มีรูปมาฝากจากศูนย์อพยพบ้านนพอิ่มสุทธิ์....** และวันที่ 3...ภาพเทียนทะเล **

[momijisang]

ป้าหนีไปสวีทหวานแว๋วกับลุง 2 คนนิเอง

[ป้าตุ๊BJ]

ป้ายข้างหน้าลิบๆตรงตีนสะพาน บอกว่า บางโทรัด กับไปวัดหลักสี่.....วัดหลักสี่ เท่าที่ป้าจำได้ มันอยู่ต้นทางบ้านแพ้วนี่หว่า...ถ้าขืนย้อนไป...งานนี้ตูตายแน่

[sanamchai puangraya]

ทำไม มีแต่รูปป้า ลุงหายไปไหนน๊า

ใจเย็นซิพ่อคุณของป้า....นี่มันกล้องของลุง....แล้วไปกัน 2 ฅน จะให้ลุงไปถ่ายใครล่ะ ....อีกไม่กี่รูปก็หมดแล้วหละ

v-v ของเค้าแรงป้า

[ป้าตุ๊BJ]

ป้าหนีไปสวีทหวานแว๋วกับลุง 2 คนนิเอง

อ้าว อ้าว อ้าว อ้าว....แล้วเห็นป้าไป 3 ฅนรึไงคุณหลาน

[ป้าตุ๊BJ]

ทำไม มีแต่รูปป้า ลุงหายไปไหนน๊า

ใจเย็นซิพ่อคุณของป้า....นี่มันกล้องของลุง....แล้วไปกัน 2 ฅน จะให้ลุงไปถ่ายใครล่ะ ....อีกไม่กี่รูปก็หมดแล้วหละ

v-v ของเค้าแรงป้า

วันนี้ต้องเป็นวันดีแน่เลย....มีหลานโผล่ศีรษะมาให้เห็นหลายฅนแล้ว

[ป้าตุ๊BJ]

หญ้ายังคงเอนไหว หัวใจยังไหวเอน....หน่อยเจอลมเข้าไปเต็มๆ จะให้เหลือได้ไง

[ป้าตุ๊BJ]

หน่อย don't like to bike alone

[ป้าตุ๊BJ]

แวะถามทางอีกครั้ง .....เราตรงไปค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

มันอยู่ที่ใจค่ะคุณสามี....อีกนิดนึงก็ถึงแล้ว

[ป้าตุ๊BJ]

นี่ไงคะ ที่ป้าบอกว่า ปั่นไปปั่นมา มาเจอป้ายตลาดน้ำท่าคา...มันช่างดีใจอะไรอย่างนี้

[ป้าตุ๊BJ]

มาถึงตลาดแล้ว.....พักแป็บค่ะ

[ป้าตุ๊BJ]

วันนี้มีดนตรีด้วย....แต่ไม่ไหวค่ะ เพลงสมัยนี้ฟังทำนองไม่ไพเราะเสนาะหูเท่าไหร่....อย่างเรามันต้องคาราบาว

[ป้าตุ๊BJ]

ออกจากตลาดท่าคา....เราข้ามฝั่งมาทางนี้

[ป้าตุ๊BJ]

แล้วป้าก็มาถึงบ้านเบิร์ดประมาณบ่ายโมงครึ่ง ....ระยะทาง 93 โล (ให้ 3 หน้าแดงเลยค่ะ)

บ้านหลังนี้ ที่เป็นศูนย์อพยพของป้า

[ป้าตุ๊BJ]

ยังเหมือนเดิมค่ะ...เพราะเบิร์ดบอกว่า ตั้งแต่ป้ากลับไป บ้านหลังนี้ก็ไม่มีใครเข้ามาอยู่

ป้าต้องยกชั้นวางของไว้ข้างบน...หลบสมหวังค่ะ