หลังจากดูประวัติศาสตร์ ข้าวของเครื่องใช้ วัฒนธรรม ในรูปแบบหุ่นจำลองเป็นที่เรียบร้อย ก็ได้เวลาจรลี
จริงมีภาพเยอะกว่านี้เยอะ เพราะรูปหุ่นจำลองมีเป็นร้อยตู้ ถ้าดูหมดคงใช้เวลาทั้งวัน ผมคิดไว้ว่าหากได้มีโอกาสมาบาหลีอีกครั้ง
ผมจะต้องกลับมาที่นี้แน่นอน เพราะผมชอบที่นี้มาก ชอบเรียนรู้ประวัติศาสตร์ ซึ่งมันทำให้เราเข้าใจ และสะท้อนภาพของชนชาตินั้นๆ ในเบื้องลึกออกมา
เดินออกมาเห็นมีช่องมีมุม ก็อีกหนึ่งแช๊ะ
อันนี้ก็มุมเดิม แต่คนน้อย ท้องฟ้าสวย ก็อีกหนึ่งแช๊ะ
หันออกไปกลับไปมองอย่างอาลัย อาวรณ์ เห็นมันสวยดีทั้งๆ ที่มีมุมนี้แล้ว แต่.....ก็อีกแช๊ะ
นี้ไม่ใช่รถสูตร แต่อย่างใด เจ้าของเป็นเด็ก หวงเสียด้วย เพราะเราไปถ่ายเยอะๆ เข้า ก็มาขี่ไปเสียอย่างนั้น
หลังจากขึ้นรถเรียบร้อย ปูกรู ก็ออกรถไปอีกไม่นานก็ถึง บ้าน และหรือ ชมรม Bali dalass club ซึ่งเป็นชมรมจักรยานในบาหลี ซึ่งทางบริษัทผมได้ติดต่อกันไว้
ในกิจกรรมเปิดตัว WoW World on Wheels ในวันรุ่งขึ้น ผมเลยถือโอกาสมาทำความรู้จักและแลกเปลี่ยนประสบการณ์กัน ท่านประธานชมรมที่น่ารัก หัวเหน่งของผมแกชื่อ ปรีโอ เป็นคุณพ่อ เมียหนึ่ง
ลูกหนึ่ง ลูกสาวแสนสวยผมยาว ชือ อการ์ อันเป็นชื่อเมืองที่ตั้งของทัชมาฮาลในอินเดีย ทั้งครอบครัวเป็นครอบครัวที่สนุกสนานคุยสนุก เราก็แลกเปลี่ยนกันเกี่ยวกับเรื่องจักรยานในประเทศไทย และกิจกรรมจักรยานของชาว Dallas Bali ซึ่งปรีโอก็เล่าว่าส่วนใหญ่ เน้นขี่ท่องเที่ยว กิน (เหมือนหลายๆ ชมรมในไทยแฮะ

) เขามี Websit ของ club ด้วย ซึ่งเขามีกิจกรรมกันทุกเสาร์อาทิตย์
ถือว่าเป็นชมรมที่เหนียวแน่น และมีสมาชิกมากมาย นั่งซักพักก็มีสมาชิกมาเพิ่มเรื่อย เราก็เริ่มแลกเปลี่ยนพูดคุยกัน พฤติกรรมหนึ่งของชาวจักรยานบาหลี เหมือนไทย คือ
"การแอบจิ๊กเงินเมียมาอัพจักรยาน"
ถ้าใครไม่มีพฤติกรรมนี้ ก็จัดว่าท่านเป็นคนดีแล้วครับ อย่าคิดทำเลยมันไม่ดี เราคุยเรื่องประเภทนี้กันจนเย็นเลยครับ ชาวจักรยานทั่วโลกคงเหมือนกัน พวกเราสนิทสนมกันเร็ว จนเหลือเชื่อ เพื่อนพนักงานบริษัทผมที่ไปด้วยยังทำหน้างงในเรื่องนี้ ซักทุ่มหนึ่งผมก็ขอตัว เพราะที่พักผมอยู่ที่ อูบุด ซึ่งไกลออกไป และอีกอย่างพรุ่งนี้จะเริ่มปั่นจักรยานได้เสียที หลังจากมาแล้วตั้งวันหนึงยังไม่ได้คร่อมจักรยานเลย
ปรีโอ มอบเสื้อทีมให้เป็นที่ระลึก ซึ่งผมก็ชอบมันมากครับ
ปรีโอกับอการ์ แนะนำกิจกรรมและเวปไซท์ของชมรม
ถ่ายรูปกันเป็นที่ระทึก ก่อนจะกลับไปที่พัก
ผมกับปูกรู ก็ขับรถไปหาอาหารเย็นทานกัน แวะกดตังค์ ปูกรูส่งผมที่โรงแรม ผมก็ให้ทิปพิเศษให้เขาไปตอบแทนที่เขาบริการผมเป็นอย่างดี
เอาละครับพี่น้องที่รัก พรุ่งนี้ กิโลเมตรที่ 1 ของผมในการปั่นจักรยานในอินโดนีเซียจะเริ่มขึ้นแล้ว