ข้ามาคนเดียว 4 กรุงเทพฯ - แม่สาย เชียงราย

konn

ตามอ่านอยู่นะคร้าบพี่เสือวิน ขอให้เดินทางปลอดภัยไร้ปัญหารบกวนครับ

tihcanom

ไม่ได้ไปด้วย แต่ก็เหมือนได้ตามไปด้วยคับ

คุยกันตลอด ทั้งจิบชา ทั้งชงกาแฟ ช่วยหาทางให้

ไม่ได้ไปด้วยขอเป็นหน่วยสนับสนุนให้ไปก่อนละกัน

ไว้คงจะได้ไปปั่นด้วยกันอีก

(ทำเป็นบ่นเรื่องไปเขาใหญ่...ขอพูดเหมือนเดิม "ขี้นแค่นี้ไม่ได้ ก็อย่าไปเลยยยยแม่สายยอ่ะ") 55555

เสือชิต

หนุ่มริมน้ำโขง

ซำบายดีพี่น้อง

แวะมาทักทาย นั่งดื่มกาแฟ ชงน้ำชา ด้วยคนครับพี่น้อง สรุปทริปวันต่อวันเลยเหอครับ เป็นกำลังใจให้แม้ไม่รู้จักกัน แต่ก็ปั่นจักรยานเหมือนกันเป็นมิตรภาพที่ไม่อาจขวางกั้นได้ เดินทางโดยปลอดภัยและโชดดีปีใหม่เจ้า

crazy-mtb

แอบถ่วงบนตะแกรงหลัง ตามชมวิวสองข้างทางไปเรื่อยๆ ด้วยอีกคนครับ

เดินทางจบทริปโดยสวัสดิภาพนะครับ

ppimage

สุดยอดครับ

สักวันผมคงจะปั่นแบบพี่ๆบ้าง

moddaeng

ปรัชญาของชีวิต ที่ท่านได้สัมผัสจริง ๆ
ขอให้เดินทางโดยสวัสดิภาพ
ตามเป้าหมายดี ๆ ที่ปรารถนา
จะติดตามอ่านและเป็นกำลังใจให้ครับ

hs6rpj

wintutor เขียน:
boontawe เขียน:ขอเกาะล้อไปด้วยครับ
ว่าแต่ขอเห็นหน้าผู้กล้าได้มั๊ยครับ
เนื่องจากมาคนเดียว เลยยังไม่มีรูปตัวเองเลยสักรูป เดี๋ยวพรุ่งนี้จะหาคนถ่ายรูปให้นะครับ รับรองว่าได้เห็นหน้าค่าตากันแน่นอนครับ

เสือยศครับจ.พิจิตร เป็นแรงใจอีกหนึ่งแรงครับท่าน

wintutor

ถือเป็นการรายงานสดนะครับ ขณะนี้ผมผมนั่งพักทานข้าวอยู่ที่แยกถนนสาย 103 ตัดกับสาย 1 ห่างจากตัวอำเภองาวราว 5 กิโลเมตรครับ เดี๋ยวช่วงบ่ายนี้คงจะค่อยๆ ปั่นเข้าไปที่ตัวเมืองพะเยา ซึ่งอยู่ห่างจากจุดนี้ประมาณ 50 กิโลเมตรครับ พึ่งปั่นลงมาจากทางเขาเลยครับ ส่วนรายละเอียดสำหรับการเดินทางในวันนี้ขออนุญาตรายงานเป็นช่วงเย็นหรือค่ำๆหลังจากถึงที่พักแล้วนะครับ จะได้เล่าบรรยากาศให้ฟังกันยาวๆ ขณะนี้ใช้ AIR CARD ก็ช้าหน่อยด้วยครับ

เห็นมีเสือหลายท่านเรียกร้องอยากเห็นหน้าผม ผมเลยต้องใช้กล้องจาก เนทบุ๊ก แช๊ะ มาให้ดูกันสักเล็กน้อยตามคำเรียกร้อง

อีกสักครู่ผมคงเริ่มออกเดินทางต่อแล้วครับ แล้วจะรายงานมาใหม่ในช่วงค่ำๆ นะครับ

มีความสุขกันถ้วนหน้านะครับพี่น้อง

2991

อย่าลืมเขียนสารคดีด้วยครับ เช่น ปั่นไปชิม ปั่นไปชมธรรมชาติตรงไหนสวย ตรงไหนน่าเที่ยว เก็บภาพไว้ให้หมด ติดไว้บนเว็บหรือ เขียนเป็นหนังสือก็ได้ครับ ถ้าจะศึกษาเว็บ ไซค์ คุยกับผมได้ เดี๋ยวแนะนำให้
จะทำให้การไปของคุณ เป็นประโยชน์กับคนอื่นมากเลย ((((ขออภัยนะท่าไม่ตรงกับแนวคิดของคุณ)))
ใครสนใจจะทำเว็บไซค์ ร่วมตัวกันมาครับซัก 20 คน เดียวผมอบรมให้ เดี๋ยวนี้มีเว็บสำเร็จรูปมากมาย พื้นฐาน office เป็นพอ ค่าใช้จ่าย ไม่คิด แต่ขอให้ร่วมตัวกันมา

wintutor

การเดินทางวันที่ 5
อ. เมือง แพร่ – อ. เมือง พะเยา
ระยะทาง 140 กิโลเมตร

เช้านี้ผมทานอาหารเช้าในโรงแรม และมัวโอ้เอ้อยู่พักใหญ่กว่าจะได้เหยียบลูกบันไดจักรยานก็ปาเข้าไปเกือบแปดโมงช้าแล้วล่ะครับ ผมปั่นช้าๆ ออกนอกนอกเมืองมุ่งหน้าไปทางอำเภอร้องกวาง และกะว่าจะไปแยกเข้าถนนสาย 103 ตรงก่อนจะถึงร้องกวาง และมีจุดหมายที่จังหวัดพะเยา แต่ระหว่างทางผมกลับตัดสินใจเลี้ยวซ้ายเข้าถนนสายชนบทไปทางอำเภอหนองม่วงไข่ และผมก็ไม่ผิดหวังครับ ตลอดสองข้างทางเป็นทุ่งนา สลับกับพืชไร่ บรรยากาศดีครับ หมอกยามเช้าจางๆ เป็นส่วนผสมที่ลงตัวสำหรับเช้านี้ ผมปั่นช้าๆ เรื่อยเปื่อยจนกระทั่งมาตัดออกถนนสาย 103 ตรงใกล้ๆ เด่นชุมพลครับ พอเลี้ยวออกมา เจ้าเนินเขาก็ต้อนรับผมเป็นอย่างดีครับ ที่จริงตลอดสองวันมานี้ผมก็ถามใครต่อใครถึงเส้นทางจากแพร่ไปพะเยา และทุกคนก็นัดกันตอบเป็นเสียงเดียวกันว่าให้ผมปั่นเส้นทางที่ไปอำเภอสองสาย 1154 แต่พอถึงเวลาจริงๆ เมื่อถึงทางแยกไปอำเภอสอง ยังงัยไม่รู้ผมกลับเลือกปั่นต่อบนถนนสาย 103 มุ่งไปยังอำเภองาว อาจเป็นเพราะผมเลือกจากทางที่สั้นเป็นหลักมั้งครับ อันนี้คงต้องรบกวนถามผู้ที่ชำนาญเส้นทางครับว่าอันที่จริงแล้ว นักปั่นจะเลือกเส้นทางไหนดีกว่ากันครับฝากเป็นคำถามไว้ด้วยนะครับ แต่ถึงอย่างไรก็ตามผมก็มาตามสาย 103 เสียแล้ว และก็ไม่ให้ผมได้ทันตั้งตัวเลยครับ ปั่นมาได้แป๊ปเดียวเอง ก็เป็นทางขึ้นเขามาเกือบตลอดเลยครับ เส้นทางนี้เป็นเนินสั้นๆ สลับกับลง แต่โดยรวมช่วง 20 ก.ม. แรกนี่ขึ้นซะเป็นส่วนใหญ่ หลังจากนั้นก็เป็นทางลง จนกระทั่งมาถึง บ้านตีบ ผมมาแวะเติมน้ำเติมท่าที่นี่ หลังจากบ้านตีบไปแล้ว คราวนี้เป็นเนินเขาขึ้นลงเรียกว่าสลับกันตลอดทางเลยครับ จนมาถึงแยก 103 ตัดกับแยก ทางหลวงสาย 1

ผมมาแวะกินข้าวบ่ายที่นี่แหละครับ ที่นี่เองที่ผมรายงานสดเข้ามาเมื่อตอนช่วงบ่าย ก็เติมไข่พะโล้กับต้มข่าไก่เป็นพลังงานสำหรับบ่ายนี้ครับ จากนั้นผมก็ปั่นผ่านทางแยกอำเภองาวมุ่งหน้าสู่จังหวัดพะเยา ตรงนี้นี่เองที่อากาศเริ่มจะร้อน และทางก็ยังคงเป็นเนินซึมๆ นวดมาตลอดทาง มาช่วงนี้เองที่ผมรู้สึกค่อนข้างล้าอย่างเห็นได้ชัด เรียกได้ว่าออกอาการเฉื่อยลงไปในทันที แต่ผมก็ปั่นมาเรื่อยๆ ล่ะครับ ไม่ได้ไปเค้นหรือเร่งรีบอะไร เพราะนี่เป็นการปั่นติดกันเป็นวันที่ 5 แล้ว พละกำลังก็ถดถอยลงไปเป็นเรื่องธรรมดาครับ แต่ผมก็ยังคงมีความสุขกับการปั่น จนกระทั่งมาถึงจุดสูงสุดของเนินเขาจนได้ หลังจากนั้นทางส่วนใหญ่ก็เป็นทางลาดลงเขาเป็นส่วนใหญ่ ผมก็ลงผ่านหน้ามหาวิทยาลัยพะเยามา จนกระทั่งมาถึงตัวเองเมื่อตอนสัก ห้าโมงกว่าๆ ผมก็มาแวะตรงสะพานที่มองเห็นกว๊านพะเยาเพื่อชมวิวและรับอากาศบริสุทธิ์ หลังจากถ่ายรูปเดินเล่นอยู่สักพักนึงผมก็เตรียมตัวจะปั่นเข้าเมืองก็พอดีมองเห็นเสือภูเขาคันหนึ่งปั่นผ่านมาจะเข้าเมืองพอดี พี่เสือท่านนั้นก็ปี่นเลยผมไป แล้วก็ไปชลอรอผมตรงปลายสะพาน พอผมขึ้นจักรยานผมก็ปั่นตามแกไป ได้ทักทายกันตามประสา ปรากฏว่าพี่เสือท่านนั้นท่านเป็นรองผู้กำกับอยู่ที่พะเยานี่เองครับ ท่านรองฯก็พาผมปั่นเข้าเมืองมา พาผมมาวนดูกว๊านพะเยา แล้วยังทิ้งเบอร์โทรให้ผมเผื่อว่าผมมีอะไรติดขัดในการเดินทาง ผมคงต้องขอบคุณท่านไว้ตรงนี้ด้วยนะครับ นี่แหละครับน้ำใจคนจักรยานด้วยกัน

หลังจากผมแยกกับทางรองฯแล้ว ผมก็วนๆ หาที่พัก เมื่อได้ที่พักแล้วผมพักเหนื่อยพอสมควรก่อนที่จะอาบน้ำอาบท่าแล้วออกไปหามื้อเย็นทาน หลังจากนั้นก็เดินวนๆ ทานขนมนิดๆ หน่อยน่ะครับ ก่อนที่จะกลับมานั่งที่โฮมสเตย์เพื่อที่จะบรรยายบรรยากาศการปั่นในวันนี้ให้ท่านนักปั่นฟังอยู่นี่งัยครับ

สำหรับเว้นทางในวันนี้ส่วนใหญ่เป็นทางเขาครับซึ่งก็เป็นจุดอ่อนของคนกทมอย่างผมนี่แหละครับ เพราะอยู่ที่กทมมันไม่มีเขาให้ซ้อม แต่ถึงอย่างไรผมก็ผ่านมาได้ และก็ไม่ได้บอบช้ำหรือมีอาการเจ็บซึ่งถือเป็นนิมิตรที่ดีครับ การปั่นทัวร์ริ่งเดี่ยวแบบที่ผมทำอยู่นี้ มองเผินๆ ก็อาจดูเหมือนเป็นการวัดในเรื่องของความแกร่งความแข็งแรงของร่างกาย แต่อันที่จริงแล้วมันมิใช่เรื่องของพละกำลังอย่างเดียวหรอกครับ มันมีองค์ประกอบอื่นๆ อีก และค่อนข้างมีความละเอียดอ่อนในตัวของมันเองอยู่พอสมควร เพราะเนื่องจากสภาพร่างกายที่ต้องมีความพร้อมแล้ว ยังต้องมีการวางแผน และประเมินสถานการณ์ด้วย เนื่องจากเป็นการเดินทางเพียงลำพังจึงต้องมีความระมัดระวัง และช่างสังเกต เราออกมาท่องเที่ยวหาประสบการณ์ครับ ไม่ใช่ไปรบหรือไปผจญภัยจนไร้ขอบเขต ดังนั้นเรื่องความปลอดภัยและไม่ประมาทจึงถือเป็นเรื่องสำคัญครับ แล้วก็ทำใจให้สบายๆ ปั่นไปด้วยความสุข แค่นั้นเองครับ เพราะจุดหมายปลายทางของการปั่นมันคงไม่ใช่แค่เพียง “อำเภอแม่สาย” หรอกครับ แต่มันคือ “อำเภอใจ” นั่นเอง

พรุ่งนี้ผมอาจจะออกจากที่นี่สายสักนิด เพราะยังต้องการชมความงามของเมืองพะเยายามเช้าอยู่ และจะเดินทางไปเชียงรายครับ ก่อนที่จะคลานเข้าไปที่ อำเภอแม่สาย ในวันมะรืนครับ อย่างว่าละครับมาไกลจากบ้านตั้ง 700 โลแล้ว ตอนนี้คนจะไปแม่สาย เอามอะไรมาฉุดก็คงไม่อยู่ล่ะครับ

แล้วจะรายงานการปั่นในส่วนที่เหลือต่อในวันพรุ่งนี้นะครับ

คืนนี้โชคดี ราตรีสวัสดิ์ครับ