กระทู้ซีรีย์ - ร่วมงานวันเด็กสปป.ลาว ณ เมืองล่องแจ้ง สมรภูมิรบในอดีต กับเส้นทางที่เรียกว่าท้าทายยิ่งนัก 3-8 ก.ค.57 หน้า 55.

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****ได้ยินเสียงกีตาร์ขับกล่อมแล้วครับ กับเพลงเปิด ให้น้องช่วยจับ....เมาส์ออแกนใส่ปากให้หน่อย กับเพลงคุณครูของหนู เป็นการหยอกล้อ
เพื่อความสุนทรีย์ของบทเพลง มีการเชียร์หอมแก้มกันหน่อย จังหวะนี้ทั้งกลุ่มไม่อยากนอนกันแล้ว มาช่วยกันเชียร์สร้างความครึกครื้นได้สนุกมากเป็นช่วงเวลาของความสุขอย่างแท้จริง เวลาแต่ละนาทีมีค่ายิ่งนัก พี่จุกแซวว่ามีน้ำมาช่วยดับไฟหน่อย มันรู้สึกอบอุ่นเหลือเกิน ฮ่าๆๆๆ "เราสองคนก็หมากันทั้งสองคน แต่นี้ต่อไป น้องแก้วคอยซับ สวัสดีครับผมก็มา แฟนผมก็หมากันทั้งสองคน เราสองคนต่างคนต่างมา เห็นไหมล่ะหว่าเราหมากันทั้งสองคน....ทั้งสามคน เย้ๆๆๆๆ" ตามด้วยเพลงตลอดเวลาอีกซักเพลงครับ....

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****เรียนรู้ศัพท์ภาษาลาววันละคำ ปลากระป๋อง = ปลาอัด
มีการแนะนำว่าเต็นท์ไหน ฮักเต็นท์ไหน เลือกเอา เอาคนที่หล่อหล่ายๆ พี่หมอชี้มองตามไฟฉายที่ส่องให้ด้วย ภัทรกลัวเลย ภัทรยังคิดว่านายบ้านมาเยี่ยมเรา จัดมาซะสองคนเลย
คืนนี้ได้พักที่บ้านห้วยตาว แขวงเวียงจันทร์ มี 13 ตัวเมือง พรุ่งนี้ต้องไปเมืองแมดต่อ ถึงกาสี พวกเราแซวผู้มาเยี่ยมหมู่เฮาที่มาเที่ยวจากประเทศไทย เรามีหมอมาด้วยนะ อย่ามาหลอกเรา หมอรู้ทุกอย่าง อย่าไปม้วนๆ อยู่ข้างหลังพี่ซาฯ น่ะ เดี๋ยวจะโดนฉีดยา 555.....
และได้สอบถามว่ากลุ่มจักรยานยังไม่เคยมาพักกางเต็นท์ที่นี่

*****ดูพี่ซาฯ เราอินกับอารมณ์สุนทรีย์มากๆ

[biohazard]

ขอนำเสนอภาพจากอีกมุมหนึ่งนะครับ ท่านประธาน สีสันในยามค่ำคืน
คืนนี้ไม่มีใครหล่อเท่าอ้ายซา อีกแล้ว มีนางสนมทั้งฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา
ข่อย ขอยอมแพ้ เด้อ






ท่านประธาน ได้สอบถามข้อมูลต่างๆ จากชาวบ้าน และจดบันทึกกันลืม ด้วยสื่อสมัยใหม่ ที่เขาเรียกว่า สมาร์ทโฟน

[ซาเล้งสีแดง]

".สวัสดีครับผมก็มา แฟนผมก็หมากันทั้งสองคน เราสองคนต่างคนต่างมา เห็นไหมล่ะหว่าเราหมากันทั้งสองคน....ทั้งสามคน เย้ๆๆๆๆ" ตามด้วยเพลงตลอดเวลาอีกซักเพลงครับ....

ขอนำเสนอภาพจากอีกมุมหนึ่งนะครับ ท่านประธาน สีสันในยามค่ำคืน
คืนนี้ไม่มีใครหล่อเท่าอ้ายซา อีกแล้ว มีนางสนมทั้งฝ่ายซ้ายและฝ่ายขวา
ข่อย ขอยอมแพ้ เด้อ

ชื่อเพลง "หนุ่มสุพรรณ" ของ คาราบาว ครับท่านประธาน
เอ่อ.. ว่าแต่ .. ท่านประธานฯครับ น้องภัทร ครับ จะแบ่งนางสนมไป รับใช้ สักนาง สองนางไหมครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****"ปลากระป๋องคือ ปลาอัด คือกัน...." อยากเรียนรู้ภาษาลาว มันสละสรวยครับ สำเนียงที่ได้ฟังดูเรียบง่าย และมีเสน่ห์อยากมาก ผมได้ซื้อหนังสือตำราเรียนภาษาลาวมาเล่มหนึ่ง ไม่รู้ไว้ไหน เจออีกคงหาซื้อเก็บไว้ซักเล่ม
บทสนทนาร่วมกันกับแขกพิเศษของน้องสองคนมาเยี่ยมแขกจากเมืองไทย มีวลีพูดคุยแบบเป็นกันเอง....
พี่บุญฮ่ง ถามว่า "มากันจักคน" น้องภัทร บอก "มาเสือ 11 ตัว" แล้วนายบ่าวจะเข้าใจจักหน้อ
ขณะนี้พี่ซาฯ ชวนให้มากินฮุนเชียง บอกว่ามื้อนี้กินบ่เป็นมะเร็งเด้ออ คือพี่หมอเห็นว่ามันไหม้นะ
พี่ซาฯ บอก "กินเลยครับท่านประธาน" ชวนพี่บุญฮ่งด้วย "ลองดู จักหน่อยๆ น้อยเดียวๆ"มาลองกินของเมืองไทยดู
ตอนนี้ชวนพี่ยุทธ พี่น้อยมากินด้วยกัน มาเร็วๆๆๆ เดี๋ยวต่อไปเป็นเจียวไข่ด้วยครับ พี่ซาฯ เชิญชวน มีข้าวพร้อมสรรพ ชอบบรรยากาศเป็นกันเองมากๆ
....
เสียงพี่อุ้ยเชื้อเชิญ "ป๋า ครับป๋า...น้องขอนั่งด้วย"
พี่จุก "อ้าว รอ้งเพลงก่อนเลย"
พี่ซาฯ "น้องมานี่เลย มานี่เล้ยยยย" แอบเล็งไว้แล้วซิเนี่ย 555
พี่อุ้ย "มาเดี๋ยวมาร้องเพลงให้ฟัง..." พี่อุ้ยเชียร์เต็มที่
พี่จุก "เจ้าอยากร้องเพลง อันหยัง"
หนุ่ย เอื้อนเสียงเพลงเบาๆ "เจ้าบ่แม่นอากาศ ที่ขาดแล้วจะต้องตาย....เจ้าบ่มีความหมาย"
ภัทร "เรียกเสียงหัวเราะในลำคอ..."
พี่จุก ส่งวลีเด็ดมาทันใด "ประชากรจะไม่ล้นโลก เพราะเราบริโภคแต่....แม่นบ่"
ภัทร "วันนี้เป็นป๋าจุก 555"
พี่อุ้ย สอบสัมภาษณ์นอ้งเค้าใหญ่ "เป็นคุณครู สอนวิชาอะไร"......"ศิลปะ วัฒนธรรม นาฏศิลป์ รำ ฟ้อน"
พี่หมอ "อย่างนี้ก็รำเก่งซิ อยากรำให้ดู" ....เดี๋ยวรำให้พี่เค้าดูหน่อย
ซักพักน้องภัทร กล่าวเชิญชวนว่า "เต้นบัดสะโลบกับอ้ายบ่อ..." พวกเราก็แซวกัน "โอ้ ...โห้....5555 กล้าป่าวเนี่ยน้องภัทร"
พี่ซา "จำท่าได้มั้ย"
น้องตุลี บอกว่า "ทำไม่ได้ เดี๋ยวทำให้....." เรียกเสียงฮากันตรึมเล้ยยยยยย "เดี๋ยวทำให้ดู" ภัทร "ทำให้ดู โอเค ...แต่ทำให้เนี่ยมัน...เสียวอ่ะ" 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

ผมก็เดินมาคุยกับหนุ่ย พี่ดิเรกบ้าง พี่อุ้ยบ้างที่เรือนไม้ที่ไม่ต้องกางเต็นท์ ปูถุงนอนบนเรือนได้เลย
*****มีช่วงจังหวะออกมาคุยกับพี่ดิเรก และพี่อุ้ย หนุ่ยตรงมุมเรือนไม้ที่พักกัน พูดถึงการปั่นที่ผ่านมาของพี่ดิเรกกันเล็กน้อย สำหรับครั้งแรกของการออกทริปทัวร์ริ่งด้วยจักรยาน
แฟนบอกว่ามีสัญญานไทย รอที่สามแยกเมืองสานะคาม ท้อจนอยากกลับแล้ว ไม่เคยมาจริงๆ ผมเองยอมรับว่าไม่ได้เคี่ยวเรือ่งการเดินทางมือเก่า มือใหม่เท่าไรนัก ขนาดพี่ซาฯยังเตือนเลยว่าอย่าไปกั๊ก บางทีก็บอกกับตัวเองว่ารู้สึกขี้เกียจปั่น และทำไมต้องมาว่ะ ความคิดนี้อยู่ในหัวตลอดสำหรับมือใหม่ แต่การได้ผ่านไปได้สำเร็จก็ช่วยให้เราสามารถร่วมทริปครั้งต่อไปได้ หนุ่ยก็เสริมว่า "ได้คุยกับตัวเองดีนะ ว่าตรูปั่นมาทำเหี้ยอะไรว่ะเนี่ย" จริงๆ นะเวลาเราอดทนถึงที่สุดคำพูดด่าตัวเองก็ออกมา มันรบกวนจิตใจเรามากๆ ยิ่งต้องอยู่เพียงลำพัง ขาดบัดดี้ด้วยแล้ว อย่างคุณดิเรกก็นำหน้ามาคนเดียวด้วยสำหรับผมไม่มีอะไรครับ บางทีเราก็ไม่ไหวก็อย่าฝืน สามารถขอตัวแยกกลับได้ บางครั้งหมดความสุข ความสนุกก็ทรมารตัวเราเองด้วย พี่อุ้ยเสริมขึ้นมาทันทีว่า "ว่าฝืนจะกลับบอกผม ผมจะกลับด้วย 555 ควรจะบอกกันบ้าง เราก็ฟอร์มไปยังงั้นแหล่ะ หาคนกลับด้วยไม่มี 555" พี่ดิเรกยังบอกอีกว่า ตรงแยกปากลาย ผมกับพี่จุก "คือแกก็ไม่ไหวแล้ว แกไม่ไหวจริงๆ ก็บ่นเหมือนกัน เอางัยดีล่ะ " ก็ถามชาวบ้านกันใหญ่เลยนะ "บอกไปไซยบุรีสบายกว่าเยอะ ทางราดยาง บอกว่าทางนี้ฝุ่นตลอด จนแกก็ถามผมว่า เอางัยๆๆๆ ก็บอกว่าก็แล้วแต่พี่ โอ้ยอย่าแล้วแต่ดิ... หรือว่าเราไปไซยะดีม๊ะ 5555" พี่จุกบอกว่า "อย่าแล้วแต่" พี่ดิเรกเสริมว่า "ผมอยากขี่เรียบๆ นะเราไปไซยะบุรี แล้วค่อยไปเจอกันที่หลวงพระบาง เอางัยดีว่ะ แต่แกก็บอกว่าเราก็รับปากแล้วว่าจะหาที่พักให้ หาบ้านให้ ไปดีกว่า พี่จุกก็รีบไปซื้อผ้ากันฝุ่นหรือผ้าคาดมาก่อนเลย ผมเลยอะๆๆ ไปก็ไป...."
.......
หนุ่ยนี่ก็เชียร์ปากลายซะเหลือเกิน บอกว่า "ถ้าไปปากลายนะ เราจะต้องข้ามโป๊ะเรือข้ามโขง และที่พักก็ดีมากยื่นไปริมโขงเป็นทอเรสแสนสวย และร้านอาหารก็กินอย่างเทพ....พี่อุ้ยร้อง โอ้ยยยยย...โต๊ะเราก็เป็นโต๊ะยาวเหยืยด สั่งอาหารมา นั่งเรียงกันสิบกว่าคน กินกันยาวไปเลย ปากลายเป็นเมืองดังมาก่อน" หนุ่ยโม้ซะพี่ดิเรกบอกว่าสายซะแล้ว 555 นี่เราจะต้องยิงยาวถึงกาสีโน่นแหล่ะ หนุ่ยบอกว่าเส้นทางจะบรรจบกันที่เมืองนาน ข้ามท่าเดื่อ บอกเล่าให้ฟังอีกครั้ง พี่ดิเรกก็บอกว่า ถ้าไปด้วยมีความสุขผมก็อยากไปด้วยนะ แต่ถ้ามันทรมารมากๆ ทนเพื่ออะไรว่ะ ไม่ไหว เราไม่ว่านะ แต่ตอนนี้ต้องทนล่ะยังดีที่ดูแล้วยังมีรถวิ่งตลอดก็สามารถไปได้ พี่อุ้ยบอกว่าทางแบบนี้ผมชอบเลยว่ะ โครตมันส์เลย มันได้ทดสอบรถ ทดสอบตัวเอง บรรทุกกระเป๋าใหม่เอี่ยมแกะกล่องจากเยอรมัน ลุยไปเลย เฮือออยยย
.......
หนุ่ยบอกว่าที่จอดก่อนถึงบ้านห้วยตาว หูเกี่ยวมันหลุด มันเลยโยก ไม่ใช่กระเป๋าเยอรมันไม่ดี เรามันไม่ดีเองตอนเอากระเป๋าใส่ ไม่ได้ขันล๊อก อีกข้างมันล็อกพอดี ไม่ได้อีกด้านให้แน่น และก็ไม่ได้เอาเชือกผูกไว้หลุดไปหูหนึ่ง ต้องมาด้วยหูข้างเดียว....ส่วนของผมก็ตระแกรงหักเอาเชือกผูกไว้ แนวเรซซิ่งไม่มีหูติดตระแกรงหลังให้เชื่อมเหล็กเอา แล้วมันเจอแรงบิดตอนรถล้มเลยหักซะเลย นำมาดัดแปลงอีกที

[ซาเล้งสีแดง]

คืนมืดปานนั้น ทำไม d80 ถ่ายมา ช้าด....ชัด เฮ้อ..

[เอส-เมอร์ริด้า]

คืนมืดปานนั้น ทำไม d80 ถ่ายมา ช้าด....ชัด เฮ้อ..

ได้แสงจากก่อกองไฟ และไฟฉายส่งมาที่หน้า ครับ ดัน iso = 1600

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

ชวนพี่น้อยมานั่งด้วยเป็นเพื่อน เดี๋ยวน้องจับขาเมาส์ ไม่แน่น จับแน่นๆ เด้อ...เฮ้กับพี่จุกจริงๆ เชียร์สะใจเลย วันนี้เรามีความสุขมากๆ ครับ ไม่เคยมีบรรยากาศแบบนี้ง่ายๆ เสียงมาจากน้องภัทร..."น้องเค้าจะไปกับเราก็โอเค" พี่น้อยเชียร์สุดใจเลย พี่จุกบอกไม่สนใจผมเดี๋ยวผมโบกรถไปเอง
.....
เสียงพี่หมอสอบถามเรื่องเส้นทางอีกครั้งหนึ่ง "ถ้าเราไปตามเส้นทางที่กำหนด จากนี้ไปเมืองคี ระยะทาง 32 หลัก และไปเมืองแมดอีก 58 หลัก
รวมๆ ก็ประมาณ 90 โล ไม่ธรรมดานะเว้ย พักให้น้อง และกินข้าวแป๊ปเดียว"

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****การพูดคุยกับชาวบ้านในการสื่อความหมายให้เข้าใจเป็นสิ่งสำคัญ ผมพยายามอธิบายเส้นทางที่จะไปยังจุดหมายในแต่ละวันตั้งแต่วันแรก
ให้ทราบเดินทางจากวันไหน จากเมืองไหน ไปเมืองไหนต่อไป จำนวนกี่วัน เรามาในฐานะใดการท่องเที่ยวด้วยจักรยาน เพื่อไม่ให้เค้าสงสัยอะไรมาด้วยจิตใจที่เป็นมิตร ทั้งกับเส้นทางและชาวบ้านด้วยกัน พร้อมช่วยเหลือทุกเมื่อ แต่เป้าหมายทริปนี้ปรับเปลี่ยนทุกๆ วัน ตามที่กำหนดการณ์มักจะไม่ได้ตามเป้าหมาย แต่นั้นเป็นเพียงจุดหมายที่เราไม่หวัง เราอยากจะจับเรื่องราวระหว่างเส้นทางมากกว่า ว่าเราได้อะไรที่มากกว่านั้น มากกว่าที่จะตั้งหน้าตั้งตาปั่น โดยไม่ได้มองสองข้างทางว่ามีอะไรให้ได้ชื่นชมบ้าง

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****การที่เรามาเยี่ยมเยือน สปป.ลาวครั้งนี้ เราต้องแจ้งให้นายบ้านได้รับทราบในเส้นทางที่ไม่ใช่เส้นทางสายหลัก ทางนายบ้านเค้าจะทำการ
ประกาศให้ทุกหมู่บ้านได้รับทราบทั่วกัน เดินเสียงตามสายไปตามหมู่บ้านเพื่อให้รู้ว่ามีคนมา หมู่จักรยานเดินทางผ่านหมู่บ้านต่างๆ ในวันต่อๆ ไปตามเส้นทางที่เรากำหนดบอกเอาไว้

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

***ผมชอบน้ำใจของชาวลาวนะคับ เวลาพูดอะไรต้องพูดตรงๆ เราเองเปลี่ยนมานอนโรงเรียนทำให้ชาวบ้านเค้าสงสัยอยู่มาก จึงได้สอบถามอีกครั้ง
เพื่อความชัดเจนจุดประสงค์เพื่อมาท่องเที่ยวด้วยจักรยานที่เรียกว่าทัวร์ริ่ง
...ผมพยายามสื่อสารให้มากที่สุด แม้จะติดขัดสำเนียงบ้างก็ตาม เราต้องการปั่นตามกำลังขาพร้อมกับอนุรักษ์ธรรมชาติ ปราศจากมลพิษ จุดประสงค์ที่มานี่จักว่าจะกลับเมือใด ผมก็บอกว่า 9 วันที่มาท่องเที่ยว ตอนนี้มาแล้วเป็นเวลา 2 วันยังเหลืออีก 7 วัน เริ่มจากเวียงจันทร์ - บ้านวัง - บ้านห้วยตาว - เมืองแมด - กาสี - เมืองนาน - หลวงพระบาง - กิ่วมะนาว - ภูคูน - วังเวียง - หนองคาย เพื่อบอกให้ทราบอีกครั้ง มาเพื่อท่องเที่ยว อนุรักษ์ธรรมชาติ มีภูเขา ลำห้วย หมู่บ้าน ชาวบ้านในแต่ละเส้นทาง ใครจะมาดี จะมาเที่ยวจะมาให้ จะต้องรู้ทำให้ถูกต้องเข้ามาก็บ่อเป็นหยัง ต้องให้ฮู้กับนายบ้าน ต้องแบบนั้น ต้องบันทึก เป็นพี่น้องกันบ่อเป็นหยัง ต้องมารวมอยู่ที่เดียวกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 2 : บ้านวัง – สานะคาม – สามแยกปากลาย – บ.ห้วยตาว

*****เพื่อนๆ ก็เข้าเต็นท์นอนกันหมดแล้ว เหลือพี่ซาฯ ภัทร พี่จุก และผมยังมาพูดคุยกันต่อ ภัทรกล้วน้ำค้างย้ายเต็นท์มานอนในเรือนไม้ด้วย มีการพูดคุยเรื่องการตั้งกระทู้ล้างตาภูคูน ก่อนจะเริ่มต้นทริปมีการพูดคุยกับพี่ซาฯ กับความตั้งใจของผมที่จะปั่นจากหลวงพระบาง ปั่นให้ถึงภูคูนในวันเดียว ในเรื่องนี้ความจริงกับความฝันไม่เหมือนกัน เราจะต้องเจออะไรบ้างในการปั่นขึ้นภูคูนไม่ง่ายที่จะทำภายในวันเดียว จนผมเริ่มเปลี่ยนแนวความคิดล้างตาให้เหลือเอาให้ถึงภูคูนเท่านั้นก็พอทำให้กำหนดเป็นสองวัน ในวันที่อยู่หลวงพระบางเพียงครึ่งวันเท่านั้นแล้วช่วงบ่ายก็ปั่นมานอนที่บ้านกิ่วมะนาวก่อน หรือจะพักที่บ้านน้ำมิ่งก็ได้ จากนั้นก็ค่อยปั่นมาภูคูนในอีกวัน คืนนี้ได้มีการนิยามคำว่าล้างตากับลุงจุก สไตร์พี่จุกแนวบู้เชียร์ให้ผมปั่นตามความตั้งใจคือจากหลวงพระบางไปให้ถึงภูคูนเลย ผมบางทีมีข้อเสียมากเหลือเกินตั้งแต่ปีก่อน ความมั่นใจลดลงอย่างมาก ความอึดเหมือนเมื่อก่อนไม่ค่อยเหลือมากนัก และผ่านมาสองวันจนมาถึงบ้านห้วยตาวนี้ทำให้ผมอยากจะลบคำว่าล้างตาออกไปจากใจเรียบร้อยแล้ว อยากจะมีอารมณ์สุนทรีย์ในการปั่นทัวร์มากกว่า เพราะถ้าทำอย่างนั้นผมต้องบู้วันนี้ให้ถึงเมืองคีแต่ใจไม่พร้อมจริงๆ กล้วไปหมดจึงตกลงใจขอพักก่อนมืด ใจอ่อนยอมรับความแนะนำจากพี่หมอและพี่ยุทธในการหาที่พักก่อนจะดีกว่า พร้อมอธิบายความตั้งใจใหม่ให้พี่จุกทราบอีกครั้ง พี่จุกเกรงว่าเดี๋ยวจะต้องมาล้างตาครั้งที่ 3,4,... ไปไม่สิ้นสุด ก็จริงๆ ครับผมเห็นด้วยผมจึงลืมคำว่าล้างตาด้วย

ภาพนี้ขอมอบเครดิตให้หนุ่ยถ่ายไว้ ตื่นมาตอนสองยาม น้ำค้างกำลังแรงจัด หนาวก็หนาวยะเยือก เรียกให้มาถ่ายแสงไฟเป็นสัญลักษณ์ของทีม AgaliGo Team ถ่ายไปหลายๆ ช๊อต ช๊อตล่ะ 3 นาที ปรับแมนนวลโฟกัสที่ละครั้ง วัดแสงเอง หนุ่ยก็ไปเอาไฟฉายวิ่งเป็นรูปตัวอักษรกลับข้าง ทำยากมากๆ และต้องตั้งใจ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 3 : บ.ห้วยตาว - บ.เมืองคี - เมืองแมด

*****ก่อนนอนคืนนี้ ผมนั่งมองดูดาวที่พระจันทร์เดือนหงาย ค่อยๆ หายไปจากขอบฟ้ามองเห็นดวงดาวต่างๆ มากมาย ทริปนี้ผมเตรียมอยากจะถ่ายภาพทางช้างเผือก (Micky Way) ลองถ่ายแล้วไม่ได้ดังหวังเท่าไร เพราะการดัน ISO ต้องประมาณ 3200 แต่กล้องได้เพียง 1600 จึงไม่ค่อยได้เห็นเท่าไรและยิ่งเพิ่ม ISO น๊อยก็มาเพียบ

[เอส-เมอร์ริด้า]

Day 3 : บ.ห้วยตาว - บ.เมืองคี - เมืองแมด

*****อากาศหนาวมากๆ คืนนี้ น้ำค้างเกาะเต็นท์เวลาออกมานอกเต็นท์แต่ละทีเปียกเข้าเต็นท์ ถุงนอนบางทีเกือบเอาไม่อยู่ ได้ยินดนตรีขับกล่อมรอบๆ เต็นท์เป็นจังหวะสูงๆ ต่ำๆ รอบทิศ แต่เราเองก็หลับได้สนิทครับ ตั้งมือถือปลุกเอาไว้ตี 4 เพื่ออยากจะล้อหมุน 6 โมงเช้าที่ผมกำหนดเอาไว้ เช้านี้ตื่นมาก่อนใครผมเก็บสัมภาระเรียบร้อยในเต็นท์ ก่อนออกมาก็เรียกทุกๆ คนตื่น พี่น้อย พี่ยุทธก็ตื่นนอนพร้อมกัน กำลังเก็บของอยู่ภายในเต็นท์ ซักเกือบๆ ตี 5 ก็พร้อมที่จะจุดเตาฟู่ต้มกาแฟทานรองท้องกันก่อน เตรียมน้ำร้อน น้ำเราซื้อแบบถังใหญ่ได้อย่างเพียงพอในการต้มน้ำชงกาแฟสำหรับทุกๆ คนเช้านี้ ทุกๆ คนเริ่มเก็บเต็นท์ให้เรียบร้อย พี่ซาฯ แสดงหน้าที่พ่อครัวอีกครั้ง ขอบคุณน้ำใจครั้งนี้จริงๆ เตรียมเครื่องเตา หม้อ ถ้วยใส่มาม่า ปลากะป๋องให้พร้อม ผมบางทีก็ยังต้องค้นหาของอีกรอบว่าเก็บอะไรไว้ไหน ทั้งถ้วยกาแฟ ช้อน ขนมปัง กาแฟ เอามาวางไว้บริการให้เพื่อนๆ สมาชิกด้วย พี่ซาฯ ทอดไข่เจียว ต้มมาม่าเตรียมมาจากพี่อุ้ยมาวางเตรียมไว้ให้