......จักรยานธุดงค์..........

[Saturn Sky]

สาธุค่ะ ได้ทั้งสุขภาพได้ทั้งบุญนะคะคุณพี่แดง

[win thanawat]

ครับ ขออนุโมทนาด้วยครับ สักวันคงได้มีโอกาสร่วมธุดงค์จักรยานด้วยกัน ทุกวันนี้ผมมีกิจวัตร เช้าทำงานเย็นปั่่นจักรยาน ค่ำสวดมนต์ฟังธรรมมะจากคำครูบาอาจารย์ในยูทูบบ้างโหลดเก็บไว้ฟังบ้าง จากนั้นก็นั่งสมาธิบำเพ็ญภาวนาถึงตีสองบ้างตีสามบ้างตีสีบ้าง บางครั้งก็เกือบสว่าง วันพระอยู่ศีลแปดกลางคืนปฏิบัติเนสัชชิกกังคังทุกวันพระครับ..

[Deang-sarapee]

สาธุค่ะ ได้ทั้งสุขภาพได้ทั้งบุญนะคะคุณพี่แดง

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณน้องแอ๋ว เป็นอย่างไรบ้างไปปั่นที่โคราช เอามาเผยแพร่ทางนี้บ้างก็ดีนะครับ ร่วมบุญกุศลด้วยกัน

ครับ ขออนุโมทนาด้วยครับ สักวันคงได้มีโอกาสร่วมธุดงค์จักรยานด้วยกัน ทุกวันนี้ผมมีกิจวัตร เช้าทำงานเย็นปั่่นจักรยาน ค่ำสวดมนต์ฟังธรรมมะจากคำครูบาอาจารย์ในยูทูบบ้างโหลดเก็บไว้ฟังบ้าง จากนั้นก็นั่งสมาธิบำเพ็ญภาวนาถึงตีสองบ้างตีสามบ้างตีสีบ้าง บางครั้งก็เกือบสว่าง วันพระอยู่ศีลแปดกลางคืนปฏิบัติเนสัชชิกกังคังทุกวันพระครับ..

อรุณสวัสดิ์ครับท่าน win thanawat ผมก็คิดนะครับว่าวันหนึ่งเราน่าจะได้ จักรยานธุดงค์ ร่วมกันเอาเป็นว่า ผมจะรอท่านถ้าว่างเมื่อใดเรียนเชิญนะครับ ด้วยความยินดีเป็นอย่างยิ่งที่จะได้ร่วมเดินทางกับ ฆราวาสที่ทรงศีลทรงวัตรอันน่าเลื่อมใส พูดตามความจริงนะครับ การปฏิบัติธรรมของผมคงไม่สามารถเทียบกับท่านได้ เพราะผมยังไม่แก่กล้าถึงขั้นเนสัชชิก เคยทำครั้งสองครั้งจากนั้นก็ไม่อีกเลย อินทรีย์ยังอ่อนมาก ๆ ขออนุโมทนาในการปฏิบัติอันยิ่งยวดของท่าน โอกาสหน้าผมคงต้องหันกลับมาพิจารณา ตามอย่างท่านบ้างละครับ ขอบพระคุณมากที่เข้ามาสะกิดเตือน



































ภาพทั้งหมดที่นำมาเสนอในเช้าวันนี้เป็นภาพหนึ่งในเหตุการณ์ของการแสวงบุญ ด้วยจักรยานไปดอยอ่างขางเมื่อ ๑๐ - ๑๖ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๘ ที่ผ่านมา มีหลายสิ่งหลายอย่างที่อยากจะนำเสนอให้ได้เป็นแนวทางในการ ขัดเกลากิเลสของตน สำหรับดอยอ่างขางนี้ผมเคยปั่นไปแล้วหนหนึ่งเมื่อสามสี่ปีที่ผ่านมา (ช่วงนั้นคุณนายผมยังไม่ได้ร่วมปั่นด้วย) ครั้งนี้เป็นครั้งที่สองและได้พาคุณนายไปสัมผัสกับความลำบากที่มากยิ่งกว่า ดอยอินทนนท์ เมื่อครั้งที่พาคุณนายปั่นขึ้นดอยอินทนนท์ก็สามารถประสบผลสำเร็จด้วยความ วิริยะ ขันติ เป็นที่สุด ได้สร้างแรงบันดาลใจและความภาคภูมิใจให้คุณนายมาแล้วมาก ๆ และหนนี้เช่นกันพอบอกว่า อ่างขางจะโหดกว่าอินทนนท์ คุณนายยิ้มเย้ย ๆ ประมาณนั้นหาว่าผมพูดข่มเรียกว่า "เขียนเสือ..." ผมก็ย้ำนะครับว่าจะมาโกหกให้เสียสัจจ์ ไปทำไม ก็ไม่เชื่อพอไปสัมผัสจริง ๆ ถึงได้ทราบว่า ดอยอินทนนท์ที่สูงที่สุดของประเทศไทย เอาเข้าจริง ๆ ความยากลำบากสู้ดอยอ่างขางไม่ได้เป็นไปได้ไง....ผมจะเก็บมาเล่าให้ได้เป็นแรงบันดาลใจสำหรับหลาย ๆ ท่านจะหาโอกาศไปสัมผัสในแบบฉบับของ จักรยานธุดงค์ บ้าง ติดตามกันนะครับพร้อมนี้เปิดใจให้ท่านที่มีใจจะร่วมแจม ไม่ต้องเกรงใจครับเข้ามาร่วมด้วยช่วยกันเผยแพร่ความรู้ความสามารถ ของท่านในกระทู้นี้ได้เลยครับ ยินดีเป็นอย่างยิ่งครับ

[Deang-sarapee]

ก่อนที่จะติดตามการ ธุดงค์ไปยังดอยอ่างขางของพวกเรา เรามาย้อนอดีตกันสักน้อยหนึ่งคงไม่เสียหายใช่ไหมครับ ผมเพียงจะเล่าให้ฟังว่า ดอยอ่างขางกับผมนั้นมีเรื่องที่ฝังใจมาก ๆ ครับ จำได้ไม่ลืมเมื่อปี ๒๕๑๓ เดือนธันวาคม พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจะเสด็จแปรพระราชฐานมาพำนักที่พระตำหนักภูภิงค์ราชนิเวศน์ เพื่อทรงงานและเยี่ยมราษฏรในพื้นที่ภาคเหนือ ดอยอ่างขางก็อยู่ใน List ของพระองค์ท่าน ช่วงนั้นพวกผมกำลังเข้ารับการฝึกการใช้อาวุธพิเศษที่ค่ายดารารัศมี เป็นรุ่นที่ ๒ พวกเราพึ่งเข้ารับการฝึกผ่านพ้นไปได้แค่ ๔ เดือนแต่มีคว่มจำเป็นที่จะต้องใช้กำลัง ในการอารักขาขบวนเสด็จของพระองค์ท่านที่จะเสด็จไปยังดอยอ่างขาง จึงเป็นโอกาสดีของรุ่นเราที่จะได้อารักขาและใกล้ชิดกับพระองค์ท่าน เป็นครั้งแรกในชีวิตถือเป็นมหามหามงคลและเป็นนิมิตหมายที่ดีของชีวิต พวกเรา ตชด.รุ่นที่ ๒ ค่ายดารารัศมี ภาคภูมิใจเป็นที่สุดกับการปฏิบัติภารกิจนี้

เข้าสู่เรื่องกันนะครับ ก่อนอื่นมาดูอารมณ์ของการอยากปั่นขึ้นดอยอ่างขาง ก็เกิดจากลุงป๊อก ซึ่งมีครั้งหนึ่งแกพลาดไม่ได้ไปปั่นกับเราคือช่วง ขึ้นอ่างขางเมื่อสองปีที่ผ่านมาและอีกครั้งที่ลุงป๊อกพลาดอีก คือปั่นเข้าแกน้อย ม่วงป๊อก เวียงแหง บริเวณนี้เป็นถิ่นเก่าของลุงป๊อกซึ่งแกเคยลาดตระเวนอยู่สมัยเป็นตำรวจเด็ก ๆ พวกเราปั่นแล้วก็มาเล่าให้แกฟัง เป็นธรรมดาของคนที่กิเลสมันไม่หยุดนิ่ง เมื่อได้ฟังตัณหาก็เกิดเจอกันเมื่อไหร่ลุงป๊อกมักจะย้ำเสมอ ๆ ว่า เมื่อไรจะขึ้นอ่างขางสักที จากต้นปี ๒๕๕๘ ประมาณปลายเดือนมกราคมลุงป๊อกยังบ่นให้ได้ยินว่า "ซากุระอ่างขางคงใกล้เวลาร่วงแล้วหาวันไปกันเถอะ"

และนี่ก็คือสาเหตุที่เรากำหนดให้อ่างขางเป็นจุดที่เราต้องไป อีกประเด็นคือคุณนายก็อย่างที่เล่าให้ฟัง พิชิตอินทนนท์แล้วจะนึกว่าดอยไหน ๆ คงไม่เท่าก็อยากให้ได้ไปสัมผัสจะได้เปรียบเทียบกัน ก่อนเดินทางเราก็กำหนดวันเวลาและวิธีการ ตลอดจนแนวทางการปฏิบัติอย่างคร่าว ๆ เราจะไปกราบหลวงพี่ซึ่งเป็นตำรวจเก่ารุ่นราวคราวน้องของพ่อ หลังจากเกษียณท่านก็หันหน้าเข้าพึ่งพาอาศัยร่มผ้ากาสาวพัตสร์ (บวช) ตอนนี้เป็นเจ้าอาวาสอยู่ที่วัดเมืองงาย อีกเป้าหมายคือจะต้องไปดู-ชมวัดที่ดอยอ่างขางซึ่งมีหลวงพ่อสายวัดป่าท่านไปจำพรรษาที่นั่นนานนับยี่สิบปี เราผ่านไปผ่านมายังไม่เคยเจอกับองค์ท่านเลย ช่วงนี้ท่านเริ่มจะดัง เรียกว่าไปก่อนที่จะดังกว่านี้ แล้วเราจะเข้าไม่ถึงท่าน

D-Day คือวันที่ ๑๐ ก.พ.๕๘ เรานัดหมายเจอกันที่ สี่แยกกาดรวมโชค (ทางไป ม.แม่โจ้) ลุงดมบ้านอยู่ติดกัน ๗ โมงเช้าก็พา จย.๗๐๐ ซี คู่ใจของแกมารอที่หน้าบ้านเราเริ่มเดินทาง แวะอุดหนุนข้าวเหนียวนึ่งร้านเดิมของลุงดมที่อยู่ข้างทางหน้าวัดสารภี เป็นเสบียง ปั่นไปสมทบลุงป๊อกที่นัดหมาย







ข้าวเหนียวนึ่งเจ้าเก่าเจ้าประจำของลุงดม ข้าวเหนียวจะนิ่มนุ่ม เพราะใช้ถ่านในการนึ่งไม่ใช้แก๊ส







จากที่นาสวนผักก็กลายมาเป็นที่พักที่อยู่อาศัย อีกไม่นานก็จะแย่งข้าวกินกันระวังไว้ครับ(คนจะล้นโลก)



ได้ฝึกใช้การเดินทางด้วย GPS น้องสาวซื้อจาก USA เป็นของฝาก ของใหม่ใช้ยากจัง ๕๕๕.

ใครเคยเห็นบ้างอาชีพรับจ้างย้อมผ้า ไม่เชื่อตาตัวเองนะว่าอาชีพนี้ยังมีคนต่อยอดมาถึงปัจจุบัน เสียดายถ้าไม่ปั่นผมจะให้การอุดหนุนเขาสักสี่ซ้าห้าตัว จิตที่คิดสงสารปรุงแต่งไปเรื่อยเกิดอาการ รันทดหดหู่หัวใจ วันหนึ่งเขาจะได้เงินพอยังชีพ ??







































เราปั่นทะลุไปออกทางเขื่อนแม่งัดเพื่อลัดออก อ.แม่แตง ที่แยก บ.แม่หอพระ เข้าไป บ.ป่าจี้วังแดง ประมาณว่าจะทะลุออกที่วัดป่าอรัญญวิเวก วัดของหลวงพ่อเปลี่ยน เรามาแวะพักเติมพลังที่ห้างนาเป็นบรรยากาศที่สดชื่นมาก ๆ เรียกว่าบรรยายไม่ถูก มีความสุขครับ ของฝากครับเรื่องของจิต รู้สภาพจิต

พุทธพจน์

๑) เมื่อจิตมีราคะก็รู้ว่าจิตมีราคะ เมื่อจิตปราศจากราคะก็รู้ว่าจิตปราศจากราคะ
๒) เมื่อจิตมีโทสะก็รู้ว่าจิตมีโทสะ เมื่อจิตปราศจากโทสะก็รู้ว่าจิตปราศจากโทสะ
๓) เมื่อจิตมีโมหะก็รู้ว่าจิตมีโมหะ เมื่อจิตปราศจากโมหะก็รู้ว่าจิตปราศจากโมหะ
๔) จิตหดหู่ก็รู้ว่าจิตหดหู่ เมื่อจิตฟุ้งซ่านก็รู้ว่าจิตฟุ้งซ่าน(ผมสอบผ่านครับก็แค่คิด สัตว์โลกเป็นไปตามกรรม จบ)
๕) เมื่อจิตเป็นมหรคตก็รู้ว่าจิตเป็นมหรคต เมื่อจิตไม่เป็นมหรคตก็รู้ว่าจิตไม่เป็นมหรคต
๖) เมื่อจิตมีจิตอื่นยิ่งกว่าก็รู้ว่าจิตมีจิตอื่นยิ่งกว่า เมื่อจิตไม่มีจิตอื่นยิ่งกว่าก็รู้ว่าจิตไม่มีจิตอื่นยิ่งกว่า
๗) เมื่อจิตเป็นสมาธิก็รู้ว่าจิตเป็นสมาธิ เมื่อจิตไม่เป็นสมาธิก็รู้ว่าจิตไม่เป็นสมาธิ
๘) เมื่อจิตหลุดพ้นก็รู้ว่าจิตหลุดพ้น เมื่อจิตไม่หลุดพ้นก็รู้ว่าจิตไม่หลุดพ้น

(มหาสติปัฏฐานสูตร - จิตตานุปัสสนา)

[Deang-sarapee]

เช้านี้เข้ามาเพื่อรายงานการเดินทางตามปกติ แต่ก็ต้องสดุ้งเพราะไปไม่เป็น เขาเปลี่ยนแบบกระทู้เราซึ่งเป็นคนแก่ที่ตามเทคโนโลยี่ได้ค่อนข้างช้า ทำอะไรไม่เป็นก็ต้องค่อย ๆ งมไปทีละขั้นทีละตอนก็เกิดอาการ จิต ตกบ้าง แต่เพราะที่เรา เคยฝึกฝน เคยอบรม เคยสำรวมระวังไว้ดีแล้วก็ไม่เป็นทุกข์ ได้ก็ได้ไม่ได้ก็เลิก ก็แค่นั้นนี่ก็เป็นการทดลองนะครับว่าจะได้ไม่ได้





















นั่งรอสมัครพรรคพวกที่ทางแยกเข้า อ.เชียงดาว ตรงนี้เป็นทางเลี่ยงเมืองจะผ่านปากทางเข้าถ้ำเชียงดาว ไปวัดหลวงปู่สิม



ดอยเชียงดาว









เมืองงายแวะ ๗-๑๑ หาซื้อเสบียงสำหรับถวายพระและตัวเอง

ตลาดเมืองงาย





ทดลองไป ๆ มา ๆ ในที่สุดก็คิดว่าได้นะ ก็เลยตัดสินใจเขียนต่อ ทีนี้อารมณ์ความรู้สึกถูกกระทบไปซะแล้ว เราจะเล่าอะไรดีล่ะ เอา..ละซิ กว่าจะคิดได้ล่อไปหลายนาที และอีกประเด็นเช้านี้ก็จะออกไปซ้อมเพื่อเตรียมความพร้อมในการไปตลุย คุนหมิง - ต้าลี่ - ลี่เจียงเนื่อง คุณใช่เลย เป็นจักรยานคันใหม่ที่คุณเมธา พึ่งเซทให้ยังต้องทำความคุ้นเคยอีกนาน

เอาเป็นว่าเราออกจากที่นั่งทานมื้อเที่ยงที่ชายทุ่ง แถว ๆ บ.ป่าจี้วังแดง ตรงดิ่งไปยังค่ายสมเด็จพระนเรศวร (กฝ.๕) มุ่งเข้า อ.เชียงดาว ต่อเข้าไปยัง อ.เมืองงาย และเข้าไปกราบนมัสการท่านเจ้าอาวาสที่วัด

[thaicom]

ขอบคุณที่นำเรื่องราวดีๆ มาเล่าสู่กันฟังครับ

[Deang-sarapee]

ขอบคุณที่นำเรื่องราวดีๆ มาเล่าสู่กันฟังครับ

ขอบพระคุณกับการติดตามครับ เช้านี้เราต้องออกเดินทางไปท่องจีนตอนใต้คงกลับราว ๆ ต้นเดือนหน้า ต้องติดค้างไว้กลับมาเล่าต่อ พร้อมเรื่องราวใหม่ ๆ กันอีก เป็นกำลังใจอย่างดีครับ ไม่ใช่ง่ายเลยที่จะนั่งจิ้ม ๆ กับเรื่องราวเพื่อเล่าสู่กันฟัง แต่เพื่อบุญ-กุศล ต้องทำมาทำแม้จะเห็นเล็กน้อย เรียกว่าเก็บแต้มทุกแต้มเมื่อยังมีลมหายใจ ขอบุญกุศลที่สร้างจงเป็นพละปัจจัยให้ทุกท่านทุกคนมีความสุขกันครับ จนกว่าจะพบกันโชคดีมีความสุขครับ

[win thanawat]

อรุณสวัสดิ์ยามเช้าวันอาทิตย์ครับ ขอสวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังด้วยครับขออวยพรให้ท่านจงมีสุขภาพแข็งแรง ขอให้เจริญในธรรม ขอให้ท่านเดินทางปลอดภัยราบรื่นครับ

[Deang-sarapee]

อรุณสวัสดิ์ยามเช้าวันอาทิตย์ครับ ขอสวัสดีปีใหม่ไทยย้อนหลังด้วยครับขออวยพรให้ท่านจงมีสุขภาพแข็งแรง ขอให้เจริญในธรรม ขอให้ท่านเดินทางปลอดภัยราบรื่นครับ

อรุณสวัสดิ์ครับ ขอบพระคุณกับการติดตามและคำอวยพร ผมพร้อมทีม รักรถรักธรรม เดินทางกลับจากคุนหมิงแล้ว ถึงบ้านแต่ ๒๗๒๐๓๐ เม.ย.๕๘ ครับ ที่จีนเดี๋ยวนี้เขาเข้มงวดกวดขันเรื่องที่เกี่ยวกับความมั่นคงมาก ๆ ทุกสถานีมีการตั้งด่านตรวจเข้ม เมืองใหญ่โตมาก ๆ พื้นที่สวยงามน่าปั่นครับ เสียที่คนจีนเขาไม่ใช้ภาษาอังกฤษ คุยกันไม่รู้เรื่องก็เลยหมดสนุก ต้องกลับมาตั้งหลักใหม่ ค่อยกลับไปล้างตาอีกครั้ง

เรามาเดินทางกันต่อนะครับ พวกเราปั่นจนถึงเมืองงาย ก็เป็นเวลาเย็นพอดี เรียกว่าได้เวลาที่ต้องหาที่พัก เราเคยมาปั่นแถวนี้หลายครั้งและทุกครั้งต้องแวะไปกราบหลวงพี่ที่วัดเชียงมั่น ครั้งนี้ก็เช่นกันเราแวะเข้าไปกราบนมัสการ สนทนากับหลวงพี่และหลวงพี่ก็ให้พวกเรากางเต้นท์ที่เดิม รุ่งเช้าเราก็ทำอาหารถวายหลวงพี่พร้อมปัจจัยบำรุงวัดก่อนที่จะอำลา

เดี๋ยวนี้ไปที่ไหน ๆ สดวกสบายเพราะ ๗-๑๑ มีทุกตรอกซอกซอย ข่าวล่าสุดเห็นว่าทาง ซีพี สั่งให้ทุก ๗-๑๑ รับจัดการงานเลี้ยงในบ้านศพแล้ว ไม่นานเราจะได้เห็นสงครามเย็นระหว่าง ปชช.กับ ๗-๑๑ ติดตามข่าวให้ดีนะครับ





เจ้าอาวาส(หลวงพี่) เหมือนนั่งรอพวกเราอยู่พอดิบพอดี เจอกันก็หัวเราะพร้อมสั่งการให้นอนที่นั่น นั่งคุยกันสักพักก่อนจะไปกางเต้นท์อาบน้ำ ทำอาหารมื้อเย็น





รุ่งเช้า ผมและคุณนาย พากันออกจ่ายตลาดเพื่อหาซื้ออาหารสดมาทำถวายหลวงพี่ และเป็นมื้อเช้าของพวกเราด้วย







สำรับจัดถวายหลวงพี่ท่านเจ้าอาวาสครับ







ถวายพระเรียบร้อยก็มาทำของพวกเรา เสร็จภารกิจกับเรื่องท้องก็เก็บข้าวของเตรียมเดินทางต่อไป





ไม่ลืมที่จะกลับมา ๗-๑๑ เพื่อหาซื้อเสบียงเพิ่มเติม

จากนี้ไปก็จะมีแต่ เขากับเขา

[Saturn Sky]

ร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ปั่นด้วย ได้บุญด้วย สุดยอดค่ะคุณพี่แดง

[Deang-sarapee]

ร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ ปั่นด้วย ได้บุญด้วย สุดยอดค่ะคุณพี่แดง

อรุณสวัสดิ์ครับ คุณน้องแอ๋ว หายหน้าหายตาไปนานเลยนะ ไปฝึกวิทยายุทธละซิ อย่างไรเสียก็อย่าลืมเอาบุญมาฝากกันบ้างเน้อ...ดีใจครับที่ยังไม่ลืมกัน










นอนกะหลวงพี่ที่วัดเชียงมั่นได้ทำอาหารถวายพระสร้างบุญกุศล พร้อมถวายปัจจัยไว้บำรุงพระพุทธศาสนาตามแต่หลวงพี่จะพิจารณา หลังจากที่เก็บสัมภาระเรียบร้อยเราก็อำลาจากหลวงพี่ ท่านยังกำชับนะว่า "อย่าไปลืมกันนะ ว่าง ๆ ก็ปั่นมาพักผ่อนปฏิบัติธรรมที่นี่อีกนะ" รับปากท่านว่าอย่างน้อย ๆ ปีหนึ่งเราคงต้อมมาครับ

ออกเดินทางต่อมุ่งหน้าเป้าหมายดอยอ่างขาง แต่วันนี้จะถึงไหนนั่นอีกเรื่อง เราแสวงบุญไปตามอำเภอใจตรงไหนที่เป็นบุญ(สัปปายะ) เราก็จะอยู่ที่นั่นอาจจะนานหน่อยก็ได้ ปั่นผ่านกองร้อย ตชด.แม่จาที่เคยมาตรวจเยี่ยม สมัยรับราชการเจอน้อง ๆ ก็ได้นั่งคุยกัน เขารู้สึก "ทึ่ง" เขาไม่คิดนะว่าหัวหน้าของเขาจะมาปั่นจักรยานแบบนี้ ได้โอกาสก็แนะนำให้เอาแบบอย่าง เพื่อจะได้ให้พวกเขาห่างจากอบายมุข หันมาออกกำลังเพื่อรักษาชีวิตให้ยืนยาว

ปั่นผ่านมาตรงที่ทำการ อบต.ทุ่งข้าวพวงตรงข้ามเป็นพระธาตุศรีสามรักษ์ มีประวัติที่น่าสนใจ เคยมานอนที่นี่ ๒ ครั้งแล้วเจ้าอาวาสรู้จักกับครอบครัวและชอบที่จะไปเยี่ยมที่บ้านบ่อย ๆ ผ่านเลยพระธาตุศรีสามรักษ์ก็ไปเจอบ้านเพื่อนลุงป๊อก (คุณปกรณ์) คนนี้เป็นนักปั่นเดี่ยวแกท่องเที่ยวไปในโลกกว้างด้วยจักรยานน่าสนใจจริง เราแวะคุยด้วย ปกรณ์แนะนำให้เข้าไปชมอุทยานแห่งชาติผาแดงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากบ้านยังไม่พอแนะนำให้พักนอนกันที่นั่นสักคืน น่าสนนะ ๕๕๕.



ประวัติวัดพระธาตุศรีสามรักษ์ ย่อฯ

สมเด็จพระนเรศวรมหาราช ได้ยกทัพขึ้นไปตีหงษาวดีได้ชัยชนะครั้งที่ ๔ ยกทัพกลับประเทศไทยและได้พักแรมอยู่วัดนี้ พระองค์ได้มีพระราชบัญชาให้มหาเถรคันฉ่องสร้างวัดนี้ เมื่อมหาเถรคันฉ่อง ได้ฟังแล้วรับด้วยเกล้า จึงได้ดำเนินการก่อสร้างขึ้นและมีความเจริญรุ่งเรืองมาก เดิมมีที่ดินประมาณ ๔๕๐ ไร่ และวัดฯ ได้ทรุดโทรมไปมากเหลือซากวัสดุเป็นอิฐ ศิลาแลงได้สลักหักพังมากมาย มีพระธาตุอยู่ ๒-๓ องค์เป็นอิฐศิลาจารึก ก้อนใหญ่สี่เหลี่ยมกว้าง ๑ ฟุต ยาว ๑ ฟุตครึ่ง พระธาตุได้รับบรรจุพระเกษาของสมเด็จพระสุพรรณกัลยาไว้ และอีกแห่งหนึ่งได้รับบรรจุไว้ที่เมืองปาย จังหวัดแม่ฮ่องสอน

สมัยกษัตริย์บุเรงนอง ได้ยกทัพไปตีกรุงศรีอยุธยาได้มาทางเมืองงาย ได้เอาพระพุทธรูปปางค์ต่างๆ ไปจากวัดนี้เป็นจำนวนมาก เมื่อปี ๒๕๓๒ ได้มีบุคคลกลุ่มหนึ่งได้มาถ่ายภาพทางอากาศ ๒ ครั้ง และทรงราบ ๒ ครั้ง เจ้าอาวาสได้ถามบุคคลดังกล่าว ว่ามาถ่ายภาพไปทำอะไร ได้รับคำตอบว่าจะนำส่งไปประเทศพม่า จากนั้นอีกประมาณ ๒ เดือน เจ้าอาวาสได้เกิดนิมิตขึ้น ได้มีพราหมณ์นุ่งขาวห่มขาวมาบอกว่า กษัตริย์บุเรงนองจะนำพระพุทธรูปมาคืนให้แก่ทางวัด เจ้าอาวาสได้ตัดพ้อแก่พรามณ์นุ่งขาวห่มขาวบอกว่า กษัตริย์บุเรงนองได้สิ้นพระชนม์ไปหลายร้อยปี บุเรงนองที่ไหนกัน พราหมณ์ได้ต่อว่าพูดยังไม่จบ ท่านสวนคำพูดมาอย่างนี้ แล้วจะรู้เรื่องกันได้อย่างไร เมื่อได้ฟังดังนั้นก็ได้หยุดพูด พราหมณ์ได้พูดต่อกษัตริย์บุเรงนองภาค ๒ ได้กลับชาติมาเกิดแล้ว จะนำพระพุทธรูปมาคืนให้แก่ทางวัดฯ ภายใน ๒ เดือน เมื่อได้ฟังดังนั้นก็รอฟังข่าวเหตุการณ์ผ่านไปเดือนเศษ พราหมณ์ได้มาบอกว่าภายใน ๗ วัน กษัตริย์บุเรงนองจะเสด็จมาแน่ นำพระพุทธรูปมาคืนให้ ตอนนี้สิ่งมหัศจรรย์ได้เกิดขึ้น

เช้าประมาณ ๑๐ นาฬิกา ได้มีรถตู้ขึ้นมาบนวัตฯ ๓ คัน ได้มีบุคคลนั่งรถมาทั้งสิ้น ๒๘ คน ได้มาเดินรอบภูเขาที่วัด ตั้งอยู่ในปัจจุบันนี้ประมาณหลายรอบ เสร็จได้นำพระพุทธรูปออกมาจากรถตู้ ทั้งหมด 1๖๗ องค์ เป็นพระบูชาสมัยกรุงสุโขทัย สมัยเชียงแสน สมัยลังกา สมัยอู่ทอง สมัยทราวดี และสมัยไชยปราการ

เมื่อทำพิธีถวายพระพุทธรูปแล้ว วิญญาณของกษัตริย์บุเรงนองได้กลับชาติมาเกิดในครั้งนี้เป็นชาวจีนสัญชาติพม่า ชื่อ ดร.ซอร์เวย์ เป็นคหบดีร่ำรวยมาก มีธุรกิจหลายอย่างในประเทศพม่า จากนั้นเจ้าอาวาสได้ถามว่าทำไมจึงได้เจาะจงจะเอาพระพุทธรูปมาถวายวัดนี้ ได้รับคำตอบว่ามองไปที่ห้องพระเมื่อใด ทำให้จิตใจของข้าพระเจ้าอยากจะเอาพระพุทธรูปทั้งหมดมาถวายแก่วัดฯ บ้านหัวตีนตั่ง ตามนิมิตของข้าพเจ้า หลังจากนั้น ดร.ซอร์เวย์ ได้กราบไปที่เท้าอาตมาภาพ แล้วเปล่งวาจาว่า หลวงพ่อเมื่อชาติก่อนเราเป็นศัตรูกัน มาในชาตินี้เราเป็นมิตรกัน กระผมขอปวารณาว่าจะเป็นโยมอุปถัมภ์ตลอดไป และได้มาเยี่ยมอาตมาภาพอีก ๓-๔ ครั้ง ในเรื่องนี้เป็นกฏแห่งกรรมของสัตว์โลกที่เวียนว่ายตายเกิด ในวัตตสงสารตลอดไป























แวะเยี่ยมคุณปกรณ์ชงกาแฟซดกันพร้อมชมรอบ ๆ บริเวณบ้านอนาคตน่าจะเป็นที่พักรับรองบรรดานักจักรยานจากเมืองหลวงแน่นอนครับ

[Deang-sarapee]

ผมหายหน้าหายตาไปหลายวัน ไม่ได้ไปไหนหรอกครับแต่ไปปฏิบัติธรรมที่วัดสิริธโรภาวนา บ.ซับสนุน ต.ซับสนุ่น อ.มวกเหล็ก จ.สระบุรี อยู่ที่นั่น ๕ วัน ๕ คืน เรียกว่าปฏิบัติเข้มครับ หลังจากนั้นก็ไปกราบหลวงปู่อุทัย ที่วัดเขาใหญ่ญาณสัมปันโน ที่ บ.โป่งตาลอง อ.เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา อีก ๒ คืน กราบลาหลวงปู่เนื่องจากทางวัดต้องใช้สถานที่รองรับการอบรมจริยธรรมฝ่าย ตุลาการ แต่ ๙-๑๕ พ.ค.๕๘ เราต้องให้สถานที่จึงกราบลาหลวงปู่ ไปโคราชเยี่ยมญาติที่โคราชเที่ยววัดศาลาลอย ปราสาทหินพิมายและไทรงาม กลับถึง บ.ปากกองสารภีเมื่อวันที่ ๑๑๐๘๓๐ พ.ค.๕๘ รวม ๙ คืน ๙ วัน (๒-๑๑ พ.ค.) เอาบุญทั้งหมดทั้งมวลมาฝากทุกท่านที่เข้ามาเยี่ยมชมกระทู้ครับ

มีข้อคิดจากหลวงพ่อฤาษีลิงดำ ก่อนที่ท่านจะละสังขารท่านได้เมตตาให้สิ่งเตือนใจ คนไทยว่า

คำทํานายของหลวงพ่อฤาษีลิงดํา

คำทำนายที่เคยมีช้านานนัก
เริ่มประจักษ์ให้เห็นเร้นไม่ได้
หลวงพ่อฤาษีลิงดำเคยทำนาย
เมื่อถึงปลายรัชกาลผ่านเข้ามา
ประเทศชาติจะรุ่งเรืองและเฟื่องฟุ้ง
น้ำมันผุดขึ้นมาจนเห็นค่า
พวกกาขาวจะบินรี้หนีเข้ามา
เป็นประชาจนเต็มพระนคร
ชนทั่วโลกจะยกพระองค์ท่าน
ชื่อกระฉ่อนร่อนทั่วทุกสิงขร
ออกพระนามลือชื่อดั่งทินกร
องค์อมรเอกบุรุษแห่งแผ่นดิน
ชาวประชาจะปิติยิ้มสดใส
แต่อกไหม้หนอนกินข้างในสิ้น
จะมีพวกกาฝากคอยกัดกิน
เพื่อให้ได้สิ่งถวิลสมจินตนา
จะมีการต่อตีกันกลางเมือง
ขุนนางเขื่องกังฉินกินทั่วหล้า
คอรัปชั่นจะกัดกร่อนทั้งพารา
ประดุจปลวกกินฝานั้นปะไร
ข้าราชการตงฉินถูกประนาม
สามคนหามสี่คนแห่มาลากไส้
เกิดวิกฤติผิดเพี้ยนโดยทั่วไป
โกลาหลหม่นไหม้ไร้ความดี
ประชาชีจะสับสนเรื่องดีชั่ว
ถ้วนทุกทั่วจะหมุดขุดรูหนี
ไม่แน่ใจสิ่งที่ทำนำความดี
เกรงเป็นผีตายตกไปตามกัน
พุทธศาสน์จะถูกรุกและล้ำ
มิตรเคยค้ำเป็นศัตรูมุ่งอาสัญ
เกิดวิกฤติธรรมชาติอุบาทว์ครัน
พายุลั่นน้ำถล่มดินทลาย
แผ่นดินแยกแตกเป็นสองปกครองยาก
เกิดวิบากทุกข์เข็ญระส่ำระสาย
เกิดการปราบจลาจลชนล้มตาย
เลือดเป็นสายน้ำตานองสองแผ่นดิน
ข้าเป็นนายนายเป็นข้าน่าสมเพช

ผู้มีบุญมีเดชจะสูญสิ้น
ทั้งพฤฒาอาจารย์ลือระบิล
จะร่วงรินดุจใบไม้ต้องสายลม
ความระทมจะถมทับนับเทวศ
ดั่งดวงเนตรมืดบอดสุดขื่นขม
คนที่ดีจะก้มหน้าสุดระทม
ส่วนคนชั่วหัวร่อร่าทำท่าดัง
จะมีหนึ่งนารีขี่ม้าขาว
ควงคฑามุ่งสู่ดาวสร้างความหวัง
ผู้ปกครองจะเป็นหญิงพึงระวัง
สายน้ำหลั่งกรากเชี่ยวหวาดเสียวใจ
ศิวิไลซ์จะบังเกิดในสยาม
หลังฝนคร้ามลั่นครืนจะยืนได้
จะเข้าสู่ยุคมหาชนพาไป
เปลี่ยนเมืองใหม่ศักราชแห่งประชา
คนชั่วจะถูกปราบราบคาบสิ้น
แผ่นดินเดือดสูญหายไร้ปัญหา
ประเทศชาติผ่านวิกฤติด้วยศรัทธา
ยามเมื่อฟ้าศรีทองผ่องอำไพ


ตรวจสอบนะครับว่า ขณะนี้คำทำนายของหลวงพ่อเข้าใกล้ความจริงเข้าทุกวัน ๆ ประเทศไทยเรียกว่ามันต้องหลั่งเลือดซะก่อนจึงจะเป็นสุขกัน ตัวใครตัวมันนะครับ แต่ผมโชคดีเคยไปกราบท่านสมัยที่ท่านยังมีชีวิต และท่านก็เคยไปเยี่ยมผมถึงฐานปฏิบัติการที่ อ.เชียงคำ ท่านยังมอบพระให้ไว้ติดตัวพร้อมเงินเล็ก ๆ น้อย ๆ เป็นของขวัญจากแนวหลัง สิ่งหนึ่งที่ยังก้องในหูผมคือท่านบอกผมว่า "ผู้ปฏิบัติธรรมเท่านั้น จึงจะอยู่เป็นสุข" ผมเชื่อท่านครับ ณ บัดนี้ผมมีความสุขตามอัตภาพของผมครับไม่ได้ไปวุ่นวายตามกระแส

เราแวะเยี่ยมคุณปกรณ์และได้เห็นความตั้งใจและความสมถะของคุณปกรณ์ก็ชื่นใจครับ วิถีจักรยานบั้นปลายมักชอบหาความสงบคุณปกรณ์เป็นนักธุรกิจและปั่นจักรยาน แกปั่นรอบโลกแล้วละกระมัง ? ผมแอบอิสสาเล็ก ๆ ที่ไปไม่ได้อย่างท่านครับ วันนั้นท่านยังชวนพวกเราให้นอนที่สวนท่าน แต่เราขอเดินทางต่อท่านจึงแนะนำให้พวกเราเข้าไปกางเต้นท์นอนที่น้ำตกศรีสังวาลย์ซึ่งอยู่หลังบ้านไม่ห่างจากบ้านมากนัก

ได้ยินแบบนี้เป็นเอกฉันท์พวกเราเคยแต่ปั่นผ่านมาหลายรอบแล้วแต่ไม่เคยแวะที่น้ำตกแห่งนี้เลยสักครั้ง เป็นอันว่าคืนนี้เราได้แค่ อช.ผาแดงก็ถือว่า โอเคและโชคดีครับ































































ไม่ลืมที่จะสวดมนต์ภาวนากันนะครับ โดยเฉพาะไปแถบน้ำตก ป่าเขาลำเนาไพร การสวดมนต์แผ่เมตตา และทำภาวนาจะช่วยให้เรานอนหลับสบายไม่ถูกรบกวนด้วย ภูตผีปีศาจและสัตว์แมลงต่าง ๆ ขอให้เชื่อเถอะครับ ปลอดภัยครับ

[Deang-sarapee]

พวกเรากางเต้นท์นอนที่บริเวณน้ำตกศรีสังวาลย์ ประกอบอาหารมื้อเย็นท่ามกลางธรรมชาติและสรรพเสียงของจิ้งหรีด เรไร กบ อึ่ง เขียดร้อง ฟัง ๆ แล้วผมคิดไปถึงวงออเครสต้าธรรมชาติได้บรรเลงเพลงชั้นสูงให้พวกเราฟัง การประสานเสียงที่สอดคล้องมีการสอดแทรกเรียกว่าลูกขัดฟังแล้วได้อารมณ์ แต่ผมจะเพลินกับสรรพเสียงเหล่านี้ไม่ได้ คงอนุญาตุให้ยืนฟังและเคลิ้มไปเพียงไม่กีนาทีก็ต้องดึงจิตกลับโดยพลัน "หูที่ฝึกฝน อบรมแล้ว สำรวมระวังแล้ว ย่อมนำสุขมากมาให้" นี่ถ้าไม่ได้ฝึก ความโหยหาถวิลถึงความหลังที่ยังเล่นดนตรีในวง คงจะกำเริบทำให้ใจยินดีไปตามกามที่มาทางเสียงเป็นแน่

ช่วงก่อนนอนได้รับ โทร ฯ จากเพื่อนซึ่งเดินทางขึ้นมาเชียงใหม่ พอทราบว่าผมและคุณนายขึ้นมาอ่างขาง เขาก็ขอตามขึ้นมาโดยจะมาสมทบในวันรุ่งเช้า เฮียฮ้อ คือเพื่อนคนที่โทรมา รุ่งเช้าเขาก็มาตามนัด มาเที่ยวนี้ผมต้องตกใจเพราะแกต้องใช้ไม้เท้าและต้องมีคนช่วยขับรถมา นี่แหละครับความไม่เที่ยงแท้แน่นอน ปรากฏว่าแกเกือบเป็นอัมพฤตเพราะเข้าผ่าตัดเนื่องจากกล้ามเนื้ออ่อนแรง นี่ก็คืออีกตัวอย่างหนึ่งของการเอาแต่กินเที่ยวไม่ออกกำลังกาย

ฮ้อ ต้องการที่จะมากางเต้นท์นอนกับพวกเราที่อ่างขาง แต่การปั่นของเราไม่ได้เร่งรีบเรามาพักผ่อนและมาเที่ยวคืนนี้คงต้องนอนกลางทางไม่ถึงอ่างขาง ฮ้อแกก็ขอตัดสินใจขัดใจผมโดยแกอาสาขนกระเป๋าทั้งหมดไปไว้ที่อ่างขาง และถ้าเวลา ๑๖.๐๐ น.แกจะให้คนขับรถของแกมารับไม่ว่าพวกเราจะถึงไหนแกก็จะรับ ณ ที่ตรงนั้น ปรึกษากับทีมแล้วทุกคนอยากให้ ฮ้อได้มีความสุขก็อนุญาตุ จึงเป็นอันว่าคืนนี้เราถึงอ่างขาง แต่ขอปั่นเที่ยวไปเรื่อย ๆ ก่อน

แหละนี่ก็คือเสี่ยฮ้อ จาก กทม.

ขนกระเป๋าไปรอที่อ่างขาง



เดินทางตัวเปล่า นัยว่าจะปั่นไม่เป็นกัน ปัดไปปัดมา ๕๕.



คุณปกรณ์ตามมาเยี่ยมช่วงเช้ามาร่วมซดกาแฟสดลุงป๊อก















ฐานปฏิบัติการบ้านาหงายในอดีตผมเคยมาปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้บังคับหมวด ประจำอยู่ที่ด่านนี้ ๒ ครั้ง ๆ ละ ๓ เดือน เพื่อคอยสกัดกั้นชนกลุ่มน้อยและยาเสพติดสิ่งผิดกฏหมาย สมัยนั้หินหยกจะออกทางด้านนี้มาก หินหยกมาจากทางพม่าโดยใช้ม้าต่างบรรทุกมา มีเรื่องขำเล่าให้ฟังการบรรทุกหินหยกในม้าต่าง ใส่มาแค่ตัวละก้อนสองก้อนผสมมากับสินค้าต่าง ๆ สมัยนั้นพวกเราไม่เคยเห็น รู้ หยกมันคืออะไรก็ไม่ใส่ใจคงปล่อยผ่านไป จวบจนวันหนึ่งมีการปะทะและจับยึดม้าต่างได้จึงได้รู้ว่า หยกเป็นแบบไหนอย่างไรแต่กว่าจะรู้ไอ้ที่ผ่าน ๆ ไปก็คงไม่ใช่น้อย นี่ละครับ "อวิชชา" คือความไม่รู้







ด่านทหารพรานตรงสามแยกเลี้ยวขวาไปอ่างขางตรงไปไปกราบหลวงตาม้าทะลุขึ้นม่วงป๊อก แกน้อย ฯ









บ้านหนองอุก(อรุโณทัย)เป็นหมู่บ้านของชาวจีนอพยพ แต่ก่อนเข้ายากมากมีกองกำลังติดอาวุธ ที่นี่คือบ่อนการพนันแต่ก่อนใช้เงินแท่งแทนเงินสดในการแทงพนันแต่ละครั้ง ปัจจุบันเป็นเมืองใหญ่ลักษณะเป็นเมืองจีน ไม่แน่อีกหน่อยที่นี่อาจจะเป็นมณฑลหนึ่งของจีนก็ได้ (เศร้า)

























ก่อนออกจากบ้านหนองอุกพวกเราแวะทานมื้อเที่ยงที่ร้านขางทางให้เรียบร้อยซะก่อนเพราะไปข้างหน้าคงหาร้านไม่มีแน่นอน

[Deang-sarapee]

ผมคิดขึ้นได้ครับเมื่อช่วงที่คุณปกรณ์ แนะนำพวกเราให้กางเต้นท์พักนอนที่ น้ำตกศรีสังวาลย์หลังบ้านแก เป็นอะไรที่ประทับใจมาก ๆ ครับ แม้เราปั่นจากวัดเชียงมั่นเมืงงาย ถึงบ้านคุณปกรณ์และปั่นเข้าตัวน้ำตกรวมระยะทางวันนั้นได้แค่ ๒๖ กม.เพื่อนลุงป๊อกยังอุตส่าห์แซวมาทาง โทร ฯ นะครับว่า "โห...ป๋า ๒๖ กม.ป๋าก่อยังเอาเนาะ ๕๕" ที่ผมบอกไว้ว่าคิดขึ้นได้คือ ที่น้ำตกเป็นลานกว้างคงเห็นตามภาพนะครับ เหมาะมากครับสำหรับการเดินจงกรม ช่วงกลางคืนเราสวดมนต์นั่งภาวนากันก่อนนอน ช่วงเช้าตี ๓ ผมตื่นคนเดียวแล้วเดินจงกรมที่หน้าเต้นท์เป็นความสุขที่หาไหนไม่ได้จริง ๆ ผมเริ่มเดินจงกรมเป็นก็ตอนที่ไปฝึกกับคุณแม่สิริ กรินชัย เมื่อปี พ.ส.๒๕๒๘ ครับ และได้รับการสอนเพิ่มเติมจากพ่อ แม่ ครูบาอาจารย์สายวัดป่า

คุณแม่สอนไว้มี ๖ ระยะ เพิ่มพิเศษอีกหนึ่งแต่ไม่ขอกล่าวถึงนะครับ แต่ผมชอบระยะที่ ๓ ที่ผมเดินแล้วประสบผลสำเร็จมาก ๆ ระยะที่ ๓ คือ



การเดินจงกรม คือ การที่เราเดินย่างก้าว โดยมีสติกำหนดอยู่ที่เท้า ซึ่งกำลังก้าวเดินไป เป็นวิธีการทำสมาธิอย่างหนึ่งในอิริยาบถเดิน ควรศึกษาและทำความเข้าใจการทำสมาธิด้วยอิริยาบถเดินที่เรียกว่า "เดินจงกรม"

การเดินจงกรมมีหลายวิธี ดังจะแนะนำดังต่อไปนี้

การเดินจงกรม โดยไม่ต้องมีคำบริกรรมแต่อย่างใด ผู้เดินจงกรมยืนตรงเอามือประสานกันไว้ด้านหน้าหรือด้านหลังก็ได้ โดยมือขวาจับที่ข้อมือซ้าย หรือมือซ้ายจับที่ข้อมือขวาตามความถนัด เท้าทั้งสองชิดกันพอประมาณ

จากนั้นกำหนดอาการยืนให้เห็นด้วยจิตว่าเรายืนอยู่อย่างไร เท้าอยู่อย่างไร มืออยู่อย่างไร กำหนดพื้นที่เท้าสัมผัสว่าเย็น ร้อน นุ่ม อ่อน แข็ง อย่างไร กำหนดอากาศรอบๆ ตัวว่าเป็นอย่างไร แล้วเอาจิตไปไว้ที่เท้าทั้งสอง พร้อมกับก้าวเท้าออกเดิน

จิตกำหนดอาการที่เท้ากำลังก้าวเท้าออกเดิน จิตกำหนดอาการที่เท้ากำลังก้าวไปแต่ละก้าวๆ ปล่อยตัวตามสบาย ปล่อยกายตามสภาวะของกาย เหมือนกำลังเดินอยู่กลางจักรวาลอันกว้างไกล ไม่มีพันธะ ไม่มีสิ่งเกาะเกี่ยว หรือทำความรู้สึกเหมือนคนกำลังปั่นจักรยาน สิ่งที่กำลังก้าวไปไม่ใช่ตัวตนของเรา

การเดินโดยไม่มีคำบริกรรมภาวนาจะเดินช้าหรือเดินเร็วก็ได้ แต่นิยมเดินเร็วพอประมาณ เพราะถ้าเดินช้าจิตจะเปลี่ยนเร็ว คือ จิตจะไม่อยู่กับอาการที่เท้ากำลังก้าวไป

ดังนั้น การเดินจงกรมโดยไม่มีคำบริกรรมภาวนาจึงนิยมเดินเร็ว เพื่อไม่ให้เปิดโอกาสให้จิตได้คิดเรื่องต่างๆ แต่ให้จิตเคลื่อนไปกับเท้าที่กำลังก้าวย่าง

ส่วนการเดินจรงกรม โดยมีคำบริกรรมภาวนา เช่น พุทโธ หรือ ขวาย่างหนอ ซ้ายย่างหนอ หรืออนิจจัง ทุกขัง อนัตตา

สำหรับคำบริกรรมว่า พุทโธนั้น ไม่นิยมนำมาใช้ในการเดินจงกรม เนื่องจากการเดินจงกรมจิตและคำบริกรรมต้องสัมพันธ์อยู่กับเท้าที่ก้าวย่างไป บูรพาจารย์จึงไม่นิยมใช้ แต่มีที่ใช้อยู่บางสำนักเท่านั้น เพราะท่านถือว่าการบริกรรมอยู่ที่ใจ

ก่อนเดินจงกรมให้ยืนกำหนดยืนหนอๆ 3 ครั้ง โดยเอาจิตตรวจตั้งแต่ศีรษะเคลื่อนลงมาที่ตา จมูก ปาก คาง คอ จนถึงปลายเท้า จากปลายเท้ากลับขึ้นมาจนถึงศีรษะ แล้วกำหนดอยากเดิน หนอๆ 3 ครั้ง

จากนั้นเอาจิตไปอยู่ที่เท้าข้างขวา พร้อมกับกำหนดขวาย่างหนอ เอาสติไปอยู่ที่เท้าข้างซ้าย พร้อมกับกำหนดซ้ายย่างหนอ

แล้วกำหนดตามเท้าที่กำลังก้าวย่างไปอย่างช้าๆ

ทุกวันนี้ไม่ต้องกำหนดท่าไหนอย่างไร เดินได้เป็นอัติโนมัติครับ เดินเมื่อไรก็มีความสุข จิตไม่ฟุ้งซ่าน วันดีคืนดี ปัญญามันเกิดขึ้นมาเรียกว่ากำไรครับ แต่ถ้าไม่เกิดตัวปัญญาสิ่งที่ได้เนื้อ ๆ คือ สมาธิติดทนนาน และความอดทนที่จะติดเป็นนิสสัย ลองมาฝึกเดินจงกรมกันบ้างนะครับ

https://www.youtube.com/watch?v=3fJ15w5JBfY แบบการเดินจงกรมของคุณแม่เริ่มที่ระยะที่ ๑ อย่าลืมติดตามระยะที่ ๒ - ๖ เอาเองนะครับ

[Deang-sarapee]

หลังจากที่เสี่ยฮ้อได้ทำการขนสัมภาระต่าง ๆ ของพวกเราไปแล้วเราทั้ง ๔ ก็ออกเดินทางอำลา อช.แห่งชาติผาแดง(น้ำตกศรีสังวาลย์) การเดินทางก็ตามสไตล์ของพวกเราไปแบบละเอียด คือ ปั่นไปชมไปเที่ยวไปเรียกว่าหาคุณค่าจากการเดินทางซึ่งได้พบเห็นสิ่งต่าง ๆ มากมาย ตรงนี้ครับอยากจะบอกว่าใครที่มีปัญญาก็จะมองเห็นสรรพสิ่งต่าง ๆ เป็นธรรมชาติ ธรรมชาติที่เกิด-ดับ เกิด-ดับ ซึ่งเป็น อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา จับต้องไม่ได้จริง ๆ คนเราถ้าเห็นอาการเกิด-ดับ ไม่เที่ยงของธรรมชาติ ความโลภ ความโกรธ ความหลง มันจะค่อย ๆ อันตรธานเลือนหายไป วันหนึ่งก็จะไม่ยึดติดสิ่งหนึ่งสิ่งใดเพราะธรรมชาติจริงมันเป็นอนัตตา วันนั้นแหละเขาจะมีความสุขที่สุดในโลกเพราะได้เป็นอิสรภาพอย่างแท้จริง อย่าลืมครับปั่นไปโยนิโส ฯ ไปกันนะครับ



















ตามนัดหมายว่า ๑๖.๐๐ น.ฮ้อจะให้คนของแกมารับ ในเวลานั้นพวกเราได้ปั่นกันจนมาถึงถ้ำง๊อบ อีกจุดหนึ่งของวิวทิวทัศน์ที่สวยงาม ที่นี่จะมีที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวไว้พักแรมด้วย พวกเราได้มาถึงจุดนี้สิ่งแรกเลยคือหาเครื่องดื่มเย็น ๆ ให้ชื่นใจและได้อุดหนุนสินค้าบางตัวเช่น ท้อ บ๊วย เป็นเสบียง เราพักได้สัก ๒๐ นาทีรถของฮ้อก็มาถึง และได้ทำการบรรทุกจักรยานของพวกเราเพื่อไปนอนที่อ่างขาง ในขณะที่ขับไปก็ไม่ลืมที่จะให้แวะเก็บภาพสวย ๆ ตามรายทางไปด้วย

เนื่องจากปัญหาการอัพโหลดภาพไม่สดวก โปรแกรมที่เคยใช้ ๆ มาไม่ทราบมีเหตุขัดข้องอันใด แสดงหน้าจอบอกว่า "ปิดให้บริการ" ตอนนี้กำลังพยายามหาโปรแกรมใหม่ที่ใช้คล่อง เช้าวันนี้คงได้แค่นี้ก่อนละกันครับ อย่าลืมติดตามให้กำลังใจกันนะครับ