๘๘๘๘ ลี้ภัยไปปั่นองศาเดือด ๘๘๘๘

[THE LECK]

ขออนุญาตเสือเพชรบูรณ์ด้วยนะครับ แอบไปก๊อปภาพมา

[THE LECK]

ชุมแสง


หลวงพ่อเงิน วัดบางคลาน

อ.ปัญญาและชาวเสือเพชรบูรณ์

[THE LECK]

วันจันทร์ที่17 พัก
วันอังคารที่18 เอาหมอบออกปั่น เป้าหมายคืออำเภอสามง่าม ใช้เส้นทางหลัก ตะพานหิน-พิจิตร-สามง่าม ระยะทาง50กว่ากิโล ล้อหมุนแต่ตีห้าครึ่ง ฟ้ายังมืด วันนี้ตั้งใจว่าไม่อัด ไปแบบเรื่อยๆ รักษาให้อยู่ระดับ32ความเร็วไม่เกิน35 ปั่นไปถึงพิจิตร ช่วงออกสามง่าม การจราจรเริ่มเยอะดดยเฉพาะมอเตอร์ไซด์ ทางช่วงออกจากพิจิตรไปสามง่ามไม่ค่อยดีนัก ปั่นไปถึงสามง่าม เป็นอำเภอเล็กๆของจังหวัดพิจิตร ถ่ายรูป แวะเติมน้ำแล้วปั่นกลับทันที ชักเริ่มกลัวแดด ขยาดตั้งแต่เมื่อวานก่อน ปั่นมาถึงแวะเข้าบึงสีไฟหน่อย ไปดูเจ้าชาละวันยักษ์ แล้วปั่นชมตลาดพิจิตรยามเช้า แวะกินกาแฟอาหารเช้าแบบฝรั่ง ขนมปังไข่ดาวหมูแฮม แล้วปั่นกลับ วันนี้ไม่มีอะไรตื่นเต้น ทำระยะทาง100กว่านิดๆ

[THE LECK]

อำเภอสามง่าม



บึงสีไฟ พิจิตร

[THE LECK]

ช่วงกลางคืนวันที่18 พรรคพวกก็ส่งข่าวมาว่า พรุ่งนี้ Dday แน่นอน

วันพุธที่19 ตื่นเช้ามาติดตามข่าวตลอด ช่วงบ่ายการเผาสถานที่ต่างก็เริ่มขึ้น พี่ที่ครอบครัวเราเคารพท่านหนึ่ง ส่งข่าวมาว่าในทวิทเตอร์มีคนโพสว่าโรงหนังลิโดถูกเผาด้วย ซวยละตรู งานเข้าแล้วงานนี้ แต่ไม่เป็นไรอุปกรณ์ส่วนใหญ่ และcdงานที่สำคัญ เอากลับมาไว้คอนโดหมดแล้ว จะเสียดายก็แต่องค์พระพิคเนศวร ที่อยู่ที่ร้าน องค์นี้ครอบครัวแฟนผมเคยนำไปถึงอเมริกาถึงสองครั้ง แล้วกลับมาไทยอีกครั้ง เออไม่เป็นไร ทำใจได้ มันเป็นเรื่องเหนือความควบคุมของตัวเรา แต่โทรเช็คพรรคพวกก่อนดีกว่า โทรหาตำรวจที่ปทุมวัน5คนได้คำตอบไม่ชัดเจน บ้างก็ว่าโดนบ้างก็ว่าไม่โดน เออทำใจ งงงงอยู่ถึงค่ำเช็คได้แน่นอนว่ายังอยู่ มีเพียงโรงหนังสยามที่โดนเผา เออโชคยังดีอยู่ แต่ไม่รู้ว่าสภาพจะเป็นอย่างไง

วันพฤหัสที่20 โทรเช็คข่าวพรรคพวกบอกว่าเหตุการณ์ยังไม่นิ่ง ไม่ไหวแล้วโว้ย ไม่เสพข่าวอีกแล้ว ออกไปั่นจักรยานดีกว่า ไม่รับรู้ข่าวสารบ้างถ้าจะดี แต่งตัวเสร็จไปหยิบหมอบ อ้าวยางหน้าดันรั่วอีก ต้องเปลี่ยนรองเท้าอีก แล้วเอาเสือภูเขาออก ไปไหนดีวะ เครียดๆอย่างงี้ขึ้นเขารังดีกว่า ว่าแล้วก็ออกเส้นทางวังหลุม-ทับคล้อ-เขาทราย-ดงขุย-ท่าข้าม พักที่ท่าข้ามกินน้ำ สายมากแล้ว แดดแรงเช่นเคย นั่งคำนวณว่าถ้าขึ้นเขารังวันนี้คงไม่รอดแน่ เพราะมีสมาธิไม่นิ่ง ยังกังวลใจอยู่ ตัดสินใจเลี้ยวกลับ ไว้วันหลังก็ได้ เขารังมันยังไม่หนีไปไหนหรอก ปั่นกลับทางเดิมแวะกินข้าวที่ทับคล้อ แล้วปั่นกลับทันที วันนี้ได้ระยะทางเกือบร้อย เลยปั่นต่อจบครบ100พอดี

[THE LECK]

ท่าข้าม

[THE LECK]

วันศุกร์ที่21 สถานการณ์ยังไม่สงบ แต่จิตใจผมว้าวุ่นเป็นห่วงร้าน และที่สำคัญเต่าญี่ปุ่นเผือกที่ผมเลี้ยงไว้ ไม่ได้กินอาหารและถ่ายน้ำ 7วันแล้ว ผมปรึกษากับแฟนและพี่สาวว่าจะกลับกรุงเทพ แต่ไม่มีใครเห็นด้วย ผมเริ่มเครียดและหงุดหงิดมากขึ้น พรรคพวกที่กรุงเทพก็โทรมาห้ามไว้ เพราะแฟนผมโทรไปบอกให้ช่วยห้ามผมที อารมรณ์เสียทั้งวัน เอายางหมอบที่รั่วออกมาเปลี่ยน ด้วยความอารมณ์เสียงัดไปโดนยางในเส้นใหม่ขาดอีก เออจบกันถอดล้อเก็บใส่ถุง ไม่ต้องปั่นแล้วหมอบ ช่วงเย็นกินยาคลายเครียด1เม็ด แล้วเอาเสือภูเขาออกปั่นตอนห้าโมงครึ่ง ใช้เส้นทางเลียบแม่น้ำ เหมือนวันที่ไปวัดท่าฬ่อ ปลายทางพิจิตร ช่วงเย็นบรรยากาสดีมาก เพราะต้นไม้เยอะ เสียอย่างเดียวหมามากไปหน่อย พอข้ามสะพานน้ำโจน ก็เริ่มทำความเร็วได้มากขึ้น เพราะเป็นทางเปลี่ยว เจองูเลื้อยตัดหน้าอีก น่าจะเป็นงูสิง พอใกล้ถึงเขารูปช้าง ก็มีเมฆดำก่อตัวขึ้น ถึงวัดเขารูปช้างผมรีบลงไปกราบหลวงพ่อเตียง ภาวนาขอให้มีลมแรงและฝนตอนขาไป แต่ขากลับขอให้ลมสงบหมดฝน *ประวัติหลวงพ่อเตียงเคยภาวนาไล่ฝนในช่วงงานวัดประจำปี* แต่ผมกลับขอตรงกันข้าม พอออกจากวัดเขารูปช้างได้พักใหญ่ถึงถนนหลัก ลมก็ซัดกระหน่ำเข้าทางข้างซ้ายหลัง มันส์ซะใจครับงานนี้ ฝนเริ่มลงเม็ดแต่ไม่หนักมาก ลมแรงขึ้นเรื่อยๆ ต้นไม้ข้างทางโยกตามแรงลม กิ่งไม้แห้งๆเริ่มร่วงระนาวหล่นลงบนไหล่ทาง มองฝั่งตรงข้ามเห็นมอเตอร์ไซด์จอดเป็นแถว ไม่กล้าสู้ลม ความเร็วตอนนี้อยู่ที่ประมาณ33-35 ยำ่ลงบนกิ่งไม้แห้งที่ตกบนไหล่ทาง เหลือบมองหลักกิโลเหลืออีก8กิโลก็จะถึงพิจิตร ความเร็วยังเท่าเดิม ต้นไม้โยกตัวแรงขึ้น และแล้วสิ่งที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น กิ่งมะม่วงที่อยห่างไปข้างหน้า กิ่งขนาดข้อมือ ยาวประมาณสองเมตรกว่า พร้อมด้วยพุ่มใบกิ่งก้าน ก็หักลงมาจังหวะเดียวกับที่ผมไปถึงพอดี ไม่ได้แตะเบรคเลย ความเร็30กว่าอัดเข้าไปกับกิ่งมะม่วงเต็มๆ กระเด็นมานอนหงายอยู่บนไหล่ทาง สงบนิ่งผมยังมีสติอยู่ยังไม่ลุก เริ่มเช็คสำรวจว่ามีเจ็บหักตรงไหนหรือเปล่า มีรถปิคอัพที่ขับตามมาจอดข้าง ชาวบ้าน6-7คนลงมารายล้อมผม ถามว่าเป็นอะไรหรือเปล่า ผมลุกขึ้นมาสำรวจร่างกายอีกที มีเข่าทั้งสองข้างและข้อศอกขาวที่มีเลือดไหล นอกนั้นดูเหมือนโอเค ชาวบ้านช่วยเก็บสูบ กระป๋องน้ำ และก็อานitaliaที่หลุดออกจากตัวราง ผมพยายามใส่เข้าไปอย่าเดิม แต่ไม่ได้ ได้แต่เสียบเข้ารางสองข้างทางด้านหลัง ด้านหน้าไม่เข้า ชาวบ้านถามว่าผมจะไปไหน ไปไหวหรือเปล่า เดี๋ยวเขาจะไปส่งให้ ผมขอเช็คจักรยานก่อนว่าปั่นได้หรือเปล่า จักรยานยังใช้งานได้ตามปรกติ ก็ขอบคุณคนขับรถ ที่มีน้ำใจ มีชาวบ้านคนหนึ่งเห็นเหตุการณ์พอดี เพราะเขากำลังรอข้ามถนนอยู่ บอกว่าผมลอยหลุดข้ามจักรยานลงมานอน คิดว่าสาหัสแน่ ผมขอบคุณชาวบ้านแถวนั้นแล้วขอตัวปั่นต่อ อานที่ยังไม่เข้าล็อคก็สั่นระริก ต้องพยายามนั่งหนีบๆ กลัวมันจะหลุดออกไปอีก จนเกือบถึงตัวเมืองมีปั๊มปตท ที่ผมเคยไปแวะกินกาแฟอาหารเช้า แวะหาช่างที่ปั๊มแต่เขาเลิกงานแล้ว แต่ก็มีน้ำใจมาช่วยแก้ไขให้ ต้องใช้แป็บเหล็กงอรางส่วนหน้า เพื่อสวมอานให้ลงล็อก แล้วดัดรางกลับให้ตรง ถึงไม่เหมือนเดิมแต่ก็ยังใช้ได้ *ถ้าใครมีปัญหานี้ไปที่ร้kนครไทยเลยครับ เฮียสมชายมีเครื่องมือที่คิดเอง สามารถดันเข้าล็อกได้โดยไม่ต้องดัดราง* พักกินน้ำ สำรวจตัวเองอีกครั้ง ลมสงบฝนหยุดตกแล้ว แต่ฟ้าใกล้มืด ต้องออกเดินทางแล้ว คราวนี้จิตใจผมสงบลงไปเยอะ มีสมาธิมากขึ้น พอมาถึงจุดเกิดเหตุก็แวะถ่ายรูปกิ่งมะม่วงเป็นที่ระลึกหน่อย แล้วก็เริ่มออกปั่นต่อ ฟ้ามืดแล้วต้องเปิดไฟส่องทาง ไม่กล้าทำความเร็วสุง บางทีการปั่นช้าๆแบบเรื่อยๆ อากาศหลังฝนตกกำลังสบาย มันก็ทำให้ผมมีสติ มีปัญญา คิดอะไรออกได้สบายๆ พอถึงบ้านทุกคนรอคอยด้วยความเป็นห่วง เพราะผมไม่เคยกลับมืดแบบนี้ พอเห็นสภาพพี่สาวผมก็ตกใจ ส่วนแฟนและลูกผมเห็นแล้วเฉยๆคงชินกับสภาพนี้แล้ว พี่สาวผมขยั้นขยอให้ไปโรงพยาบาล แต่เป็นโรงพยาบาลที่พิษณุโลก ห่างไปไปร้อยกว่ากิโล ผมเลยขอบายไปอาบน้ำกินข้าวนอนดีกว่า พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน

[THE LECK]

เต่าญี่ปุ่เผือก กับเตาindia roof

ป้ายที่ถูกลมพัดเสียหาย

บาดแผลเล็กน้อย



ต้นมะมว่งกับกิ่งคู่กรณี

[HONG41]

เรื่องราวตื่นเต้น น่าติดตามครับ
จะตามอ่านต่อไปครับ

[THE LECK]

วันเสาร์ที่22 วันนี้อาการเจ็บที่เข่า ออกอาการให้เป็นสัณญาณของการพักร่างกาย มีอาการเจ็บที่กล้ามเนื้อต้นขาขวา ดีเหมือนกัน วันนี้จะได้พาครอบครัว ไปถ่ายรูปเล่น และแวะเขารูปช้างขอขมาหลวงพ่อเตียง เพราะหลายคนลงความเห็นว่า เป็นเพราะผมไปขอหลวงพ่อในสิ่งที่ไม่ควร เหมือนการลองของ เลยโดนกิ่งมะม่วงเฆี่ยนหลังซะ สั่งสอนพอให้รู้ว่าอะไรควรไม่ควร ส่วนวันพรุ่งนี้เสือตะพานหิน มีโปรแกรมไปปั่นตะพานหิน-สากเหล็ก ปั่นเป็นวงกลม ประมาณ90กิโล แต่ผมอยากขึ้นเขารัง พยายามโน้มน้าว ทั้งพี่ชายและสามาชิกคนอื่น แต่ทุกคนปฎิเสธเหตุผลก็คือแดดมันแรง โอเคสากเหล็กก็สากเหล็ก แต่อาทิตย์ที่แล้วเสือเพชรบูรณ์ยังข้ามมาได้นี่หว่า อืม......

วันอาทิตย์ที่23 วันสุดท้ายสำหรับการปั่นที่พิจิตร มีนัดกันตอนตีห้ากับเสือตะพานหิน แต่ผมตั้งใจว่าจะขึ้นเขารังแน่นอน ของออกร่วมทางกับเสือพิจิตร แล้วไปแยกกันที่เขาทราย วันนี้มีแซนวิชบางๆฝีมือลูกสาวหนึ่งอันเหน็บหลังไปด้วย พอล้อหมุนปั่นไปได้4กิโลเสือพิจิตร ก็เลี้ยวเข้าทางป่าแดง อ้าวไม่ได้ไปทางเขาทรายหรอกเหรอ โบกมือลากันตรงนี้ แล้วผมก็ออกปั่นคนเดียวเป้าหมายคือยอดเขารัง ที่เสือตะพานหินขู่ไว้ว่าโหดนักโหดหนา วันนี้ผมขอไปสัมผัสให้เห็นเป็นประจักษ์ว่าสมคำล่ำลือหรือเปล่า ฟ้ายังมืดดูเหมือนมีเมฆเต็มฟ้า ผมภาวนาถึงหลวงพ่อเตียง และหลวงพ่อทบที่ผมเคารพนับถือ ขอให้เมฆบังแดดจนกว่าผมจะกลับลงจากเขา ไม่ต้องรีบใช้ความเร็วไม่เกิน28 หนทางยังอีกไกล พอถึงทับคล้อฟ้าเริ่มแจ้ง มองเห็นทางได้โดยไม่ต้องใช้ไฟแล้ว ก้เร่งความเร็วขึ้นเป็นระยะ ผ่อนบ้าง พอผ่านเขาทราย ใกล้ถึงดงขุยทางไม่ค่อยดี ไหล่ทางเล็ก พอเจอทางขรุขระก็มีอาการเจ็บที่ชายโครงล่างด้านขวา ไม่ถึงกับเจ็บมากแต่น่ารำคาญ อย่าไปนึกถึงมัน ตั้งสมาธิให้ดีดูทางดีกว่า ผมหยุดพักที่ท่าข้ามกินแซนวิชเติมน้ำ แล้วออกเดินทางต่อก่อนถึงชนแดนก็มีเนินเขาเล็กๆ มานวดเล่นระยะทางสั้นๆ3-4กิโล หลังออกจากชนแดนแล้วตอนนี้ มีเนินที่คอยนวดตลอดเส้นทาง ประมาณ14กิโล ก่อนจะเริ่มขึ้นสู่เขารัง อีก3กิโลก็ถึงยอด เส้นทางค่อนข้างคดเคี้ยว แต่ทางเรียบดีไหล่ทางกว้าง มีรถยนต์ขึ้นลงแต่ไม่มากนัก ดีกว่าเขาใหญ่ที่รถเยอะ ปั่นแบบไม่ต้องรีบร้อน ใช้แค่จานกลาง ก็ถึงที่พักริมทาง ที่นี่หรือปล่าวที่เขาเรียกว่าจุดชมวิว ปั่นต่อออกไปอีกหน่อยเห็นมีเหมือนเสาซุ้มประตู แล้วก็เจอศาลเจ้าพ่อเขารังขนาดใหญ่ ตั้งอยู่ทางขวา เลยไปหน่อยมีด่าน เอะทำไมถึงยอดเขาไวจัง ผมชักไม่ค่อยแน่ใจปั่นต่อไปอีก เริ่มเป็นทางลงเขา ลงไปปจนถึงศูนย์เพาะชำเพชรบูรณ์ จอดถ่ายรูปแล้วปั่นต่อไปอีกหน่อย ถามชาวบ้านว่ายอดเขารังอีกไกลไหม เขาบอกว่าผ่านลงมาแล้ว ถ้าตรงไปต่ออีก5กิโลถึงสามแยกวังชมภู อีก27กิโลถึงเพชรบูรณ์ อีก27เองไปกลับ54กิโล แต่บวกระยะทางที่ต้องกลับบวกได้เกิน200นิด เลี้ยวกลับดีกว่าทริปนี้ตั้งใจแค่ยอดเขารัง นี่ก็เลยมาแล้ว ไว้คราวหน้าถ้าอากาศไม่ร้อนมาก จะไปเยือนเพชรบูรณ์สักครั้งนึง ปั่นกลับมาพักบนยอดเขา กินน้ำกินไอติม โชคดีจริงๆวันนี้ไม่มีแดด ปั่นสบาย คิดถึงคำขู่ว่าโหดผมว่าเขาใหญ่ เขาอีเหรอโหดกว่าเยอะ ปั่นกลับลงเขาทำความเร็วได้ไม่สูงมากเพราะ ทางคดเคี้ยวหักศอกมาก ต้องระวังหน่อยดีไม่ดีจะหลุดโค้งเอา ก่อนถึงชนแดน จะมีเนินยาวๆมากตรงนั้นเขาเรียกว่าห้วยงาช้าง ส่งท้ายแบบน้ำลายพอเหนียว พอถึงชนแดน แดดที่หลบหลังเมฆก็เริ่มสำแดงเดช หลวงพ่อครับผมขออย่างไงได้อยางนั้นเลยนะครับ แดดตอนสายๆนี่ยังพอทน แต่ถ้าเที่ยงไปแล้วก็นรกดีดีนี่เอง ผมเริ่มเร่งความเร็วหนีแดด กะให้ถึงตะพานหินก่อนเที่ยง ผ่านท่าข้าม ดงขุย ตอนนี้อาการเจ็บชายโครงก็มาเยือนอีกครั้งเพราะสภาพถนน พอถึงเขาทรายต้องแวะเติมน้ำแล้ว ความร้อนมาแล้ว แถมมีลมสวนอีก ต้องเอาน้ำราดหัวลดความร้อนลงหน่อย แล้วออกปั่นต่อไม่พักนาน ออกจากเขาทรายเริ่มมองหาตัวช่วย เพราะเกือบเที่ยงแล้ว ออกมาได้ซัก2-3กิโล หัวลากชั้นดีก็มาถึงผมชลอความเร็ว เตรียมดูดรถมอเตอร์ไซด์สามล้อพ่วงข้าง มีบรรทุกของมาความสูงพอบังลมได้ครึ่งตัว ครึ่งตัวก็ยังดี แต่ถ้าจะให้บังลมเยอะกว่านี้ ก็ต้องตรงคนขับแต่มันจะไปกินเลน ใกล้ทางรถยนต์มากไป และควันรถมอเตอร์ไซด์ ืผมเลือกเสี่ยงน้อย สู้ลมมากหน่อยดีกว่า ผมตะโกนบอกขอตามไปด้วย พี่แกพยักหน้ารับรู้ ตอนแรกแกก็ขับอยูประมาณ32 พอเลยทับคล้อมาหน่อย พี่แกก็เริ่มเพิ่มความเร็ว จาก32เป็น34 แล้วก็35 36 37 จนถึงวังหลุมแกลดความเร็วมาอยู่ที่32ค่อยยังชั่ว พอพักเหนื่อยได้หน่อย ไม่ถึง5นาที พอผ่านวังหลุม แกก็เพิ่มความเร็วขึ้นมาเหมือนเดิม แถมมีบ้างช่วงทำถึง39 ผมจะถอดใจหลายทีแล้ว แต่คิดว่าทนอีกนิดดีกว่าปั่นโต้ลมคนเดียว อีก3กิโลถึงตะพานหินผมก็บอกลาและขอบคุณพี่ผู้มีน้ำใจ ได้ดูดมา17 3กิโลสุดท้ายCOOL DOWNจนถึงบ้านเกือบเที่ยง วันนี้จบทริปได้ระยะทาง154กิโล เป็นทริปสุดท้ายสำหรับพิจิตร พรุ่งนี้ต้องกลับมากรุงเทพแล้ว ลาก่อนตะพานหิน ถ้ามีโอกาสจะมาเยี่ยมใหม่

[THE LECK]

เขารัง

[THE LECK]

หลวงพ่อเพชร พระคู่บ้านคู่เมืองพิจิตร

บึงสีไฟ

ชาละวัน

วัดโพธิ์ประทับช้าง


สมเด็จพระเจ้าเสือ

พันท้ายนรสิงห์

[THE LECK]

ตลาดตะพานหินตอนเย็น

สะพานสำหรับมอเตอร์ไซด์ จักรยาน ข้ามระหว่างตลาดตะพานหิินไปวัดเทวประสาท

เรือแข่งที่วัดท่าฬ่อ

หลวงปู่ภู วัดท่าฬ่อ

ลากันด้วยภาพพระใหญ่วัดเทวประสาท


คุณทูล...องค์นี้เล็กกว่าองค์วัดม่วง อ่างทองครับ

[THE LECK]

เรื่องราวตื่นเต้น น่าติดตามครับ
จะตามอ่านต่อไปครับ

หงษ์...ขอบคุณครับที่ติดตามอ่าน ไม่เจอกันนานเลย

[moomoo unlimit]

ได้ปลดปล่อยของออกจากตัว...มันส์ดีครับพี่
ตอนนี้ผมมาเปิดทริป dahon สนุกดีเหมือนกันแต่เหนื่อยน่าดูต้องเฝ้ากระทู้ตลอด