเมื่อปั่นไปทันคุณเอ๊ะกับคุณหนุ่ย ที่จอดรออยู่หน้าที่ทำการหน่วยย่อยของ อช.ศรีนครินทร์ ว่า "นายทหารผู้นั้น หยุดต่อว่าทิ้งคนแก่ไว้คนเดียว"

..และกับคุณสมนึก ที่อยู่ข้างหน้าของคุณเอ๊ะและคุณหนุ่ย ก็ได้รับการต่อว่าด้วยเช่นกัน..๕๕๕

..ท่านช่างแสนดี เป็นห่วง "คนแก่" กว่าท่าน

[ลุงเนตร]

..เมื่อปั่นทันคุณเอ๊ะกับคุณหนุ่ย ขอน้ำเจ้าหน้าที่ อช.ฯ เติมเต็ม ๒ ขวดแล้วเดินทางต่อ เป็นทางราบเรียบตลอด วิวสวย พืชเศรษฐกิจ และต้นใม้สองข้างทางเขียวขจี สวยงามสบายตา รถนาน ๆ จึงจะผ่านมาคัน สบายใจจัง ขณะปั่นมีความสุขยิ่ง

[ลุงเนตร]

..ถึงตรงนี้ เรารวมพลคนใกล้หิว เพราะเป็นเวลา ๑๑.๔๔ น.แล้ว..เพื่อน ๆ ทั้งสาม หยุดคอยคุยกับชาวบ้านร้านค้าอยู่ด้วยกล้วยน้ำว้า ๑ หวี และน้ำแข่น้ำแข็ง ๑ กระติกใหญ่...พักกันสักพัก ออกเดินทางต่อเพื่อไปหาอาหารมื้อกลางวันทานกัน..



..ปั่นออกไปเพียงไม่กี่ร้อย พบร้านอาหาร เราหยุดทานกัน (ผัดกระเพลาไข่ดาวราดข้าวอีกแล้วครับ..แต่ก็อร่อยทุกร้าน)

[ลุงเนตร]

..อิ่มหมีพลีมันกันแล้ว ไม่ได้พักท้องกันหรอก ปั่นต่อไปอีก ๘ - ๙ ก.ม. จึงถึงหน้าด่านที่ทำการ อช.ศรีนครินทร์ (น้ำตกห้วยแม่ขมิ้น)

..ที่ด้านนอก..คุณหนุ่ย..อายุไม่ถึง ๖๐ ปี เสียค่าเข้า ๖๐.- บาท และทุกคนเสียค่านำรถจักรเข้าอีกคันละ ๒๐.- บาท

..ที่เจ้าหน้าที่บริการที่พัก เราเสียค่ากางเต๊นท์อีกคนละ ๓๐.- บาท โดยเจ้าหน้าที่ชี้ให้ไปนอนในอาคารเอนกประสงค์ค่อนข้างเก่า อยู่ริมหน้าผา ด้านทิศตะวันออก เห็นอ่างเก็บน้ำเหนือเขื่อนศรีนครินทร์ และภูเขาสูง อยู่ไกล ๆ สวยงามมาก อากาศลมพัดเย็นสบาย ได้ยินเสียงน้ำตกจากชั้นที่ ๔ ดังซ่านซ่า อยู่ตลอดเวลา

[ลุงเนตร]

..๑๓.๓๗ น. เราเข้าที่พักเรียบร้อย เลือกมุมกางเต๊นท์กันลงตัวแล้ว นักพักผ่อนจนหนำใจแล้ว ต่างหอบผ้าไปอาบน้ำซักผ้าในน้ำตก (ระหว่างชั้นที่ ๓ กับ ๒) วันนี้ปั่นได้ระยะทาง ๔๕.๕๗ ก.ม.เท่านั้น แต่ต้องใช้เวลาประมาณ ๖ ช.ม. เพราะเขาสูงชึ้นเสียครึ่งทางนั่นเอง

..ผมเอากล้องไปด้วย จึงได้ภาพมาให้ชมกันแบบจุใจไปเลย

[เสือปรีชา]

ภาพและบรรยายใด้ดีมากครับ รู้สึกเหมือนใด้มาปั่นด้วยแต่ไม่เหนื่อยเท่านั้นเอง รอชมต่อครับลุงเนตร