ทริปอดสู อยู่กับรถพับ เข้าพรรษา สิงคโปร์

[AMUR]

ปาดเข้ามารอ เพื่อว่าเส้นทางต่อไปจะมีผ่านร้านจักรยาน

[bell mania]

ออกจากบริเวณอ่าว มาริน่า
ผมปั่นเข้าไปในย่านไทยทาวน์ ซึ่งก็เป็นที่รู้กันดีว่า อยู่ในตึกGolden mile มันอยู่บนถนน Beach road
บรรยากาศต้องบอกว่าผมผิดหวังเป็นอย่างมาก ตึกทั้งตึกดูทรุดโทรมและไม่ค่อยสะอาดสะอ้าน
เหมือนๆกับที่นี่เป็นแหล่งมั่วสุมอะไรสักอย่าง

[bell mania]

ผมพูดในฐานะคนไทยนะครับ
ต่างชาติเขามองว่าที่นี่เป็นThaitown
เวลามีคนพูดถึงไทยทาวน์ ผมจะนึกถึงสภาพประมาณไชน่าทาวน์ อะไรแนวๆนั้น
แต่มันผิดกันไกลครับ
ที่เมืองนี้ไทยเรามาแบบฉาบฉวย คนไทยเดินทางมาค้าแรงที่นี่
ส่วนใหญ่จึงมีแต่ร้านเหล้า ร้านคาราโอเกะ
หรือว่าไม่จริง

ทางการสิงคโปร์ไม่เคยมองว่าที่นี่เป็นแหล่งท่องเที่ยว แต่คนไทยจะรู้กันเอง รวมถึงเรื่องอย่างว่าด้วย
ผมได้ยินเรื่องราวของ
ตม.สิงคโปร์ที่เขาเข้มงวดเรื่องการตรวจคนเข้าเมืองมาก เพราะคนไทยหลบเข้าไปทำงานกันเยอะ
อ้าว! สายการบินต้นทุนต่ำผุดอย่างกับดอกเ้ห็ด

ร้านค้าของคนไทยที่อยู่ในGolden mile ที่รู้จักกันดีต้อง ร้านเพื่อนไทย ที่มีขายสินค้าทุกอย่างจากไทย นึกถึงอะไรก็มี

[bell mania]

ลาจากGolden mile ผมปั่นเข้าไปยังสวนสาธารณะ ริมทะเลแห่งหนึ่ง
ในสวนนี้แวดล้อมไปด้วยต้นมะพร้าว เรียงรายไปตามแม่น้ำ
ในแม่น้ำมีเรือที่กำลังซ้อมพายอยู่

[bell mania]

ถนนในสวนสวยมาก ทอดยาวเลียบแม่น้ำไปแบบนี้

[bell mania]

ผมปั่นไปปั่นมาจนมาทะลุเอามาริน่าเบย์อีกรอบ
มีคนสิงคโปร์คนนึง เดินเข้ามาถามทางผม เขาถามผมเป็นภาษาอังกฤษ แต่ผมตอบเป็นภาษาจีนกลาง
ผมบอก ผมไม่ใช่คนสิงคโปร์นะ เป็นคนไทย แล้วเขาก็ทำท่างงนิดหน่อย
ผมบอกเขาว่า ถ้าจะเดินย้อนไปในสวนนี้จะต้องใช้ระยะทางไม่น้อยกว่า5กม.เลยนะ จะไปเหรอ
พอรู้ว่าผมเป็นคนไทยเท่านั้นแหละ

วงสนทนาก็เกิดขึ้น
คุยกันไล่ไปตั้งแต่สถาปนาอาณาจักรสุโขทัย อยุธยา
เรื่องพระสงฆ์องคเจ้า จนมาจบที่กีฬาสี ที่คนทั่วโลกเขาเห็นภาพ
หลังจากที่คุยกันนานร่วม2ชั่วโมง (ผมคุยกับเขาตอน ทุ่มครึ่ง จบเอาตอน3ทุ่มกว่า)
เขาถามผมคำนึง ว่า ในเมื่อคนไทยเราเป็นชาวพุทธ มีบวชพระมีศาสนาเชื่อบาปบุญ
"ทำไม ยังมีการเข่นฆ่าคนไทยด้วยกันเอง?" ผมอึ้งเลยครับ ตอบไม่ถูกเรียบเรียงคำตอบไม่ได้เลย
ตายแล้ว ผมว่าแย่นะ ในสายตาคนต่างชาติบ้านเรามีเรื่องแบบนี้

เขาคงจะเกรงใจผมพอสมควร หลังจากเราเปลี่ยนเรื่องคุยจากเรื่องเครียดๆมาเป็นเรื่องครอบครัว พ่อแม่ พี่น้อง
แล้วก็ลากันไป ด้วยเรื่องการงาน ผมมาทำอะไรที่นี่
คนเมืองนี้เขาเก่งนะครับ ต่อสู้ดิ้นรนกว่าเมืองเราหลายเท่า รายได้ต้องสูงถึงจะมีบ้านได้
เขาแซ่หวัง ครับ

[bell mania]

หลังภาพชุดนี้ผมก็ปั่นกลับโรงแรม เพราะดึกมาแล้ว พรุ่งนี้ยังต้องมีงานอีก
ไฟสวยจริงครับ ฉากหลังคือสีลมแห่งสิงคโปร์ที่วันต่อไป ผมจะเข้าไปสำรวจ
วันนี้ต้องนอนก่อน

[AMUR]

พอจะเริ่มเข้าใจแล้วว่า ทำไมคุณเบล'ถึงตังชื่อว่า ทริปอดสู

พูดเรื่องไฟตามตึกแล้ว เดี๋ยวนี้กลายมาเป็นจุดขายของหลายเมืองใหญ่
ยิ่งเดี๋ยวนี้ เทคโนโลยีLED ไปไกลมาก ทั้งสวยทั้งประหยัด แถมรัฐเค๊า
มีสนับสนุนค่าไฟประดับตึก เพื่อเสริมบรรยากาศ การท่องเที่ยวการลงทุน
อีกต่างหาก ทำให้แต่ละตึกต้องติดไฟอวดแข่งกัน ภาพสวยดีจริงๆครับ

ทู้ดีมีสาระ ร่วมด้วยช่วยดันครับ..

[bell mania]

30 กรกฎาคม 2553

ไม่ต้องสงสัยว่าผมเอาวันเวลาวันอื่นไปทำอะไร จู่ๆจากวันที่27ก็กระโดดมาเป็น30เลย ครับบางวันกลับมาจากเทรนงานก็เหนื่อยจนไม่อยากไปไหน
ก็อาศัยออกไปเดินเล่นข้างนอกบ้าง
บางวันก็ฝนตกจนไม่อยากจะออกไปไหน ก็อยู่โรงแรม อาหารการกินก็เดินหากินเอาใกล้ๆ
อาหารที่ผมชอบกิน มีอยู่ร้านนึง คนเข้าคิวรอซื้อกันยาวมาก เป็นข้าวราดแกงหลายอย่าง ข้าวสวยเป็นข้าวผสมน้ำใบเตยหอมเตะจมูก
ผมสั่งปลา ไข่ และไส้กรอก รวมๆกันอยู่ที่ 2.4$ถือว่าถูกสตางค์ดีครับ มีแถมน้ำพริกเผาอีก ให้เยอะจนกินไม่หมด
เป็นอันว่าผมเทรนงานเสร็จสิ้นตั้งแต่ช่วงเย็นวันที่29

แต่วันศุกร์ที่30วันนี้ผมวางแผนว่าผมจะปั่นไปเที่ยวทางใต้

[bell mania]

วันนี้ผมเช็คเอาท์ เอาตอนเที่ยงวัน ฝนข้างนอกตกไม่ลืมหูลืมตาตั้งแต่เช้า
ผมเก็บข้าวของออกมาแล้วเข้าไปจัดการกับค่าใช้จ่ายที่ล็อบบี้
แล้วกางน้องเสี่ยวหง พร้อมแผนที่ แม้จะมีNavigatorนำทางก็ตามที
วันนี้ถ้าเที่ยวเสร็จตอนเย็นผมต้องปั่นไปบ้านเพื่อนอีก

[bell mania]

อย่างที่ผมบอกว่า ไปไหนๆก็เจอแต่ การเฉลิมฉลองวันชาติ ตรงที่ผมผ่านนี้ เป็นศูนย์ราชการที่มีศาลต่างๆตั้งอยู่ ซึ่งไม่ไกลกับรัฐสภาของสิงคโปร์
เลยไปนิดก็เป็นสวนเอสพลานาด
ดูอัฒจันทร์และจอLEDลำโพงline array ก็รู้ว่างานใหญ่มากๆ บ้านเรานี่ต้องระดับเปิดAsian Gameถึงจะได้แบบนี้

[bell mania]

ผมเดินทางลงใต้ไปเรื่อยๆ เฉียดเมอไลออน ที่อ่าวมาริน่า
บอกให้ก็ได้ว่า จุดหมายผมคือ เกาะเซนโทซ่า

ถนนโล่ง แต่ฝนตก ต้องระวังเรื่องรถปาดหน้าให้ดี
ใกล้เข้ามาทุกทีๆ

[bell mania]

แถวนี้เป็นท่าเรือขนส่งสินค้า รถบรรทุกจึงเยอะเป็นพิเศษ ขับผ่านทีต้องคอยลุ้นว่าจะโดนดูดไปหรือเปล่า เลี้ยวซ้ายข้างหน้าก็ถึงแล้วทางเข้าเกาะ

[bell mania]

การเดินทางเข้าไปยังเกาะเซนโทซ่า มีหลายวิธี ทั้งรถเมล์ รถไฟลอยฟ้า(ที่อยู่ข้างหลังผม)และ กระเช้าลอยฟ้า จะขับรถ จะปั่นมาเองก็ไม่ผิดกติกา

[bell mania]

แต่นับว่ายังดี เมืองนี้เขาให้เกียรติรถจักรยานมาก ทำอะไรก็ให้จักรยานไปก่อน ใครขับเร็วก็จะมีป้ายเตือน
เพื่อให้ดูความเร็วรถตัวเอง