สรุปทริปลาวใต้ เย็นสบายดาลัต นั่งเครื่องกลับที่โฮจิมินห์

[พิงธรรม์]

ผมต้องขออภัยต่อคุณทิวากร เฮียเส็ง และท่านผู้อ่านด้วยครับ ที่มาช้า
เมื่อคืนผมกลับดึก เลยโพสท์ต่อไม่ไหว มาต่อวันนี้เลยนะครับ

เสือทุ้ย
11 ก.ค. 2010, 13:49

ขอบคุณมากครับพี่เสือทุ้ย วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผมก็รออ่านเหมือนกันครับ กับเกร็ดสงครามเวียดนามในแถบพื้นที่แถวนี้

ขอบคุณย้อนหลังอีกครั้งครับ ที่นับรุ่นประเมินผมรุ่นก่อน

ผมหายไปสองวันต่อการตอบขอบคุณพี่เสือทุ้ย คือตั้งใจจะไปหารูปในกระดานข่าวของงานวิ่ง ที่เขาถ่ายออกมา ในรูปวิ่งแต่ละงานที่ได้มา เขาถ่าย(ผม)แล้วโพสดูมันดูหนุ่ม(ดู)ดีกว่ารูปที่ปั่นเที่ยวกะเฮียเซ้ง

รูปผมปั่นจักรยานเที่ยว...พรรคพวกใจคอชอบตัดแต้มความหนุ่มที่ผมมี เอาแต่ละรูปแสดงอาการโทรมของผมมาให้ดู พี่เสือทุ้ยอย่าไปเชื่อรูปที่เห็น ตัวจริงผมหนุ่มอยู่นะครับ

แต่หาไม่เจอ

ลงทุนไปถามคนถ่ายซึ่งเขาโพสรูปคนวิ่งในงานวิ่งประจำอยู่ที่เวปของพวกวิ่ง

ปรากฎเขาโล๊ะทิ้งหมดแล้วอ้ายรูปเก่าๆ เขาบอกมันเปลืองเนื้อที่

ถึงนึกถึงความดีของเวปไทยเอ็มทีบี อะไรที่เขียนๆไป...ได้เรื่องบ้างไม่ได้เรื่องบ้าง เขาก็เก็บให้เป็นอย่างดี ไม่ต้องลำบากเที่ยวเก็บเอง

[พิงธรรม์]

พูดถึงเกร็ดหรือฉากจริงของสงครามในเวียดนาม ที่เสือทุ้ยนำมาเล่าให้เราฟัง

พื้นที่จริงในเวียดนามกลายเป็นที่ทำเงินของคนเวียดนาม ในรูปแบบบริการนักท่องเที่ยว ส่วนใหญ่คือพวกคนที่ชนชาติของตนเคยมาสร้างประวัติศาสตร์ไว้ในรูปแบบต่างๆ นับแต่ยุคฝรั่งเศสจนถึงอเมริกา

ความเสียหายและเหตุการณ์ในอดีต ปัจจุบันกลายเป็นเครื่องทำกินหารายได้ของคนท้องถิ่น

ตามเส้นทางที่ผมปั่นเที่ยว จะมีรถมอเตอร์ไซค์คันค่อนข้างโต มาคันเดียวหรือสองคันหรือมากกว่าสองก็เห็นบ่อย

พวกนี้จะมีคนขับหนึ่งคน คนซ้อนท้ายอีกหนึ่ง

ผมเคยจ้องดู เมื่อแรกเห็น เอ๊ะ...แปลก พวกคนขับหน้าตาดูเป็นพวกเวียด พวกซ้อนท้ายมักเป็นฝรั่ง อย่างน้อยก็สังเกตได้ว่าตัวมันขาว หรือผมมันสีแปลกกว่าพวกเรา

เคยได้คุยกะพวกนี้ตอนปั่นบนไฮวันพาส ช่วงจากหาดลังโกจะลงดานัง ทางเวียดนามด้านตะวันออกติดทะเลจีน



ถึงได้คุยกะกลุ่มมอเตอร์ไซค์รับจ้าง เป็นธุระกิจพาฝรั่งนั่งซ้อนท้านเที่ยว

แพคเกจหนึ่งตกห้าถึงสิบวันแล้วแต่เส้นทาง

อย่างคู่นี้ เป็นคู่สามีภรรยา ว่าจ้างรถมอเตอร์ไซค์พาเที่ยวพื้นที่สงคราม ลุยจากดองฮามาตามถนนเลียบด้านตะวันออก จนวนกลับเข้าเส้นทางโฮจิมินห์ เส้นทางพรมแดนเวียดนามลาว

การซ้อนท้ายนี่ คนขับเวียดหนึ่งคนต่อลูกทัวร์หนึ่งคน เป็นหนึ่งต่อหนึ่งนะครับ

ไม่ใช่สามีขับให้เมียนั่ง

ค่าซื้อทัวร์นี่แพงเอาเรื่องครับ

[พิงธรรม์]

เฮียเซ้ง...หากหารูปที่ผมดูดีไม่มีเลย อย่าโพสเลยมันอายเค้า

สองสามวันนี้ ฤทธิ์นอนดึกดูบอลยังตกค้าง ตื่นเช้าไม่ไหว ไม่ได้วิ่งตอนเช้าเลย ต้องเปลี่ยนเป็นซ้อมวิ่งตอนเย็นแทน

วันสองวันหากเฮียชมพู่ยังไม่มาลากให้พ้นเมืองดาลัท ก็จะแปะรูปให้ท่านผู้มีอุปการะคุณชมไปพลางก่อนนะครับ

[พิงธรรม์]

รูปชุดนี้ หลังจากเที่ยววังตากอากาศของจักรพรรดิเบ๋าได๋แล้ว ก็ตั้งใจจะปั่นเที่ยว แต่เผอิญเห็นร้านข้าว(แกง)

เป็นร้านตึกแถวอยู่ตรงข้ามบ้านสวย...สงสัยบ้านคนรวย ก็เลยแวะกินให้มันหมดเรื่องหมดราวครับ

[พิงธรรม์]

เจ็บใจจริง...แค้นใจนัก ไปเที่ยวกะเพื่อนทั้งที หารูปที่เพื่อนถ่ายให้เราแบบถ่ายให้มันดูดีไม่มีเลย

ถ่าย(กู)เองก็ได้วะ


ฮ่าๆๆ...กินข้าวเสร็จ ดีกว่าอยู่เปล่าๆ เดินชะโงกคอไปดูร้านข้างร้านข้าวแกง

อ้าวเป็นร้านเสริมสวย สาวเจ้ากวักมือให้เราเข้าไปเยี่ยมชม พูดคุยในร้าน

ลุง...เจอคนสวย ก็เขินครับ (ลุงเขินนะครับ)

จะแสดงบทขอถ่ายรูปก็เลยแป้ก เลยใช้มาดถ่ายแบบนี้เสียเลยครับ ฮ่าๆๆๆ

[พิงธรรม์]

กินข้าวเสร็จ ก็ปั่นตาม หัวหน้าทัวร์พาไปเที่ยว

ไปถึงที่ๆมันสวย ดูตามรูป

อย่าถามผม ถ่ายตรงไหน ไม่รู้ครับ

ด้วยตอนถ่าย ผมก็ถามหัวหน้าทัวร์ "ตรงไหนกัน"

หัวหน้าทัวร์ตอบ ถึงที่พักดูตำราก่อนแล้วจะบอก

"โธ่...มากันได้ยังไงก็ไม่รู้เหมียนกันครับ "

[พิงธรรม์]

ซักพักหัวหน้าฯตั้งหลักคิดขึ้นได้ กำหนดเป้าจะไปดูมีสองที่
หนึ่งเป็นสถานีกระเช้าขึ้นเที่ยวภูทางสลิง กะสอง...เป็นสถานีรถไฟเก่าเมืองดาลัท

ครับ...ก็ปั่นหาที่เที่ยวสองจุดนี้ละครับ แบบไปกันมั่วครับ

[พิงธรรม์]

เจอลำน้ำไหลเลียบกะถนน

เจอหุบพื้นที่ราบ รายล้อมเป็นภูสูง ปลูกบ้านอยู่แน่นทึบ ใกล้แหล่งลำน้ำนั้น

[SENG9]

ขอย้อนเกร็ดลุงรึกซักนิด....
ก่อนที่ลุงรึกจะพาไปเข้าบ้านผีสิง...

ลาก่อน จักรพรรดิ เบ๋า ได๋


ก่อนออกจากประตู สวย ๆ ก่อนจาก


เฮียวิทยาเช็ครถทุกคันก่อนออกเดินทางต่อ


ออกเดินทาง


ต่อจากที่ลุงรึกกินข้าว และถ่ายรูปตัวเอง (คนอะไร ทำไปได้)









กินข้าวแล้วไปต่อ



















ยิ่งปั่นยิ่งหลง ออกนอกชานเมือง ตามคติลุงรึก ยิ่งหลงยิ่งได้กำไร


ต้นสน 3 ใบ

[พิงธรรม์]

ปั่นกันเรื่อย ภาษาบ้านผม...ว่า "ไม่แค่บ" คือไม่่รีบ

เจอวิทยา ดักผม ที่หน้าบ้านชุดที่ถ่ายให้ดูนี้


ท่าจะเป็นบ้านส่วนตัวคนรวยจริง

บ้านส่วนใหญ่ที่เห็นเป็นบ้านที่ถูกดัดแปลงเป็น "ชาเล่ต์" เขียนส่งเดชไม่รู้ครับแปลว่าไง แต่ขอถือว่าผมหมายถึงบ้านที่ถูกดัดแล้วแปลงเป็นที่พัก เช่ามาทำเป็นที่พักคนมีตังค์ว่างั้นเถอะ

[พิงธรรม์]

ปั่นอีกพัก...คืออีกหน่อย ผมก็เห็นความทรนงของเจ้าของบ้านหลังนี้

ผมยอมลง(จากรถ)ไปบุกหญ้าถ่ายมาดู


ภูมิหลังผม...เที่ยวถิ่นหลวงพระบางเสียหลายครั้ง ห่างกันกว่าสี่ห้าปี

ครั้งแรกไป...เคยเห็นบ้านเก่าๆถูกทิ้งไว้ รกร้างทั่วหลวงพระบาง เจ้าของจริงหรือลูกหลานไม่มีปัญญาซ่อม

ไปงวดหลังครั้งที่เจอพระอาจารย์เกลี้ยงและสมุน บ้านรกร้างที่ถูกทิ้ง...หลวงพระบางไม่มีแล้วหรือเหลือน้อย

บ้าน(อดีต)ที่ใหญ่โตแต่ปล่อยร้าง ไม่ค่อยมีให้เห็นแล้งละครับ

บ้านเหล่านั้น ถูกพ่อค้าคนทำเงินมาเช่าไปหมดแล้ว

เช่าแล้วทำขึ้นใหม่ดูสวยสม ทำโรงแรมติดระดับชั้นห้าดาว

มาเห็นบ้านหลังนี้ นึกสงสัยในวิบากกรรมของเจ้าของ ทำไมทนไม่ให้เช่าเช่น(คน)อื่นเขา

ปล่อยทิ้งร้าง หรือเป็นถิ่นที่(ผี)สิงอยู่คนไม่กล้าเข้าไปนอน

แฮ่ๆๆ...ผลต่อเื่นื่องจากไปดูหนัง "ลุงบุญมี..."มานะคร้าบบบ

[พิงธรรม์]

วันนี้...พอละคร้าบบบ

ถูกผู้กำกับ แหะ...แหะ...เฮียเซ้งนะครับ บอกช้าหน่อย อย่าเพิ่งไปไหน

แบบว่า...กะลังจัดคิวแสดงอยู่นะครับ ฮ่าๆๆๆ

[ตู่ 87]

มากราบสวัสดี ครับ อ.จารึก ....แอบชมอยู่ทุกวัน

" ถ่าย(กู)เองก็ได้วะ " ......มุขนี้ไว้ขอเรียนแบบเอาไปใช้บ้างนะครับ

[SENG9]

ต่อจากบ้นผีสิง จะไปสถานีรถไฟเก่า DALAT






ปฏิมากรรมริมถนน




ถามทางลุงมอร์ไซค์รับจ้าง ว่าจะไป สถานีรถไฟเก่า
ลุงแกพูดไทยได้นิดหน่อย บอกว่าเคยไปอยู่อุดรฯ เมื่อสมัยหลังสงครามเวียดนาม

[paman]

เท่าที่เคยถามคนเวียดเรื่องบ้านสวยๆสไตล์ยุโรปที่ดาลัท เวียดนามยึดคืนจากฝรั่งเศลแล้วเปิดให้ชาวเวียดนามเช่าหาผลประโยชน์ได้บ้านร้างที่เห็นก็น่าจะยังไม่มีคนเช่า ส่วนใครสนใจก็ต้องไปเป็นเขยเวียด น่าสนอยุ่เนอะ