สรุปทริปหลวงพระบางภาค 2 มิตรภาพหวนคืน 13-24 มกราคม 2561

[เอส-เมอร์ริด้า]

ที่หมู่บ้านนี้มีเรื่องเล่า พวกเราเข้ามาจะผ่านพื้นที่ลาวสูง ลาวลุ่ม ลาวเทิง และลาวอะไรอีกซักอย่าง การแบ่งเขตปกครองชัดเจน และการขอเข้าพักจะให้มาพักที่ลาวเทิง ส่วนแบ่งเขตจากสามแยกไปทางขวาของลาวลุ่มจะไม่ให้พวกเราผ่านเข้าไป ส่วนลาวสูงก็ไม่ให้เราพัก และมาขอนายบ้านก่อนทุกครั้ง ให้พวกเราพักที่ห้องประชุมหมู่บ้าน และที่แห่งนี้ก็จะกลายเป็นอดีตก่อนที่จะถูกน้ำท่วมจากการสร้างเขื่อน พวกเราต้องรีบเก็บเต็นท์กันโกลาหล เพราะมีชาวบ้านมารอพวกเราเกือบทั้งหมู่บ้านแล้ว

[เอส-เมอร์ริด้า]

บางแห่งมีค่าธรรมเนียมในการขอค้างคืนอย่างหมู่บ้านนี้มีเขียนไว้เลยว่าค่าพักคนล่ะ 25000 กีบราวคนล่ะ 100 บาท เมื่อคืนมีการวางแผนเรื่องเส้นทางกันต่างๆ นาๆ ได้ยินมาหลายๆ เสียง ทำให้พวกเราเริ่มกังวล และนั่นทำให้ผมจิตตกกันอีกแล้ว เริ่มหาแผนสอง สาม ตัวช่วย เอางัยดี เด่นได้ยินมาว่าเส้นทางนรกมากๆ นรกชัดๆ เราก็ได้ยินว่าทางดีแล้ว สบายๆ กว่าที่ผ่านมาอีก พี่วีก็บอกว่าโหด จนสับสนไปหมด

ผมเริ่มโดนไซโคลจากเด่น ว่าปณิธานที่จัดทริปนี้คืออะไร ไม่อยากให้เสีย จึงตัดสินใจ...ลุยเป็นลุย เข็นเป็นเข็น

[เอส-เมอร์ริด้า]

อากาศเมื่อคืนหนาวมากๆ ผมไม่ได้อาบน้ำมาสองวันแล้ว และคิดว่าน่าจะสามวันเลยนะ อยากจะอาบนะแต่เหมือนจะไม่ค่อยสบาย หนาวๆ ร้อนๆ พี่แม๊คเลยต้มกาแฟทานกันเมื่อคืน และมีการเสวนาพูดคุย สัญญานไม่มี ก็ดีเหมือนได้ตัดจากโลกภายนอก

การข้ามแม่น้ำคานต้องจ้างเรือพาข้าม เนื่องจากเรือบัคต้องมีรถ แต่พวกเราก็ต้องรีบข้ามเลยต้องจ้างคนละ 40000 กีบ เพื่อจ้างข้ามฝั่งไปยังเส้นทางข้างหน้า

[เอส-เมอร์ริด้า]

เราทราบเรื่องเส้นทางข้างหน้าว่าเป็นอย่างไร เราต้องเตรียมอาหาร น้ำ ให้เพียงพอ เพราะเส้นทางนี้ยาก ข้ามเขา จนถึงค่ายทหารบนยอดเขา พวกเราได้ประสานงานเรื่องขอค้างค่ายทหาร ได้รับคำแนะนำต่างๆ จากพี่วี พี่คำได เรื่องนี้พวกเราเตรียมการซื้อของฝากต่างๆ ผมเตรียมมาจากเมืองไทยพร้อม เช่น กาแฟซองใหญ่ มาม่าห่อใหญ่ และบุหรี่ เพื่อมอบเป็นของฝากให้ด้วย

[เอส-เมอร์ริด้า]

การเดินทางถ้าเราต้องการสั่งข้าวสวย ทางบ้านเมืองเค้าจะไม่มีนะครับ เราต้องบอกเค้าล่วงหน้าให้จัดการให้ แม้แต่บางทีข้าวเหนียวยังไม่มีเลย เพราะส่วนมากคนทั่วไปเค้าจะทานเฝอกันมากกว่าครับ ที่นี้เราต้องเตรียมเสบียงไว้เลยต้องให้เค้าทำพิเศษคือหมูต้ม เอามาหันเป็นท่อนๆ แล้วมีน้ำจิ้มแจ่ว แล้วก็ข้าวเหนียวพกกันคนละมื้อแทน ส่วนผมเตรียมน้ำสามขวดใหญ่ และขวดเล็กอีกสอง นมกล่อง น้ำหวาน ขนมปัง ทุกๆ อย่างต้องกินแน่นอน แล้วแต่ละคนเอาให้เพียงพอ หวังน้ำบ่อหน้าไม่มีสำหรับเส้นทางนี้

[เอส-เมอร์ริด้า]

ลุงจุกของเราได้ฟังเรื่องเส้นทางท่องเที่ยวล่องแม่น้ำคานไปถึงเขื่อนด้านบน เกือบจะใกล้เมืองเชียงเงิน ไปกลับเกือบวัน อยากให้อยู่อีกซักคืน เพื่อได้เที่ยวเพราะเวลาเหลือมาก กำหนดการตอนนั้นเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรบ้าง ความคิดเรื่องการเปลี่ยนแผนการณ์ต่างๆ บางทีผมก็พลาดอีกเหมือนกัน เราเองก็ไม่ค่อยได้มีโอกาสมาเป็นครั้งที่สองนักหรอก พอเรากลับนั่นแหล่ะ เสียดายที่ไม่ได้ท่องเที่ยวชมสายน้ำก่อนที่จะท่วม เอาเป็นว่าไม่เป็นไรนักนะครับพี่จุก ผมกลับมาก็เสียดายอยู่เหมือนกัน

[เอส-เมอร์ริด้า]

การจัดทริปสำหรับผม สิ่งที่ไม่คาดหมายว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง นั่นคือศิลปในการเดินทางที่ไม่เป็นรูปแบบจนเกินไป แต่ผมก็ชอบที่จะวางเส้นทางเอาไว้ก่อน และก็ละเอียดมากๆ ซะด้วย เป๊ะๆ เป็นวันๆ ความชัน ระยะทาง หมู่บ้าน แต่บางทีเราก็ต้องเผื่อสิ่งที่ไม่คาดหมายเอาไว้ให้ตื่นเต้น ยอมรับว่าคาดหวังว่าจะได้พักบนค่ายทหาร มีความเสี่ยงที่จะไม่สามารถค้างได้ เพราะพี่คำไดเตือนผมมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่ผมยังมองโลกในแง่ดี

[เอส-เมอร์ริด้า]

ที่นี่หมู่บ้านดอนคำ ได้รับผลกระทบจากการสร้างเขื่อนเกือบทั้งหมู่บ้านต้องย้ายขึ้นไปที่สูง และหน่วยงานภาครัฐได้สร้างบ้านจัดสรรไว้ให้ใหม่ ตรงที่เราคิดว่าเป็นบ้านร้างนั่นแหล่ะ ยังตกใจอยู่เลย เช้าวันนี้มีเจ้าหน้าที่ชั้นสูงหลายคนมาประชุมที่ห้องประชุมที่เรากางเต็นท์ค้างคืนกันในนั้น มีการส่งมอบบ้านให้กับชาวบ้านทุกหลังด้วย บางทีพวกเราก็ดีใจที่ได้ยกระดับชาวบ้านให้ดีขึ้น แต่ก็เสียดายความเป็นชุมชนที่อยู่มาอย่างยาวนานจะต้องหายไป

[เอส-เมอร์ริด้า]

รอเรือพาข้ามฟากของแม่น้ำ คนขับเรือไปอาบน้ำอยู่มั๊ง เวลาก็สายมากแล้ว 9 โมงกว่าๆ พวกเราก็ยังไม่ได้ข้ามกันซักที แค่ตะเวนหาอาหารก็วนกันอยู่สามสี่รอบ มันน่าจะค้างอีกซักคืนจริงๆ นะ 555

[เอส-เมอร์ริด้า]

หมู่บ้านก่อนเริ่มทริปนี่ผมคาดหวังว่าจะมาทานปลาสดๆ ที่ได้จากแม่น้ำเลยนะ แต่เมื่อเรามาซะมืดปานนั้นก็อดซิครับ ชาวบ้านจะนำปลาสดๆ มาขาย หรือนำมาทานแต่ละบ้าน ยังบอกพี่จุกเลยว่าถ้าไม่ได้ทานปลาที่นี่เหมือนมาไม่ถึงนะ

[เอส-เมอร์ริด้า]

คนขับเรือมาแล้ว ทีแรกก็เห็นว่าขนจักรยานสี่คันฟลูโหลดไหวหรือป่าว ดูจะลำเล็กไปนะ แต่เมื่อนำขึ้นไปจะมีกระดานไม้วางพาดบนเรือเราก็จูงจักรยานไปวางบนกระดานไม้ได้เลย มีไม้วางกันตกหน้าหลังของล้อคนก็สลับฟันปลา บรรทุกได้ครบหมด ค่าระวางก็รวมๆ แสนหกหมื่นกีบ กระจายรายได้ให้คนท้องถิ่นกันบ้าง

[เอส-เมอร์ริด้า]

เรือค่อยๆ ขับตรงไปยังอีกฝั่ง พวกเราพยายามเซลฟี่กันสุดๆ ก็กลัวจะร่วงยกทีมเหมือนกันนะ เมื่อมาถึงอีกฝั่งก็พร้อมเดินทางกันต่อ มองย้อนกลับไปมองยังหมู่บ้านตรงหน้าเต็มๆ คาดว่าระดับน้ำจะสูงขึ้นเกือบมิดบ้านทุกหลัง

[เอส-เมอร์ริด้า]

ถ่ายรูปกันอีกรอบ จัดการเรื่องรถให้พร้อมปั่น เมื่อข้ามฟากแล้วที่นี่ก็ต้องเดินหน้าต่อไม่มีถอย เส้นทางเราก็คงได้เจอว่าจะโหดร้ายอย่างไร ผมพร้อมเข็นแล้วครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

จากถนนที่เราพบช่วงแรกๆ ก็จะไม่ชันซัก 1 กม. ผมปิดท้ายกับพี่แม๊คตามเดิม พี่จุก และเด่นหายไปแล้ว ปั่นมาได้ไม่ไกลนักก็มองเห็นเนินมหาเทพมาอยู่ตรงหน้าทันที ประมาณการคร่าวๆ ว่าระดับความชัน 25+ อย่างแน่นอน มันไม่สามารถที่จะปั่นได้เลย พี่แม๊คลองปั่นได้พ้นปลายเนินมาได้ไม่กี่ร้อยเมตร ก็เห็นว่าลงเป็นเพื่อนเข็นพร้อมกันดีกว่า ระดับผมเข็นระดับห้าก้าวพักหายใจซักทีล่ะครับ

[เอส-เมอร์ริด้า]

เข็นดันเนินมาแบบช้าๆ ไม่รีบเร่ง หรือเรียกใหม่ ว่ารอบเข็นช้า ค่อยๆ เข็นไปทีละนิด เอาเป็นว่าแค่เข็นก็จะแย่แล้ว เราเข็นมาจุดชมวิวเปิด ก็น่า่จะเกือบสองชม. ที่เริ่มเข็นกันมา สายน้ำคานที่คดเคี้ยว ได้ยินเสียงเครื่องยนต์เรือดังมาแต่ไกล สายน้ำที่ไปบรรจบกับแม่น้ำโขงขึ้นเหนือ