สรุปทริป พาลูกค้าไปปั่น ตะลุยหลังคาโลก ณ เมือง ลาซา กับ โอ๊ต

[หนูเหมียว]

สวัสดีครับคุณโอ๊ตนนท์

กำลังคิดว่าจะไปประมาณปีหน้าเหมือนกัน แพลนคร่าวๆ อาจบินไปลงกวางเจา ต่อรถไฟ สัก สองคืน เข้าซีหนิง แล้วค่อยไปลาซาครับ

แต่ก็ยังเป็นแค่ความคิดอยู่ ไว้สรุปจริงๆ อาจรบกวนสอบถามครับผม

[โอ๊ตนนท์]

ภาพสวยมากเลย เห็นแล้วอยากไปเสียเดี่ยวนี้วันนี้เลย

ใช้กล้องอะไรหรือครับ สีสันมีสด ได้ขนาดนั้น

สวัสดีครับ คุณBike Addict ยามบ่ายๆๆครับ (เอ๊ะหรือว่าเย็นแล้ว )
ผมใช้กล้อง คอมแพ็ค panasonic DMC-LX1 ครับ รูปที่ผมถ่ายตัวเอง และรูป ที่ถ่ายลงบันได ให้คนเยอรมันถ่ายให้ และก็ภาพที่ผมถ่ายเขาสองคน ครับ ผมถ่ายไม่ค่อยเก่งครับ เพียงแต่ วันนั้นกล้องมันอารมณ์ดี ภาพเลย พอไปวัดไปวาได้
ก็ใช้ตัวนี้แหล่ะครับ
ส่วนอีกกล้องนึงของคน เยอรมันเป็นกล้องดิจิตอล SLR Nikon D700 จะเป็นรูปที่ถ่ายผม ซะส่วนใหญ่ครับ

สวัสดีครับคุณโอ๊ตนนท์

กำลังคิดว่าจะไปประมาณปีหน้าเหมือนกัน แพลนคร่าวๆ อาจบินไปลงกวางเจา ต่อรถไฟ สัก สองคืน เข้าซีหนิง แล้วค่อยไปลาซาครับ

แต่ก็ยังเป็นแค่ความคิดอยู่ ไว้สรุปจริงๆ อาจรบกวนสอบถามครับผม

ครับผม ยินดีให้ข้อมูลนะครับ อาจจะต้องหยุดยาว จริงๆ ครับถ้าจะมาเที่ยวลาซา แค่เดินทางอย่างเดียว เที่ยวเดียวก็ปาไปสองสามวันแล้ว ไปกลับก็ ห้า หกวัน มีเวลาเที่ยวน้อยมากๆครับ ต้องเป็นวันหยุดยาวจริง สบายเลยครับ
ปีหน้าผมว่าน่าจะง่ายขึ้นเพราะว่าจีนน่าจะเปิดทิเบตมากกว่าเดิม หวังว่านะครับ อยากให้เป็นแบบนั้น นั่งปั่นทั่วโลก รอมาพิชิตเข้าคิว จะมาพิชิต เยอะแยะครับตอนนี้ รอทางจีน เปิดประตูอยู่


" เห้อ เมื่อวานขออภัยอัพรูปช้ามากๆ แบบว่าเมื่อวานกำลังเศร้าๆ ในช่วงนี้ แต่อยากจะมาโพสต์ให้มันหนุกๆ เฮฮา เลยต้องทำการบิ้วอารมณ์ใหม่ อะไรจะเกิด มันก็ต้องเกิดเนอะ"
เอาหล่ะครับไปเที่ยวกับผมต่อ หลังจาก แสดง กายกรรมลิง ให้ ลามะและเหล่าๆ เด็กวัด ได้เบ่งกัน แล้ว เดี๋ยวผมพาปั่นไปขึ้นข้างบนต่อด้านบนวัด ต้องปั่นขึ้นไปอีกนิดนึงครับ


ระดับความสูงจากระดับน้ำทะเล ในวัดชั้นแรกครับ ไม่รู้ว่าดอยอินทนนทร์ สูงเท่าไหร่เหอๆ


ใครอยากแวะเข้าห้องน้ำก่อน เชิญได้นะครับทางนี้เลยครับ


ห้องน้ำสไตร์หรู โอเพิ่นแอร์ ทำกิจไป มองท้องฟ้าไป
และคุณสามารถ พูดคุยกับเพื่อนๆ ได้ทุกขณะที่คุณทำกิจอยู่ สนใจสร้างไว้สักห้อง ไหมครับ

[โอ๊ตนนท์]

หลังจากได้ไปดูที่ปลดทุกข์ ปลดโศกกันแล้ว ผมก็นั่งเล่นเฝ้าจักรยานอยู่ข้างล่าง ปล่อยให้คู่สวีทฮาร์ท เยอรมันคู่นี้ไปชมความงาม บนดาดฟ้าของวัดกัน เนื้อเรื่อง ภายในวัดเดี๋ยวผมจะอธิบายเพิ่มเติม หลังจาก จบทริปนะครับ เพราะว่ามันคนล่ะทริปกัน ทริปแรกผมนั่งรถมา ทริปนี้ ปั่นจักรยานมาแต่ ลูกค้าเขาไม่ได้เน้นเข้าชมสถานที่สักเท่าไหร่แค่ปั่นเล่นๆเท่านั้นแหล่ะครับ


วิวงามๆ เมืองลาซาจากบนดาดฟ้าของวัด


เส้นทางที่เราปั่นไต่กันขึ้นมาครับ แล้วก็ ลานกว้างๆ ที่ผมเล่น กายกรรมลิงเมื่อกี้


E-แร้ง ยังคงบิน รอผมตายแน่ๆเลย เหอๆๆ ไม่ไปไหน
อยากกินก็เชิญเลย....ไม่ต้องรอ


พลังงานสะอาด ที่มีอยู่ทั่วบ้านทั่วเมือง ในทิเบต สามารถต้มน้ำเดือด ภายใน20นาที ต่อกาน้ำใหญ่ๆ หรือ หุงข้าว ภายใน 25นาที ในเวลาที่แดด แรงๆ ท้องฟ้าเปิด


ซูมเขาไปจากดาดฟ้าวัด เห็นหลังพระราชวังโปตาลา ได้ด้วย


เทียบกับขนาดภูเขารอบๆเมือง กับพระราชวังโปตาลา


บ้านของลามะ เอ หรือเรียกว่ากุฎิดี เพราะว่า ใหญ่ และอยู่กันอย่างกับครอบครัวเลย



ซูมเข้าไป หลังโปตาลา จนทะลุเลนส์ อีกครั้ง (กล้องเขาดีแฮะเดี๋ยวต้องหามาเล่นสักตัวแล้ว)


ซูมเข้าไปอีกแล้ว ในคือสถานที่ เราไปมาเมื่อก่อนเข้าวัด สถานที่ทำศพนั่นเอง


ถ้าอาคารไหนมีพื้นสีเหลือง ส่วนมากจะหมายถึงวัดนะครับหรือไม่ก็อาคารนั้น มีของสำคัญเกีย่วกับศาสนาอยู่ ครับ

[veenono]

ดูไปเพลินไปครับ เยี่ยมมากๆครับ บรรยากาศก็สวยงาม
คุณโอ๊ตก็ปั่นเก่ง พระใส่รองเท้าแปลกๆดีครับ

[โอ๊ตนนท์]

ดูไปเพลินไปครับ เยี่ยมมากๆครับ บรรยากาศก็สวยงาม
คุณโอ๊ตก็ปั่นเก่ง พระใส่รองเท้าแปลกๆดีครับ

สวัสดีครับคุณveenono ขอบคุณที่มาชมชิดขอบจอขนาดนี้
ท่าทางกระทู้นี้อีกนานครับกว่าจะโพสต์เสร็จ รูปเยอะครับ
แถม มีเล่าเรื่องพิเศษตอนท้ายเกี่ยวกับวัดนี้อีกนิดหน่อยด้วยครับ เพราะว่าลูกค้าเขามาปั่นเที่ยวไม่ได้
ชมวัดจริงจังเท่าไหร่นะครับ
พระทิเบต มักจะใส่รองเท้าหนังครับ คนที่นี่ชอบใส่รองเท้าหนังกันเยอะครับเลยมี
คนทำอาชีพขัดรองเท้ากันเยอะมากๆ รองเท้าคนในเมือง ต้องนิ้ง ต้องดูสง่างาม แต่ผมแปลกจังใจจัง
คนจีนให้ความสำคัญกับรองเท้า หรือเปล่าไม่ทราบ เวลาผมไปซื้อของ หรือไปร้านอาหาร เวลายืนดูอะไร
เขาชอบดูรองเท้าก่อน สงสัยผมใส่รองเท้าครอสซี่ด้วย ยิ่งแปลกตาไปใหญ่ ก็เลยเป็นตัวประหลาดไปกระมัง

หลังจากคู่สวีทฮาร์ท คู่นี้ ได้ไปชมทัศนียภาพ บนด้านฟ้า ชมเมืองลาซาแบบทั้งเมืองแล้ว
ก็ลงมานั่งพักข้างล่าง ระหว่างนั้น ผมก็เริ่มรู้สึกหนาวอีกรอบ เลยต้อง หาไรทำสักหน่อย



ไฟล์gifกรุณารอโหลดสักครู่
เชื่อหรือยังครับ ชาติที่แล้วผมคงเกิดเป็นลิง ชาตินี้เลย
ซุกซน อยู่ไม่สุขเหมือนลิง


เนื่องจากความซนของลิงน้อยๆ อย่างผม ก็ได้เรื่องจนได้ ล้อหลังโดนงูกัดไปสองเขี้ยว
เพราะว่ามีลามะ ที่อยู่ด้านบนวัดนี่ และ เด็กวัด(อีกแว้วว)บอกให้ช่วยเล่นโชว์ให้หน่อย ก็เล่นเหมือนข้างล่าง แต่.......


ขณะที่ผมนั่งเปลี่ยนยางอยู่นั้น ก็มีลามะคนที่ดูผมขี่จักรยานเมื่อกี้ มาสะกิดไหล่ผม
หันไปมองใบหน้าที่ยิ้มแบบเป็นมิตร เขาจะให้ผ้าคาตัก
(ผ้าแถบยาว สีขาว ที่ไว้ให้เพื่อระลึกถึง หรือ เป็นเกียรติ หรือ ให้ในเนื่อโอกาส มงคลต่างๆ
ซึ่งการมอบให้สำหรับคนไกลห่างนั้นจะหมายถึงความอบอุ่นที่ให้ด้วยแม่อยู่ไกล มีหลายความหมายครับ )


หลังจากที่ได้รับ เขาก็ทักทายผมว่า ผมมาจากไหนกัน ผมก็แนะนำ ฝรั่งสองคนนั้นคือคนเยอรมัน และผมเป็นคนไทย
(ภาษาจีนนะไม่ใช่ภาษาทิเบตที่พูดเป็นแต่สั่งของกิน )และผมก็เริมแจก รอยยิ้มแบบ Land of smile



ลามะท่านนี้ มอบผ้าคาตักให้เราทั้งสามคนเลย และก็ทำการเก็บภาพซะ


Oh!..yhahh.....h!!!


ถ่ายเสร็จ ขอดูหน่อย...


ขอดูใกล้ๆ อาตมาดูไม่ชัด... ว่าไปแล้ว ผมเอารูปไปอัดแล้ว ปั่นกลับไปให้ลามะ
ทั้งรูปข้างล่าง และรูปนี้ ดีใหม่นะ อืม เพราะเดี๋ยวก็จะไปบ่อยๆ

[โอ๊ตนนท์]

หลังจาก ได้รับมิตรภาพดีๆ จากวัดนี้แล้ว เราก็นั่งพักกัน สักครู่ รอเวลาเดินทางกลับ จบไปอีกหนึ่งทริป
(ในใจผมคิด ..จะได้ไปกินข้าวแล้วโว๊ยย... )


ไปเจอนกน่ากิน เอ๊ย น่ารัก(หรือเปล่า)ไม่แน่ใจว่านกอะไร นกอินทรีย์ก็ไม่ใช่ อีแร้งทึ้ง ก็ไม่ใช่
สงสัยจะเป็นเหยี่ยว
แต่ไม่ได้เข้าไปทักทายมันถามชื่อใกล้ๆ กลัวมันอายบินหนีไปซะก่อน


บรรยากาศยาม เที่ยงๆ ในเมืองลาซา น้องเมฆ และน้องฟ้า ไม่เป็นใจ เปิดให้แสงตะวันสาดส่องหน่อยก็ไม่ได้ หนาวจะตายอยู่แล้ววว..


ตอนนี้ต้นหนาว หน้าหนาวกำลังค่อยคลานมาเยือนแล้ว ชีวิตผมจะรอดหรือไม่
ถ้าสี่เดือนผมไม่ได้กลับไทย แสดงว่าหนาวตายไปแล้วว.. เห็นหิมะปกคลุมบนยอดเขาบ้างแล้ว..


มาดูความสูงที่เรายืนอยู่นะที่นั่น บนด้านบนของวัดนี้ แหะๆๆ เกือบจะ4000 เมตรแล้ว... (เคยปั่นจักรยานขึ้นสูงสุด 5000เมตรเกินนิดๆ สภาพเป็นไงเหอๆๆ มาลองปั่นดูครับ


เห็นไก่แล้วนึกถึงคนสำคัญของผมคนนึง เกิดปีไก่ แถมเดือนนี้ด้วยแหล่ะ
สุขสันต์วันเกิดล่วงหน้านะจ๊ะ

[โอ๊ตนนท์]

หลังจาก นั่งพักผ่อน แรงกันเรียบร้อยแล้ว ก็ถึงเวลากลับร้านสักที
หัวผมคิดแต่ หิว หิว ข้าวๆๆๆ บะหมี่ๆๆ อยู่ในหัว อีกนิดวุ๊ย จะได้กลับไปหม่ำแล้ว ไม่รอช้า ผมรีบนำจักรยานออกไปรอ ใกล้ทางออกวัด ให้รู้ว่าพร้อมกลับแล้ว ผมจะได้หม่ำข้าวหรือไม่ มาดูกันครับ


และแล้วก็ได้ออกเดินทางกลับสักที คงไม่ต้องใช้แรงอะไรมาก แค่ปล่อยรถไหลลงเขา สบายๆ


หนุ่มบ่าวเยอรมัน เห็นผู้สาวปั่นนำหน้าไปไกล เลยไม่ยอมแพ้ ยิงซะด้วยภาพซะเลย


เห็นป้ายจราจลแล้วชักห่วงผู้สาวแฮ่ะ จะรอดไหมเนี่ยะ ไม่เคยปั่นด้วย


กะจะเก็บภาพลงเขา แต่ขอยกเลิกแผน เพราะว่าผมปล่อยสองคนลงมาก่อน
แล้วผมปั่นอัดตามลงมา (ชอบลงเร็วๆมันสนุกดี) แต่ว่าความเร็วมันทะลุไป 64-67 km/hr
เลยเปลี่ยนใจ ไม่หยิบกล้องมาถ่ายดีกว่า
หลังจากนั้นมาถึงตีนเขา เห็นว่า ยังไงก็กลับร้านจะไปหม่ำแล้ว พาไปทางลุยหนุกๆดีกว่า
เลยเปลี่ยนจากถนนลาดยาง เป็นถนนลูกรัก ดินแข็งๆ แทน


ผู้สาวนำหน้า


ผู้บ่าวก็ปั่นตามผู้สาว ดั่งเคย


ปั่นมุ่งหน้าเข้าสู่ใจกลางตัวเมืองลาซา


ไปเห็นคนกำลังซักผ้าในคลอง เลยตะลึง
ซักในน้ำแบบเนี่ยะนะเหรอ ถ้าซักเหนือขึ้นไปตอนลงเขาข้าม คลองส่งน้ำนี่ น้ำยังใสมากๆ ไม่มีขยะ
แต่ตรงนี้ เป็นปลายคลอง มีแต่ขยะ

ระหว่างปั่นอยู่ ผู้บ่าวเขาบอกว่า ยังไม่อยากกลับ ยังอยากจะไปปั่นต่อ ไปสถานีรถไฟลาซา
ผมก็งานเข้าเลยครับ หิวมากๆ เลยบอกเขาว่า ตอนนี้เที่ยงแล้ว คงต้องหาอะไรกินสักหน่อย ไม่หิวก็ต้องหากิน
เพราะถ้าระหว่างทาง เกิดหิวมาจะลำบาก เพราะเส้นทางแถวโน้นไม่มีร้านค้าเลย และก็เป็นไปตามแผน


ถึงแม้จะไม่ได้กินบะหมี่ชามโตๆ เราก็ได้เข้าไปซุปเปอร์มาเก็ต
หาขนมปัง ขนมไหว้พระจันทร์ พร้อมน้ำดื่มเกลือแร่ มาดื่ม
ดูท่าทางเขารีบกินรีบไป ผมเลยก็ต้องรีบกินตามไปด้วย


ในที่สุดก็ได้ไรรองท้อง เย้ๆๆ ตอนนี้กล้องอารมณ์ไม่ค่อยดีถ่ายมาขาวจั๋ว
(สงสัยมือไปกดโดนไรสักอย่าง

[oiltrips]

เอ้า...ตกลงจะเข้าห้องสุขาไหน? ที่ว่าเป็นสุขาหญิงน่ะ ต้องอ่านตัวอักษรภาษาทิเบตแบบท้องถิ่นน่ะ ให้เข้าประตูซ้าย หรือขวาล่ะ รู้สึกเสียวไส้น่ะ เพราะไม่มีประตูปิดมิดชิดอ่ะน่ะ แล้ว "ใช่ ที่ว่า...ห้องสุขาของวัดนี้หรือเปล่า? "

เรื่องนกอีแร้งทิเบต เป็นสัตว์ปีกขนาดใหญ่ มีสายตาดีเยี่ยมมาก มองเห็นได้ระยะไกลเหมือนตากล้องส่องทางไกล ใครมานอนอาบแดดหนีหนาวมาปูเสื่อนอนอยู่ใกล้เหนือท้องฟ้าที่มีนกอีแร้งบินผ่าน ล่ะก้อไม่รู้ตัวด้วยนะ เพราะนกอีแร้งได้เห็นคนนอนเป็น จะบินดิ่งลงมาจิกกินเนื้อเลย แถมตาไวเก่งเสียด้วย จะหนีไม่พ้นหรอก พวกเดียวกันจะบินแห่มารุมทึ้งจริงๆ

[โอ๊ตนนท์]

เอ้า...ตกลงจะเข้าห้องสุขาไหน? ที่ว่าเป็นสุขาหญิงน่ะ ต้องอ่านตัวอักษรภาษาทิเบตแบบท้องถิ่นน่ะ ให้เข้าประตูซ้าย หรือขวาล่ะ รู้สึกเสียวไส้น่ะ เพราะไม่มีประตูปิดมิดชิดอ่ะน่ะ แล้ว "ใช่ ที่ว่า...ห้องสุขาของวัดนี้หรือเปล่า? "

เรื่องนกอีแร้งทิเบต เป็นสัตว์ปีกขนาดใหญ่ มีสายตาดีเยี่ยมมาก มองเห็นได้ระยะไกลเหมือนตากล้องส่องทางไกล ใครมานอนอาบแดดหนีหนาวมาปูเสื่อนอนอยู่ใกล้เหนือท้องฟ้าที่มีนกอีแร้งบินผ่าน ล่ะก้อไม่รู้ตัวด้วยนะ เพราะนกอีแร้งได้เห็นคนนอนเป็น จะบินดิ่งลงมาจิกกินเนื้อเลย แถมตาไวเก่งเสียด้วย จะหนีไม่พ้นหรอก พวกเดียวกันจะบินแห่มารุมทึ้งจริงๆ [/quote]

สวัสดีครับพี่ออย ยินดีต้อนรับ อุตส่าห์มาเยี่ยม เชิญนั่งโต๊ะหน้า ด้านนี้เลยครับ
ตัวอักษรบนกำแพงมันก็มีภาษาจีนด้วยครับ ตรงที่จักรยานผมจอดนั่นแหล่ะครับทางเข้าผู้ชายครับ อีกด้านผู้หญิง แต่ว่า มันก็ดีกว่าไม่มีหล่ะครับ

[quote="Mr.Trial"]สวัสดีครับ "โอ๊ต" ชมเพลินมาสองวัน ลืมตอบเลย วิวสวย ถ่ายภาพได้แจ่ม ดูสดใสดีด้วย
เห็นภาพห้องส้วมแล้วนึกถึงตอนที่ผมไปเรียนอยู่"กวางเจา" เพื่อนคนไทยด้วยกันเรียกว่า"ไปโยนโบว์"ครับ เพราะใครอยู่ต้นได้เปรียบ ใครอยู่ปลายเสียเปรียบ ยิ่งถ้าเข้ากันจนครบทุกช่องด้วยนะ คนอยู่ช่องปลายรับไปเต็มๆ...บรื๊ออออ

อากาศเย็น รักษาสุขภาพด้วยนะครับ
สวัสดีครับพี่ Mr.Trial อุตสาห์ มาเยี่ยมเดี๋ยวผมหาของว่างให้ทานนะครับ นั่งถนัดไม่พี่เบียดๆกันหน่อยนะครับ
พี่เล่าซะจินตนาการได้เลย ฮ่าๆๆ จริงๆ ผมมาจีนนี่ เข้าห้องน้ำแบบจีน ไม่เกิน ยี่สิบครั้งสไตร์แบบเนี่ยะ
นอกนั้นข้างทาง ห้องน้ำที่ประทับใจผมจวบถึงวันนี้ ก็ก่อนเข้าตัวเมืองโบมี ในทิเบต
เหอๆๆ สภาพแบบนี้แต่ดีหน่อยมีหลังคา มันไม่เป็นร่องแบบนี้นะพี่
ต่อช่องต่อคน แล้วมันไหลลงลำน้ำข้างล่างแบบตื้นๆนะครับ ในระหว่างกำลังทำกิจ
หมูดำมันมารอเปิปอยู่ข้างล่างเลย ผมมองแบบตาปริๆ เฮ้ยเอาจริงเหรอว่ะ
นั่นแหล่ะครับ ประทับใจม๊ากๆๆๆ กทม ฝนตกบ่อยๆไหมพี่ รักษาสุขภาพเช่นกันนะครับ กลับไทยคงจะต้องให้พี่ไปเคี่ยวเข็น เล่นไทล์ให้เก่งๆ เผื่อมีโอกาส แบบนี้จะได้โชว์ท่าสวยกว่าในรูปนี้ได้



หลังจาก ได้มีอะไรรองท้องน้อยๆ แต่มหึมาของผมนิดหน่อยแล้ว ผมก็รับกรรมต่อ โดนแจ๊คพ็อตสองทริป ในวันเดียว ซึ่งก็ไม่ไกลหรอกครับ แค่สี่สิบกว่าโล แต่ว่า นี่มันมันทิเบต ร่างกายผมนอนน้อยเกิน แถมไม่ได้กินอะไรแต่เช้า กินขนมปังไปแค่ชิ้นเดียวที่ซุปเปอร์มาเก็ตเท่านั้นเอง เหตุการณ์จะเป็นอย่างไร วิญญาณผมจะหลุดจากร่างหรือไม่ มาติดตามชมกันต่อเลยครับ


สวรรค์ลำเอียง น้องฟ้าก็ใจร้าย น้องเมฆก็มาบัง น้องตะวันก็ไม่มาให้ชม แถมน้องฝนยังมาเยี่ยมอีก
ในเมื่อฝนตกเช่นนี้ อากาศมันก็เริ่มลดลงอย่างฉับพลัน ผมเริ่มมีอาการหนาวแบบ โอ๊ย ขอผ้านวมสัก สองสาม ผืนได้ไหม นึกถึงเตียงอุ่น ตาก็ปรี่จะหลับ แถมฝนตกแบบนี้ จะไปซนเหมือนลิงที่ไหนก็ไม่ได้ ภาวนาอย่างเดียวให้หยุดตกซะทีเถอะ ใครก็ได้ช่วยไปอุดหลังคาโลกที..


ในระหว่างนั่งรอฝนหยุด จักรยานก็รอด้วย


กำลังรอคนมาช่วยปักตะไคร้

[โอ๊ตนนท์]

หลังจากปีน ขึ้นไปอุดหลังคาโลกเรียบร้อย ก็ดำเนินทริปต่อ อยากปั่นเร็วๆให้ตัวอุ่นๆร้อนเร็ว
แต่ลมมันปะทะกับตัวนี่สิ หนาวสุด เลยต้องปั่นแบบเล่นรอบ เอาให้จัด แต่เหงือมันไม่มาโชว์สักหยด
และในที่สุดก็มาขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำลาซา ซึ่งทำเสร็จช่วงปีที่แล้วนี่เองครับ ใหญ่สวยงามมากๆ แต่มีทหารยืนคุม
บริเวณสะพานทั้งสองด้านเลย เป็นป้อมคอยตรวจดูแลสะพาน แถมไม่ยอมให้ยืนหยุดอยู่บนสะพานด้วยหล่ะครับ
แบบว่าเห็นคนทิเบต น้ากับอา คู่นึงกำลังหยุดมองวิว จากบนสะพาน วิวสวย ทหารเดินออกมาจากป้อมพร้อมตะโกนไล่
เลยหล่ะครับ แย่จัง



และแล้ว ผมก็พา ลูกค้ามาปั่นขึ้นสะพานได้สำเร็จ แล้วมาหยุดตรงเกือบๆกลางสะพาน
ทหารจะได้ไม่มากวนเรา

[มะโหน่ง]

ชอบบ้านลามะจังเลยครับ น่าอยู่มาก
ใช่ลามะคนในรูปหรือเปล่าครับ คุณโอ๊ต



คุณโอ๊ตนี่อารมณ์ดี้ดีนะครับ
ขนาดบอกว่า เศร้า ๆ ยังโพสต์ได้ขนาดนี้

ติดตามอยู่จ้า

[i tee.]

ภาพสวยทุกภาพเลยครับ และคุณโอ๊ตก็ขี่จักรยานเก่งจริงๆ สุดยอดดดดดด

[โอ๊ตนนท์]

ขอโทษเพื่อนๆ สักระยะ สองสามวันนะครับ ช่วงนี้ของดโพสต์ เล่าเรื่องเพิ่มเติม แบบว่า
เจออะไรหนักๆมานะครับ ขอเวลาไปทำใจให้สบายก่อนแล้วจะกลับมาเล่าเรื่องทริปนี้ให้เพื่อนๆ ฟังแบบมันส์หยดติ๋งเลยครับ
ตอนนี้......... บรรยายไม่ออกเลยฮ่าๆๆๆๆ โดนไปเต็มๆ ผมไม่น่ามาทิเบตเลยครั้งนี้ คิดผิดอย่างมหันต์

[M&M]

โปเต้มาให้กำลังใจครับ

สวัสดีพี่โอ๊ตนนท์คนไกลบ้าน
คิดถึงกลิ่นถิ่นฐานบ้านเมืองเกิด
อยู่ลาซาแสนไกลใจhurt hurt
อยากจะกลับบ้านเกิดอยู่ทุกวัน

โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง! โฮ่ง!
แปลเป็นคำตรงตรงว่าอย่ายั่น
จุดมุ่งหมายมีเอาไว้ให้ท้ากัน
กระทิงแดงเค้าว่างั้นเป็นแรงใจ