เสือสมิง
ณ..หมู่บ้านแห่งหนึ่งมีเสือออกมากินสัตว์เลี้ยงของชาวบ้านเป็นประจำ หัวหน้าหมู่บ้านจึงเกณฑ์ชายฉกรรจ์พร้อมอาวุธครบมือไล่ล่าเสือแต่ทว่าอาวุธต่าง ๆ นานาชนิดนั้นไม่ได้ระคายผิวเจ้าเสือตัวนี้เลย ด้วยฤทธิ์เดชของมันชาวบ้านจึงขนานนามเจ้าเสือตัวนี้ว่า “เสือสมิง”
เมื่อไม่รู้ว่าจะใช้อาวุธชนิดใดปราบเจ้าเสือสมิง หัวหน้าหมู่บ้านจึงเรียกชาวบ้านมาประชุมกันที่ศาลากลางหมู่บ้านเพื่อขอความเห็นในการหาอาวุธปราบเจ้าเสือสมิง โดยหารู้ไม่ว่าเจ้าเสือสมิงได้มานอนฟังชาวบ้านประชุมกันที่ใต้ถุนศาลาว่าชาวบ้านจะมีอาวุธวิเศษอะไรมาปราบตน ต่างคนต่างก็เสนอสารพัดอาวุธมาจัดการเจ้าเสือสมิง เมื่อหาข้อยุติไม่ได้ชาวบ้านต่างก็เถียงกันชุลมุนวุ่นวาย ฝ่ายเจ้าขี้เมานั่งพิงเสาศาลาฟังอยู่นานนึกรำคาญเลยตะโกนให้ของลับ
“ ค_ย ”
ฝ่ายเจ้าเสือสมิงอยู่ใต้ถุนศาลาเมื่อได้ยินเช่นนั้นตกใจกระโดดโหย๋ง เพราะไม่เคยได้ยินชื่ออาวุธชนิดนี้มาก่อน จึงวิ่งออกจากใต้ถุนศาลาไปตั้งหลักด้วยความตกใจกลัว พลางก็คิดไปตลอดทาง....มันเป็นอย่างไงไอ้อาวุธชนิดนี้
จนไปถึงลำธารแห่งหนึ่งเห็นผู้หญิงท้องแก่กำลังจะลงอาบน้ำ เจ้าเสือสมิงไม่เคยเห็นผู้หญิงท้องจึงกลายร่างเป็นคนเข้าไปถามหญิงท้องแก่
เสือสมิง... “ แกไปโดนอะไรมา...ทำใมบวมขนาดนี้ ”
หญิงท้องแก่เมื่อได้ยินคำถามก็คิดว่าเจ้าเสือสมิงถามกวนก็เลยตอบกลับแบบกวน ๆ บ้าง
หญิงท้องแก่.... “ อ๋อ...โดน ค_ย มา ”
เสือสมิงตกใจ....ไอ้อาวุธชนิดนี้อานุภาพมันรุนแรงขนาดนี้เชียวหรือ ด้วยความอยากรู้จึงถามต่ออีก
เสือสมิง.... “ โดนนานรึยัง ??? ”
หญิงท้องแก่.... “ 7-8 เดือนแล้ว ”
เจ้าเสือสมิงถึงกับหน้าซีดรำพึงในใจ.....นาน 7-8 เดือนยังไม่หายบวมเลย ก็เลยขอดูแผลหญิงท้องแก่
เสือสมิง.... “ ขอฉันดูแผลหน่อยได้มั๊ย ???? ”
หญิงท้องแก่นึกรำคาญเลยถลกผ้าถุงพลางชี้ให้เจ้าเสือสมิงดูที่อวัยวะเพศตัวเอง…
เจ้าเสือสมิงเมื่อเห็นเช่นนั้นก็ตกใจสุดขีด
เสือสมิง.... “ขนาดขนขึ้นเพี๊ยบแล้วแผลยังไม่หายเลย อยู่ไม่ได้แล้วโว๊ยกู...เผ่นดีกว่า”
ตั้งแต่นั้นมาก็ไม่มีเสือมารบกวนที่หมู่บ้านนั้นอีกเลย ถือว่าเป็นการสิ้นสุดของตำนานเสือสมิงตั้งแต่นั้นมา
