@@@ทัวร์ลาวใต้2400กม ออกเดินทางวันนี้ (8 ต.ค) โดย อ. ขวัญใจ @@กับข้อคิดดีๆในการดำเินินชีวิต ที่ทุกท่านควรอ่านจาก พี่แดง สารภี ครับ

[Deang-sarapee]

๕๕๕...เช้านี้ผมจะแสดงความงี่เง่า..ของผมให้ญาติธรรมฟังนะครับ....อ่านแล้ว..ช่วยตอบให้ทราบด้วยว่าผม "งี่และเง่า" จริงตามนั้น เรื่องเป็นอย่างนี้ครับ ก่อนที่ผมจะปั่นไปถึงบ้านพี่แดง ผมผ่านสวนลำใยเห็นเขากำลังเก็บลำใย ผมแปลกใจเพราะลำใยโดยปกติจะออกเดือน มิถุนา - สิงหา นี่เดือน พ.ย. ทำไมมันออกลูก..ล่ะ (๕๕..งี่แล้ว) น้องอี๊ด..โฮะ...ก็ลำใยเป้นใส่สาร (ลำใยใส่สารเร่ง) เพราะเงินตัวเดียวแท้ ๆ ที่ทำให้คนถึงได้ฝืนธรรมชาติ วิทยาศาสตร์ทำให้โลกเจริญมาก ๆ ๆ และวิทยาศาสตร์ก็ทำลายล้างโลกอย่างน่ากลัว ลำใยแต่ก่อนผมขึ้นไปนั่งบนต้น เก็บกิน ๆ ๆ ไม่มีคำว่าปากแฉะแต่ปัจจุบันถ้าทำอย่างนั้น รับรองไปหาหมอ ๑๐๐๐% ครับ ถามว่า มันดีตรงไหน? และเท่าที่ทราบลำใยใส่สารคุณจะต้องดูแลต้นของมัน ให้ดีเหมือนกับดูแลเด็ก ๆ ทีเดียว การดูแลก็ต้องใช้เงิน ถามว่าคุ้มไหม (คุ้มเพราะได้รถคันใหม่ บ้านใหม่ เมียใหม่) สังคมแย่ สภาพธรรมชาติวิปริตครับ ผมคิดอย่างนี้จริง ๆ (๕๕..เง่าอีก)



แต่ของพี่เขา ๆ ไม่ใส่ เขาเล่าให้ฟังว่าถ้าเราใส่สาร เราจะไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง เพราะต้องคอยดูแลเอาใจใส่มัน ไม่เช่นนั้นต้นมันจะตาย การดูแลคือ ให้น้ำมาก ริดกิ่งแต่งกิ่ง เติมปุ๋ยบางตัวและต้องเติมตามสูตร กี่อาทิตย์กี่วัน พี่แกหลุดว่า "โฮะ..ง่าวก่า" (โอ๊ะ..ไม่ฉลาด) เอาเวลาที่จะเสียไปไปปั่นจักรยานออกกำลังกายยังดีกว่า สุขภาพดีด้วยไม่ต้องไปหาหมอ ถ้าใส่สารขาดออกกำลัง ได้สารเข้าร่างกาย ทั้งปุ๋ยเคมี ยาเคมี ไม่นานไปหาหมอ สู้ให้ธรรมชาติเขาดูแลตัวเขาเองเราเพียงเติม ปุ๋ยคอกปุ๋ยหมักเช่นใบไม้กวาด ๆ พอกโคนต้น ขี้วัวขี้ควายตามบ้านนอกเยอะแยะน้ำก็ให้อาทิตย์ละครั้งสองครั้งตามแต่มีเวลา ต้นสมบูรณ์อยู่มาตั้งสิบกว่าปีแล้ว ของเพื่อน ๆ ที่ใส่สารล้มแล้วหลายเจ้า







นอกจากนี้พี่แกยังจัดบ้านได้น่าอยู่ แกเป็นช่างด้วยแกทำเองทั้งหมด โดยตลอดทั้งวันแกจะอยู่ทำงานในบ้าน ทำโน่นทำนี่ จนสามโมงเย็นพี่แกก็จะคว้าจักรยาน ออกไปปั่นให้ได้วันละ ๕๐ - ๖๐ กม. เป็นประจำ อยู่สองคนลูกสาว ลูกสาวก็ไม่แต่งงาน แกอยากไป ทัวร์แบบพวกเรา แกบอกขอเวลาอีกนิด (๖๔ แล้วพี่) ผมถามแล้วเมื่อไหร่ ก็เลยบอกแกว่า เอา..งี้ ถ้านอนสักคืนได้ไหม แกบอกทันทีพอได้(ต้องถามลูกสาวก่อน) งั้นผมอาสา ขอให้พี่แกโทร ฯ หาผมว่างเมื่อไรผมจะพาไป สังเกตุสีหน้าแกพอใจ มีความสุข ผมก็พลอยสุขใจด้วย นี่ละครับ...ความเป็นมนุษย์ อยู่ที่ความจริงใจ ที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน พี่รู้นิด น้องรู้หน่อย ค่อยประสานงานก็ไป...โลด..สุขทั้งเขา....ทั้งเรา

[Pro_Chai]

รบกวนถามน้าแดงเรื่องที่พักหน่อยครับ คือผมจะปั่นกลับจากผาส้มมากทม. คาดว่าจะหาที่พักในลำพูน ไม่ทราบว่าน้าแดงพอมีที่แนะนำมั้ยครับ ขอบคุณครับ

[Deang-sarapee]

รบกวนถามน้าแดงเรื่องที่พักหน่อยครับ คือผมจะปั่นกลับจากผาส้มมากทม. คาดว่าจะหาที่พักในลำพูน ไม่ทราบว่าน้าแดงพอมีที่แนะนำมั้ยครับ ขอบคุณครับ

ได้ครับ...จะจัดการให้..ขออนุญาต..รอนิดหนึ่งแล้วกัน..ที่ลำพูนโรงแรมไม่น่ามีปัญหา..เพราะเป็นเมืองผ่าน

[Deang-sarapee]

เช้านี้เรามาแสวงหาความรู้กันบ้างนะ....รู้แล้วต้องทำนะ.."ธรรมใดย่อมไร้ค่าถ้าไม่ทำ"







นักปั่นท่านใด..มีไอเดียจะเมตตา..ออกแบบให้..ก็จะเป็นพระคุณอย่างสูง เพราะว่ามีหลายคนเขาท้วงว่า..ต้องตามอ่านจึงจะอ่านได้

[Saturn Sky]

๕๕๕...เช้านี้ผมจะแสดงความงี่เง่า..ของผมให้ญาติธรรมฟังนะครับ....อ่านแล้ว..ช่วยตอบให้ทราบด้วยว่าผม "งี่และเง่า" จริงตามนั้น เรื่องเป็นอย่างนี้ครับ ก่อนที่ผมจะปั่นไปถึงบ้านพี่แดง ผมผ่านสวนลำใยเห็นเขากำลังเก็บลำใย ผมแปลกใจเพราะลำใยโดยปกติจะออกเดือน มิถุนา - สิงหา นี่เดือน พ.ย. ทำไมมันออกลูก..ล่ะ (๕๕..งี่แล้ว) น้องอี๊ด..โฮะ...ก็ลำใยเป้นใส่สาร (ลำใยใส่สารเร่ง) เพราะเงินตัวเดียวแท้ ๆ ที่ทำให้คนถึงได้ฝืนธรรมชาติ วิทยาศาสตร์ทำให้โลกเจริญมาก ๆ ๆ และวิทยาศาสตร์ก็ทำลายล้างโลกอย่างน่ากลัว ลำใยแต่ก่อนผมขึ้นไปนั่งบนต้น เก็บกิน ๆ ๆ ไม่มีคำว่าปากแฉะแต่ปัจจุบันถ้าทำอย่างนั้น รับรองไปหาหมอ ๑๐๐๐% ครับ ถามว่า มันดีตรงไหน? และเท่าที่ทราบลำใยใส่สารคุณจะต้องดูแลต้นของมัน ให้ดีเหมือนกับดูแลเด็ก ๆ ทีเดียว การดูแลก็ต้องใช้เงิน ถามว่าคุ้มไหม (คุ้มเพราะได้รถคันใหม่ บ้านใหม่ เมียใหม่) สังคมแย่ สภาพธรรมชาติวิปริตครับ ผมคิดอย่างนี้จริง ๆ (๕๕..เง่าอีก)



แต่ของพี่เขา ๆ ไม่ใส่ เขาเล่าให้ฟังว่าถ้าเราใส่สาร เราจะไม่มีเวลาเป็นของตัวเอง เพราะต้องคอยดูแลเอาใจใส่มัน ไม่เช่นนั้นต้นมันจะตาย การดูแลคือ ให้น้ำมาก ริดกิ่งแต่งกิ่ง เติมปุ๋ยบางตัวและต้องเติมตามสูตร กี่อาทิตย์กี่วัน พี่แกหลุดว่า "โฮะ..ง่าวก่า" (โอ๊ะ..ไม่ฉลาด) เอาเวลาที่จะเสียไปไปปั่นจักรยานออกกำลังกายยังดีกว่า สุขภาพดีด้วยไม่ต้องไปหาหมอ ถ้าใส่สารขาดออกกำลัง ได้สารเข้าร่างกาย ทั้งปุ๋ยเคมี ยาเคมี ไม่นานไปหาหมอ สู้ให้ธรรมชาติเขาดูแลตัวเขาเองเราเพียงเติม ปุ๋ยคอกปุ๋ยหมักเช่นใบไม้กวาด ๆ พอกโคนต้น ขี้วัวขี้ควายตามบ้านนอกเยอะแยะน้ำก็ให้อาทิตย์ละครั้งสองครั้งตามแต่มีเวลา ต้นสมบูรณ์อยู่มาตั้งสิบกว่าปีแล้ว ของเพื่อน ๆ ที่ใส่สารล้มแล้วหลายเจ้า







นอกจากนี้พี่แกยังจัดบ้านได้น่าอยู่ แกเป็นช่างด้วยแกทำเองทั้งหมด โดยตลอดทั้งวันแกจะอยู่ทำงานในบ้าน ทำโน่นทำนี่ จนสามโมงเย็นพี่แกก็จะคว้าจักรยาน ออกไปปั่นให้ได้วันละ ๕๐ - ๖๐ กม. เป็นประจำ อยู่สองคนลูกสาว ลูกสาวก็ไม่แต่งงาน แกอยากไป ทัวร์แบบพวกเรา แกบอกขอเวลาอีกนิด (๖๔ แล้วพี่) ผมถามแล้วเมื่อไหร่ ก็เลยบอกแกว่า เอา..งี้ ถ้านอนสักคืนได้ไหม แกบอกทันทีพอได้(ต้องถามลูกสาวก่อน) งั้นผมอาสา ขอให้พี่แกโทร ฯ หาผมว่างเมื่อไรผมจะพาไป สังเกตุสีหน้าแกพอใจ มีความสุข ผมก็พลอยสุขใจด้วย นี่ละครับ...ความเป็นมนุษย์ อยู่ที่ความจริงใจ ที่จะช่วยเหลือซึ่งกันและกัน พี่รู้นิด น้องรู้หน่อย ค่อยประสานงานก็ไป...โลด..สุขทั้งเขา....ทั้งเรา

สวัสดีค่ะคุณพี่แดง..
อ่านเรื่องราวแล้วไ่ม่อยากทานลำใยเลยค่ะ
ปกติก็ไม่ค่อยชอบทานอยู่แล้ว ทานทีไรร้อนในทุกที
มนุษย์สมัยนี้ มีความเป็นโลภะ โทสะ โมหะเยอะค่ะ
คงเข้าสู้ยุคคนเสื่อมอ่ะค่ะ..
"กัมมุนา วัตตติ โลโก"

[Saturn Sky]

เรามีกรรม เป็นเผ่าพันธ ...เรามีกรรม เป็นพันธุ ...

เรามีกรรม เป็นของ...ของตน...

[Deang-sarapee]

สวัสดีค่ะคุณพี่แดง..
อ่านเรื่องราวแล้วไ่ม่อยากทานลำใยเลยค่ะ
ปกติก็ไม่ค่อยชอบทานอยู่แล้ว ทานทีไรร้อนในทุกที
มนุษย์สมัยนี้ มีความเป็นโลภะ โทสะ โมหะเยอะค่ะ
คงเข้าสู้ยุคคนเสื่อมอ่ะค่ะ..
"กัมมุนา วัตตติ โลโก"

๕๕...ทานเถอะครับ...แต่ทานแค่หายอยาก..อย่าทานแบบคนอดโซเหมือน คุณพี่แดงที่ปีนไปทานบนต้นเหมือนลิง..ไม่ได้ ๆ แล้วหากคุณน้องแอ๋วและเพื่อน ๆ ไม่ยอมซื้อทานมั่ง ลำใยขายไม่ได้เขาก็จะแอบด่าคุณพี่แดง..นะ..จะบอกให้

มีอีกที่หนึ่งที่วันนี้อยากจะแนะนำทุกท่านที่ไปเชียงใหม่แล้ว ไม่ควรพลาดไปชมให้ได้ ผมอยู่เชียงใหม่ถ้าคุยเรื่องนี้ จะบอกตนเอง "บรมโง่ จริง ๆ" เคยคิดเหมือนกันนะว่า เอ...ช้างนี่เขาแกะมาจากที่ไหนนะ..สวยมาก สงสัยแต่ไม่ใส่ใจที่จะเสาะแสวงหาจนเวลาล่วงเลย เมื่อมาพบก็เกือบจะสายเสียแล้ว นี่แหละหนาที่โบราณว่า
เวลาและวารีมิมีที่จะคอยใคร
เรือเมล์และรถไฟมันก็ไปตามเวลา
โอ้..เอ้..และอืดอาดก็จะพลาดปรารถนา
ชวดแล้วจะโสกา...อนิจจา..เราช้าไป" (ผิดถูก..ขอได้รับการอภัย..ผมมิใช่เอกไทย..แล้วไม่อยากเสียเวลา)

ตามไปครับ

ผมและน้องอี๊ดนั่งสนทนากับพี่แดงที่บ้าน ได้ทราบประวัติตลอดจนความในใจของพี่แดงแล้ว เราก็ได้ชวนพี่แดงไปปั่นเที่ยวด้วยกัน พี่แกไม่ปฏิเสธดีใจอยากปั่นพอดี(ผีจักรยานสิง) เราตกลงว่าไปไหนกันดี..อี๊ด..ชวนไปดูช้างกัน ก็แปลกใจช้างที่ไหน จะมีอยู่ใกล้ ๆ แถวนี้ อี๊ดหัวเราะชอบใจ คงรู้ทันทีว่า ผมไม่เคยไปอี๊ด..ได้โอกาสเลยแซวซะเสียหาย"อ้ายแดง...เปิ้นอวดว่าแอ่วดี..บ้านจ้างนักบ่าเกยหันกา" (พี่แดงเขาชมว่าเป็นนักท่องเที่ยวทำไมบ้านจ๊างนักไม่เคยไปหรือ) ก็ต้องตอบตามจริงว่า "ไม่.เค๋ย..ไม่เคย"



ปั่นออกจากบ้านพี่แดง เลาะไปตามหมู่บ้านต่าง ๆ เราไปถึง บ.ต้นดู่เขามีตลาดนัดพอดี กว่าจะฝ่าตลาดมาได้ทุลักทุเลพอควร แต่ก็สนุกมาก ๆ เราได้เห็นของขายพื้นบ้านมากมาย ขนมนมเนยต่าง ๆ ตลอดจนสิ่งของใช้จิปาถะ ชีวิตชาวบ้านอยู่กันง่าย ๆ ราคาของก็ไม่แพง พอซื้อหามาใช้ได้ ไม่ต้องถ่อสังขารไป โลตัส บิ๊กซี คาร์ฟู ซึ่งเป็นร้านค้าต่างชาติ เขามาลงทุนบ้านเรา กอบกำไรกลับไปบ้านเขา บางครั้งไม่เข้าใจจริง ๆ วันดีคืนดีก็จะมีนักประท้วง ฯ นัก....หลาย ๆ นัก ออกมาให้ข่าวถึงความเสียหายที่ ร้านโชห่วยบ้านเราต้องล้มหายตายจากปิดกิจการ เพราะสู้ห้างใหญ่ ๆ ไม่ได้ ผมจะทดลองชี้ตามธรรม "หางอึ่ง...ที่ผมมี" เริ่มที่ กรรมสนองกรรม เมื่อครั้งอดีตบรรดาร้านค้าโชห่วยต่าง ๆ ไม่ต้องที่ไหนละครับ ข้าง ๆ บ้านผมนี่แหละ แต่ก่อนพวกเราใช้บริการจนพวกเขาร่ำรวย เป็นหลักเป็นฐาน ในครั้งนั้นร้านพวกนี้ใช้คำว่า ขูดรีด ชาวบ้านพอสมควร คือซื้อขายแบบกำไรที่ ไร้คุณธรรม มิหนำซ้ำยังพูดให้เจ็บใจก็มี ผมเคยคิดเสมอ ๆ ว่า วันหนึ่งต้องได้ผลของกรรมนี้ ซึ่งวันนี้มีผลแล้ว เช่นกันครับไม่ช้านะครับ ร้านค้าใหญ่ ๆ ทั้งหลายเหล่านี้หากไร้ซึ่ง ศีลธรรมจรรยา ไม่ช้าครับโชห่วยจะเวียนกลับมาอีก ขณะนี้อาการเช่นว่านี้เริ่มสำแดงแล้ว เช่นตลาดนัดที่เรากำลังจะผ่านไปนี้ "ศีลธรรมไม่กลับมาโลกาจะวินาศ"

[Deang-sarapee]

ปั่นไม่นานนักนักเราก็เข้าเขต สันกำแพง และถึง บ.บวกค้าง อี๊ด..พาลัดเลาะไปจนถึงที่หมาย





พิพิธภัณฑ์บ้านจ๊างนัก ตั้งอยู่ที่ 56/1 หมู่ 2 ตำบลบวกค้าง อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่ เป็นส่วนหนึ่งของชุมชนเล็กๆ ในหมู่บ้านบวกค้าง อันเป็นชุมชนเล็กๆ ของคนยองซึ่งมีประวัติความเป็นมาอันยาวนาน เก่าแก่เท่ากับประวัติศาสตร์ของเชียงใหม่เลยทีเดียว ซึ่งปัจจุบัน คนยองยังคงอนุรักษ์ และรักษาขนบธรรมเนียม ประเพณี และภาษาพูดอันเป็นเอกลักษณ์เอาไว้ได้เป็นอย่างดี พิพิธภัณฑ์บ้านจ๊างนักแห่งนี้ก่อตั้งขึ้นในปีพ.ศ. 2528 โดยสล่าเพชร วิริยะ ซึ่งได้รวบรวมเพื่อนฝูง ตลอดจนลูกศิษย์ลูกหา ช่างแกะสลักฝีมือดีและมีความรักในศิลปะการแกะสลัก ไม้แบบล้านนามารวมตัวกันจัดตั้ง กลุ่มแกะสลักขึ้นมาที่เรียกว่าบ้านจ๊างนัก หมายถึง บ้านที่มีช้างมากมายมีช้างแกะสลักทั้งตัวเล็ก ช้างตัวใหญ่ สล่าเพชรเล่าว่าด้วยความผูกพันกับช้าง และช้างก็เป็นสัตว์คู่บ้านคู่เมืองล้านนามาแต่อดีต จึงได้รวบรวมเพื่อนฝูงตลอดจนลูกศิษย์ผู้มีความรักในศิลปะในการแกะสลักไม้ แบบล้านนามารวมตัวกันจัดตั้งกลุ่มแกะสลักนี้ขึ้นมาจนได้เป็นพิพิธภัณฑ์บ้าน จ๊างนักแห่งนี้





บ้านจ๊างนัก รายรอบไปด้วยต้นไม้นานาชนิด ที่มีประโยชน์สำหรับใช้สอยได้เต็มที่ ไม่ว่าจะเป็นต้นไผ่
ต้นขี้เหล็ก ต้นมะขาม ต้นไทร และไม้ผล ซึ่งนอกจากจะให้ร่มเงา และความร่มเย็นแล้ว
ยังเป็นที่อยู่อาศัยของนกนานาชนิดอีกด้วย
ตัวอาคารพิพิธภัณฑ์ ดัดแปลงมาจาก “หลองข้าว” หรือภาคกลาง เรียก “ยุ้งข้าว”
ซึ่งจะมีลักษณะเฉพาะคือมีใต้ถุน สูง ส่วนของใต้ถุน จะเป็นส่วนที่สล่า (สะ-หล่า) ใช้เป็นที่นั่งแกะสลัก
ส่วนด้านบนจะจัดแสดงผลงานการแกะสลักของสล่าเพชร วิริยะ และทีมสล่าบ้านจ๊างนักตั้งแต่ปี พ.ศ 2529
เป็นต้นมา
"ที่มาของบ้านจ๊างนัก สล่าเพชร เล่าความ เป็นมาว่า คุณลุงประยูร จรรยาวงษ์ ราชานักเขียนการ์ตูนชื่อดัง เป็นผู้ตั้งให้ เมื่อ ปีพ.ศ.2531 (คุณลุงประยูร จรรยาวงศ์ (2458) คอลัมน์นิสต์ชื่อดังแห่งหนังสือพิมพ์ ไทยรัฐในขณะ นั้น) ได้ให้เกียรติ มา เยี่ยม เยือน พร้อมกับตั้งชื่อบ้านว่า “บ้านจ๊างนัก” อันหมายถึงบ้านที่มีช้าง เยอะแยะมากมาย บ้านจ๊างนักเป็นภาษาถิ่นความหมายว่า มีช้างแกะสลักมากนั่นเอง ทุกวันนี้บ้านจ๊างนักมีทีมงานแกะสลักเกือบ 50 คน ซึ่งเป็นญาติพี่น้อง เพื่อน ลูกศิษย์ และคนหนุ่มๆ ในหมู่บ้านทั้งสิ้น"




บ้าน จ๊างนัก ได้มีการพัฒนารูปแบบการแกะสลักช้าง ช้างไม้แกะสลัก จากเดิมที่ช่างแกะจะมีการแกะสลักแบบ ตายตัว รูปแบบจะซ้ำกัน มาเป็นการแกะสลักช้างที่ดูมีชีวิตชีวา มีท่าทางท่วงทำนองที่เหมือน ช้างจริง ๆ ซึ่งนับเป็นแห่งแรกที่มีการแกะสลักช้าง รูปแบบนี้







มาถึงยุคปัจจุบันงานฝีมือจากบ้านจ๊างนัก ยิ่งทวีความนิยมมากขึ้น โดยเฉพาะในหมู่นักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและต่างชาติ ที่มีโอกาสแวะชมงานหัตถกรรมล้านนา ต่างซื้อติดมือกลับบ้านเพื่อเป็นของฝากหรือนำไปตกแต่งบ้าน แต่ถ้าเป็นช้างตัวโตๆ ทีมงานของสล่าเพชรก็จะหาหนทางจัดส่งให้ลูกค้าถึงปลายทาง งานศิลปะของบ้านจ๊างนักจึงกระจายไปทั่วทุกมุมโลก
การทำช้างของบ้าน จ๊างนักตอนนี้ มีทั้งงานแกะสลักไม้และปูนปั้น เดือนหนึ่งมีผลงานนับร้อยชิ้น ราคาขึ้นอยู่กับขนาดเฉลี่ยตั้งแต่ 1,000 บาท ไปจนถึงมูลค่า 7 หลัก ซึ่งผลงานที่ภูมิใจมากคือการแกะสลักช้างไม้ชื่อ คิริเมขล์ไตยดายุค เป็นช้างสามเศียรขนาดสูง 5 เมตร กว้าง 3 เมตร ใช้เวลาสร้างประมาณ 3 ปี

[Deang-sarapee]

การเก็บภาษี....ผมมีเพื่อนฝูงที่เป็นพ่อค้า..เขาเล่าความจริงให้ฟัง....ผมไม่อยากจะเชื่อแต่ก็ต้องเชื่อ..เพราะเขาคือเพื่อน..และทุกครั้งไปเยี่ยมชมสถานที่เช่นนี้ ปกติหากเขามีจิตใจกว้างขวางเหมือน สล่าเพชร แห่งบ้านจ๊างนัก และอีกหลาย ๆ แห่ง คือเขาให้เข้าชมฟรี แทนที่จะอุดหนุนส่งเสริมกลับต้องถูกรีดภาษี จากพนักงานกรมสรรพากร..พวกนี้ที่รู้ ๆ ชอบหาเศษหาเลย..ใต้โต๊ะ..บนโต๊ะ..พ่อค้าเลว ๆ ฉลาดกว่าเจ้าหน้าที่หลายขุมเช่น เปิดกิจการใหญ่โต พอขายได้กำไรสักระยะ ปิดร้านแล้วไปเปิดใหม่ข้าง ๆ ร้านเก่านั่นแหละ..เพื่อเลี่ยงภาษี หรือจ้างพนักงานบัญชี ทำบัญชีขึ้นสองเล่ม สำหรับตรวจกับสำหรับเสียภาษี โดยความร่วมมือของ พนักงานเลว ๆ เหล่านั้น....หลากหลายวิธีครับ เอาเป็นว่า

ศาสนาสอนสั่งให้..............ประพฤติดี
หนึ่งยุติธรรมไป่มี...................เลือกผู้
ประพฤติเพื่อประโยชน์ศรี...........สวัสดิ์ทั่ว กันแฮ
สามสิ่งควรรอบรู้....................เคารพเรื้องเจริญคุณ

ใครทำดีก็ขอให้...เจริญ ๆ ๆ..ใครชั่วช้าเลวทราม..ไม่นานเมื่อกรรมให้ผล....เขาก็จะต้องรับกรรมนั้น ๆ อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ (เรามีกรรม เป็นเผ่าพันธ ...เรามีกรรม เป็นของ...ของตน...)

[Deang-sarapee]

รบกวนถามน้าแดงเรื่องที่พักหน่อยครับ คือผมจะปั่นกลับจากผาส้มมากทม. คาดว่าจะหาที่พักในลำพูน ไม่ทราบว่าน้าแดงพอมีที่แนะนำมั้ยครับ ขอบคุณครับ

ได้ครับ...จะจัดการให้..ขออนุญาต..รอนิดหนึ่งแล้วกัน..ที่ลำพูนโรงแรมไม่น่ามีปัญหา..เพราะเป็นเมืองผ่าน

ไปจัดการมาให้เรียบร้อยแล้ว...โปรดพิจารณา..อยู่ในเมือง..ราคา OK! ...หาที่เที่ยวที่กิน ส.บ.ม.

โรงแรมแท่นทอง ๑ และแท่นทอง ๒ อยู่ติดริมน้ำกวง บรรยากาศดีใช้ได้ สะอาด ไปเที่ยววัด หริกุญชัยอยู่ใกล้ ๆ ที่หากินสดวกสบายทุกอย่าง







โรงแรมพญาอิน ราคากระเดียดแพงไปแต่ก็สดวกสบาย อยู่ติด ๆ กับแท่นทอง ๑ นั่นแหละ



แกรนด์จามจุรีรีสอร์ท อยู่ชายทุ่งบรรยากาศเป็นแบบรีสอร์ท สวย สงบ เย็นสบาย ราคาน่าลุ้น แต่ออกไปข้างนอกพอปั่นจักรยานสนุก (ไม่ไกล)







ต่อไปโรงแรม ๘๔ (โรงเตี๊ยม) ก็เป็นอีกบรรยากาศหนึ่งที่น่าสนใจ พอ ๆ กัน แล้วแต่ว่าเราจะชอบสไตล์ไหน อย่างไร



คัดสรรมาให้แล้วครับ อยู่ใกล้ทำเล ในเมืองสดวกสบายทุกประการ ราคาก็พอสมน้ำสมเนื้อ รถจักรยานสามารถนำเข้าเก็บไว้ในห้องได้ ขอให้โชคดีครับ

[Deang-sarapee]

เช้านี้...เรามาอ่านข้อคิด...ชุดสุดท้าย....ก่อนจะรวมเป็นชุดเดียวกัน...โปรดติดตามครับ

[ขวัญใจ]

สวัสดีครับ ท่านผอ.ลือชัย(ขวัญใจ)....ปิดเทอมใหญ่ ท่านจะออกศึกที่ไหนบ้างครับ .....ฝากคารวะคิดถึง ท่านรองฯภมร ด้วยนะครับผม ......ช่วงนี้คงสู้ศึกในโรงเรียนไปพลางๆ ก่อนนะท่าน

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.ชาตรี
กำหนดประมาณไว้ 10 มีนาคม เป็นต้นไปครับ ทริปหนองคาย-เวียงจันทร์-วังเวียง-หลวงพระบาง-ไชยะบุรี-หงสา-เมืองเงิน-ห้วยโก๋น-น่าน-แพร่-เด่นชัย-พิษณุโลก เชิญชวนพี่น้องชาวท่าบ่อล่วงหน้าครับ

ลิ้งค์ ข้อมูลเวียงจันทน์+วังเวียง+หลวงพระบาง

[Deang-sarapee]

นักปั่นทุกท่าน..ครับ..เชียงใหม่ยามนี้..เวลานี้ อากาศดีมาก ๆ หนาว..โดยเฉพาะออกไปรอบนอก และเมื่อ ๒๕ -๒๖ พ.ย.๕๔ ทีมรักรถรักธรรมเชียงใหม่ ได้มีโอกาสปั่นไปปฏิบัติธรรม ที่วัดพระพุทธบาทสี่รอย ตอนกลางคืนผมต้องใช้ถุงนอน ๒ ถุงซ้อนกัน แล้วสรวมชุดนอนอย่างหนา ๒ ชั้น จึงจะนอนหลับด้วยความสุข (ปกติแล้วผมทนหนาวได้และชอบอากาศหนาวด้วย) อยากจะเชิญชวนนักปั่นหรือทุกท่าน ได้หาโอกาสไปสัมผัสบรรยากาศแบบนี้บ้าง ปีที่แล้วผิดหวังมากเลย อากาศไม่หนาวเลย..ครับ รีบ ๆ ไปนะครับ












เอาไว้ผมเล่าให้อ่าน..หลังจากที่รวบรวมแผนการเก็บสัมภาระก่อนการเดินทางเสร็จสิ้น..นะครับ

[ขวัญใจ]

ดูจากภาพมีความรู้สึกเป็นห่วงทีมรักรถรักธรรม ที่หาญกล้าโต้ความหนาว และยังท้าทายกับความสูงอีก กลัวจะน๊อคบอกตรง ๆ เพราะแต่ละคนอายุเหลือน้อยทั้งนั้น 4 คน ร่วม ๆ 300 ปีกะมัง ลุงดม 71 ลุงป๊อก 73 ผู้พันแดง 61 พี่อี๊ด 58 (เด็กสุด) เบ็ดเสร็จ 263 ปี เบา ๆ หน่อยลุง เดี๊ยวอยู่ไม่ถึง พ.ศ. 2600 น๊ะซิบอกให้

[Deang-sarapee]

ฝรั่งนักท่องเที่ยวกระเป๋าก็..พอสมควร




ไม่ได้ลอกเลียนแบบ...นะครับ..มันจำเป็น..จริง ๆ .....


ใครจะมองว่ากรรมกร..เราไม่สนใจ...แต่ชีวิต..ทุกข์..สุข..ต้องให้..Balance....กันไม่เช่นนั้น..อ.ต.ร...ครับ

ขออธิบาย ๒ คันกลาง..นะครับเป็น..รถของผมครับ กระเป๋าหลัง ๒ ใบ ใบขวามือจะบรรทุกเครื่องครัว (ผอ.ช่วย Post ครัวเล็กด้วย) แก๊สกระป๋อง ๒กระป๋อง อาจจะแทรกอาหารแห้ง เช่นพริกแดงเจ หมูหยองเจ ซีอิ๊วขาวเจขวดเล็ก เกลือป่นพริกป่น ฯ ใบซ้ายมือเครื่องมือซ่อมชุดเล็กไว้ที่กระเป๋านี้ได้ เสื้อผ้าชุดปั่น ที่สำคัญยางใน ๒ เส้น..นะครับ กระเป๋าหน้าขวา เป็นเอกสาร สมุด หนังสือ บทสวดมนต์ กระเป๋าหน้าซ้าย เป็นเสื้อผ้าลำลอง ชุดนอน ผ้าเช็ดตัว เครื่องชำระกาย (สบู่ แปรงสีฟัน ฯ)

ท้ายรถหลังเบาะ ที่เห็นสองมัด คือ เต้นท์ ๑ หลัง ชุดที่นอน ๑ ชุด มัดรวมกับถุงเขียวที่สำหรับจัดเก็บเสื้อผ้าที่ใช้แล้วเตรียมซัก หรืออาจจะใส่ของต่าง ๆ ที่ซื้อติดไม้ติดมือกลับบ้าน ฯ สิ่งสำคัญที่สุดที่นอนครับ ท่านต้องพิถีพิถันให้มาก เพราะ..นอน..คือการพักผ่อนถ้าท่านพักผ่อนไม่เพียงพอ..ท่านจะปั่น..เที่ยว..ไม่สนุก..ไม่เป็นสุข ไหนจะเหนื่อย..ไหนจะง่วง..ลองจินตนาการดูซิครับ..มันจะหงุดหงิดขนาดไหน สิ่งเหล่านี้มันขึ้นอยู่ที่ตัวท่านเอง...ท่านรักอย่างไร..ชอบอย่างไร...จงเตรียมไปอย่างนั้น(แต่อย่าถึงขั้น..แบกตู้เย็นไป..อย่างนี้ไม่เห็นด้วยครับ)


ที่กล่าวมายังไม่หมดนะครับ..นี่เพียงส่วนสำคัญเท่านั้น..นอกนั้นจะขึ้นอยู่กับความพึงพอใจ...ถ้าท่านจะเดินทางต่างประเทศ..ข้อแนะนำที่ดีที่สุด..เพื่อลดภาระความกัววล..การเสียเวลา ฯ ขอแนะนำว่า ยาง..ทั้งนอกและ..ใน..ควรเปลี่ยนใหม่หมดทั้งคัน..จะดีมาก ๆ ครับแล้วกันยางในใหม่เอี่ยมไปด้วย ๒ เส้น แค่นี้พอครับ ( ยางนอกอายุการใช้งานไม่ต่ำกว่า ๕๐๐๐ กม.) แต่ถ้ากันเหนียวจะเตรียมไปอีก ๑ ก็ยิ่งดี เพื่อไม่ให้เกะกะระวังซื้อดูด้วย อย่าไปเอาแบบขอบลวดนะครับ หาที่เก็บลำบากกินที่ เอาแบบพับได้นั่นแหละดีครับ

ชุดส่องสว่างนี่ก็สำคัญมาก ๆ นะครับ อย่าลืมเป็นอันขาด ไฟฉาย ไฟติดรถทั้งหน้า-หลัง ถ่านสำรอง ฯ ไปแช็กแกส..อย่าลืม..แม้คุณจะไม่สูบบบุหรี่ กระติกน้ำ ถ้าเป็นไปได้เดี๋ยวนี้เขามีขนาด จัมโบ แล้วเอาอย่างนั้นดีกว่า และควรจะมี ๒ - ๓ ขวด พระพุทธองค์ ได้ตรัสไว้เกี่ยวกับการดำรงชีวิตว่า " คนถ้าขาดอากาศหายใจ ๓ นาที..ตาย ถ้าขาดน้ำ ๓ วัน...ตาย ถ้าอดอาหาร ๓ เดือน..ตาย พระองค์ทรงอดอาหารหลังจากตรัสรู้เป็นสัมมาสัมพุทธเจ้าถึง ๔๙ วัน (๗ สัปดาห์) " จะเห็นได้ว่า..พุทธปัญญาของ..พระองค์เหนือกว่าวิทยาศาสตร์เป็นไหน ๆ เพราะนี่ทรงตรัสไว้ก่อนที่ นักวิทยาศาสตร์จะค้นพบ

วิทยาศาสตร์สร้างโลกแห่งวัตถุให้เจริญสุด ๆ ..และ..วิทยาศาสตร์กำลังทำลายล้างโลกอย่างเลือดเย็น ... คนต้องตามโลกให้ทัน โดยหันมาพึ่งพุทธศาสนานั่นคือ การอยู่อย่างไม่เบียดเบียน




อย่าเอาชนะธรรมชาติ อย่าทำลายธรรมชาติ จงดูแลรักษาธรรมชาติ.....ถ้าท่านปั่นจักรยาน..ท่านจะเห็นธรรมชาติ..ท่านจะรักธรรมชาติ..ท่านจะเข้าใจธรรมชาติ ธรรมชาติให้อะไร ๆ แก่ มนุษย์ชาติมากมายเหลือคณานับ.....คน..คือสัตว์ประเภทหนึ่งที่ทำลายล้างธรรมชาติอย่างไม่มีชิ้นดี..( อกตัญญูู )..อย่าหาทางแก้ไข..ธรรมชาติ..แต่จงแก้ไขที่ตนเอง..ปรับปรุงตนเอง...หยุดการสร้าง..ทำลาย..ล้าง..แต่หันมาสร้างจิตสำนึก ทำลายกิเลสที่นอนเนื่องในจิตใจ ล้างอวิชชาให้ออกไปจากใจ...โดยเร็วที่สุด..ก่อนที่จะสาย..ถูกธรรมชาติทำลาย ล้าง ทวงคืน มากกว่าที่เป็นเช่นทุกวันนี้