OTO สอง SOMA ปั่นข้ามถนนลอยฟ้าที่สูงที่สุดในโลก 5,600 เมตร

[SOMA@Tanin]

บั้นท้ายน้อง นิน-Blue
.

.

[SOMA@Tanin]

คุณตั้มขอยืนหอบบนรถ
.

.

[SOMA@Tanin]

พอไต่ระดับสูงขึ้นไปหิมะมันมากขึ้นเรื่อยๆครับ
.

.

[SOMA@Tanin]

ยังดีที่ช่วงไหนถนนไม่ดีหรือหิมะทลายลงมา
เขาก็มีรถไถเกรดถนนให้เรียบร้อย
รถตู้ติดเป็นแถวยาวเลยครับ
.

.

[SOMA@Tanin]

เห็นคนอินเดียเขาเล่นหิมะกัน
เราก็เล่นบ้าง เพราะอีกไม่กี่วันก็คงละลายหมดแล้ว
เนื่องจากเป็นช่วงเข้าฤดูร้อนของที่นี่ครับ
.

.

[SOMA@Tanin]

มันหนาวแล้วจริงๆครับ
.

.

.

.
ช่วงก่อนถึงยอดเขาที่ 5,000 เมตรวันนี้ถนนมันโค้งได้โค้งดีจริงๆ
ไม่ยอมถึงยอดสักที ที่ถนนโค้งไปมาเพื่อลดความชันและช่วยให้รถบรรทุก
สามารถขับแบบช้าๆและเครื่องยนต์ทำงานได้ ผมคิดว่าน่าจะเป็นอย่างนี้
เพราะจริงผมเห็นยอดเขาอยู่ใกล้ๆแต่ทำไมไม่ตัดถนนไปเลย
ถ้ามีความสูงแบบบ้านเราคงตัดถนนหักศอกขึ้นไปเรียบร้อยแล้วครับ

[SOMA@Tanin]

ถึงยอดเขาได้สักที
เห็นคนอินเดียครอบครัวหนึ่งจอดถ่ายรูป
แล้วเขาก็ชวนผมคุย แล้วเขาก็ออกรถไป
ออกไปได้นิดเดียว เขาคงนึกได้และจอดมองกลับมาเห็นผมถ่ายรูปรถจักรยาน
เขาเลยถอยกลับมา แล้วลงจากรถถามผมว่าถ่ายรูปให้ไหม ผมขอบคุณแล้วยื่นกล้องให้เขาถ่ายให้
ขอบคุณมากๆ ครับ
.

.
ตอนนี้คุณตั้มแซงผมไปไกลเพราะจอดนานบนยอดเขาไม่ได้
อ๊อกซิเจนเบาบางและหนาวด้วยครับ

[SOMA@Tanin]

ป้ายจุดสูงสุดจริงๆอยู่ตรงนี้
แต่หิมะมันยังทับถมอยู่เต็มครับ
.

.

[อังลัง]

ภาพสวยงามมากครับ

[ใต้ฟ้าเดียวกัน]

ยอดเยี่ยมจริง ๆ เลยครับ คนไทยเนี่ย ขอปรบมือดัง ๆให้เลยครับ

[love2401]

ถึงยอดเขาได้สักที
เห็นคนอินเดียครอบครัวหนึ่งจอดถ่ายรูป
แล้วเขาก็ชวนผมคุย แล้วเขาก็ออกรถไป
ออกไปได้นิดเดียว เขาคงนึกได้และจอดมองกลับมาเห็นผมถ่ายรูปรถจักรยาน
เขาเลยถอยกลับมา แล้วลงจากรถถามผมว่าถ่ายรูปให้ไหม ผมขอบคุณแล้วยื่นกล้องให้เขาถ่ายให้
ขอบคุณมากๆ ครับ
.

.
ตอนนี้คุณตั้มแซงผมไปไกลเพราะจอดนานบนยอดเขาไม่ได้
อ๊อกซิเจนเบาบางและหนาวด้วยครับ

สวยงามมากเลยครับพี่

ทางตรงนี้คงสวยได้ใจเลยนะครับ

รอชมต่อครับ

[Kami@GT]

สุดยอดจริง ๆ แค่อ่านก็หนาวแล้วคร้าบ บ บ บ อิจฉาแต่ไม่ไหวผมกลัวหนาวครับ สวัสดีครับ พี่ธานิน พี่ตั้ม ปูเสื่อดูด้วยคนครับไม่ได้ไปได้อ่านก็ยังดี

[SOMA@Tanin]

สวัสดีทุกท่านครับ
ผมอาจจะไม่ใช่วัยรุ่น ทำอะไรช้าหน่อยนะครับ
พอดีสรุปทริปไปทำงานไป

ถึงยอดเขาแล้วก็ลงต่อครับ เส้นทางเส้นนี้อย่างที่บอก
เวลาขึ้นก็ขึ้นอย่างเดียว พอลงก็ลงอย่างเดียวแต่ไม่ธรรมดา
ตอนขึ้นถนนมันแห้งดี แต่ตอนลงมีแต่น้ำซึ่งละลายมาจากหิมะ
และช่วงลงเขาคุณตั้มไปล่วงหน้าผมก็เจอกับคาราวานของรถทหาร
คุณตั้มบอกว่าเขาเห็นแก่เป็นพระเอกไปเลย จอดรถลงมาจับมือขอถ่ายรูป
แต่ตอนนั้นคุณตั้มหายใจแทบไม่ทันแล้วเพราะอ๊อกซิเจนน้อย แถมอยู่ข้างๆกับหิมะที่สูงถ่วมหัว
อยากจะลงไปให้เร็วแต่ทางช่วงนั้นแคบมาก ต้องจอดให้รถทหารที่แถวยาวมากๆ ขึ้นมาก่อน
กว่าจะได้ลงไปหนาวแทบตาย
.

.

[SOMA@Tanin]

ของผมก็คล้ายๆกันติดอยู่ด้านหลังคุณตั้ม
เท่าที่มองเข้าไปในรถทหาร แทบทุกคันคนที่นั่งข้างคนขับรถ
จะยกโทร.มือถือซึ่งถ่ายรูปได้ถ่ายรูปเราตลอด ดูเหมือนจะดีใจ ใช่....
แต่มันหนาวเข้ากระดูกแล้วครับ ถนนเปียก ยืนอยู่ข้างหิมะสูงท่วมหัว แดดเริ่มอ่อนลง
และช่วงที่ลงเขาถนนเต็มไปด้วยน้ำ แล้วพาพวกทรายเข้ามาติดที่ขอบล้อแล้วไปถูกับยางเบรค
หมดแล้วหมดอีกครับ ต้องค่อยๆเบรคเพราะขอบล้อจะสึกครับ
.

.
ลงไปเรื่อยๆก็เจอกลุ่มเต้นท์ร้านค้าซึ่งสามารถพักค้างคืนได้แต่....

[SOMA@Tanin]

จุดนี้ยังไม่ใช่จุดหมายของวันนี้
เพราะถ้าเรานอนที่นี่ความสูงยังมากกว่า 4,500 เมตร
จะมีปัญหาเรื่องการหายใจมากๆ และอากาศหนาวมากครับ
โดยเฉพาะเวลาที่พระอาทิตย์ตกหลังเขาไปแล้ว

เราเลยตัดสินใจไปต่อให้ถึงที่หมาย Sarchu
แต่ก็เจอปัญหาให้ลุยๆๆๆ ลุยข้ามน้ำที่อยู่กับน้ำแข็งครับ
ผิวน้ำบางส่วนยังมีน้ำแข็งลอยอยู่เลยครับ แม้แต่พวกมอเตอร์ไซด์ Big Bike
ยังลุยไม่ค่อยจะผ่านเลยครับ ต้องมีผู้ช่วยใส่รองเท้าบูทกันน้ำเข็นรถให้เพราะกลัวเครื่องจะดับในน้ำ
ส่วนของผมข้ามน้ำครั้งแรก ถอดรองเท้าเดินลุยน้ำไปเลย ผลออกมา..เท้าบวมครับมันเย็นจริงๆ
รอสักครู่ก็ดีขึ้นลุยต่อครับ
.

.
คุณตั้มคิดแล้วคิดอีกจะข้ามหรือไม่ข้าม หารถขึ้นไปดีไหม ผมบอกลุย...ก็ต้องลุย