@@@ทัวร์ลาวใต้2400กม ออกเดินทางวันนี้ (8 ต.ค) โดย อ. ขวัญใจ @@กับข้อคิดดีๆในการดำเินินชีวิต ที่ทุกท่านควรอ่านจาก พี่แดง สารภี ครับ

[Saturn Sky]

สวัสดีครับ..คุณ น้อง แอ๋ว
ดีใจมาก ๆ ที่มาพบกับผู้รู้อภิธรรม..แม้จะเพียง ๒ ปี แต่เชื่อว่าสามารถช่วยโลกได้..จึง
ต้องขอโอกาสจากคุณน้อง..ช่วยกรุณาอธิบายคำว่า "ประมาท" เอาทั้งทางโลกและทางธรรม
เพื่อให้ชาวจักรยานได้ ศึกษาหาความรู้ ความไม่ประมาทและความประมาทเป็นไฉน ? คุณพี่เอง
ถ้าอธิบายมันจะพาผู้อ่าน..เข้ารกเข้าพง พาลไม่เข้าใจ จะเห็นได้ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ควรประมาทแต่..
ก็ยังประมาท..แสดงว่ายังเข้าใจคำว่าประมาท..ไขว้เขว..ประมาณนั้นใช่หรือไม่..ดีนะ..ที่หัวไม่น็อค
ขอบคุณล่วงหน้า

อรุณสวัสดิ์ค่ะคุณพี่แดง...

โอ้ว.....ฝากคำถามให้สมองได้ทำงานอีกแล้ว

[๘๖๓] ความประมาท เป็นไฉน ?

ความปล่อยจิตไป ความเพิ่มพูนการปล่อยจิตไป ในกายทุจริต

วจีทุจริต มโนทุจริต หรือในกามคุณ ๕ หรือความกระทำโดยไม่เคารพ ความ
กระทำโดยไม่ติดต่อ ความกระทำไม่มั่นคง ความประพฤติย่อหย่อน ความ
ทอดทิ้งฉันทะ ความทอดทิ้งธุระ ความไม่เสพให้มาก ความไม่ทำให้เจริญ
ความไม่ทำให้มาก ความไม่ตั้งใจจริง ความไม่ประกอบเนืองๆ ความประมาท.
ในการเจริญกุศลธรรมทั้งหลาย ความประมาท กิริยาที่ประมาท สภาพที่
ประมาท สภาพที่ประมาท อันใด มีลักษณะเช่นว่านี้ นี้เรียกว่า ความประมาท.
ความไม่ประมาทในการเจริญกุศลธรรมทั้งหลาย พึงทราบโดยนัยตรงกันข้ามกับ
ลักษณะของความประมาท ว่าโดยย่อคือขณะที่ไม่ปราศจากสติชื่อว่าไม่ประมาท

จะตอบเองก็กระไร กลัวตอบผิดบาปเข้าตัวอีก
ก็เลยตอบอ้างอิงจาก พระอภิธรรมปิฎก วิภังค์ เล่ม ๒ ภาค ๒ - หน้าที่ 800 ค่ะ

[ขวัญใจ]

เรื่อง หมา ๆ กับการปั่นจักรยาน
ไม่รู้ว่าเวรหรือกรรมอันใด... ถ้าปั่นจักรยานไปในเส้นทางชนบท หรือเส้นทางอำเภอรอบนอก จะพบปัญหาอุปสรรคจะเจอะเจอนักเลงข้างถนนรุมล้อมแหแหนเป็นประจำ (โดนรอบกัด) มีเรื่องเก่าเล่าให้ฟัง (เก็บตก) ทริป 2400 ทัวร์ลาวใต้ ช่วงออกจากวิทยาลัยการอาชีพชนแดน ปั่นมาตามถนนมุ่งหน้าเข้าตัวอำเภอชนแดน เจอนักเลงข้างถนนฝูงใหญ่ประสานเสียงต้อนรับกันให้เกรียวกราว (ยังกะเราเป็นผู้ยิ่งใหญ่) มีอยู่ตัวหนึ่งแกไม่ยอมส่งเสียงวิ่งฝ่าความมืดมาอย่างรวดเร็ว พอดีสังเกตเห็นซะก่อนเพราะแกใส่เสื้อสีขาว เลยรอดตัวไป สรุป หมาเห่าไม่กัด ไอ้ที่กัดไม่เห่า หมาไทยนิสัยค่อนข้างดุร้าย นักปั่นฯ โปรดระมัดระวัง
เพื่อความต่อเนื่องเรื่องของหมา ๆ วันนี้เสนอภาษาลาววันละคำ วันนี้เสนอคำว่า "เซ๊ะ"
ภาษาที่ใช้ในการไล่หมา ถ้าเป็นของไทยเราจะออกเสียงเข้ม ๆ ดัง ๆ หน่อย โดยใช้คำว่า " ไป" แต่ถ้าใช้คำว่า "ไป" หรือใช้ภาษาไล่หมาอย่างของไทยเรา รับรอง หมาลาว ไม่หนีไปไหนแน่เพราะแกฟังไม่รู้เรื่อง แถมยืนเซ่อ ๆ ทำตาละห้อย ต้องใช้คำว่า "เซ๊ะ" รับรองเปิดลิบ (อีสานก็ใช้คำนี้) สรุปหมาลาวนิสัยดีกว่าหมาไทย
ลองตามไปดูหมา ฮานอย บ้าง
จากการปั่นจักรยานไปฮานอย ตั้งแต่ด่านกาวแจว-ฮานอย ประมาณ 500 กม. สองข้างทางไม่ค่อยพบหมาเท่าไรนัก และเช่นกันไม่พบศพหมาตามริมถนน หมาฮานอยเป็นหมาขี้ขลาดตาขาว กลัวคน เห็นคนแปลกหน้าจะลนลาน เป็นเพราะอะไรดูในภาพก็แล้วกันครับ



อนิจจาน่าสงสาร กลางตลาดสดฮานอย นอนหงายเห็นฟันเรียงราย "หมาพะโล้"

[จันทน์ต้น]

สวัสดีครับ ท่านผอ.ลือชัย(ขวัญใจ)....ปิดเทอมใหญ่ ท่านจะออกศึกที่ไหนบ้างครับ .....ฝากคารวะคิดถึง ท่านรองฯภมร ด้วยนะครับผม ......ช่วงนี้คงสู้ศึกในโรงเรียนไปพลางๆ ก่อนนะท่าน

[จันทน์ต้น]

[quote="ขวัญใจ"


"สงสารเพื่อนร่วมโลกของเรา จังเลยครับ"

ช่วงที่เป็นข่าวในบ้านเรานั้น "เจ้าขาว" สมาชิกครอบครัวต่างเผ่าพันธุ์แสนซื่ออ่อนโยน ของผมได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย ผมปั่นตามหาอยู่เป็นเดือนๆก็ไม่พบ ...คาดว่าน่าจะมีคนจิตผิดมนุษย์ หลอกลวงไปทัวร์ฮานอย อย่างแน่นอน... สู่สุขคติเถิดนะ..."เจ้าขาวลูกพ่อ"

[ขวัญใจ]

สวัสดีครับ ท่านผอ.ลือชัย(ขวัญใจ)....ปิดเทอมใหญ่ ท่านจะออกศึกที่ไหนบ้างครับ .....ฝากคารวะคิดถึง ท่านรองฯภมร ด้วยนะครับผม ......ช่วงนี้คงสู้ศึกในโรงเรียนไปพลางๆ ก่อนนะท่าน

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
สวัสดีครับ ท่าน ผอ.ชาตรี
กำหนดประมาณไว้ 10 มีนาคม เป็นต้นไปครับ ทริปหนองคาย-เวียงจันทร์-วังเวียง-หลวงพระบาง-ไชยะบุรี-หงสา-เมืองเงิน-ห้วยโก๋น-น่าน-แพร่-เด่นชัย-พิษณุโลก เชิญชวนพี่น้องชาวท่าบ่อล่วงหน้าครับ

[nakabike]

เรียน ผอ.ลือชัย
ใกล้ๆวันบอกเตือนด้วย ไปด้วยไม่ได้แต่ถ้าว่างก็จะส่งข้ามแดน
คงได้พบและพูดคุยกันนะครับ

[Deang-sarapee]

หลังจากไปวอร์มร่างกายที่เรื้อมานานเกือบเดือน ที่อุทยานแห่งชาติออบขาน ได้สัมผัสกับชีวิตชาวชนบท ที่แม้ถูกธรรมชาติรุกรานปีแล้วปีเล่า ก็ไม่เคยบ่นหรือร้องแรกแหกกะเฌอ ตำหนิคนนั้นต่อว่าคนนี้.....หรือมีใครได้ยินบ้าง กรุณาบอกผมให้ทราบด้วย...ว่าชาวบ้านแม่ขนิลใต้เมื่อเดือนที่ผ่านมา ถูกน้ำท่วมถนนตัดขาดออกจากหมู่บ้านไม่ได้เป็นหลายวัน ออกมาโวยวาย รับรองครับไม่มีจริง ๆ ชาวบ้านก็ก้มหน้าห้มตา หากินไปตามมีตามได้ ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน แม้ปัจจุบันนี้ งบประมาณที่จะเอาไปสร้างถนนซ่อมแซมให้ดีขึ้น ก็มีเพียงนิดหน่อย ชาวบ้านเขาก็คนละไม้ละมือไม่งอมืองอเท้า ออกมาช่วยกัน ใครมีเงินออกเงิน ไม่มีเงงินออกแรง ดังที่ผมเล่าให้ฟัง

วันพุธที่ ๒๓ พ.ย. ผมพักร่างกายเพื่อให้รักษากล้ามเนื้อที่ไม่เข้าที่เข้าทาง มีอาการปวดนิด ๆ เจ็บหน่อย ๆ กับการที่ล้มตีลังกาทั้งรถทั้งคน เช้านี้เพื่อเป็นการวอร์มร่างกายเตรียมตัวไปปั่นขึ้นพระพุทธบาทสี่รอย อ.แม่ริม จะไปนอนค้าง ๑ คืน สวดมนต์ภาวนา หาสติปัญญา กับสถานที่ศักดิ์สิทธฺ์ เป็นการชาร์ทแบต ให้กับดวงจิตดวงใจ เช้านี้น้องอี๊ด ฯ สมาชิกรักรถรักธรรม คนล่าสุด ได้ปั่นมารับที่บ้าน เราออกจากบ้านเวลาเกือบ ๙ โมง ขึ้นเหนือ ผ่าน รพ.สารภี



ประวัติความเป็นมา สภาพทั่วไปของอำเภอสารภี

อำเภอสารภี เป็นอำเภอที่อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดเชียงใหม่ แต่เดิมมีนามว่า "อำเภอยางเนิ้ง " ตั้งเป็นอำเภอเมื่อ ร.ศ. 109 ตรงกับ พ.ศ. 2434 ที่ตำบลยางเนิ้ง เหตุที่อำเภอมีชื่ออย่างนี้เพราะว่าตั้งอยู่ที่ตำบลยางเนิ้ง คำว่า "ยาง " ก็คือต้นยาง คำว่า "เนิ้ง" เป็นภาษาพื้นเมืองแปลว่า โน้มเอน เพราะเดิมเป็นป่ายาง ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2470 ท้าวพระยาขุนและประชาชนส่วนมากได้เสนอต่อนายอำเภอว่าควรจะเปลี่ยนชื่ออำเภอเสียใหม่เป็น "อำเภอสารภี " ซึ่งเป็นชื่อตำบลหนึ่งในอำเภอ คำว่า " สารภี " เป็นชื่อของต้นไม้ยืนต้น สีเหลืองมีกลิ่นหอมมาก ซึ่งมีอายุยืนนานมากขึ้นอยู่ที่วัดสารภี ตำบลสารภี และที่อื่น ๆ เป็นจำนวนมากในสมัยนั้น แม้ว่าจะเปลี่ยนชื่อจากอำเภอยางเนิ้งมาเป็นอำเภอสารภีแล้วก็ตาม ตัวที่ว่าการ-อำเภอสารภีก็ยังอยู่ที่ตำบลยางเนิ้งเช่นเดิม อาคารที่ว่าการอำเภอสารภีหลังแรก สร้างเป็นอาคารไม้ชั้นเดียวแบบห้องแถวพื้นต่ำ ต่อมาได้ปลูกสร้างขึ้นใหม่ตามแบบของกระทรวงมหาดไทย ( แบบเก่า ) และได้ดัดแปลงเป็นอาคารสองชั้น เสาคอนกรีต ตัวอาคารเป็นไม้ ปัจจุบันอาคารที่ว่ากรอำเภอสารภีได้ก่อสร้างใหม่เป็นตึกสองชั้น และได้ทำพิธีเปิดเมื่อวันที่ 27 มกราคม 2531 บริเวณที่ตั้งอำเภอปัจจุบันนี้ เดิมเป็นที่ตั้งของวัดร้างชื่อวัดเชียงยืน มีกำแพงล้อมรอบเรียกกันว่า "เวียงหมาก " สันนิษฐานว่าเป็นเมืองชั้นนอกของเวียงกุมกาม และเนื่องจากเป็นอำเภอที่มีประวัติศาสตร์ อันยาวนาน


ขนาดและที่ตั้ง

อำเภอสารภี อยู่ห่างจากจังหวัดเชียงใหม่ ประมาณ 12 กิโลเมตร

ทิศเหนือ ติดกับ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่

ทิศใต้ ติดกับ อำเภอเมือง จังหวัดลำพูน

ทิศตะวันออก ติดกับ อำเภอสันกำแพง จังหวัดเชียงใหม่

ทิศตะวันตก ติดกับ แม่น้ำปิง อำเภอเมือง และ อำเภอหางดงจังหวัดเชียงใหม่

ภูมิประเทศ

ลักษณะพื้นที่ตั้ง ของอำเภอสารภี เป็นพื้นที่ราบอุดมสมบูรณ์ ไม่มีภูเขา และป่าไม้ ซึ่งเหมาะแก่การเพาะปลูกตลอดปี โดยมีแม่น้ำปิงไหลผ่านด้านทิศตะวันตก และมีลำเหมืองสาธารณะหลายสายที่รับน้ำ หล่อเลี้ยงทั้งอำเภอ

ภูมิอากาศ มีลักษณะอากาศแบบภาคเหนือโดยทั่วไป คือ มีอากาศดี ไม่หนาวและไม่ร้อนจนเกินไป แบ่งออกเป็น 3 ฤดู ดังนี้

ฤดูหนาว เริ่มตั้งแต่ เดือนพฤศจิกายน ถึง เดือนกุมภาพันธ์

ฤดูร้อน เริ่มตั้งแต่ เดือนมีนาคม ถึง เดือนมิถุนายน

ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่ เดือนกรกฎาคม ถึง เดือนตุลาคม

อำเภอสารภี มีถนนเชื่อมติดต่อถึงกันทุกหมู่บ้าน และมีถนนสายสำคัญหลายสาย ดังนี้

ถนนเชียงใหม่ – ลำพูน เป็นถนนสายหลักจากเชียใหม่เข้าสู่อำเภอสารภี

ถนนวงแหวนรอบที่ 3 ผ่านตำบลท่าวังตาล ตำบลไชยสถาน ตำบลป่าบง

ถนนวงแหวนรอบที่ 2 ผ่านตำบลท่าวังตาล ตำบลหนองผึ้ง

นับว่าการคมนาคม ของอำเภอสารภี มีความสะดวกและรวดเร็ว ไม่ว่าจะเดินทางไปยังตัวอำเภอสารภี และตัวจังหวัด

อำเภอสารภี แบ่งเขตการปกครองออกเป็น 12 ตำบล 106 หมู่บ้าน

4 เทศบาลตำบล (เทศบาลตำบลยางเนิ้ง เทศบาลตำบลหนองผึ้ง เทศบาลตำบลสารภี

เทศบาลตำบลชมภู) และ 8 องค์การบริหารส่วนตำบล

อย่า.......เป็นความรู้ครับ..รู้ไว้ใช่ว่าใส่บ่าแบกหาม..๕๕

[Deang-sarapee]

พูดถึงเรื่องโีรงพยาบาล ผมมีเรื่องย้อนอดีตเล่าให้ฟัง เมื่อครั้งไปทำการปราบผู้ก่อการร้ายคอมมิวนิสต์ ที่ อ.เชียงคำ ช่วงนั้นปะทะกันหนักมาก วันไหนไม่่มีการตาย เป็นเรื่องแปลกมาก ๆ แต่ถ้าวันไหน ตาย ถือเป็นเรื่องปกติ ผมก็เกือบเอาชีวิตไปทิ้งที่ขุนห้วยจะยิน ถูกล้อมอยู่เกือบ ๓ ชั่วโมง โอวีเทนไปยิงช่วยจึงรอดมาได้ มีลูกน้องหลายคนถูกยิงบาดเจ็บเราก็ลำเลียงมาโรงพยาบาล ช่วงนั้นผมดื่มเหล้าหนัก ไม่ฟังใครเอาแต่ใจการปฏิบัติงานของแพทย์ก็มีแพทย์น้อย คนป่วยมาก เกินกำลัง ความเอาแต่ใจจึงกล่าววาจาหยาบ ๆ คาย ๆ เพราะห่วงลูกน้องเกินไป มีคำหนึ่งผมเสียใจมาถึงทุกวันนี้ "ถ้า..ถูกยิงหรือเป็นอะไร..อย่าหามกูมาที่นี่..นะ" หยาบคายจริง ๆ

อีกภาพเป็นพระพิฆเนศ อยู่หลังบ้านผม ห่างประมาณ ๓ กม. เป็นโรงงานดินปั้น เปลี่ยนเจ้าของหลายคนแล้ว เขาบูชาพระพิฆเนศ มีคาถาให้อ่านแล้วจะยืนกางมือแหงนหน้าขึ้นฟ้า "โอม....." ฟังไม่ได้ศัพท์ เพื่อขอพรใ่ห้ทำมาค้าขึ้น ชาวบ้านร้านถิ่นที่ไม่มั่นคงในพระพุทธศาสนา เห็นเขาทำก็เอาอย่างบ้าง ทำไปทำมาหลง เมื่อทำมาค้าไม่ขึ้นก็เปลี่ยนจากไหว้พระพิฆเนศไปไหว้อย่างอื่นแทน เช่น ปลัดขิกบ้าง ต้นไม้แปลก ๆ สัตว์รูปร่างประหลาด ฯลฯ ตามแต่เขาจะอวดอ้างกัน แทนที่จะ พุทธัง สรณังคัจฉามิ ฯ เปล่า หนักเข้าไปอีกต้องไปว่าจ้างเจ้าเข้าทรงมาทำพิธี ได้ข่าวว่าหลายตังทีเดียว ผู้ใดเป็นแบบนี้ อยากจะขอให้เปลี่ยนศาสนาเสียเถอะ...อย่ามาอ้างเป็นชาวพุทธเลย

ประวัติโรงพยาบาล สารภี

เริ่มแรก ต.สารภีไม่มีโรงพยาบาล มีเพียงอาคารสถานีอนามัยชั้น ๒ จากนั้นกรรมการวัดปากกอง กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน ร่วมกันประชุมหารือและตกลงกัน ใช้พื้นที่ของวัดร้าง ซึ่งเป็นที่ดินของกรมศาสนา สร้างสถานีอนามัยชั้น ๑ โดยเริ่มสร้างเมื่อปี พ.ศ.๒๕๐๘ แล้วเสร็จปี พ.ศ.๒๕๑๐ และขึ้นตรงกับอนามัย อ.สารภี ต่อมาในปีเดียวกันได้สร้างสถานีอนามัยชั้น ๑ ในเนื้อที่ ๗ ไร่ ๒ งาน กระทรวงสาธารณสุขได้เช่าที่วัดร้าง ซึ่งเป็นของกรมศาสนา ตั้ง ๔ อยู่หมู่ ๓ ต.สารภี อยู่ห่างตัว อ. ๔ กม. ห่างจากตัวเมืองเชียงใหม่ ๑๔ กม. และห่าง ลำพูน ๑๑ กม. แล้วเสร็จในปี ๒๕๑๑ เปิดดำเนินการเมื่อ ๔ มี.ค.๒๕๑๑ พ.ศ.๒๕๑๘ ได้รับการยกฐานะเป็นศูนย์การแพทย์และอนามัย พ.ศ.๒๕๑๙ ได้รับการยกฐานะเป็นโรงพยาบาลชุมชนขนาด ๑๐ เตียง พ.ศ.๒๕๒๐ จากดำริของพระครูศิริธรรมโฆษิต เจ้าอาวาสวัดปากกอง(ในขณะนั้น) พร้อมด้วยประชาชนใน อ.สารภี และ ต.อุโมงค์ อ.เมือง ลำพูน ได้จัดผ้าป่าสามัคคี สร้างอาคารผู้ป่วยนอน ชื่ออาคาร ราษฎร์สามัคคี เพิ่มอีก ๑ หลัง และขยายเป็นห้องตรวจโรค ห้องเก็บเวชภัณฑ์ และห้องคลอด

พ.ศ.๒๕๓๐ ได้รับเงินบริจาค จากบริษัทโรงงานยาสูบ ไซแอมโทแบคโค ๑,๐๐,๐๐๐ บาท สร้างเป็นอาคารผู้ป่วยห้องพิเศษจำนวน ๖ ห้อง รับผู้ป่วยนอนได้ ๑๐ เตียง และห้องทัณฑกรรม ๑ ห้อง ต่อมามีผู้รับบริการเพิ่มมากขึ้น ทำให้สถานที่บริการคับแคบ
พ.ศ.๒๕๓๖ กระทรวงสาธารณสุขได้รับอนุมัติ เงินงบประมาณ ๑๕,๗๕๐.๐๐๐ บาทขยายเป็นโรงพยาบาลขนาด ๓๐ เตียง แต่ โรงพยาบาลไม่มีที่ดินเพียงพอ คณะกรรมการโรงพยาบาล จึงประชุมหารือจัดผ้าป่าและสามารถดำเนินการได้
พ.ศ.๒๕๕๒ กระทรวงสาธารณสุขได้อนุมัติเงินงบประมาณ เพื่อขยาย โรงพยาบาล เป็น ๖๐ เตียง แต่ยังติดงบประมาณหาซื้อที่ดินแห่งใหม่
ใครอยากได้บุญใหญ่..ก็เชิญไปบริจาคได้ครับ..ยินดีต้อนรับ



เขตบริกาชุมชนของโรงพยาบาลสารภี

[Deang-sarapee]

เราปั่นลัดเลาะไปตามถนนสายรอง เพื่อหลีกเลี่ยงมลพิษ เมืองใหญ่จะเจอะเจอปัญหานี้ คนที่จะมาปั่นจักรยานก็เลยถือเหตุนี้ (ไม่ปลอดภัย) อ้างทำให้ไม่ได้ใช้จักรยาน ผมอยากจะบอกตรงนี้ว่า "ไม่ถึงคราวตายไม่วายชีวาวาต ใครเข่นฆ่าอาฆาตไม่อาสัญ เมื่อถึงคราวตายวายชีวัน ไม้จิ้มฟันทิ่มเหงือกยังเสือกตาย" ออกมาปั่นกันเถอะครับอย่ากลัวตายเลย ผมเคยผิดหวังหลายเรื่องราวคิดจะหาธงชาติคลุมร่าง เพื่อให้ตายไปอย่างมีเกียรติ พ่อ - แม่ ยังได้เงินเป็นล้าน นำหน้าพากำลังลาดตระเวน ซุ่มยิง ทั้ง ผกค.กองคารานฝิ่น ปะทะมาก็หลายครั้งยังรอดมาได้ อยากตายไม่ถึงคราวตาย ยังไง ๆ ก็ไม่ตาย แม้ฆ่าตัวตายก็ยังไม่ตาย (อยากให้คุณน้องแอ๋ว..เติมธรรมสักนิด)
ลัดเลาะมาจนถึง ต.ชมภู น้องอี๊ด ฯ ก็พาเลี้ยวเข้าบ้านใครไม่ทราบ คงเป็นเพื่อนแกนั่นแหละ สังเกตุป้ายหน้าบ้านเขียนว่า Sunday Home ไม่เจอเจ้าของบ้าน น้องอี๊ด ฯ ตะโกน ๒ -๓ ครั้ง จำได้แกเรียก พี่แดง ๆ เออ......ชื่อแดงนี่โหลจริง ๆ ไปไหน ๆ ก็มีแต่คนชื่อแดง..๕๕



พี่แดงแกก็เป็นนักปั่นจักรยานเช่นกัน ที่บ้านมีจักรยานหลายคัน ถ้ารวมทั้งจักรยานโบราณที่แกเสาะหามาตั้งโชว์ คำนวณ(ไม่ได้นับ)คร่าว ๆ เป็น ๒๐ คันน่าจะได้แกวางไว้ทุกมุมเลย แต่ที่พี่แกใช้ปั่นจริง ๆ มี ๕ คัน เป็น Trex 8500 คันนึง Garry Fisher คันหนึ่ง รถพับและมินิอีก ๓ คัน พี่ท่านเล่าว่าที่บ้านหลังนี้ ชมรมจักรยานวันอาทิตย์ชอบปั่นมาเยี่ยมบ่อยมาก นอกจากนี้ยังมีผู้มาดูงานอีกหลากหลายแห่ง คุยไปคุยมาถึงได้ทราบว่า พี่แกเป็นผู้บุกเบิก กำไลข้อมือทำด้วยไม้มะม่วง ทำมาหลายสิบปี ปัจจุบันได้รับรางวัล ห้าดาว ของ Otop หนึ่งผลิตภัณฑ์หนึ่งตำบลเรียบร้อยแล้ว สินค้าส่งนอกส่งใน วางขายทั่วเมืองไทย เป็นที่นิยมกันมากผมยังลองสรวมลูกประคำ อยากได้ด้วยแต่กลัวเป็น กระเทย

[Deang-sarapee]

เราคุยกันไปเดินชมบ้านไป บ้านพี่แดง มีเนื้อที่ ๑๓ ไร่ ปลูกพืชทุกชนิดที่ขายได้ ไม้ไผ่ มะม่วง ลำใย กล้วย ไม้สัก แกขุดสระน้ำขนาดใหญ่ติดกับบ้านเลี้ยงปลา สังเกตุต้นไม้บ้านพี่ส่วนใหญ่เหมือนจะเป็น ปาล์มหรือหมาก มีมากด้วย เราเดินไปหยุดตรงมุมสวยของบ้าน พี่แดงไปยกน้ำเย็นมาต้อนรับ ลืมบอกไปว่าทำไมผมเรียกแกว่าพี่ ก็เพราะพี่แกอายุไม่ธรรมดา ๖๔ แล้วแก่กว่าผม ๓ ปี แต่หุ่นแกทรมานใจสาวพอควร คุยไปคุยมาจึงได้ทราบว่าบ้านที่แกตั้งชื่อว่า Sunday Home มีที่มาที่ไป คือพี่แกมีลูกสองคนเป็นชายชื่อ ซัน คงหมายถึง Sun อีกคนเป็นหญิงชื่อ Day รวมกันเป็น Sunday แล้วบ้านก็คือ Home เติมท้ายเลยกลายเป็น Sunday Home ด้วยปะกาละฉะนี้...



ลูกชายเสียชีวิตไปแล้ว เหลือแต่ลูกสาวแกส่งเสียลูกทั้งสองให้เรียนชนิดกู้หนี้ยืมสิน จนชาวบ้านละแวกนั้นหัวเราะเยาะ จะส่งมันไปถึงไหนทำนาปลูกข้าวดีกว่า พี่แกไม่ยอมเพราะไม่อยากให้ลูกลำบาก ญาติพี่น้องของพี่แดงก็เป็นข้าราชการ แต่พี่แดงดำรงอาชีพของบรรพบุรุษไว้ คงเหนื่อยนะ จึงอยากให้ลูกสบายว่างั้นเถอะ ตอนนี้ลูกสาวจบ ปริญญาโท เรียบร้อยแต่...ไม่ยอมทำงานราชการ ทราบว่าพ่อเป็นหนี้เป็นสินเยอะ ทำงานราชการอีกกี่ปีจะใช้หนี้หมด น้องตัดสินใจเป็นแม่ค้าดีกว่า คิดหาแนวทางจนได้โดยต่อยอดจากพ่อ (พี่แดง) ปกติพี่แกจะมีผลิตผลจากการเกษตรออกขายตามฤดูกาล แต่ไม่พอใช้หนี้สองสามีภรรยาจึงหารายได้พิเศษ พี่แดงมีหัวทางศิลปะพอควร แกได้คิดทำกำใลแล้วไปวางขายทำครั้งแรก ๑๐ อันไปขายก็ขายได้ พี่แกก็พัฒนาต่อยอดตกแต่ง ในที่สุดเมื่อลูกสาวมาจับงานชิ้นนี้ ด้วยวิชาการและมันสมองที่ไม่อยู่นิ่งก็สามารถเข้าสู่ Otop ได้ กลายเป็นสินค้าส่งออก มีรายได้เป็นกอบเป็นกำ ช่วงพืชขสวนโลกพี่แกเล่านับเงินวันละหลายหมื่นบาท สมหวังย่อมมีผิดหวัง พี่แดงแกเจ็บปวดอย่างแสนสาหัสเมื่อคราลูกชายเสียชีวิต เมื่อก่อร่างสร้างตัวได้ ภรรยาก็มาตีจาก..(เสียชีวิต..ครับ) พี่แกเล่ามันอะไรที่สุด ๆ เลย ชีวิตคืออะไร ปัจจุบันพี่แกอยู่กันสองคนกับลูกสาว ที่ไม่แต่งงาน (เอาแต่ทำงาน..)



คำกลอนที่บันทึกไว้ในงานศพ ผมไปยืนอ่านพูดตรง ๆ น้ำตาซึมเหมือนกัน โอ....ชีวิต..มันทุกข์..นะ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

เช้าวันนี้..ฝากข้อคิดที่มีประโยชน์สำหรับนักปั่นทุกท่าน..พิจารณาโดยแยบคาย..นะครับ..ขอให้มีความสุขครับ















ได้





รู้แล้วไม่ทำ..ไม่พิสูจน์...ก็แค่นั้นจริง ๆ หาประโยชน์มิได้..เมื่อได้ผลก็ควรบอกต่อ..อย่าเหนียว

ขอบคุณมากครับ

[ขวัญใจ]

เมนูอาหารในการปั่นทัวริ่งมื้อที่ประทับใจ
เก็บตกทริปชวนปั่นภูหินร่องกล้า-ภูทับเบิก-เขาค้อ
สัมภาระอุปกรณ์สนามที่จำเป็น คือเครื่องมืออุปกรณ์ที่ใช้ในการประกอบอาหาร อาทิเช่น เตาแก๊ส หม้อแค๊ปปิ้ง ข้าวสาร อาหารแห้ง โดยเฉพาะทริปที่ปั่นขึ้นดอยหรืออุทยาน ในภาพฝนตกต้องลงไปหุงข้าวทำกับข้าวใต้สะพาน พร้อมทั้งตักน้ำในลำธารมาต้มเพื่อใช้ดื่ม

[ขวัญใจ]

เรียน ผอ.ลือชัย
ใกล้ๆวันบอกเตือนด้วย ไปด้วยไม่ได้แต่ถ้าว่างก็จะส่งข้ามแดน
คงได้พบและพูดคุยกันนะครับ

ขอบพระคุณครับ ใกล้ ๆ วันจะโทรบอกล่วงหน้าครับ

[Deang-sarapee]

เรื่อง หมา ๆ กับการปั่นจักรยาน
อนิจจาน่าสงสาร กลางตลาดสดฮานอย นอนหงายเห็นฟันเรียงราย "หมาพะโล้"

"..สุนัขเขาไม่ได้แปลว่าหมา เขาแปลว่า "เล็บงาม" ถ้าหมาตามศัพท์คือ "สา"
สุนัขนี่ไม่แน่บางตัวเป็นพระโพธิสัตว์ อาตมามีสุนัขตัวหนึ่งชื่อ "โคล่า" มันแก่แล้วเดินจะไม่ไหว
วันหนึ่งอาตมานอนดูมันอยู่ พระพุทธเจ้าท่านถามว่า "รู้จักโคล่าไหม" อาตมาถามท่านว่า "ทำไมครับ"
ท่านตอบว่า "เธอเห็นมันแปลกบ้างไหม" ตอบว่า "เห็นครับ"เพราะว่าโคล่านี่ เวลาแม่มันอยู่มันกินมูมมาม กินเสร็จแล้วก็ออกไปเกะกะโวยวาย
แม่มันเป็นสุนัขเรียบร้อย เวลาเขาให้กินยังไม่กินนั่งเรียบร้อย พอแม่มันตายวันนั้นมันทำท่าเหมือนแม่มันเลย เหมือนหมดทุกอย่างจนกระทั่งถึงวันตาย
สมัยก่อนอาตมาขึ้นไปรับแขก เจ้าแม่มันขึ้นไปเป็นเพื่อน พอแม่มันตายแล้วก็พบโคล่าอยู่ข้างล่างอาตมาจึงบอกว่า "โคล่า ตอนนี้แม่ตายแล้วนะ อาตมาไม่มีเพื่อนไปอยู่เป็นเพื่อน"
พอวันรุ่งขึ้นก็ไปถึงที่รับแขก ต่อมาอาตมาก็บอกว่า "โคล่า กินข้าวถ้าหากอิ่มมั่งไม่อิ่มมั่งไปขอป้าเขานะ"
พอถึงเวลากินข้าวโคล่าก็เข้าไปไม่ต้องนำไป ทุกอย่างบอกคราวเดียว ถ้าทำผิดปั๊บเขาก็ทำท่าแบบขออภัย
สั่งงานคราวเดียวจำตลอดชีวิต เวลาใกล้เพลสั่งไว้ว่า "เวลาอาตมาหลับหรือเผลอ มาเรียกด้วยนะ"
พอ ๔ โมงโคล่ามาเรียก ตอนหลังบอก "๑๕ นาทีเพลค่อยมาเรียกนะ" อีก ๑๕ นาทีเพลโคล่ามาเรียกจริงๆ
พระท่านก็เลยมาบอกว่า "เจ้าโคล่าเป็นพระโพธิสัตว์"และท่านยังบอกต่ออีกว่า "คนสงเคราะห์เลี้ยงพระโพธิสัตว์มีอานิสงส์มาก"
อาตมาถามว่า "แล้วทำไมถึงลงมาเกิดเป็นสุนัขครับ"ท่านตอบว่า ลงมาช่วยดูแลของสงฆ์
สุนัขหรือแมวถ้าพระเลี้ยง ตายแล้วไปสวรรค์ทุกตัว ได้เปรียบกว่าคนมาก เพราะสุนัขแสนรู้นี้ถ้าไม่เกิดเป็นเทวดาก็เกิดเป็นคนแน่
เพราะตัวเมตตาเข้าถึง ทานบารมีเก่าเขามี เมตตาบารมีเริ่มเข้าสนอง ส่วนคนนี่ไม่แน่นอน จะไปอบายภูมิก็ได้ จะไปสวรรค์ก็ได้ จะไปพรหมก็ได้ หรือจะไปพระนิพพานก็ได้.."
(จาก หนังสือ ตายแล้วไม่สูญ...แล้วไปไหน)

[Deang-sarapee]

ผมเกริ่นไว้ว่า พี่แดงเขาอยู่อย่างพอเพียง คำว่าพอเพียงทุกท่านพอจำได้ไหม ในหลวงของเราท่านทรงนำมาใช้ ในชีวิตประจำวันของพระองค์ท่าน ท่านจึงนำมาบอกกล่าวให้พวกเราได้ทราบ คำนี้ ฮือ - ฮา กันมาก มีทั้งชื่นชม(ฉลาด) มีทั้งวิพากษ์วิจารณ์(งี่เง่า) พระองค์ใช้จนเป็นอัติโนมัติในจิตสำนึก ท่านจึงนำมาสอนอย่างไม่ติดขัด ความจริงมีมานานตั้งแต่ครั้งพุทธการนั่นคือ ๒๐๐๐ กว่าปีมาแล้ว

เศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาที่ชี้แนวทางการดำรงชีวิต ที่พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชมีพระราชดำรัสแก่ชาวไทยนับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517 เป็นต้นมา และถูกพูดถึงอย่างชัดเจนในวันที่ 4 ธันวาคม พ.ศ. 2540 เพื่อเป็นแนวทางการแก้ไขปัญหาเศรษฐกิจของประเทศไทย ให้สามารถดำรงอยู่ได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนในกระแสโลกาภิวัตน์และความเปลี่ยนแปลงต่าง ๆ
ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนี้ได้รับการเชิดชูเป็นอย่างสูงจากองค์การสหประชาชาติ ว่าเป็นปรัชญาที่มีประโยชน์ต่อประเทศไทยและนานาประเทศ และสนับสนุนให้ประเทศสมาชิกยึดเป็นแนวทางสู่การพัฒนาแบบยั่งยืน โดยมีนักวิชาการและนักเศรษฐศาสตร์หลายคนเห็นด้วยกับแนวทางเศรษฐกิจพอเพียง แต่ในขณะเดียวกัน บางสื่อได้มีการตั้งคำถามถึงการยกย่องขององค์การสหประชาชาติ รวมทั้งความน่าเชื่อถือของรายงานศึกษาและท่าทีขององค์การ

พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวมีพระราชดำริว่า มันไม่ได้มีความจำเป็นที่เราจะกลายเป็นประเทศอุตสาหกรรมใหม่ พระองค์ได้ทรงอธิบายว่า ความพอเพียงและการพึ่งตนเอง คือ ทางสายกลางที่จะป้องกันการเปลี่ยนแปลงความไม่มั่นคงของประเทศได้

ระบบเศรษฐกิจพอเพียงมุ่งเน้นให้บุคคลสามารถประกอบอาชีพได้อย่างยั่งยืน และใช้จ่ายเงินให้ได้มาอย่างพอเพียงและประหยัด ตามกำลังของเงินของบุคคลนั้น โดยปราศจากการกู้หนี้ยืมสิน และถ้ามีเงินเหลือ ก็แบ่งเก็บออมไว้บางส่วน ช่วยเหลือผู้อื่นบางส่วน และอาจจะใช้จ่ายมาเพื่อปัจจัยเสริมอีกบางส่วน สาเหตุที่แนวทางการดำรงชีวิตอย่างพอเพียง ได้ถูกกล่าวถึงอย่างกว้างขวางในขณะนี้ เพราะสภาพการดำรงชีวิตของสังคมทุนนิยมในปัจจุบันได้ถูกปลูกฝัง สร้าง หรือกระตุ้น ให้เกิดการใช้จ่ายอย่างเกินตัว ในเรื่องที่ไม่เกี่ยวข้องหรือเกินกว่าปัจจัยในการดำรงชีวิต เช่น การบริโภคเกินตัว ความบันเทิงหลากหลายรูปแบบ ความสวยความงาม การแต่งตัวตามแฟชั่น การพนันหรือเสี่ยงโชค เป็นต้น จนทำให้ไม่มีเงินเพียงพอเพื่อตอบสนองความต้องการเหล่านั้น ส่งผลให้เกิดการกู้หนี้ยืมสิน เกิดเป็นวัฏจักรที่บุคคลหนึ่งไม่สามารถหลุดออกมาได้ ถ้าไม่เปลี่ยนแนวทางในการดำรงชีวิต