สรุปทริปพิชิตยอดอินทนนท์ 4 เป็นบทเรียนที่ต้องกลับไปแก้ไขสำหรับปีต่อไป

[เอส-เมอร์ริด้า]

***เมื่อสรุปได้แล้ว เป็นอันตกลงว่าไม่ลงไปแล้ว กลับทางเดิม ไปทานมื้อเที่ยงที่โป่งแยง ดูเหมือนว่าการตัดสินใจครั้งนี้ ถูกต้องทุกประการเลย ทริปยังสามารถต่อไปได้

***แต่การปั่นลงนี่ ทำไมเร็วนักว่ะ ไม่ถึง 20 นาทีถึงซะแล้ว ทีปั่นขึ้นมาล่อไปตั้งเกือบสองชม.

[เอส-เมอร์ริด้า]

***ก่อนลากลับ ถ่ายป้ายซะนิด จะได้รู้ว่ามาจริงๆ ไม่ได้โม้นะ

***เส้นทางสะเมิงน่าปั่นมากๆ ผมก็หวังว่าคงได้ปั่นไปยังบ้านวัดจันทร์ซักครั้ง หลายคนไปมาแล้ว บอกว่าสวยงามมาก ธรรมชาติยังดิบๆ อยู่ ไปซะก่อนมันจะเป็นปายอันต่อไป และไม่แน่ว่าเส้นทางตัวหนอน อันมีเสน่ห์จะทนอยู่ได้อีกซักกี่ปีจากนี้ไป เพราะมีโครงการถนนปลอดฝุ่นเข้ามาทำลายธรรมชาติแบบเดิมๆ ไปซะหมด

[เอส-เมอร์ริด้า]

***ธรรมชาติของที่นี่ ยังรอผู้คนเข้าไปแวะชมอยู่เสมอ เมืองในหุบเขาแห่งนี้ยังมีอีกมากที่เรายังไปไม่ถึง

[เอส-เมอร์ริด้า]

***พลาดไม่ได้กับจุดชมวิวของสองคู่หู ที่พากันมาร่วมทริปด้วยกัน ยังมีอีกหลายทริปในฝัน ที่เราจะไปด้วยกันเสมอ

[เอส-เมอร์ริด้า]

***เต็มที่กับชีวิต กับเส้นทางที่เรามุ่งไป อย่างผมตอนนี้ อยากจะเก็บเกี่ยวความรู้สึกแบบนี้ไว้ตลอด บางทีผ่านๆ มาความเครียด กังวล มักจะอยู่กับเรานานๆ ไม่รู้ตัว ผมอยากจะลืมความเป็นตัวเองเอาไว้เสมอ ไม่รู้สิ บางทีอยากลืมความเป็นตัวเองทิ้งไปซะบ้าง เราคงมองเห็นอะไรอีกมุมหนึ่งของตัวเองได้

***ทิวเขาข้างหลังสวยงามจริงๆ มีหมู่บ้านอยู่ข้างบนด้วย ไม่รู้จะไต่ขึ้นไปอย่างไรดี ด้วยจักรยานนะ

[เอส-เมอร์ริด้า]

***คนอื่นๆ เค้าคงไปถึงไหนต่อไหนแล้ว พวกเรายังเก็กท่าถ่ายรูปกันอยู่เลย บางทีไม่อยากแข่งกับเวลาหรอก เพราะอย่างไรเราก็มักจะเรียกเวลากลับมาไม่ได้เมื่อเราทำอะไรผิดพลาด คิดว่าทำให้ดีที่สุดก็พอ โดยไม่ได้หวังมากเกินไปนัก ผมมักบอกเสมอว่าทำชีวิตให้มีความสุขในแต่ละวันก็พอแล้ว

[ซาเล้งสีแดง]

-หวัดดีครับ หน.เอส หนุ่ย พี่เชน และเพื่อนๆ
ปั่นกันสนุก น่าไปด้วย แต่ปีนี้ติดงาน ยังคิดถึงทุกคนครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

***ไอ้เรื่องการปั่นลงเขานี่ มันทำผมปอดๆ เสมอเลย ไม่กล้าทิ้งโค้งแบบเต็ม จำได้ว่าเคยทำได้นะลงมาเกิน 50 แต่เดี๋ยวนี้ไม่เคยเกิน 45 เลย คิดในแง่ดี ถ้าเราล้มเราจะได้มาปั่นแบบนี้ไหม อยากปั่นนานๆ อย่างประมาทเป็นดีที่สุด ช้าๆ แต่ชัวร์ จำคติพจน์นี้ไว้ตลอดสำหรับผม เออ..แต่ก็ไม่วายต้องล้มทุกปีซะนะ

***เมื่อลงมา พบว่าพี่ๆ เค้าจอดทานก๋วยเตี๋ยวกันที่นี่แล้ว กะว่าจะไปใช้บริการร้านน้องพี่เหรียญซะหน่อย ไม่เป็นไรกระจายรายได้กันบ้างนะดีแล้ว ดูแล้วทุกๆ คนคงหิวกันเต็มที่แล้วด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

-หวัดดีครับ หน.เอส หนุ่ย พี่เชน และเพื่อนๆ
ปั่นกันสนุก น่าไปด้วย แต่ปีนี้ติดงาน ยังคิดถึงทุกคนครับ

สวัสดีครับพี่ซาเล้ง ยังคิดถึงพี่ตลอดเลย มีทุกๆ ปีสำหรับอินทนนท์ ปีนี้ก็แย่กว่าเดิมเยอะเลย 555 ทำให้ต้องกลับมาล้างแล้วล้างอีก ล้างกันเข้าไป ล้างเท่าไรก็ไม่ออกซักที

[เอส-เมอร์ริด้า]

***เห็นแต่ละคน แล้วไม่ต้องบอกว่าอย่าไปไหนอีกเลย กินมันที่นี่แหละ หิวจนตาลายๆๆ แล้วน่าจะบ่ายสองแล้วมั๊งเนี่ย

[เอส-เมอร์ริด้า]

***กลุ่มจากพี่ๆ หาดใหญ่ แต่ดูแล้วพี่ๆ เค้าเก่ง เนินแค่นี้ไม่ครณาฝีเท้าพี่ไปได้หรอกครับ จริงๆไหม แต่พี่เค้าอัธยาศัยดีมากๆ เลย ผมก็ยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้มารู้จักกันในครั้งนี้

[เอส-เมอร์ริด้า]

***แล้วเราล่ะ สั่งอะไรกันรึยัง ข้าวซอย เส้นหมี่แห้งพิเศษๆ เลยครับ หิวมากๆ เกือบเผลอไปทานของใครก็ไม่รู้แล้วด้วย อิๆๆ ก๋วยเตี๋ยวไม่แพงเลย ให้เยอะมาก ราคา 20 บาทเท่านั้น

***ช่วงที่ทานกันเรียบร้อย ทางพี่ธานินทร์ และคุณกระดิ่งทองขอตัวแยกทางกลับก่อน เพราะต้องไปนอนที่สันกำแพง ก็ไม่ได้นัดกันว่าพรุ่งนี้ปั่นไปด้วยกันไหม เอาเป็นว่าเจอกันที่จอมทองนะครับ

***รถเสือหมอบ soma ของพี่ธานินทร์สวยงามมาก ชื่อเรียกว่าอะไรนะ จำไม่ได้

[เอส-เมอร์ริด้า]

***ในเมื่อเวลายังเหลือๆ กลัวว่าจะกลับเร็วเกินไป ผิดวิสัย เลยแจกโบนัสทุกๆ ท่านด้วยเนินสวนพฤษศาสตร์พระนางเจ้าสิริกิต เค้าบอกว่า 2 กิโลนะ ไม่รู้ชันมากรึเปล่า คงไม่ยากหรอก

***พอปั่นพ้นทางเข้าไปได้ซักโค้งสองโค้ง นี่เราหนีจากเจ็ดพับมาได้ กับมาเจอยิ่งกว่าเจ็ดพับอีกรึเปล่าเนี่ย ทำไมชันแบบโครตๆ อย่างนี้ละครับ

***เลยตัดสินใจ อย่าไปต่อก่อนนะ ชวนกันไปดูกล้วยร้อยหวี ดีกว่า เห็นทางแล้วมีเนินลงไปได้พักขาแล้วด้วย เอาเล้ยยย

[เอส-เมอร์ริด้า]

***มาชมกล้วยร้อยหวีกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

ได้เวลากลับบ้านแล้วครับ พบกันใหม่พรุ่งนี้นะครับ