ปั่นจักรยานแม่บ้าน ไปชมศูนย์ศิลปาชีพบางไทร กับ TCC

[ลุงแซม]

…มองไปข้างหน้าเห็น ศาลามิ่งขวัญ ใหญ่โต สวยงามสง่า

[ลุงแซม]

เวลาทำการ

[ลุงแซม]

มีรถไฟเทียม พาชมบริเวณศูนย์ ฯ ด้วย

[ลุงแซม]

…ผมไปถึงโรงอาหารเพื่อน ๆ ทานกันเสร็จแล้ว กำลังนั่งคุยกันอยู่เป็นกลุ่ม ๆ
…นี่กลุ่มอาเปี๊ยก นั่งหัวโต๊ะ ข้าง ๆ เป็นเฮียชัยพร ส่วนนั่งหน้าเป็นคุณเบิ้ม น้องชายลุงหวัด

[ลุงแซม]

…นี่เป็นกลุ่ม สาว สาว สาว คนยืนคือคุณปุ๊ นั่งหัวโต๊ะเห็นด้านข้างเป็นน้องไข่หวาน ส่วนเสื้อขาว ๆ คือ น้องแนน ส่วนหนุ่ม ๆ ผมไม่เอ่ยนามดีกว่า 555 อย่าโกรธนะน้องโจ้

[ลุงแซม]

…กลุ่มพี่ชัชวาลย์ โลคัลโร๊ด

[ลุงแซม]

…น้าหมีนั่งคุยกับกลุ่มไหน เอ่ย ผมจำบ่ได้

[ลุงแซม]

พี่บังอร และ พี่ลิขิต

[ลุงแซม]

…หลังจากอาหารเที่ยงแล้วยังมีเวลาเหลือ อีกเกือบ ชั่วโมง พวกเราย้ายที่ไปพักกันที่ศาลาริมน้ำ

[ลุงแซม]

…ลุงมณเฑียร และลุงตั้ว อดีตทีมชาติรุ่นราวคราวเดียวกัน กำลังรำลึกถึงความหลัง

[ลุงแซม]

…ลุงตั้ว พา ลูก และหลาน ๆ มาปั่นด้วย ดูจักรยานคันเล็กนิดเดียว ตั้ง หมื่นหกพันบาท ซื้อรถแม่บ้านอย่างของผมได้ตั้ง 16 คัน

[ลุงแซม]

…บ้างก็พักกันใต้ร่มไม้ชายคา

[ลุงแซม]

…บ้างก็นอน เอาเท้าชี้ฟ้า เอาหน้าสู้เพดาน ที่เห็นตัวกลม ๆ ตรงกลาง คือผู้พันยงยุทธ

[ลุงแซม]

…อาสุทธิชัย ตั้งวงกาแฟ มีอาสุวิทย์ เป็นประชาสัมพันธ์ อาสุทธิชัยเป็นคนชง พวกเราล้มวง จิบกาแฟทรีอินวันร้อน ๆ ชื่นใจ เพราะเป็นของฟรี ต้องขอบพระคุณอาสุทธิชัย ไว้ ณ โอกาสนี้ครับ

[ลุงแซม]

…เมื่อได้เวลาเดินทางพวกเราก็พร้อมกันปั่นออกไป เรากลับอีกเส้นทางหนึ่ง คือออกจากศูนย์ ฯ แล้วเลี้ยวซ้ายผ่าน ต.ราชคราม มุดรอดใต้สสะพานลอยถนน 347 ออกไป ต.บางกระสั้น แล้วเลี้ยวขวาเลาะเข้าถนนเลียบคลองเปรมประชากร เมื่อเริ่มออกเดินทางผมปั่นมากับกลุ่มกลาง ๆ แล้ว ค่อย ๆ ปั่นตามเสือภูเขาคันหนึ่ง คนปั่นตัวใหญ่ ปั่นเร็วพอสมควร ผมจึงบอกขอตามหลังไปด้วยนะครับ แต่คนปั่นเหมือนฟังไม่รู้เรื่อง เราไล่กลุ่มหน้าไปจนทัน หลังจากเข้าถนนเลียบคลองเปรมประชากร บางกลุ่มก็พักดื่มน้ำร้านป้าอุบล ตรงปากทาง บางกลุ่มก็ไม่หยุดพัก ผมเองพักนิดเดียว ก็ออกไปก่อนไปนั่งพักหายใจเติมอ๊อกซิเจน ใต้ร่มไม้ข้างทาง หลังจากนั้นก็ปั่นไปเรื่อย ๆ ระหว่างทาง เจอกลุ่มลุงก๊ก เจ้าพ่อคลองเปรม เพราะบ้านแกอยู่ข้างเวิร์คพอยท์ เจ้าของตึกแถวสูง ๆ นั่นแหละเป็นประธานชมรมจักรยานคลองเปรมประชากร ผมเลยยกให้เป็นเจ้าพ่อ แต่ความจริงน่าจะเรียกเจ้าลุง มากกว่าเจ้าพ่อ เพราะแกอายุปาเข้าไป 70 ปีแล้ว แต่ยังแข็งแรงเหมือน หนุ่ม ๆ อายุ สิบเจ็ด เรามาพักที่ข้างร้านครูอ้ออาศัยร้านคุณเก๋ อาหารตามสั่ง เห็นคนตัวใหญ่ที่บังลมให้ผม จึงคุยด้วยแต่คุยไม่รู้เรื่องเพราะเป็นฟิลิปปินส์ ต้องใช้ภาษาฝรั่งอั้งม๊อ บวกภาษามือจึงรู้ว่า ชื่อ คุณ คิง ผมถามคุณคิง ถึงเพลงฟิลิปปินส์ ชื่อว่า ANAK ของ Freddie Aguilar เพราะชอบทำนองไพเราะดี เลยร้องขึ้นต้นแบบงูๆ ปลาๆ ให้คุณคิงฟังนิดหน่อย “ นองอี่ซีลังกา ซัมมาดงอีโต” …. คุณคิงร้องต่อมา “ละกิ่งตูว่านังเมกูลงมู อะตังคำโมนีลา ฯลฯ ผมมั่วเอา จำตอนท้ายได้หน่อย ว่า อีลุงตุงนังอะนักอะไรทำนองนั้นน่ะ 555
….คุณคิงบอกว่า เพลงนี้มันเกี่ยวกับเด็กเล็กๆ Baby เมื่อเกิดใหม่ ๆ พ่อแม่หวังอยากจะให้ลูกโตขึ้นมาเป็นคนดี แต่พอโตขึ้นหน่อยกลับไม่เชื่อฟังพ่อแม่สอน …อะไรทำนองนี้แหละ คาราบาวเอาทำนองมาใส่เนื้อเป็นเพลงลุงขี้เมา ลองฟังดูก็ได้ http://www.ijigg.com/songs/V2D7D44PB0