๙๖ วัน ปั่น(จักรยาน)คนเดียวเที่ยวสองทวีป

[expresso_888]

บอกได้คำเดียวว่าสุดยอดดดดดดดดดดดดดดดเลยครัช

[oldhippie]

วันที่ ๐๓ (วันอังคารที่ ๒๒ เมษายน ๒๕๕๗)

กัวลาลัมเปอร์

โปรแกรมวันนี้ก็ตั้งใจว่าจะไปดูสถานีรถไฟ KL เก่า National Mosque KLCC(Kuala Lumpur City Center) และตึกแฝด ว่าแล้วก็เดินตาม Sky bridge หน้าโรงแรมไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีเดิม เพื่อที่จะไปต่อรถใต้ดินที่สถานี Masjid Jamek ไปสถานี Pasar Seni ตอนจะออกจากสถานีไปต่อรถใต้ดิน ปรากฎว่าที่กั้นไม่ยอมเปิดให้ ควานเอาเหรียญไปให้ รปภ.ดู เค้าก็บอกให้หยอดตรงที่เค้ายืนอยู่ หลุดออกมาก็เป็นงง จะไปรถใต้ดินทำไมมาโผล่บนถนน อันที่จริง Pasar Seni ก็ห่างไปแค่สถานีเดียว เดินไปก็ได้ว่าแล้วก็เปิดแผนที่(ของฟรี โรงแรมแจก) ไล่หาถนน ทำไมถนนที่หาถึงไม่มี มีแต่ถนนที่ไม่ได้หา เลยอาศัยสัญชาตญาณ (พูดให้ดูดีครับ ที่จริงก็เดา)

กางแผนที่เดินไปเรื่อยๆ อ้าวทำไมมาโผล่ตึกแฝด คนละทิศเลยจากใต้มาเหนือหลงมาได้อย่างไรนี่ ใครไม่รู้เคยพูดไว้ว่าการหลงทางเป็นกำไรชีวิต ว่าแล้วก็เดินถ่ายรูปตึกแฝดกับ KLCC แล้วก็นั่งรถใต้ดินย้อนกลับไป Pasar Seni ออกมาจากรถใต้ดิน(แต่ตอนนี้อยู่บนดิน)ก็สำรวจทิศทางกันหลง มองเห็นส่วนยอดของสถานีรถไฟ KL เก่าแล้ว มีทางเดินเชื่อมไปถึงกัน สถานีนี้ยังใช้งานเป็นสถานีรถไฟฟ้า KL Kommuter แล้วเดินต่อไปอีกหน่อยไปชม National Mosque ก่อนที่จะเดินย้อนกลับไปสถานี Pasar Seni เพื่อไปย่าน China Town และถนนคนเดิน Petaling ช่วงเย็นว่าจะไปตึกแฝดอีกรอบปรากฎว่าฝนตก อดไป


ตึกแฝด







ด้านหลังตึกแฝด(มั๊ง)




Malayan railway administration building




สถานีรถไฟเก่า




National Mosque

ภายนอก




ภายใน




Sri Mahamaiamman Temple




ถนนคนเดิน Petaling




วันที่ ๐๔ (วันพุธที่ ๒๓ เมษายน ๒๕๕๗)

กัวลาลัมเปอร์

วันนี้จะย้ายไปนอนที่โรงแรม Tune LCCT ตอนเช้าก็จัดกระเป๋า แล้วหอบหิ้วเดินตาม Sky bridge ไปขึ้น Monorail ไป KL Sentral เอากระเป๋าไปเก็บในตู้ล๊อคเกอร์ ซึ่งมีสามขนาด ราคาก็ ๕ ๑๕ และ ๒๐ ริงกิตตามแต่ขนาด แล้วก็กลับโรงแรม เอากระเป๋าจักรยาน แบก ลาก ไถ ไปจนถึงสถานีรถ Monorail นั่งไป KL Sentral อีกรอบ เอากระเป๋าลงไปใส่รถโดยสารที่จะไป LCCT เสร็จแล้วรีบขึ้นไปเอากระเป๋าจากล๊อคเกอร์ มาใส่รถ ค่ารถไป LCCT ๑๐ ริงกิต

หมายเหตุ ๐๑ ช่วงที่ จขกท.เดินทาง KLIA2 ยังไม่เปิดให้บริการนะครับ ยังใช้ LCCT อยู่ ส่วนเหตุผลที่ จขกท. ย้ายมานอนที่ โรงแรม Tune LCCT ก็เพราะว่าวันที่ ๒๔ จะต้องบินไปปูซาน และเครื่องออกค่อนข้างเช้ากลัวเดินทางมาไม่ทัน

หมายเหตุ ๐๒ ตอนที่หิ้วกระเป่าจักรยานเดินตุปัดตุเป๋ไปขึ้นรถโดยสาร มีวัยรุ่น(จีน)มาเลย์เข้ามาถามว่าจะให้ช่วยไหม รู้สึกดีมาก แต่ก็ปฎิเสธไป ช่วงเวลาสั้นๆ ที่เที่ยวในมาเลย์เซีย พบว่าชาวมาเลย์ ไม่ว่าเชื้อชาติใด ก็มีน้ำใจบางคนยอมทิ้งแผงขายของ ลากแขน จขกท.ไปชี้ทางให้ แต่ก็รู้สึกไม่ดีกับสองราย คือ รปภ.โรงแรม Tune Downtown วันแรกที่เดินทางไปถึง ลงจากรถก็สะพายกระเป๋าจักรยานพร้อมทั้งใช้มือรั้งหูหิ้ว มืออีกข้างก็รวบหูหิ้วกระเป๋าจักรยานสองใบ เดินจะเข้าโรงแรมเค้าก็ ยืนดูเฉยๆ ต้องวางกระเป๋าลงแล้วผลักประตูเข้าไป ปราศจากความช่วเหลือใดๆ ทั้งสิ้น อีกครั้งก็เป็นที่สถานีรถไฟฟ้า Masjid Jamek จขกท.จะต้องต่อรถใต้ดิน ไปสถานี Pasar Seni เนื่อจากที่กั้นไม่เปิดให้ รปภ.ก็เลยมาเปิดที่กั้นให้อีกทาง ก็เลยสับสนเลยหยิบแผนทีมากางพร้อมทั้งไล่ดูชื่อสถานีบนบอร์ด ว่าควรจะไปทาง ไหนอย่างไร จังหวะนั้นก็มีชาวตะวันตกชายหนึ่งหญิงสอง เดินมาดูป้ายเช่นกัน ก็มี พนง(หญิง)ของรถไฟฟ้า ใส่เสื้อยืดสีแดงกางเกงดำเดินเข้ามาถามกลุ่มชาวตะวัน ตก บอกทางให้ แล้วสะบัดก้นไป จขกท.เรียกก็ทำไมได้ยิน

[oldhippie]

อลังการงานสร้างจริงๆ เล่นซ่ะ 2 ทวีป สะใจครับ พี่เปี๊ยก

งานนี้สปอนเซอร์ใจป้ำครับพี่สอ บอกไปเลย เบื่อค่อยกลับ

[oldhippie]

เป็นสุดยอดทริปแห่ง Thaimtb ครับ ทั้งรูปประกอบและข้อมูลแน่นเอี๊ยด

ทำเป็นหนังสือขายเถอะครับ

อย่าเลยครับ เดี๋ยวต้องเสียเงินซื้อ อ่านในนี้ดีกว่าครับ ได้คุยกันด้วย

[นงลักษณ์]

วันนี้ลงนิดเดียวเอง งดคุยช่องทางอื่น มาอัพที่นี่อย่างเดียวนะจ๊ะ พี่เปี๊ยกกกก

รออ่าน รออ่าน

[oldhippie]

วันนี้ลงนิดเดียวเอง งดคุยช่องทางอื่น มาอัพที่นี่อย่างเดียวนะจ๊ะ พี่เปี๊ยกกกก

รออ่าน รออ่าน

ได้จร้าาา

[bluestranger]

ไม่ธรรมดาเลย ทริปนี้ ลอกเลียนแบบยากมากๆ ^^

[prayuth_j]

รูปสวย อธิบายละเอียดดีครับ
มารอติดตามทริปยาวๆ ด้วยคน

[Rwoot]

กางมุ้งรอติดตามครับผม


โอ้โห๋ ภาพงดงามเรื่องราวน่าติดตามสุดยอดมากครับ

[oldhippie]

วันที่ ๐๕ (วันศุกร์ที่ ๒๔ เมษายน ๒๕๕๗)

กัวลาลัมเปอร์ – ปูซาน

แอร์เอชีย เที่ยวบิน D7512

ออกจากกัวลา ลัมเปอร์ ๐๘:๑๕

วันนี้บิน(ฮ่า มีปีก) จากกัวลาลัมเปอร์ไปปูซาน โดยสายการบิน Air Asia X(ทำไมต้องเป็น X) ตั้งโทรศัพท์ให้ปลุกตีสาม ลงมารอรถ Shuttle ตั้งแต่ตีสามยังไม่ครี่ง
รอจนเกือบตีสี่รถก็ยังไม่มา(ปรกติรถจะออกทุกครึ่งขั่วโมง ที่เวลา ๑๕ และ ๔๕ นาที) เห็นนักท่องเที่ยวสาวชาวตะวันตก สะพายกระเป๋าเดินไปสนามบินเอง อยากทำบ้าง
ถ้าไม่ต้องแบกกระเป๋าจักรยานใบเบ้อเร่อขนาดนี้ โชคดีมีสาวน้อย(วัยรุ่น)เอเชียมาชี้ทางสว่างให้ เธอเดินไปกระชากรถเข็นจากมุมมืดๆ (มันมืดสำหรับสายตาคนแก่)
ก็เลยไปลากรถเข็นมาจัดการโหลดกระเป๋าจักรยาน กระเป๋าข้าง ๒ ใบ เข็นไปเองเลย ประหยัดค่ารถ Shuttle bus ไป ๒ ริงกิต(๒๐ บาท) ระยะทางจากโรงแรมไป
อาคาร LCCT ไม่ไกล เดินได้สะดวก ทางเดินมีหลังคาคลุม ใช้เวลาเดินไม่ถึง ๑๐ นาที กำลังจะเดินไปหาเคาน์เตอร์เช็คอิน พนง.แอร์เอชียเห็นนายสองแรงน่องฯ ยืนหมุนไปหมุนมาอยู่ รีบเข้ามาถามว่าจะไปไหน ก็บอกว่าจะไปปูซานเค้าก็พาเดินไปที่เคาน์เตอร์เช็คอินแล้วบอกว่าเคาน์เตอร์จะเปิดตอนตีห้าครึ่ง ยืนรออยู่ครู่ใหญ่ ก็มี พนง.มาที่เคาน์เตอร์ หยิบโทรศัพท์มาดูเวลา ตีห้าครึ่งแล้วก็เข้าไปเช็คอิน พอพนักงานรู้ว่าจะไปปูซานก็บอกว่าเปิดเช็คอินตีห้าครึ่ง ก็เถียงเค้าว่าตีห้าครึ่งแล้ว พร้อมยื่นโทรศัพท์ให้เดู เค้าดูแล้วบอกว่าเพิ่งจะตีสี่ครึ่ง ต้องรีบขอโทษพร้อมทั้งเก็บชิ้นส่วนใบหน้า ที่ตกกระจายบริเวณนั้น(ฮา) พนง.แนะนำให้บริการตู้เช็คอิน (Check-in Kios) เพื่อความรวดเร็ว แล้วค่อยมา drop กระเป๋าที่หลัง พนง.อัธยาศัยดีมาก ยิ้มตลอดเวลา

วันนี้เดินทางด้วยเครื่อง Air Bus A330-300 คาดว่าจะถึงปูซานเวลา ๑๖:๐๐ น. เครื่องออกตรงเวลา จขกท. ได้ที่นั่งริมหน้าต่าง ที่นั่งมีทีให้ขยับตัว เหยียดแข้งขาพอสมควรประมาณ รถ ป.๑ ทั่วไป บินมาชั่วโมงกว่าก็เข้าน่านฟ้าเวียดนาม เนื่องจากเครื่องบินต่ำพอสมควร มองเห็นสามเหลี่ยมปากแม่น้ำโขง (Meakhong Delta) ชัดเจน พนง.เริ่มแจกและขายอาหาร ของ จขกท.ลูกเค้าสั่งข้าวและแกงเขียวหวานไก่ แต่ได้มาแทน พนง.น่ารักเลยขี้เกียจท้วง คล้ายๆ แกงกระหรี่ กินข้าวเสร็จ
ก็เขียนบันทึกการเดินทาง แลัวก็พักผ่อนสายตานิดหน่อย บินมาประมาณ ๕ ช.ม. ก็มีเสียงตามสายประกาศว่าอีกประมาณ ๓๐ นาที จะถึงปูซาน ต่อมากัปตันก็ประกาศ
แนะนำตัวเอง ผู้ช่วยและลูกเรือ แล้วก็บอกว่าอีก สิบห้านาทีเราจะลงที่สนามบิน.......เอ้อ.......เงียบ...ปูซาน เหอะ เหอะ คุณกัปตันแน่ใจนะว่าพาผมมาปูซาน ไม่หลงไปที่อื่น
เครื่องลงปูซานก่อนเวลา ๒๕ นาที

ค่าเดินทางกับ Air Asia X

ค่าตั๋ว ๒๖๗ ริงกิต
ภาษีสนามบิน ๓๒ ริงกิต
ค่าประกันภัยเที่ยวเดียว ๑๘ ริงกิต
ค่าบรรทุกกระเป๋า ๒๕ ก.ก.(หนักแค่ ๑๕ ก.ก.) ๘๐ ริงกิต
ค่าอุปกรณ์กีฬา ๒๐ ก.ก.(หนักแค่ ๑๗ ก.ก.กว่า) ๘๕ ริงกิต
ค่าอาหาร ๑๓ ริงกิต
ค่าของหวานและน้ำผลไม้ ๗ ริงกิต
ค่าดำเนินการ ๘ ริงกิต
รวม ๕๑๐ ริงกิต

Air Asia X



อาหารบนเครื่อง



เครื่องยนต์




ก่อนร่อนลงปูซาน




ขั้นตอนการผ่าน ต.ม. รวดเร็ว เดินเข้าไปยื่นหนังสือเดินทางพร้อมบัตรเข้าเมือง สแกนนิ้วชี้สองข้าง ถ่ายรูป ประทับตรา ใช้เวลาไม่ถึง ๕ นาที เอากระเป๋าแล้วเดินไปใช้บริการรถ Monorail จขกท. ลำบากอีกแล้วทั้งกระเป๋าข้าง ๒ ใบ และกระเป๋าจักรยาน ต้องแบกขึ้นบันไดเลื่อน พนง.ของ Monorail สุดยอดมากนอกจากจะให้คำแนะนำเรื่องเส้นทางแล้ว ยังช่วยหิ้วกระเป๋าพาไปยื่นรอและชวนคุยจนรถมา My first impression of Korean hospitality พอเข้าไปในรถกระเป๋าจักรยานจะขวางทางหน่อย ก็มีผู้หญิงอายุประมาณ ๓๐ กว่าๆ แต่งตัวบ้านๆ พาไปยืนที่ว่างหลังห้องพนักงานขับรถ วันต่อมาสังเกตุว่าที่ประตูสถานีจะมีป้ายบอก ให้เอาจักรยานไป
รอเข้าที่ตรงไหน พอถึงสถานีที่ต้องเปลี่ยนรถ ผู้หญิงคนเดิมก็มาเตือนให้เตรียมตัวลง เฮอะ เฮอะ สือสารกันด้วยภาษามือครับ ขณะที่รอรถอีกขบวนอยู่ผู้หญิงคนนี้ก็โทรศัพท์หาคนรู้จักที่พูดภาษาอังกฤษได้ ตอนแรกเค้าจะเอารถมารับ แต่ จขกท.ปฏิเสธบอกว่ารู้ว่าต้องต่อรถไปสถานีอะไร เค้าก็คุยกับผู้หญิง พอเค้ารู้ว่าจะไปสถานีอะไร เค้าก็บอกว่าไปที่เดียวกัน แล้วก็นั่งรถใต้ดินมาด้วยกัน ออกจากสถานีเดินไปส่ง จขกท. จนถึงประตูโฮสเต็ลทั้งๆ ที่ จขกท.มีแผนที่อยู่แล้ว เมื่อถึงโฮสเต็ลก็โค้งลา

เข้าพักที่ Kim’s House Busan
เจ้าของเป็นชายหนุ่ม อายุไม่เกิน ๔๐ อัธยาศัยดี หลังจากทักทาบแนะนำตัวกันแล้ว ก็แนะนำไล่ตั้งแต่การใส่รหัสเปิดประตู พื้นที่ใช้สอย อุปกรณ์ต่างๆ รหัสไวไฟ จากนั้นก็เอาแผนที่มากางเริ่มแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวในปูซานและวิธีการเดินไป หลังจากจัดของอาบน้ำก็พักผ่อน ตอนกลางคืนก็ออกไปชมเมือง จุดหมายแรกก็คือ Gwangan หรือ Diamond bridge ที่ชายหาด Gwangalli ย่านนี้คึกคักมากน่าจะเป็นย่านสถานบันเทิง เพราะมีเสียงเพลงทั้งสากลและเกาหลี ดังออกมาจากอาคารเหล่านั้น รูปอาจไหวหรือไม่คมก็อย่าถือสานะครับ มือคนแก่มันก็มีสั่นบาง อุตส่าห์หอบขาตั้งไปด้วยแต่ไม่ได้เอาไปใช้



Diamond bridge



ถนนเลีบยชายทะเลย่าน Diamond bridge




วันที่ ๐๖ (วันสาร์ที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๗)

เที่ยวปูซาน

แผนการเที่ยวันนี้คือ Beomeosa Temple ออกจากที่พักเดินไปใช้บริการรถใต้ดินที่สถานี Daeyeon แล้วเปลี่ยนไปนั่งสายสีแดงที่สถานี Seomyeon ไปลง
ที่สถานี Beomeosa Temple ออกที่ทางออกที่ ๕ กลับหลังหันเดินมาเจอถนนเลี้บวซ้ายเดินไปเรื่อยๆ จะเจอจุดจอดรถประจำทาง นั่งสาย ๙๐ ค่ารถ ๑,๓๐๐ วอน
(ขากลับก็นั่งรถเมล์กลับมาที่เดิม หรือจะเลียนแบบ จขกท.ก็ได้ เดินลงมาระยะทางไม่เกิน ๓ ก.ม. แต่นายสองแรงน่องฯ หลงอีกแล้ว ฮ่า ฮ่า ก็ได้ชาวเกาหลีใจดีชี้ทางให้อีก ถึงจะคุยกันคนละภาษาแต่ก็รู้เรื่องได้ด้วยภาษาสากลที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ แต่เป็นภาษามือครับ)

วัดสวยครับมีการจัดแขวนโคมไฟประดับ เตรียมฉลองวันประสูติของพระพุทธเจ้าในวันที่ ๖ พ.ค. ไม่รู้ว่าตรงกับของไทยหรือเปล่า ออกจากวัดเดินมาทางซ้ายมีทางเดินเที่ยวป่ามีชาวเกาหลีมาเดินป่ากันเยอะมาก มีทั้งผู้สูงอายุ วัยกลางคน หนุ่มสาว และวัยรุ่น มีทุกเพศทุกวัย เห็นผู้สูงเดินกันตัวปลิว จขกท. ก็เดินขึ้นเขากับเขาบ้างแต่ไม่ถึง ๑๐๐ เมตร ก็หอบเป็นสุนัขหอบแดดแล้ว ต้องเดินไป พักไป จนไปเจอทางแยกไปอีกวัดหนึ่ง สอบถามไกด์ได้ความว่าเป็นสาขาของวัด Beomeosa คือไกดฺใช้คำว่า branch ครับ อ้าไกด์ที่ว่านี้ไม่ใช่ จขกท. จ้างมานะครับ เค้าพาชาวตะวันตกมาเที่ยวปล่อยให้ลูกทัวร์เดินดูเอง แล้วหลบมาคุยกับ จขกท. พอรู้ว่ามาจากเมืองไทย
ก็บอกว่าเมื่อ ๕-๖ วันที่แล้วก็พากลุ่มผู้หญิงไทย ทีมาจากโรงพยาบาลใหญ่ในกรุงเทพ จะรู้ไหมนี่ รพ. อะไร

ทางเดินขึ้นวัด



ซุ้มประตูวัด



โคมไฟ







ภายในโบสถ์



ซุ้มทางเข้าวัดสาขา





วัดสาขา




ทางลง




วันที่ ๐๗ (วันอาทิตย์ที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๗)

เที่ยวปูซาน

วันนี้รายการเที่ยวยาว ช่วงเช้านั่งรถใ๖ดินไปสถานี Haeundae ค่ารถ ๑,๓๐๐ วอน เดินออกทางออกที่ ๗ ก็จะเจอป้ายรถประจำทาง นั่งสาย ๑๘๑ บอกคนขับว่า
Haedongyoungunsa Temple พอถึงจุดหมายเค้าจะจอดให้ลง วันนี้ชาวเกาหลีเองก็มาเที่ยวกันเยอะ เนียนเดินตามเค้าไปไม่มีหลง(ฮา) วัดสวยตั้งอยู่เชิงเขาริมทะเล แต่วันนี้หลอดไฟเต็มไปหมดคงเตรียมฉลองวันประสูติพระพุทธเจ้า ขากลับเดินผ่านร้านขายขนมหน้าตาแบบนี้นี้ ข้างนอกเป็นแป้งใส้ทำจากถั่วอร่อยดี ชอยแนวคิด
ถุงขนมน่ารักดี

เดินกลับมาขึ้นรถเมล์สายเดิม กลับสถานีรถใต้ดินสถานีเดิมแล้วตีตั๋วไปลงสถานี Toeseong เพื่อไป Gumcheon Culture Village พอถึงสถานี Toeseong
จขกท. ออกไม่ได้ เอาอีกแล้วเมื่อวานตอนกลับจาก Beomeosa Temple ก็ออกไม่ได้ทีหนึ่งแล้วต้องเรียกพนักงานมาเปิดให้ พร้อมทั้งจ่ายเพิ่ม ๒๐๐ วอน พนง.บอกว่านั่งเกิน ๑๐ ก.ม. ก็เลยไม่ตกใจจัดการกดปุ่มคุยกับ พนง. เค้ามาตรวจดูตั๋ว(ใช้เครื่องสแกน) บอกว่ จขกท. ตีตั๋วขาดไป ๒๐๐ วอน ก็เถึงยเค้าว่าเครื่องคิดราคานี้ พนง. พาไปที่เครื่องขายตั๋วกดให้ดู หน้าแตกอีกแล้วครับ คือขึ้นรถสองสายต้องกด ๒ Sections transit one way เครื่องก็จะแสดงราคา ๑,๕๐๐ วอน
จ่ายไปอีก ๒๐๐ วอน คราวนี้ฉลาดแล้ว ออกที่ทางออกที่ ๖ กลับหลังหันเดินมาเจอทางแยกเลี้ยวขวา เดินไปประมาณ ๑๕๐ เมตร เจอป้ายรถเมล์ ขึ้นรถสาย ๒ หรือ ๒-๒
ก็ได้ ค่าโดยสาร ๑,๐๐๐ วอน ถึงจุดหมาย ก็ลงรถเดินตามทางตามฝูงชนไปรับรองไม่มีหลง ก็เดินลัดเลาะตามซอกเล็กซอกน้อย ปีนขึ้นบ้างปีนลงบ้าง แล้วก็มารู้ตัวว่า
อาตมาน่าจะแก่แล้ว ปีนไปหอบไป กว่าจะเดินกลับมาขึ้นรถเมล์ได้ ขาลากเลย

Beomeosa Temple




ทะเลแถววัด

img]http://s26.postimg.org/ua9jiqvq1/P4260019_01.jpg[/img]


ภายในโบสถ์




ขนม




ถุงขนม




ทางเดินใน Gumcheon Cultural Village




ซานโตรินิ เอเชีย




หนุม่น้อยนั่งดูอะไร




งงกับลูกศรสิถ้า



จากนั้นก็นั่งรถเมล์กลับ เข้าปูซาน ยังต้องไปเที่ยวต่อ แล้วจะมาอัพเดทต่อครับ

[นงลักษณ์]

แวะมาอ่านแล้วจ้ะ รอต่อล่ะ

[kaka7]

ทริปยาว สุดยอดครับ ขอบคุณครับ

[UNDERDOG]

ขอจองไว้ก่อน ครับ

[oldhippie]

วันที่ ๐๗ (อาทิตย์ที่ ๒๕ เมษายน ๒๕๕๗) ต่อ

ออกจาก Gumcheon Village ก็นั่งรถเมล์กลับมาลงที่สถานีเดิม เพราะจะไปตลาดปลา Jagalchi แต่พอดูแผนที่แล้วเห็นว่าสถานี Jagalchi อยู่ห่างไปแค่สถานีเดียว ด้วยความเสียดายเงิน ๑,๓๐๐ วอน ก็เลยเดินไปแทน อิ อิ ถึง Jagalchi สมชื่อตลาดปลาจริงๆ มีแต่ปลา ปลา แล้วก็ปลา ร้านขายอาหารส่วนใหญ่จะอยู่ข้างล่างแต่ จขกท. เป็นคนไม่ชอบรับประทานปลา ก็เลยไม่ได้ลองชิม แล้วก็เดินออกไปด้านหลังตลาดปลา ดูเรือหาปลา แถวนี้ก็จะมีแผงขายของเก่าพอสมควร เดินดูไปก็ เจอ นี่ครับ Olympus Trip 35




เห็นแล้วอยากได้เลย แต่ต้องเก็บเงินไว้ไปเที่ยว เลยต้องตัดใจ จากนั้นก็เดิน ครับเดินต่อไปย่านช็อปปิ้ง นัมโป ก็จะเหมือนย่านช็อปปิ้งทั่วไป มีสารพัดของที่จะดูดเงินจากกระเป๋า เช่น เสื้อผ้า เครื่องสำอาง รองเท้า จขกท.ไม่ได้ช็อปหรอกครับเดินดูผู้คน ก่อนที่จะขึ้นบันไดเลื่อนขึ้นไป Yongdusan Park

อนุสาวรีย์แม่ทัพอีซุนชิน




ช่วงที่อยู่ในเกาหลีก็เป็นช่วงที่เรือ Sewol ล่ม ชาวเกาหลีก็ทำป้ายไว้อาลัยกันหลายที่ รูปนี้ถ่ายจากหน้าสถานีรถไฟปูซานครับ





วันที่ ๐๘ (วันอาทิตย์ที่ ๒๗ เมษายน)

เส้นทาง ปูซาน - กรุงโซล

พาหนะ รถไฟ

ตื่นมาเช็คอีเมล์เรื่องตั๋วเรือเฟอรี่ ปรากฎว่าตั๋วยังไม่มา เริ่มกังวลนิดๆ ว่าจะได้ตั๋วหรือไม่ จากนั้นก็ทำการประกอบจักรยาน ไม่ได้คิดจะปั่นไปสถานีรถไฟหรอกครับ ยังไม่ค่อยมั่นใจ แต่มาค้นพบความจริงว่าการจูงจักรยานแขวนกระเป๋าข้าง ง่ายกว่าสะพายกระเป๋าจักรยานแล้วหิ้วกระเป๋าข้างเดิน คำแนะนำสำหรับผู้ที่จะเอาจักรยานขึ้นรถไฟใต้ดินให้ไปรอตรงประตูสำหรับจักรยานนะครับ



มีที่ว่างให้จอดจักรยานได้ ไม่กีดขวางคนอื่น อ้อ อีกอย่างจักรยานเอาลงลิฟท์ได้นะครับ ถึงสถานีปูซานก็ไปต่อแถวซื้อตั๋ว วันนี้จะเดินทางด้วยขบวน Munghwa ชั้น ๒ ตั๋วมีสองราคาครับ คือ ๒๘,๖๐๐ ระบุที่นั่ง และ ๒๔,๓๐๐ วอน เป็นตั๋วไม่มีที่นั่ง แต่สามารถไปนั่งใน Train Cafe

ตั๋วรถไฟ



Train Cafe



ภายใน Train Cafe



มีตู้เกมส์และห้องคาราโอเกะด้วย



ภายในห้องโดยสาร



ซึ่งก็คือรถเสบียง สามารถนั่งแช่ยาวถึงโซลได้เลย แต่ต้องเสี่ยงดวงว่าจะแย่งคนอื่นทันไหม ที่นั่งจะเป็นเก้าอี้เตี้ยๆ และพื้นโล่งๆ นั่งกับพื้นก็ได้แนะนำอย่างยิ่งสำหรับผู้ที่เอาจักรยานไปด้วย เพราะพื้นที่ตรงนี้ส่วนหนึ่งจะเป็นที่จอดจักรยาน เตรียมยางรัด สายรัด เชือกไปมัดให้แน่นๆ ครับ รถไฟเข้าสถานีโซลตรงเวลาครับ ก็เข็นจักรยานลงไปสถานีรถใต้ดิน ไม่มีลิฟท์ครับ เข้าใจว่ากำลังปรับปรุงพื้นที่อยู่ รถไฟใต้ดินที่โซลอนุญาตให้จักรยานใช้บริการได้เฉพาะวันเสาร์-อาทิตย์ เท่านั้น โชคดีวันนี้เป็นวันอาทิตย์ ออกจากสถานีรถใต้ดินก็เจอฝน ก็เลยต้องเข็นจักรยานตากฝนไปโฮสเต็ล พักที่ Central Korean Backpacker เอาของเก็บ ออกไปหาซื้อของกินแล้วกลับเข้า โฮสเต็ล นอน เพราะฝนตก

วันที่ ๐๙ (วันจันทร์ที่ ๒๘ เมษายน)

กรุงโซล (นอน)

วันนี้ฝนก็ยังตกเป็นวันที่สอง คุยกับเจ้าของโฮสเต็ลได้ความว่า พรุ่งนี้บ่ายฝนถึงจะหยุด นั่งๆ นอนๆ ต่อไปอีกหนึ่งวัน เสียโอกาสเที่ยวไปหนึ่งวันกับ ๖ ชั่วโมงแล้ว เมื่อวานตั้งใจจะไปดู Banpo bridge ก็อด

วันที่ ๑๐ (วันอังคารที่ ๒๙ เมษายน)

เที่ยวกรุงโซล

เช้านี้ฝนก็ยังตกอยู่ พอสายหน่อยก็หยุดแต่ชั่วขณะหนึ่ง แล้วก็ตกปรอยๆ แทบทั้งวัน ได้ออกไปเดินดู Heunginjimun Gate แล้วก็เดินเล่นแถวย่าน Dongdaemun พอใกล้เที่ยงก็เดินมุดดูตามตรอก ตามซอย หาร้านอาหารราคาถูก ซึ่งส่วนมากจะขายปลาย่าง ย่างกันหน้าร้านเลย แต่มาสะดุดร้านนี้ เดินดูไปมีหลายร้านเหมือนกัน แถมโฆษณาว่าเป็นอาหารสุขภาพ เลยเปลี่ยนใจเดินออกมากิน Subway เพื่อความปลอดภัย จังหวะนั้นลูกก็ติดต่อเข้ามาบอกว่าซื้อตั๋วเรือเฟอรี่ออนไลน์ไม่ได้ ต้องรีบไปจัดการเดี๋ยวไปไม่ถึงรัสเซีย ไปสอบถามค่าเรือปรากฎว่าเงินที่มีอยู่ไม่พอ ต้องไปกดเงินจากตู้เอทีเอ็ม ก็เจอปัญหาอีกบัตรที่มีอยู่เป็นบัตรรุ่นเก่าไม่มีสมาร์ทชิป หาที่กดไม่ได้เสียเวลาไปเป็นชั่วโมงกว่าจะมากดได้ที่ตู้ของธนาคาร Hana Bank ตอนหลังมาเจอว่า Woori Bank ก็กดได้ ตู้เอทีเอ็มส่วนมากจะมีภาษาไทยให้เลือกด้วย กว่าจะย้อนกลับไปซื้อตั๋วเรือเฟอรี่ได้ก็เกือบ ๕ โมงเย็น หมดไปอีกหนึ่งวันแทบไม่ได้เที่ยวเลย

เช้าวันฝนตก




Heunginjimun Gate




ร้านอาหาร




วันที่ ๑๑ (วันพุธที่ ๓๐ เมษายน)

เที่ยวกรุงโซล

เช้านั่งรถใต้ดินไปสถานีรถไฟ เพื่อซื้อตั๋วรถไฟไป กังหนึ่ง (Gangneung) รถไฟไม่ได้ออกจาก สถานีโซล แต่ออกจากสถานี Cheongyangni
จากนั้นก็นั่งรถใต้ดินไป Gwanghwamun Gate แล้วเดินต่อไปพระราชวังเคียงบกกุง (Gyeongbokgung Palace) ออกจากพระราชวังก็เดินหลงมาที่วัดนี้ช่วงนี้ชาวพุทธเกาหลีกำลังเตรียมฉลองวันประสูติของพระพุทธเจ้า ทุกวัดก็เลยมีการประดับโคมกันอย่างอลังการ มีหนุ่มน้อยโดนจับบวชเณรด้วย ออกจากวัดก็นั่งรถใต้ดินไปสถานี Yeoksam ไปหาซื้อของฝากให้ลูก หลงอีกแล้วครับไม่รู้มาโผล่ตรงไหน ต้องเดินย้อนกลับ แต่ในที่สุดก็เจอจนได้ ได้รับคำสั่งมาว่าให้ไปเก็บถ่ายรูป Kukkiwon มาด้วย แต่เนื่องจากเวลาเย็นมากแล้วสำนักปิดแล้ว เลยได้แค่รูปประตูสำนักมา เนื่องจากเวลาจะเที่ยวเหลือน้อยลงทุกทีแล้ว ก็เลยนังรถใค้ดินไปดู Banpo bridge สวนสาธารณะใต้สะพานมีชาวเกาหลีมาปั่นจักรยานกันเยอะมาก บางพวกก็ขนอาหารมาปิคนิค บางกลุ่มก็มากางเต้นท์นอนด้วย ดูมีความสุขดีจัง

Gwanghwamun Gate



Gyeongbokgung Palace







แถมรูปสาวเกาหลี มีคนทวงว่าไม่เห็นมีรูปสาวเกาหลีให้ดู





วัดนี้ไม่ได้จดชื่อมา(เดินหลงมาครับ)





Kuirko - won





ร้านของฝาก



ฺBanpo bridge



สวนสาธารณะ



แล้วก็นั่งรถใต้ดินกลับที่พัก เตรียมจัดของเพราะพรุ่งนี้จะต้องเดินทางไปเมือง กังหนึ่ง (Gangneung)

[ทิวากร]

ตามชมครับ อ่านทีแรกนึกว่าแผนการยังไม่เดินทาง พอเลือนลงมาไปซะแล้ว