---ปั่นไปตามใจฝัน ชวา-บาหลี/Indonesia---

[มุก]

6/2/10 จาการ์ต้า (Monas) 9.30น.แซมโผล่หน้ามาด้วยใบหน้าที่ชุ่มเหงื่อ ส่งยิ้มและโบกมือ ด้วยความดีใจ พวกเราดีใจกันจริงๆที่ได้เจอกันแบบไม่มีข้อผิดผลาด เราสามคนนั่งดื่มกาแฟ ก่อนสั่งข้าวตามมา กาแฟที่นี่ไม่ต้องใช้ช้อนคนนะครับ เพราะคนขายเขาคนมาให้แล้ว มันจะเป็นผงตะกอน ไม่ละลาย ผมไม่รู้ก็เอาช้อนแกว่งอยู่นั่นแหละไม่ได้กินซะที หลังๆได้มาก็รอมันนอนก้นอย่างเดียว พักคุยกันอย่างสบายอารมณ์ ผมไม่ลืมเอาเสื้อของชมรมจักรยานกรุงเก่าให้แซมเป็นของที่ระลึก พร้อมบอกว่าเสื้อแบบนี้มีแค่7ตัวในโลก ตัวที่ให้แซมเนี่ย เป็นตัวที่7ของโลกเชียวนะ แซม ขำ ขำ กล่าวขอบคุณ(เรื่องจริงนะ เพราะมันเป็นเสื้อระบายสีครับ) และขอตัวไปเปิดห้องที่จองไว้อีกห้อง และบอกเราสองคนว่า วันนี้ตอนบ่ายโมง เขามีนัดกับผู้สื่อข่าวอินโดฯ โดยเขานัดใว้ที่บ้านของเพื่อนของแม่แซม ซึ่งอยู่ห่างจากที่นี่ประมาณ13กม. พร้อมชวนเราปั่นไปด้วยกัน ตกลงเราจะไปด้วยกันสามคน โดยเราจะแค่ไปเป็นเพื่อนเท่านั้น...เบื่อก็ตรงการจราจรที่นี่น่ะแหละ แต่ถ้าฝนไม่ตกก็พอทน


ที่นี่Bloem steen Hostel


แซมกับจักรยานคู่ใจ


น้ำหนักรวมสัมภาระเกือบๆ80กม.


หน้าตา ข้าวและแกงสไตล์อินโดฯครับ

[มุก]

เราสามคนปั่นท่ามกลางอากาศร้อนจัดกับการจราจรที่วุ่นวาย แต่ขณะนี้ยังดีฝนยังไม่ตกและไม่ใช่ช่วงที่การจราจรหนาแน่น


ยังดีวันนี้รถน้อย


แซมพาไปบ้านเพื่อนของคุณแม่ ที่เป็นซอยเล็กๆ


บุญเลิศ,แซม,เพื่อนของคุณแม่แซมและครอบครัว ลูกน้อยๆกำลังน่ารักเลย


ตามมาเนี่ย ก็นึกจะเจอเหยี่ยวข่าวสาวสวย หุ่นเพรียว ที่ใหนได้ กลายเป็นนักข่าวสาวตัวเล็กกว่าภูเขาไฟนิ๊ดดเดียวเอง


ผู้สื่อข่าวขอให้แซมปั่นจักรยานเพื่อจะบันทึกภาพ แซมเปลี่ยนมาใส่เสื้อชมรมจักรยานกรุงเก่าที่ผมเพิ่งมอบให้ โดยที่ผมไม่เคยบอกอะไร ซึ้งใจเพื่อนตั้งแต่วันแรกเลย ผมบอก "แซม ผมรู้สึกเป็นเกียรติมากที่มีคุณ เป็นนักจักรยานชาวต่างชาติ คนแรก ของชมรมจักรยานกรุงเก่า"


ผู้สื่อข่าวตามประกบ บันทึกภาพแซมก่อนจะอำลา

[วุด ส้มบางมด..ครับ]

แวะมาชมตอนดึกๆ ครับ มิตรภาพไร้พรมแดนจริงๆ นะพี่

......................................................................................

สวัสดีครับ คุณวุด ส้มบางมด..ครับ ..กำลังใจยามดึก ขอบคุณนะครับ.......................มุก

[มุก]

...เราสามคนปั่นฝ่าการจราจรกลับที่พัก เย็นนี้พอมีเวลาเดินเที่ยว เราตั้งใจว่าจะไปที่"โมนัส" ซึ่งไม่ไกลที่นี่นัก แต่ขากลับก่อนเข้าซอยถึงที่พัก มีรถยนต์จอดขวางอยู่ ฝีมือมากเลย ขนาดจักรยานยังผ่านไปไม่ได้เลยครับ เรารออยู่พักหนึ่งกว่าเจ้าของรถจะมา คงจะเสร็จธุระแล้วละมั๊ง ทั้งแซมทั้งบุญเลิศ ต่างยกนิ้วให้กับการจอดในซอยแบบนี้ หากมาจอดแบบนี้ในซอย เป็นบ้านเราสงสัยโดนขูดตั้งแต่หัวจรดท้ายแน่ๆ

ฝืมือการจอดรถครับ




"โมนัส"อนุสาวรีย์แห่งนี้สร้างขึ้นบริเวณสถานที่ที่(อดีต)ประธานาธิบดีซูการ์โนประกาศเอกราช เป็นสัญลักษณ์ของการต่อสู้เรียกร้องเอกราชของชาวอินโดฯ มีลักษณะเป็นแท่งหินสี่เหลี่ยมสูงพุ่งแทงฟ้าสูงประมาณ 137 เมตร ด้านบนยอดเสามีงานประติมากรรมสำริดหุ้มทองคำ(หนัก 33 กก.) รูปเปลวไฟที่สื่อถึงสัญลักษณ์ของอิสรภาพและการต่อสู้เรียกร้องเอกราชประดับอยู่ ด้านล่างเป็นห้องแสดงประวัติศาสตร์ของอินโดฯ เราสามารถขึ้นลิฟท์ไปบนหอสังเกตการณ์ด้านบนเพื่อชมทิวทัศน์ของกรุงจาการ์ต้าได้อย่างรอบทิศแต่วันนั้นคนเยอะมากเราซื้อตั๋วต่อคิวแล้ว แต่ทนรอไม่ไหวครับ ฝนก็ทำท่าจะตกเราจึงตัดสินใจเดินชมแค่รอบๆอาคาร


ฝนกำลังมาแล้วครับ



ดอกไม้ยักษ์ ที่ใหญ่ที่สุดในโลก เป็นสัญลักษณ์ของอินโดฯ


ภาพปูนปั้น เป็นการบอกเล่าประวัติศาสตร์ของประเทศอินโดฯ

[มุก]

...ก่อนเดินทางกลับที่พัก มีหนุ่มสาวชาวอินโดฯ ทักทายและขอถ่ายรูปกับแซม ส่วนผมกับบุญเลิศ ใครๆก็นึกว่าเราเป็นชาวอินโดฯ เจอถามเป็นภาษาอินโดฯทุกวัน แซมที่อยู่อินโดฯก่อนหน้าเรามาเป็นเดือนๆถึงกับพูดภาษาอินโดฯได้ ต้องคอยช่วยบอกคนอื่นๆว่าเราเป็นคนไทยจ้า


มีแต่คนอยากถ่ายภาพกับแซม ถึงขนาดผมและบุญเลิศ เหน็บดังๆ "แซม นายนี่มันบ๊อบปูล่าจริงๆเนอะ" ประมาณว่าอิจฉาน่ะแหละ


สามล้อ เปรี๊ยวจิ๊ดแบบนี้ มีให้เห็นทั้งเมืองครับ


ผมเก็บภาพแสงสุดท้ายก่อนอำลาโมนัส


เป็นครั้งแรกในชีวิต ที่ผมเห็นฝรั่งกินมือ ผมถามแซม เขาให้ช้อนมาทำไม่ไม่ใช้ แซม บอกยิ้มๆ ประมาณว่าที่นี่เขากินมือกัน เข้าเมืองตาหลิ่วก็หลิ่วตาตาม ผมบอกเลยว่าสมัยผมเด็กๆผมก็เคยกินมือเหมือนกัน และก็มีถ้วยใส่น้ำชุบมือเหมือนที่นี่แหละ วันหน้าจะสอนการกินมือแบบคนไทยให้ดู !! แต่วันนี้ผมขอใช้ช้อนไปก่อน


เราเดินกลับที่พัก ผ่านร้านนี้แซมบอกแวะหน่อยอยากดูบอล ว่าแล้วเราสามคนก็ซัด เบียร์Bintangกันสนุกสนาน แต่แซมดื่มไปดูบอลไปตลอด วันนั้นรู้สึกว่าจะเป็นคู่ แมนยูฯ VS พอสมัสฯ จำไม่ได้แล้วว่าทีมหลังโดนไปกี่ลูก จริงๆแล้วแซมชอบแมนยู แต่ก็พยายามเชียร์พอสมัส พอแมนยูยิงเข้า แซมเฮลั่นพร้อมปรบมือ ในจังหวะเดียวกันกับที่เพลงจบพอดี นักร้อง เข้าใจผิดขอบคุณแซมซะยกใหญ่

...เราดื่มกันพอควร ก่อนกลับไปพักผ่อนเอาแรง ผมเองดีใจจริงๆ ที่พรุ่งนี้เราจะปั่นออกจาก จาการ์ต้าซะที่ ...ตามไปด้วยกันนะครับพรุ่งนี้ BOGOR เมืองแห่งดอกไม้ ยักษ์ใหญ่ที่สุดในโลก

[ลุงเนตร]

*..ขอบคุณครับ..ที่ชวน..ให้ตามไป..*

......................................................................................

...ด้วยความยินดีครับ.....................................มุก

[pshine]

ขอติดตามไปเที่ยวอินโดด้วยคนครับ

.................................................................................

ขอบคุณครับ คุณpshine...................................................มุก

[เสือน้อยณขอนแก่น]

สุดยอดมากคับคุณมุก
ติดตามอยู่นะคับ
........................................................................................

ขอบคุณครับ คุณเสือน้อยณขอนแก่น.....................................มุก

[เสือน้อย-mosso]

.......... ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆที่ช่วยจุดประกายฝันของใครหลายๆคน ...........


........... รอติดตามต่อนะครับ ..............

.............................................................................................................

ขอบคุณครับ คุณเสือน้อย-mosso............................มุก

[hs6qe]

สวัสดีครับคุณมุกและเพื่อน ขอปักหมุดเข้าชมด้วยคนครับ

............................................................................................

ขอบคุณครับ คุณhs6qe .....................................มุก

[EAK099]

รอตามอ่านด้วยคนครับ

..................................................................................

ขอบคุณครับ คุณEAK099......................................มุก

[008]

เยี่ยมๆๆ

.........................................................................

ขอบคุณครับ คุณ008 .................................มุก

[มุก]

7/2/10 Jakarta-Bogor 70km
...วันนี้เราวางแผนเดินทางไปเมืองBogor เมืองนี้เป็นเมืองที่มีสวนพฤษชาติที่ใหญ่โต สวยงามและมีบ้านบุคลสำคัญอยู่ที่นั่น นอกจากนั้นยังมีพืชดอกซึ่งได้ชื่อว่ามีดอกขนาดใหญ่ที่สุดในโลก ชื่อว่าRafflesia ในประเทศไทยเราเรียกว่า"บัวผุด" หรือชื่อทางวิทยาศาสตร์ว่า Amorphophallus titanum ซึ่งชื่อของมันมีความหมายว่า "ลึงค์ใหญ่มหึมา" เสียดายจังตอนไปถึง ตีตั๋วเข้าชมเดินได้หน่อยเดี๋ยว ฝนตกลงมาอย่างหนัก อดชมอีก แต่ช่วงนี้ก็ไม่ใช่ฤดูที่มันจะออกดอก ถึงไม่ได้ชมดอกไม้ แต่ที่นี่มีพันธ์ไม้และ พันธ์นกหลากหลายสายพัน คงจะดีกว่านี้ หากผมป็นนักดูนก


บุญเลิศ เช็ครถคู่ใจเตรียมใจวันนี้เผาจริง เอ้ย!!! เอาจริง


ระหว่างทางเราแวะพักกินขนมหวาน ทั้งอร่อยและน่ากินมาก


หน้าตาแบบนี้เรียกว่า Malon


พ่อค้าบนสะพานลอย

[มุก]

การจราจร ช่วงปลายๆ ก่อนออกจากเมืองใหญ่


แซม ขณะแซงรถด้านซ้าย ที่จอดรับผู้โดยสารตลอดทาง ปั่นมันกลางถนนเลย ง่ายกว่า


นาซิ ปาดัง อาหารหลักของทริปนี้ครับ


ผมสอนแซม กินมือ วิธีคือใช้นิ้วมือต้อนข้าวให้เป็นก้อนพอดีคำ แล้วใช้นิ้วหัวแม่มือ เป็นตัวส่งข้าวเข้าปาก ..บอกแล้วผมตัวจริง ทำเอาแซมอึ้งไปเลย

[มุก]

ปาดัง อาหารน่ากินเหล่านี้เราสามารถ เดินไปเลือก หรือไม่เขาก็ยกมาให้เราทั้งหมด กินแค่ใหน คิดเงินแค่นั้น คนต่อไปต้องกินต่อจากเรา ส่วนเราก็กินต่อจากคนอื่นก่อนหน้าเราอีกที่ ที่นี่นิยมกินมือซะด้วยซีครับ แต่ก็โอเค อร่อยครับ


พวกเราแวะร้านสติกเกอร์เพื่อซื้อธงชาติอินโดฯมาติดรถ ก็เก๋ๆดีครับ