เล่าเรื่อง/พูดคุย เส้นทางปั่นวันหยุด ... TigerSmile'Hy

[TigerSmile'Hy]

เป็นที่น่าเสียดาย ... แทน"น้องฯ"เจ้าของรถแทรค 4300 ที่อดได้สับจาน XTR มาแลก ... เนื่องจากเจ้าของโครงการ"แลกเปลี่ยน" ขอยุติบทบาทซะก่อน ... ซึ่งมีผลทำให้เราชาว"โหมบ๋พลอย" หมดเรื่องที่จะ"กัดแทะ" ...

แต่ก็อาจ"หาเรื่อง"ใหม่ๆ ได้อีกไม่นาน เพราะเฮียตือเปิดได้เปิดประเด็นเรื่อง"เสื้อ"ที่บางคนใส่ไม่เหมาะสมตำแหน่ง(ในทางปั่นฯ) ...

*** จบข่าว ... หน่วยหน่วยวางแผนและเสี่ยมสอนฯ รายงาน ***

[อดิเรก]

โอ้ว สุดยอดสับจานที่ (ผมคนเดียว) ตามล่าหามันทั่วหาดใหญ่ เห็นทุกร้าที่มีเทรค สุดยอดอย่างเหลือเชื่อ ทำงานได้ดีกว่าสับจานราคาพัน ในขณะตัวเองให้แล้วยังไม่มีคนจะยกมือรับว่าจะเอา แต่ผม เอา ร้าที่ไปแวะกันเป็นตำนานของทุ่งลุงเชี่ยวนะครับ อยู่หลังป้อมตำรวจ ถ้าปัจุบันยังอยู่ ผมเองก็ไปได้ผ่านไปนานมากแล้ว ของอร่อยก็ต้องเกี้ยวกรอบราดหน้า ขนมแบบจีนๆ น่าจะชื่อมิดป้าน เป็นแป้งเหนียวรูปถ้วย ไร้รสชาดในตัวเองต้องพึ่งพาซี้วหวาน แต่รวมกันแล้วก็อร่อยดีครับ..สับจานที่ว่าถ้าผมโชคดี อาจได้มาไกลจากสระบุรีครับผม...ตกลงเวลานัดเรารึยัง น่าจะเวลาเดิม 08.00ดดยประมาณ กินเสร็จวางแผนปั่น 2 คน กับพันละยา น่าจะไปสงขลาครับ

[Mr.Pang]

แต่ก็อาจ"หาเรื่อง"ใหม่ๆ ได้อีกไม่นาน เพราะเฮียตือเปิดได้เปิดประเด็นเรื่อง"เสื้อ"ที่บางคนใส่ไม่เหมาะสมตำแหน่ง(ในทางปั่นฯ) ...

*** จบข่าว ... หน่วยหน่วยวางแผนและเสี่ยมสอนฯ รายงาน ***

อันนี้รู้สึกว่าจะมีการพาดพิงถึงกระผมหรือเปล่่าเนี่ย(ร้อนตัว ) ทีหลังคงไม่กล้าใส่ไปปั่นแล้วล่ะ เดี๋ยวโดนแซวอีก

และวันศุกร์ตกลงร้านไหน รบกวนแจ้งด้วยน่ะครับเดี๋ยวผิดร้าน

[TigerSmile'Hy]

555 ... เริ่มเข้าทาง เฮียตือเตรียมรับตำแหน่ง(เสื้อ)ได้เลย

เช้าวันอาทิตย์ที่ 13 กันยายน 2552 ก็วนมาเจอกันอีกครั้ง ... คนโสด คนไม่โสด บางคนทำตัวเป็นคนโสด หรือบางคนก็โสดชั่วคราว นัดรวมตัวกันที่ศาลาพักผู้โดยสาร ฝั่ง มอ.ฯ ตรงข้ามห้างฯ ดัง รวมตัวกันได้ 5 คน ...
หมอจักรยาน ... เนวี่ฯ ในทริปนี้
มิสะเตอปัง ... เจ้าของฉายา "รั้งท้ายทีม...แต่ไม่เคยอยู่ท้ายขบวน"
เฮียตือ ... ไปไหนก็ได้ แต่อย่าไปนาน
น้อง(หลาน)วิสุทธิ์ .... คนนี้แหละโสดชั่วคราว
ท้ายสุดกระผมเอง ... น่าจะเป็นผู้อายุน้อยที่สุดในทริปนี้ หากเสี่ยเอ๋มาด้วย ผมคงไม่ได้ตำแหน่งนี้

... เส้นทางวันนี้เป็นเส้นทางใหม่สำหรับผม 99.5% ทางสวย ธรรมชาติเยี่ยม อากาศบริสุทธิ และที่สำคัญ"มิตรภาพ" ที่มีให้ต่อกัน ผมคาดการณ์ผิดเข้าใจเอาเองว่า"เสี่ยโฮ้ว" จะพา"น้องแหม่ม" มาออกรอบเปิดซิงด้วย ผมก็หวังพึ่ง Tracks จาก Dakota แล้วก็พบกับ"สมหวัง"(แห้ว) ทำให้หมดโอกาสนำเส้นทางมาฝากกัน ... แต่หมอจักรยานรับปากแล้วว่าจะย้อนรอยอีกที ยามที่ผมมี GPS เป้นของตัวเอง



... และด้วยความจำที่ไม่ค่อยได้ใช้จำ(เส้นทาง) หลังจากที่ไปฝากหน่วยความจำไว้กับ GPS ก็มานั่งแกะตามแผนที่เท่าที่พอจะจำได้บ้าง เอามาดูเป็นแนวทาง

[TigerSmile'Hy]

... หลังจากที่ปั่นผ่านบ้านทุ่งรีก็พบบ้านทรงไทยหลังงาม ซึ่งจัดเป็นรีสอร์ท/ร้านอาหาร อยู่ใกล้ๆ กับอ่างเก็บน้ำฯ ในโครงการ"แก้มลิง" ... ผมยังไม่มีรายละเอียดมากนัก ถ่ายรูปแบบเร่งๆ(สุดฝีมือแล้วนะเนี่ย) 2-3 รูปก็ต้องรีบตามหลังเสื้อที่เขียนตัวโตๆ "รั้งท้าย" ผมเขียนไม่ผิดครับ มีพยานรู้เห็นอย่างน้อยๆ 4 คน ที่จะยืนยันได้ว่าต้องตาม"รั้งท้าย"ให้ทัน มันจะสวนกระแสหรือใช้ภาษาผิด ... โอกาสหน้าจะจัดทำเสื้อทีมใหม่ในนาม "หัวขบวน" เพื่อมาประกบ

ขออนุญาตพักการอภิปราย เพื่อไปร่วมงานเลี่ยงฉลองพนักงานเกษียณฯ ...

[Bike Addict]

เส้นทางสวยที่ไม่ควรพลาด แต่ผมพลาดไปแล้ว

ผมละอยากปั่นตอนเช้าในเส้นทางนี้จริง ต้องโทษ ผบ ที่บังคับให้เยี่ยมบ้านแม่ยาย

นี่ถ้าไม่ติดว่ายังมีที่ดินบ้านแม่ยายยังไม่โอนอยู่หลายแปลงนี้ ต้องขอโดดมาแจมด้วยแน่ๆ

[Mr.Pang]

เส้นทางสวยที่ไม่ควรพลาด แต่ผมพลาดไปแล้ว

ผมละอยากปั่นตอนเช้าในเส้นทางนี้จริง ต้องโทษ ผบ ที่บังคับให้เยี่ยมบ้านแม่ยาย

นี่ถ้าไม่ติดว่ายังมีที่ดินบ้านแม่ยายยังไม่โอนอยู่หลายแปลงนี้ ต้องขอโดดมาแจมด้วยแน่ๆ

ขอบอกว่่าน่าเสียดายอย่างแรง ยิ่งถ้าได้นำสาวแหม่มร่วมทางไปด้วยล่ะก้อ บรรยากาศเส้นทางสายเปลี่ยวๆ อย่างเหมาะเลยที่ได้ทดสอบสาวอินเตอร์
จะได้วัดระดับความสูงด้วย ว่าที่ไอ้เข็นรถกันขึ้นไปน่ะ มันสูงซักเท่าไหร่กัน
อย่างนี้มันต้องซ้ำครับ ขอบอก

ส่วนเรื่องชื่อทีมผมเนี่ย " รั้งท้าย " มันก็รั้งท้ายจริงๆ น่ะครับ เพราะผมเป็นน้องใหม่ในวงการ เรียกว่ามาทีหลังก็ว่าได้ รั้งท้ายในที่นี้มันรวมถึง
ประสบการณ์ต่่างๆ ในชีวิตด้วยครับซึ่งยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย (อายุน้อยที่สุดในกลุ่มน่ะจะบอกให้ )
แต่ถ้าใครอยู่ รั้งท้ายจริงๆ บ่อยๆ ล่ะก้อเอาไว้จะหามาให้สักตัวแล้วกันเผื่อจะแรงขึ้น

[DaddyKP]

อย่างนี้มันต้องซ้ำครับ ขอบอก

ส่วนเรื่องชื่อทีมผมเนี่ย " รั้งท้าย " มันก็รั้งท้ายจริงๆ น่ะครับ เพราะผมเป็นน้องใหม่ในวงการ เรียกว่ามาทีหลังก็ว่าได้ รั้งท้ายในที่นี้มันรวมถึง
ประสบการณ์ต่่างๆ ในชีวิตด้วยครับซึ่งยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย (อายุน้อยที่สุดในกลุ่มน่ะจะบอกให้ )
แต่ถ้าใครอยู่ รั้งท้ายจริงๆ บ่อยๆ ล่ะก้อเอาไว้จะหามาให้สักตัวแล้วกันเผื่อจะแรงขึ้น [/quote]

ลุงยิ้ม...สงสัยชื่อทีมรั้งท้ายจะเหมาะกับเรา คนนึงรั้งท้ายบ่อยๆกับอีกคนรั้งท้ายประจำ
ปัง...เส้นนี้ขึ้นว่ายาก ผมว่าดาวน์ยากกว่า (วัดใจ) ถ้าย้อนเส้นทาง ไปซ้ำนอกจากซ้อมแรงขา คงต้องซ้อมแรงเข็นด้วย

[Bike Addict]

อย่างนี้มันต้องซ้ำครับ ขอบอก

ส่วนเรื่องชื่อทีมผมเนี่ย " รั้งท้าย " มันก็รั้งท้ายจริงๆ น่ะครับ เพราะผมเป็นน้องใหม่ในวงการ เรียกว่ามาทีหลังก็ว่าได้ รั้งท้ายในที่นี้มันรวมถึง
ประสบการณ์ต่่างๆ ในชีวิตด้วยครับซึ่งยังต้องเรียนรู้อีกมากมาย (อายุน้อยที่สุดในกลุ่มน่ะจะบอกให้ )
แต่ถ้าใครอยู่ รั้งท้ายจริงๆ บ่อยๆ ล่ะก้อเอาไว้จะหามาให้สักตัวแล้วกันเผื่อจะแรงขึ้น

ลุงยิ้ม...สงสัยชื่อทีมรั้งท้ายจะเหมาะกับเรา คนนึงรั้งท้ายบ่อยๆกับอีกคนรั้งท้ายประจำ
ปัง...เส้นนี้ขึ้นว่ายาก ผมว่าดาวน์ยากกว่า (วัดใจ) ถ้าย้อนเส้นทาง ไปซ้ำนอกจากซ้อมแรงขา คงต้องซ้อมแรงเข็นด้วย [/quote]อิ อิ มันซิเป็นจังซินี่เอง รั้งท้าย

ดังนี้ผมก็ต้องเป็นรั้งท้ายด้วยซิ หรือหมกอยู่ระหว่าง โพเลตอน

เฮียเอ๋ กับ ลุงยิ้ม ต้องผลัดกันเป็นหัวลากเสียแล้วงานนี้

ดังนั้นทั้งสองท่านตั้งทำเสื้อใหม่เดี่ยวนี้ " หัวลากทีม " ตามนิยามใหม่

[อดิเรก]

ผมไปทุกที่ ยกเว้น สนามแข่ง หรือคล้ายกัน ทางวิบาก หรือ ลำบาก ลากไม่ลากไปด้วยกันแล้วจะรู้ ตกลง วันศุกร์ลางานมาปั่นกับผมมัยครับทุกท่าน ..เริ่มจัดเลี้ยง 08.00 ที่ร้านอิ่มเอมนะครับ อยู่ตรงไหนผมยังไม่รู้เลยครับ

[Bike Addict]

ผมไปทุกที่ ยกเว้น สนามแข่ง หรือคล้ายกัน ทางวิบาก หรือ ลำบาก ลากไม่ลากไปด้วยกันแล้วจะรู้ ตกลง วันศุกร์ลางานมาปั่นกับผมมัยครับทุกท่าน ..เริ่มจัดเลี้ยง 08.00 ที่ร้านอิ่มเอมนะครับ อยู่ตรงไหนผมยังไม่รู้เลยครับ

ทำลิงค์ให้เลย ไม่มีโปรแกรม Screen Capture ในเครื่อง

http://maps.google.co.th/maps?f=d&sourc ... 09624&z=17

[TigerSmile'Hy]

เหอ เหอ เหอ " หัวลากทีม " ฟังแค่ชื่อก็เหนื่อยแล้ว ... อย่างนี้ต้องแก้ รัด-ถะ-ทำ-มะ-นูน

[Mr.Pang]

ผมไปทุกที่ ยกเว้น สนามแข่ง หรือคล้ายกัน ทางวิบาก หรือ ลำบาก ลากไม่ลากไปด้วยกันแล้วจะรู้ ตกลง วันศุกร์ลางานมาปั่นกับผมมัยครับทุกท่าน ..เริ่มจัดเลี้ยง 08.00 ที่ร้านอิ่มเอมนะครับ อยู่ตรงไหนผมยังไม่รู้เลยครับ

ทำลิงค์ให้เลย ไม่มีโปรแกรม Screen Capture ในเครื่อง

http://maps.google.co.th/maps?f=d&sourc ... 09624&z=17

ทำไมในแผนที่ถึงไม่มี รพ.กรุงเทพล่ะครับ เห็นคลีนิคยิ้มย้งฟันยังมีเลย อันนี้ถามด้วยความสงสัยน่ะ

งั้นเดี๋ยวผมเปลี่ยนชื่อทีมใหม่ก็ได้เป็น " ลาก-ท้าย ทีม" โอเคไหมครับ ใครมีแรงก็ไปลาก ใครหมดแรงก็อยู่ท้ายไง จะได้ไม่โดนแซว

[TigerSmile'Hy]

ว้า ... อย่าเพิ่งรีบจบเรื่องเสื้อซิจ๊ะ อยากให้ลากไปแทะกันยาวๆ แบบ"สับจาน" หรือแนวดราม่าแบบ"ถ้วยคอคิงส์"

ปั่นต่อได้ครู่ใหญ่ ก็ตาม"รั้งท้าย"มาทันที่ป้ายโครงการหมู่บ้านฯ หมอจักรยาน สนใจเข้าไปยืนดูใกล้ ... ผมมาทันตอนที่มีเสียงหนึ่งพูดว่า(...)เห่าเครื่องบิน ผมพยายามแหงนมองฟ้า ไม่เห็นมีสักลำ จบเสียงสุดท้ายไม่มีใครพูดต่อ ...เกร็กๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เสียงฟรีดุม"โฮปี้" ของเฮียตือ (รั้งท้ายตัวจริง)ตามมาทันก็ไปกันต่อ ... ผมยังอดสงสัยไม่หายหันกลับมาดูบ้านตัวอย่างบ้านชั้นเดียว ไม่เอาดีกว่า กลัวน้ำท่วม ... เงียบ ไม่มีใครขำสักคน



ผ่านบ้าน"ควนจง" วัดภูเขาล้อม เขาก็เรียกกัน ... ข้ามทางรถไฟ ก็เจอภาพหาดูยากจึงเก็บมาฝากกัน(ตามประสานักเดินทาง...) ผมมีเพื่อนพนักงานที่อยู่ละแวกนั้น เอาภาพให้ดูเข้าบอกว่า เห็นจนชิน มีทุกปี ... ปีนี้ อบต.ไม่ซ่อม ยกยอดไปซ่อมปีหน้า เดี๋ยวหน้าฝนมันก็พังอีก... กำ...ต้องให้ลงข่าวหน้าหนึ่งก่อนรึไงจึงจะเห็นค่าความปลอดภัยในชีวิตฯ



... ไม่นานก็มาออกถนนใหญ่ 4 เลน ปั่นต่อไปทางทิสตะวันออก(ดูดวงอาทิตย์เอา) จำได้ว่าเลยรีสอร์ทที่ชือ"จันทร์หอม" หรือ "ไม้หอม" อะไรที่หอมๆ นี่แหละ หมอจักรยานก็ชี้ไปทางขวามือ เข้าทางนี้ ... แบกรถข้าม"คูกลาง" ไปอีกฝั่ง ผิวถนนราบเรียบ(ซะที่ไหน) รั้งท้ายไปก่อนแล้ว ตามสโลแกน"รั้งท้ายแต่ไม่ตกขบวน"

... ด้วยความชะล่าใจ เช้านี้ไม่มีอะไรใสท้องก่อนออก มีแต่นม 1 กล่อง "งานเข้า" ศัพท์วัยสะรุ่นที่ยืมเขามาใช้ ... มีเสียงคลื่นลมก่อตัวเล็กๆ ในส่วนใดส่วนหนึ่งของลำใส้, กระเพาะฯ หรือใน"พุง"นะแหละ ชำเลืองมองทางเข้า แล้วแหงนมองมุมสูง กอร์ปกับเห็นรถมอไซด์ชาวบ้านที่กลับจากตัดยาง พอจะคาดการณ์ออก ... ตูจะรอดไหมเนี๊ยะ

[TigerSmile'Hy]

ถึงเราจะไม่นำหน้าสุด แต่เราก็ไม่เคยหลุดจากขบวน...รั้งท้าย[team]ฺ(BOSS) สโลแกนนี้อาจไม่จริงหรือใช้ไม่ได้เสียแล้ว ... ฟ้องด้วยภาพ นี่ขนาดผมถ่ายซูมสุดแล้ว(เลยไม่ค่อยชัด) วันศุกร์เช้าเปิดสภาฯ จะตั้งกระทู้ถามสด

... เข้ามาได้ราว 300 เมตร "หนึ่ง-หนึ่ง" ผมส่งเสียงบอกน้องวิสุทธิ์ ซึ่งผมเองปรับเกียร์ไปก่อนนี้แล้ว ... ทางลูกรัง หินลอยประมาณกำปั้น ผิวทางค่อนข้างชื้น แต่ที่แน่ๆ มัน"ชัน" นี่ซิครับที่เป็นปัญหา... ได้มีโอกาส"แซงปาดหน้า" เฮียตือ, วิสุทธิ์ และหมอจักรยาน ก็คราวนี้แหละ แต่ก็ไปได้ไม่ไกล ... ตอนเด็กเขาว่า"ตด ไม่ทันหายเหม็น" ก็ต้องสละเท้าจากบันไดฯ มาย่ำหิน-ดิน-กรวด ด้วยกันรวม 4 คน




... นักท่องเที่ยว, นักเดินทาง ... ได้เจอเรื่องราวมากมายระหว่างทาง อันนี้สโลแกนคนไม่มีแรง ... เพื่อยืนยันเจตนารม ดอกเอื้องหมายนา ในรูปกลางได้รับการอธิบายจาก"วิสุทธิ์" ทว่าฝีมือถ่ายรูปมาได้แค่นี้ไม่ช่วยอธิบายความงามได้มากนัก แต่ก็เป็นอีก 1 เรื่องราวที่พบเจอระหว่างทางเข็น และ จูง กันไปคุยกันไป ... ในขณะที่ใครบางคนต้องไปยืนรอ"อย่างเดียวดาย"



มันไม่แย่ไปทั้งหมด, ชีวิตมีขึ้นมีลง, เข็มนาฬิกาชี้ไปที่ตำแหน่งสูงสุดก็ต้องเดินมาสู่จุดต่ำสุด ฉันใด ... ความเหนื่อยยาก ด้วยหยาดเหงื่อแรงกาย ธรรมชาติก็ชดเชยให้อย่างเหมาะสมและลงตัวเสมอ... ฉันนั้น ไม่มีเลยสักคนที่บ่นหรือรำพึงรำพัน "ตูไม่เอาอีกแล้ว" ... แรกๆ ที่มาถึงจุดนี้เราก็ไม่แน่ใจว่าจะสูงสุดหรือยัง สูงเท่าไหร่ ไม่มีใครจะไคร่สนใจคำตอบเหล่านี้มากนัก เสียงหอบแฮกๆ ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นหายใจแรง เกือบทุกคนสูดหายใจลึกๆ ทอดสายตามองไปไกลๆ รอบๆ ยังไม่มีเสียงพูดคุยหรือต่างต่างต่างนึกบทสนทนาไม่ออก... ผมหยิบกระป๋องน้ำจากรถออกมาดื่ม แล้วถอยไป 4-5 ก้าวถ่ายรูปนี้มา ...ขึ้นกี่ครั้ง กี่ที ... ผมเข็นทุกที" ผมเริ่มเอ่ย(บ่น) ... ทำเอาหลายคนเข้าใจผิด คิดไปว่าผมมาหลายครั้งแล้ว เปล่าเลยนี่ก็มาครั้งแรกเหมียนกัลล์ ผมหมายถึงว่าหากมาอีกกีครั้งๆ ต่างหาก

... อยากบรรยายให้คนที่ไม่ได้ไปเกิดอาการ"อยาก" แต่คิดๆ แล้วอุบไว้ดีกว่า"ไม่ลองไม่รู้" ของป๋า"เด่น ดอกประดู่" น่าจะใช้ได้นะ ... อิอิอิ เพียงไม่นานทุกคนลืมความล้าเมื่อ 10 นาทีที่ผ่าน บทสนมนาพรั่งพรูออกมาโดยไม่จัดคิว ... "Mr.Pang" หนุ่มโสด รถแพง แรงดี รับอาสาปั่นไปดูลาดเลาเส้นทางข้างหน้า มองไปจะโล่งและราบเกือบ 800 เมตร ซ้ายมือมีลาดเนินเขาสูที่โด่ดเด่น คงเพราะเจ้าของที่เพิ่งตัดต้นยางเก่าปลูกไหม่ราว 1-2 ปี หญ้าเขียวขจีปกคลุมไปทั่ว จะดูดีไม่ดูแห้งแล้งเหมือนสวนที่เพิ่งตัดโค่น... ข้างหน้าสุดทางที่เห็นมีเขาสลับซ้อนกัน 2-3 ลูก มิสะเตอปังหายไปพักใหญ่ ทำให้พวกเราเริ่มเป็นห่วง...

... สักครู่ก็มีมอไซด์ชาวบ้านลงมาด้วยความเร็วพอประมาณ ที่แปลกใจก็คือเขาใช้พลังงานเงียบ"ดับเครื่อง" ผ่านจุดที่พวกเรานั่งอยู่ลงไปตามทางที่เข็นขึ้นมากี้นี้ ... เราหันหน้ามามองกันเองและคิดว่าทุกคนคงคิดเหมือนกันคือ"ที่เขามา...สูงกว่าที่เรานั่งอยู่" "มาแล้ว มาแล้ว" วิสุทธิ์ส่งเสียงด้วยความหวัง... เราเปลี่ยสายตาและความสนใจจากมอไซด์ มองไปตามที่วิสุทธิ์ชี้ ... ความฉงน งงงวย และสับสนเริ่มเกิดขึ้นในความคิด ... ไม่เอานะโว้ย ... เพื่อนปังเราปั่นจักรยานไป เพื่อนต้องปั่นฯ กลับมาซิ ... วิ่ง(...)จุกตูดมาแบบนั้น รับไม่ได้ว๊ะ เฮียตือกล่าวออกมาด้วยความกระวนกระวาย ...

หัวหน้ามายืนเหล่ๆ ขอพักก่อนเด้อ