สรุปทริปเส้นทางเลียบโขงหนองคาย-เชียงคาน...พาบรอมตันหาหมอกฝนวันเข้าพรรษา วันที่ 28-2 สิงหาคม 2558

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ยังพอมีเวลาได้ถ่ายภาพกันหน่อย บ้านพักของเจ้าหน้าที่ที่เปิดให้เข้าพักได้นะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ปั่นเลยมาหน่อยเราก็มองเห็นวัดผาตากเสื้ออยู่ด้านบนขนานไปกับแนวถนนเลียบโขง ระยะทาง 10 กม. จนถึงตัวเมืองสังคม น้องโดมและน้องตู๋คอยอยู่ที่รีสอร์ตปูเป้ริมโขง แต่เมื่อเจอวิวสวยๆ ผมไม่อยากพลาดที่จะรอถ่ายภาพอีกครั้ง

เส้นทางเราปั่นไปด้วยความเพลิดเพลินในการควงรอบขาไป ตามจังหวะ ถ้าเราสนใจเรื่องระหว่างทาง เราก็ปล่อยให้เวลาผ่านไป อย่าไปเร่ง เวลาไม่เคยคอยใครอยู่แล้ว ฉะนั้นไม่ต้องแข่งกับเวลาให้เปล่า เราอยู่กับปัจจุบันให้ดีที่สุด นั่นแหล่ะชีวิต

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ใกล้เวลานัดแล้ว เลยต้องเร่งรอบขากันเพื่อให้ถึงอ.สังคมราวๆ 5 โมงเช้า

ถนนในอ.สังคม กว้างขยายถนนดีมากๆ ปั่นได้สบายๆ ก่อนถึงรีสอร์ต ผ่านหมู่บ้านปากโสม มีเฮือนพักกันหลายแห่งในอ.สังคม ถือเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่เจริญมากยิ่งขึ้น และมีจุดท่องเที่ยวมากมาย มี unseen หลายแห่งของเมืองไทย

มองเห็นเสาหลักกิโล ชื่อรีสอร์ตแต่ไกล ชื่อว่า ปูเป้ เฮือนไม้ไทย
น้องต้นโทรสอบถามอีกครั้ง ผมก็จอดปรับแต่งจักรยานนิดหน่อย เบาะยกสูงขึ้นอีกนิด เริ่มที่จะเจ็บเข่าบ้าง เดินขึ้นไปบรรยากาศโล่ง รับลมจากแม่น้ำโขง และเป็นร้านอาหาร ด้านหลังมีศาลาริมน้ำ ชมแม่น้ำโขงได้กว้างสุดสายตา

และแล้วน้องโดม และน้องตู๋ก็มาพร้อมด้วยรถบรอมตัน แต่งมาอย่างสวยงาม ดูทั้งสองยังเหนื่อยกับการเดินทางไกลมาหลายๆ ชม.

สู้ๆ ครับ แฮะๆๆ ให้กำลังใจไว้ก่อน อิๆๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
เวลาเที่ยงกว่าๆ แล้วความหิวเริ่มคลานเข้ามาในกระเพาะของทุกๆ คน เลยต้องตระเวนหาร้านอาหารกันก่อน ก่อนเข้าตัวอำเภอสังคม ข้ามสะพานก็พบร้านเพิงขายส้มตำ ดูทุกๆ คนจะชอบเมนูอาหารประเภทนี้กันนะ รีบบึ่งเข้าไปนั่งกันในร้านกันเลย

บรรยากาศริมน้ำ ข้างๆ ร้านกำลังก่อสร้างร้านยังไม่เรียบร้อย
เมนูปลาเผา และส้มตำ แม่ค้าบริการเต็มที่ แต่ผมยังอิ่มไข่พะโล้ไม่หายเลย ก็เลยทานนิดๆ หน่อยๆ

มีการติวเรื่องเส้นทางวันนี้ให้สมาชิกใหม่กันหน่อย เผื่อทำใจไว้แต่เนิ่นๆ 555
วันนี้เราจะไปนอนพักที่วัดป่าภูก้อน ปั่นสบายๆ เรียบๆ เลาะทุ่งนาและหมู่บ้านต่างๆ ระยะทางประมาณ 30 กม. ชิลๆ

จากนั้นก็ขึ้นเขายาว 4 กม. ขึ้นไปยังวัดป่าภูก้อน น้องต้นได้ยินข้างๆ เริ่มเข็ดแนะว่าเราหารถพาขึ้นไปก็ได้นะ

เอ๊...โรคนี้ติดต่อได้รวดเร็วจัง พี่ติดโรคนี้มาหลายๆ ปีแล้วเหมือนกันนะ แก้ไม่หายซักที กะจะมารักษาให้หายขาดซักหน่อย อ้าวน้องต้นมาเป็นซะล่ะ 555

ถนนริมโขงของอำเภอสังคม มีมุมโค้งน้ำสวยๆ หลายๆ จุด จะพบรีสอร์ตริมโขงมากมาย ตกแต่งเตรียมตัวสำหรับฤดูหนาวจะมาเยือนอีกครั้ง ก่อนที่หน้าฝนจะหมดลงไป

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ปั่นมาได้ไม่ไกลนักก็เจอสามแยก เลี้ยวซ้าย ก่อนเลี้ยวได้เจอกลุ่มคุณโอ๊ค รถพับ Cruiser มากันหลายคัน ได้พูดคุยกันว่าจะไปนอนที่เชียงคานกันในวันเดียว

ผมบอกน้องต้นว่ายากที่จะไปถึงด้วยรถพับในวันเดียว ไม่น่าเกินปากชม

เมื่อปั่นเข้ามาเจอเนินรับแขกก่อน น้องใหม่ปรับตัวแทบไม่ทัน 555
เลยต้องคอยกันก่อน แล้วค่อยๆ ปั่นระดับรับน้องไม่เกิน 15 กม./ชม. บังคับหัวลากน้องต้นไว้ก่อน พอปรับตัวได้ก็บอกเพิ่มความเร็วเป็น 20 กม./ชม. ผมกลับไปยังตามเกาะได้อยู่ เอางี้พี่หัวลากเองดีกว่า ปรับความเร็วเป็น 25 กม./ชม. เอ๊ะเริ่มหลุดแล้วนี่ 555

เลยต้องปรับโหมดการปั่นชิลๆ แล่ะกัน 20-25 กม. ไม่เกิน

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ท้องทุ่งนาที่ได้รับน้ำจากสองสามวันมา ทำให้ต้นข้าวเริ่มเติบโต หลังจากรอจังหวะฝนจะตกลงมาช้าเหลือเกิน ชาวนาต้องรอมาเกือบเดือน ...

เมื่อความชุ่มฉ่ำมาเยือน ก็มองเห็นการดำนา บ้างก็ช่วยกัน เรามองเห็นแล้วก็เป็นภาพที่ประทับใจ ในเส้นทางที่เราได้ปั่น พื้นที่แถวนี้ปลูกข้าวได้สวยงามไม่แพ้ที่อื่นๆ เช่นหมู่บ้านสังกะสี ที่เราจะปั่นผ่านไปไม่นาน จอดแวะถ่ายรูปไปก่อนหน้านั้น

ยังผ่านอีกหลายๆ หมู่บ้าน การทำนาดูจะเริ่มต้นเพียงไม่นานนัก เส้นทางมุ่งตรงหน้ายาวไปไกลสุดสายตา ยังไม่พบเนินชันมากนัก และเพื่อนร่วมทริปดูจะผ่อนคลายกับการปั่นไปเรื่อยๆ

มองหาร้านน้ำ เพื่อเติมน้ำกันซักหน่อย และแสงแดดยามบ่ายเริ่มร้อนแรง ผิวหนังเริ่มคล้ำ และก็ไม่ได้ทาครีมกันแดดซะด้วย แดดแบบนี้ดำได้ง่ายกว่าแสงแดดจ้าๆ ช่วงหน้าหนาวอีกนะ ค่อยๆ ไปไม่รีบร้อน เวลายังควบคุมได้อยู่

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ผมทำการบ้านเรื่องเส้นทางมาดีมากๆ แล้วนะ ...

ตอนนี้ผมทำหน้าที่หัวลากกลุ่มไปตลอด มีเส้นทางลัดตัดไปยังบ้านนายูง ได้เลย แต่มองเห็นป้ายว่าเส้นทางชำรุด ควรหลีกเลี่ยง และขึ้นเนินเยอะ ผมเลยพาอ้อมทางเรียบๆ มาเล็กน้อยก็เพิ่มจากเดิมซัก 3-5 โลถือว่าแถมล่ะกัน

หัวลากอย่างผมก็พยายามคุมความเร็วซัก 25 กม. จากนั้นบอกสมาชิกว่าจะมีร้านเซเว่นแห่งเดียวของที่นี่ ก่อนจะเข้าบ้านนายูงจะเจอแยกให้เลี้ยว ...

ผมบอกอย่างมั่นเหมาะ แต่ผมปั่นเลยสามแยกไป ป้ายก็ไม่ได้เหลียวมอง ปั่นตรงข้ามสะพานไปต่อ จนน้องต้นทักว่าพี่ๆ ผิดเส้นทางรึป่าว เจอสามแยกให้เลี้ยว จะมีร้านเซเว่น ผมก็บอกว่าใช่
“พี่ๆ เลยมาแล้วนะ” ต้นแย้งอีกครั้ง
“เฮ้ย จริงหรอ งั้นขอดู GPS ก่อนนะ”
“อ้าว เฮ้ย หลงจริงๆ ด้วย ทุกคนเลี้ยวรถกลับย้อนกันมาอีกหน่อย”

เกือบไปแล้วมั๊ยล่ะเรา มั่นใจ ก็พาสมาชิกเกือบจะหลงจนได้ 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
พวกเราแวะเซเว่น กันก่อน ตุนเสบียงอีกรอบ เพราะคาดว่าคนจะเยอะบนนั้น หลังจากเลี้ยวเข้ามาเขต ต.นายูง พวกเราก็พบว่ามีรถขบวนอุบาสก อุบาสิกามากันมากมาย ร่วมหลายๆ สิบคัน ที่แซงพวกเราไปก่อน คิดในใจบอกต้นว่าเราควรทำเวลารีบขึ้นไปก่อนที่จะไม่มีห้องพักนะ

จากนั้นก็อัดเต็มสปีด 25+ ไปตลอดเส้นทาง โดยคู่โดมและตู๋เริ่มหลุดยาว และมาจอดแวะพักบนยอดเนิน เมื่อเริ่มชักไม่มั่นใจในที่พักบนวัดป่าภูก้อน จึงพยายามสอบถามที่พักแถวนี้ว่ามีหรือไม่ ก็ยังไม่มี จนมาถึงหมู่บ้านสุดท้ายก่อนขึ้นวัด มีโฮมสเตย์อยู่หลังหนึ่ง

พวกเราปั่นผ่านร้านอาหารปลาเผาที่มีอยู่มากมายหลายๆ ร้าน และมีผู้คนเข้ามาทานกันเยอะ บ้างก็นั่งรถมาไกล หรือชาวบ้านแถวนี้เอง ผมยังแปลกใจที่นี่มีจุดเด่นเรื่องปลาเผากันหรือไร แต่เราก็ยังไม่ได้แวะเพื่อจะกินหรอก ต้องรีบทำเวลาให้ขึ้นไปก่อน 5 โมงเย็น หลังจากนั้นเค้าอาจจะไม่ให้พักก็ได้

และก็มาถึงสามแยกเลี้ยวขวาเข้าไปยังวัด ป้ายบอกเหลืออีก 4 กม. ก่อนหน้าเราก็มองเห็นวัดป่าภูก้อนอยู่บนเขาโน่นเลย ก่อนเข้าไปขอเลี้ยวไปเข้าห้องน้ำกันก่อน

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ความกังวลผมเริ่มมากยิ่งขึ้น เพราะน้องโดมและน้องตู๋ ไม่ได้เอาเต็นท์มาด้วย จึงต้องหาที่พักให้ได้ และได้สอบถามคนเก็บเงินค่าห้องน้ำว่าถ้าไม่ได้จอง สามารถพักบนวัดได้หรือไม่

คำตอบที่ได้รับ ยิ่งทำให้ผมกลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก “ถ้าไม่ได้จอง ทางวัดจะไม่ให้พักนะค่ะ”
เมื่อได้ยินดังนั้น จึงต้องเปลี่ยนแผนหาโฮมสเตย์ที่หมู่บ้านนี้ก่อน จึงได้โทรสอบถามก็เต็ม ไม่ว่างซะแล้ว ยังมีที่พักที่ปั่นผ่านกันมาย้อนขึ้นไปอีก 20 กม. คงลำบากแน่ๆ

แต่ขอเสี่ยงไปสอบถามให้แน่ใจอีกที ทันใดนั้นฝนก็ตกลงมาอย่างหนัก ไม่ทันได้สวมเสื้อกันฝน หรือคลุมกระเป๋า ทุกคนต้องใส่เสื้อกันให้เรียบร้อย และปั่นไปหาที่พัก

ฝนตกถนนก็ย่อมลื่น น้องตู๋ก็ล้มลงทันที ต้องรีบไปช่วยกันประคองหลบฝนกันในกระต๊อปข้างทางก่อน พอดีมีรถตำรวจมาสอบถามว่าเป็นอะไรรึป่าว เจ็บรึป่าว ด้วยความห่วงใย พวกเราจึงสอบถามที่พักแถวนี้มีหรือไม่ เพราะขึ้นไปบนวัดไม่ได้แล้ว ฝนตกหนัก จึงโทรสอบถามที่พักที่เราเห็นกันตอนเข้ามา ว่ามีห้องพักว่างสองห้อง เลยตกลงเอาทันที

ผมโชคดีมากๆ ที่สามารถหาที่พักได้ ไม่งั้นลำบากแน่ๆ และพี่ตำรวจก็ยังช่วยเราไปส่งถึงรีสอร์ตด้วย นานๆ จะได้เห็นตำรวจที่ดี มีน้ำใจช่วยเหลือขนาดนี้ ต้องขอขอบคุณเป็นอย่างสูงทีเดียวครับสำหรับ สภอ.นายูง

[เอส-เมอร์ริด้า]

วันที่ 31 ก.ค. 58
…
การนอนคืนนี้สบายกว่าเมื่อคืนเยอะเลย ดูน้องต้นจะมีความสุขขึ้นมากๆ ไม่ต้องตากฝนอีกแล้ว ...
โธ่ ว่าจะชวนกางเต็นท์นอนต่อซักหน่อย 555

ที่พักเมื่อคืนได้ช่วยเราไว้ ไม่งั้นไม่รู้จะนอนกันตรงไหน จากวัดป่าภูก้อนมาถึงนี่ก็เกือบ 20 โลต้องปั่นย้อนกลับมากัน

และสิ่งที่สังเกตุได้คือที่นี่ เค้ามีบริการปลั๊กไฟเยอะม๊ากกก แต่ละจุดให้เสียบกันที่ 10 ตัว มีทั้งด้านหน้าระเบียง ในห้องนอน ตรงประตู ทีวี และระเบียงด้านหลังอีก รวมๆ แล้ว 30 กว่ารูให้เสียบ สงสัยจะสร้างจุดขายใหม่ 555

คืนนี้ยังต้องฟังเสียงฝนพร่ำทั้งคืนอีกรอบ ยังถึงเช้าเลย ผ้าตากไว้ก็ไม่แห้ง ผมลุกขึ้นมาสังเกตุดูแล้ว เสื้อกันฝนเราซื้อมา 20 บาทนี่คุ้มเกินคุ้ม

เช้านี้เช่นเคย คอกาแฟต้องโหยหาน้ำต้มกาแฟทานให้ได้ เดินไปขอน้ำร้อนก่อน ขนมปัง แค่นี้ก่อนครับ เดี๋ยวเราไปหามื้อเช้าทานกันในตัวอำเภอสังคม ปั่นย้อนแค่ 12 โลเท่านั้น

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ผมได้บอกรหัส 6-7-8 ซึ่งชาวทัวร์ริ่งนิยมใช้ในการออกเดินทางในวันต่อมา น้องตู๋ถามว่า
“พรุ่งนี้เราต้องออกเดินทางกันกี่โมงค่ะ”

“รหัส 6-7-8 ครับ” ผมตอบกลับไป และย้ำว่าเข้าใจป่าว

แปลว่าเคยได้ยิน และเข้าใจดี 555
ตื่นนอน 6 โมงเช้า อาบน้ำ จัดเก็บสัมภาระ 7 โมง ทานมื้อเช้า น่าจะได้กาแฟ ขนมปัง และ 8 โมงเช้าล้อหมุน

โอเคร...เข้าใจตรงกันนะ

[technicbike101]

ขอตามไปปั่นด้วยคนครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ระยะทางวันนี้สร้างรอยยิ้มให้เพื่อนๆ นักปั่นด้วยกัน ก็ปั่นกันชิลๆๆ เพียง 30 โลเองนะ

ได้เวลาฝนปรอยๆ นิดหน่อย ออกกันไปได้ ดูๆ แล้วหิวข้าวเช้ากันมากกว่า เพียง 12 โลก็ถึงตัวอำเภอ
เส้นทางย้อนกลับทางเดิม เป้าหมายวันนี้คือภูห้วยอีสัน และได้จองรีสอร์ตไว้แล้ว ทำให้เราไม่รีบร้อนนัก ปั่นแบบชมวิวทิวทัศน์ธรรมชาติ ชมท้องทุ่งนาตลอดสองข้างทาง

ปั่นตามล้อต่อล้อกันไปเรื่อยๆ ขึ้นเนินผ่านหมู่บ้านระหว่างทาง ผมก็ขอแวะถ่ายรูปให้เพื่อนๆ นำไปก่อน แล้วอัดเร่งตามทีหลัง ก็เล่นเอาเหนื่อยกว่าจะตามทัน

การทำนาแบบเดิมๆ มีให้เห็นน้อยมากในปัจจุบัน ใช้เครื่องมือรถไถหว่านกันหมดแล้ว บางทีก็จอดถ่ายภาพบ้าง เห็นเพื่อนๆ หิวกันด้วย ไม่อยากจอดนานๆ

[เอส-เมอร์ริด้า]

ขอตามไปปั่นด้วยคนครับ

เกาะล้อบรอมตันมาได้เลยครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

…
ปั่นไปเจอท้องทุ่งนาสวย จนต้องวกกลับมาถ่ายภาพ บอกว่าไปคอยกันที่ตัวอำเภอได้เลย แล้วผมก็ปั่นเร่งรีบเข้าไปอีกรอบ เหนื่อยจริงๆ เลย หาเรื่องให้ตัวเองแท้ๆ 555

เช้านี้ผมปั่นผ่านท้องทุ่งนาสวยๆ หลายๆ จุดเลย เพียงแต่ขาดแสงแดดมาส่องบนท้องทุ่งนา นั่นเอง ทริปนี้อยากถ่ายทุ่งนาขั้นบันไดเป็นหลักอยู่แล้ว แม้ได้มาไม่มาก แต่ก็มองแล้วสวยงาม

เรื่องภาพผมขอลงแบบดร๊อฟคุณภาพก่อน แล้วมีเวลาจะเป็นรูปให้ดีขึ้น เพราะบางทีต้องพึ่งโปรเซสบ้างจากโปรแกรม LR หรือ PS