เมืองลาว ตามความคิดส่วนตัวหลังจากที่ไปเวียงจันทน์เมื่อครั้งก่อน ก็เหมือน ๆ จังหวัดหนึ่งของเมืองไทย แต่สืบเนื่องมาจากคุณมีมา แห่งบ้านดอกฝ้าย เมืองเชียงคาน เมื่อครั้งไปชมงานออกพรรษาปีก่อน พาไปชมวัดแห่งหนึ่งที่เชียงคานว่ามีศิลปะถ่ายทอดมาจากเมืองหลวงพระบาง ที่หลวงพระบางเป็นเมืองแห่งเทวดาเพราะตอนเช้า ๆ ชาวบ้านจะพากันมารวมตักบาตรพระกันทั้งเมือง อากาศดี ผู้คนอัธยาศัยดี ฟังครั้งแรกก็เฉย ๆ ตามประสาคนบาปหนา แต่เมื่อคุณโหน่งมาจุดประเด็นหลวงพระบาง พี่วิทย์มาเสริม พี่หมูก็เห็นดีด้วย เลยทำให้อยากพิสูจน์คำพูดของคุณมีมา
วันที่ 3 ธ.ค.52 เริ่มออกเดินทางจากบ้านประมาณ 16.00 น. มาแวะกราบขอพรจากพระธาตุหนองแวง ขอให้การเดินทางสะดวกปลอดภัย ขึ้นรถที่ บขส.คุณโหน่งรออยู่ก่อนแล้ว รถออก เวลา 18.30 น. มีพี่หมูมาส่ง ถึงเชียงราย ประมาณ 05.30 น. ฝากสัมภาระไว้ที่ บขส.เชียงราย แล้วปั่นย้อนกลับมาชมวัดร่องขุ่น วัดเปิด 08.00 น. เลยได้แต่ชมรอบ ๆ บริเวณ เหมือนเป็นการบ้านว่าต้องมาเยือนอีก ได้เวลาพอสมควรกลับมาเอากระเป๋าสัมภาระ จัดการอาบน้ำที่ บขส. แต่งตัวแพ็คของ พอดีสาวจี้ปุ่น(ญี่ปุ่น) นั่งรอรถอยู่ข้าง ๆ คุณโหน่งเลยเซย์ฮัลโลด้วย ได้ความว่าจะไปเที่ยวต่อที่ลำปาง แล้วเราก็จากกันไป หาอาหารเช้า คุณโหน่งเริ่มออกไอเดียมาเชียงรายต้องไปกินข้าวซอย สอบถามได้ความว่า ร้านพอใจ ถนนเจ็ดยอด ซึ่งเจ้าของร้านเป็นญาติกับ อ.เฉลิมชัยฯ(ผู้สร้างวัดร่องขุ่น) ข้าวซอยอร่อย เลยต้องไปพิสูจน์ในร้านมีภาพวาดของอ.เฉลิมชัย ติดที่ผนังร้านทั้งสองข้างดูแล้วเพลินตา ข้าวซอยก็อร่อยสมราคา ทานเสร็จไปนั่งรถเมล์ต่อไปที่ อ.เชียงของ รถวิ่งประมาณ 2 ชั่วโมง แวะทานมื้อเที่ยงที่เชียงของ แล้วไปขึ้นเรือข้ามฟากสู่บ้านห้วยทราย จัดการแลกเงินกีบ ซื้อซิมลาว แล้วเริ่มการปั่นออกจากบ้านห้วยทรายเวลา 14.30 น. ถึง กม.ที่ 44 จวนจะค่ำเราต้องหาที่พักและอาหารค่ำ จากการสอบถามไม่มีบ้านพัก เลยอาศัยบ้านนายบ้าน (ผู้ใหญ่บ้าน) เป็นที่พักพร้อมอาหาร แรก ๆ ก็ดูท่าทางไม่ไว้วางใจเท่าใด จนตกกลางคืนทานข้าวเสร็จแกขอดูพาสปอร์ต และได้นั่งพูดคุยกันเป็นที่เข้าใจทั้งสองฝ่าย จึงได้ขอตัวเข้านอนโดยกางเต้นท์เฉลียงหน้าบ้านนอน
.............
ตื่นเช้าวันที่ 4 ธ.ค. อากาศหนาวกว่าบ้านเราอุณหภูมิประมาณ 10 องศา หลังจากทำกิจธุระส่วนตัว ทานข้าวบ้านผู้ใหญ่บ้าน มอบเสื้อโค้ก กับค่าตอบแทนน้ำใจที่ให้อาหารและที่พักแด่คนจร แล้วลาเดินทางต่อวันนี้ปั่นพิชิตเนินประมาณ 1100 ม.ถนนบางช่วงขรุขระเพราะมีการลอกผิวจราจรเตรียมทำถนนใหม่ เลยทำให้วันนี้ชีวิตเปื้อนฝุ่น ตลอดข้างทางเจอเด็กและสตรีร้องทักสบายดี ตลอด ทำให้รู้สึกรสชาติของการปั่นก็มีเสน่ห์ดึงดูดความสนใจจากเด็ก ๆ ได้ แต่ต่อ ๆ มาถึงได้รู้ว่ารุ่นพี่ ๆ ที่มาก่อนเคยให้ขนมแก่เด็กๆข้างทาง ถึงเวียงภูคา ขณะที่กำลังรอคุณโหน่ง เห็นพี่ยอด(มาจากโคราช) กำลังปั่นขึ้นมา นึกว่ากลุ่มไหน สอบถามได้ความว่าพี่ยอดเป็นตะคริว เลยนั่งรถโดยสารมาก่อน รอสักเดี๋ยวกลุ่มเสือโคราชก็เหมารถมาลงที่ภูคา เหมือนกันมีเสือบอม เสือบอยกับอีกคน จำชื่อไม่ได้ สักเดี๋ยวคุณโหน่งก็ปั่นมาถึง เข้าที่พักเฮือนพักหลวงมีไช ห้องละ 120 บาท ที่พักติดลำน้ำนอนฟังเสียงน้ำไหลทั้งคืน.......
เดี๋ยวมาลงเพิ่มนะครับ
