คิดจะเปลี่ยนรถค่ะ ช่วยดูและให้แนวคิดตัดสินใจใหม่อีกสักรอบสุดท้ายค่ะ

[bad_attitude]

ขอไม่ออกความเห็นเรื่องเปลี่ยนหรือไม่เปลี่ยนรถ
แต่จะมาเล่าเรื่องระหว่างผมกับจักรยาน
คนวัยสามสิบปลายๆ ร่างกายไม่แข็งแรงเพราะเอาแต่สูบบุหรี่ ดื่มเหล้า นอนดึก ไม่ออกกำลังกาย
โดนโรครุมไม่ว่าจะมะเร็ง ความดัน ไมเกรน วันดีคืนดี นึกขึ้นได้ว่าควรจะทำอะไรกับชีวิตตัวเองบ้างเลยลุกมาหาจักรยานปั่น
ปั่นมันไปทุกที่ ปั่นทุกวัน ไปทำงานก็ปั่น ไปตลาดก็ปั่น ไปซื้อของก็ปั่น ไปเที่ยวก็ปั่น ไฮบริดคันเดียวทำทุกอย่าง
ปั่นมาปีนึง รถคันเดิมเปลี่ยนโน่นเปลี่ยนนี่ไปหลายอย่าง ไม่ใช่เพราะมันเสีย แต่เพราะจะแต่งตามความอยากอันไร้สาระมาก
เดิมๆ มาเป็นวีเบรค เปลี่ยนเป็นดิสเบรค เบรคดีขึ้นหน่อยแต่สบายใจขึ้นเยอะ
เดิมๆ 24 สปีด เปลี่ยนเป็น 27 สปีด สบายใจขึ้นพอสมควร
ปั่นเหมือนเดิมเลย ไม่พบความแตกต่างอะไร
หนึ่งปีผ่านไป เบื่อกับการจะเปลี่ยนอะไรสักทีต้องวุ่นวายกับอะไหล่ที่หายากเหลือเกินของไฮบริด
กับอยากหาอะไรที่เร็วกว่า ลู่ลมกว่า เพราะทุกครั้งที่ปั่นสวนลม มันทุกข์ทรมานเหลือเกิน
เลยไปซื้อหมอบมาปั่นแทน นี่เพิ่งจะเดือนกว่า มีความสุขมาก โรคทั้งหลายที่รุมก็ลดน้อยลงจนพอจะมีชีวิตปรกติบ้าง
ประมาณว่าเคยสามวันดีสี่วันไข้ ก็มาเหลือแค่สองสามวันต่อเดือน

ทั้งสองคัน กับเวลาปีกว่าๆ ใช้คลีทมาตลอด ไม่เคยปลดไม่ทัน หรือล้ม แปลกแต่จริง
จริงๆ ก็มีล้ม ครั้งเดียวเพราะน้องหมาที่นอนผึ่งแดดกลางถนนอยู่กลางซอยนึกอยากจะเข้าบ้านพอดีกับที่ผมปั่นผ่านไป
ไอ้ผมก็เห็นๆ อยู่ว่าน้องหมาเขากำลังสบายกับการนอนแผ่ ก็ปั่นซะชิดขอบถนนหลบน้องหมา ผลคือ หมาร้องเอ๋ง ผมนอนกองอยู่ตรงนั้น
แต่บนถนน ไม่ว่าจะพี่แท้กซี่ พี่มอไซล์ พี่รถตู้ ที่คอยรังควานยังไม่สามารถเอาผมลงไปกองได้สำเร็จ
เกือบมีหลายครั้งที่สาวน้อยที่ใช้สมองครึ่งหนึ่งกับการขับรถ กับอีกครึ่งใช้คุยโทรศัพท์ เกือบทำสำเร็จ แต่ก็แค่เกือบ ยังไม่สำเร็จ
เขาเหล่านั้นทำสำเร็จเมื่อไหร่แล้วจะมาบอกอีกที

ผมเชื่อของผมว่าอุบัติเหตุเป็นคำแก้ตัวของคนที่ทำอะไรผิดพลาด คนเราถ้าจะตาย ยืนกินลูกชิ้นอยู่ป้ายรถเมล์รถมันก็วิ่งขึ้นมาชนตาย
นั่นไม่ใช่อุบัติเหตุนะ แต่คนขับรถมันขับรถแย่มากเกินไปต่างหาก คนตายนะซวย ก็ไม่ใช่อุบัติเหตุอีก
นี่ถือว่าถ้าจะตายจากโดนรถชนตาย น่าจะดีกว่านอนแหง่กอยู่บนเตียงค่อยๆ ตาย ทรมานแย่ เลยไม่คิดกลัวอะไรกับการออกถนน
จริงๆ ปั่นบนถนนในกรุงเทพนี่ออกจะปลอดภัย รถวิ่งกันช้า เพราะมันติด เราจะไปโดนใครเขาชนได้ นอกจากปั่นตกท่อเอง

ถนนไม่น่ากลัวอย่างที่หลายๆ คนคิดกันหรอกครับ ขอแต่อย่าขาดสติ แค่นั้นเอง

[umbabab]

ลืมอย่างสุดท้ายไปเลย ปั่นกลางคืน ต้องเชื่อมั่นในตนเองน่ะครับ ผมปั่นตอนตีสามผ่านตามสวน ดงไม้ เห็นอะไรชอบมองเป็นผู้หญิงผมยาวปิดหน้าอุ้มลูก หรือ ผู้ชายไม่ไส่เสื้อยืนตัวตรงทุกที
แต่ัมั่นใจซะอย่างว่าเรามองผิดแล้วคิดไปเอง แค่นี้ก็ไม่มีอะไร เพราะถ้าคิดว่าเห็นจริงๆ ได้จิตหลอนตลอดเส้นทางแน่

โชคดีกับรถคันใหม่ครับ ผมว่าเป็นไปได้มือใหม่ลงถนนใหญ่ ไม่ควรใช้มือสองน่ะครับ
รถคันแรกมือสองของผม เบรคไ่ม่ค่อยดี และ เปลี่ยนเกียร์ชอบโซ่ตก ความเร็วไม่มากนัก พยายามซ่อมแซมแล้ว แต่สังขารรถมันก็มากจริงๆ
ทำให้ผมไม่กล้าขับถนนใหญ่ที่รถสัญจรพลุกพล่านมากๆ
แม้ตอนนี้ จะได้รถใหม่ ที่ดีสมบูรณ์แล้ว แต่ความกังวลเรื่อง เบรคไม่อยู่ โซ่หลุดกลางถนน และเร่งสปีทไม่ขึ้น ก็ยังฝังในใจทำให้พัฒนาด้านถนนใหญ่ผมช้ากว่าที่ควรมาก
โชคยังดีที่ต้องปั่นตีสามทุกวัน ได้ซ้อมถนนใหญ่ตอนกลางคืนที่ไม่ค่อยมีรถ ไม่งั้นคงกลัวถนนใหญ่ยิ่งกว่านี้

[skksurasak]

เห็นอะไรชอบมองเป็นผู้หญิงผมยาวปิดหน้าอุ้มลูก หรือ ผู้ชายไม่ไส่เสื้อยืนตัวตรงทุกที

น่ากลัวมากๆ เลย... ไม่กล้าปั่นกลางคืน
เคยคิดจะออกมาปั่นตอนตี 4 แต่เคยออกมาแล้วน่ากลัวจริงๆ ทั้งคนเมา คนง่วง แท็กซี่ หมา ฯลฯ
ที่สำคัญคือสุนัขที่เจ้าของบ้านปล่อยออกมา มันชอบวิ่งไล่กวดรถ
หมาจรจัด ไม่ค่อยมีปัญหา มันไม่ค่อยสนใจเรา แต่หมามีเจ้าของโดนขังอยู่แต่ในบ้าน เจ้าของปล่อยออกมา น่ากลัวที่สุดเพราะมันอาจทำให้เราล้มได้
เศษขยะเกลื่อนถนน (รถขยะชอบจอดเก็บขยะริมถนนข้างๆ ทาง เราแซงมาแล้ว ก็โดนแซงกลับแถมปาดหน้าไปจอดใกล้ๆ เหม็นก็เหม็น แถมชอบเข้ามาเฉียดๆ เรา) เศษแก้ว เศษขวด เศษขยะ น้ำสกปรก ไม่รู้น้ำอะไรบ้าง รวมทั้งน้ำที่มาจากถังขยะที่รถเก็บขยะทำหกไว้ สรุปคือ ปั่นตอนบ่าย ประมาณ 4-5 โมงเย็นดีที่สุด