boontawe เขียน:วันชัย คำแพง เขียน:อ้าว ใครจะว่าตามก็ว่า แต่ผมจะปั่นตาม ตูดดดดดดดดดดดดก็แล้วกันนนนน
จริงนะ อย่าทิ้งกันนะตัวเอง..
2คนนี้ตกลงอะไรกัน แย่งจะเข้าข้างหลัง เอ้ย อยู่หลังให้ได้
ถึงเวลาจริงผมเข็นอยู่หลังสุดทุกที
พี่ตึ๋งหรือพี่วันชัยถ้าเขาบอกว่าอ่อนซ้อม ขาอ่อน อย่าไปเชื่อนะครับผม

รูปมันฟ้องครับ ในภาพชันจนโดดขึ้นบันไดปั่นไม่ทัน พี่วันชัยเอาล้อหลังพิงไหล่ทางกันไหลแล้วขึ้นนั่งปั่นขึ้นไปได้เฉยเลย พ้มเห็นมาก๊ะตา
http://www.youtube.com/watch?v=aPh7GixCGwE
ลองดูคลิปเอาครับ

ดูดี ๆ จะเห็นผมยืนหมดอาลัยอยู่ข้างล่างลงไปลิบ ๆ
เพิ่มเติมข้อมูล มีภาพมาให้ดู พอดีพี่ตั้ม (แม่ฮ่องสอน) เข้ามาช่วยให้ข้อมูลในกระทู้ชวนปั่น 9-14ธค.53ปีนี้
ก็เลยปะติดปะต่อเอาเองครับเกี่ยวกับผาบ่อง และ ความลำบากสมัยก่อนในการเข้าบ.ห้วยปูลิง พอจะสรุปได้ว่าเดิมทีถนนทางหลวงชนบทเส้น มส.5035ที่เราลงมาจากดอยสันฟ้านั้น น่าจะมีแต่เดิมแต่จากสภาพสูงชันพี่ตึ๋งพี่วันชัยคงจำได้บางช่วงมันผ่านสันเขาที่แคบ ตัดผ่านไปเป็นช่องระหว่างเขาซ้าย-ขวา ยังมีช่วงพับผ้าก่อนถึงจุดชมวิวดอยสันฟ้าอีก(ที่ผมเคยลงรูปให้ดู) ทำให้สมัยก่อนทางรถเข้าห้วยปูลิงลำบากมากและคงใช้เวลาเป็นวันหรือกว่านั้นกว่าจะถึงห้วยปูลิง โดยเฉพาะหน้าฝนก็คงรถเข้าออกไม่ได้เลยแม้แต่มอเตอร์ไซค์ (นึกภาพตามนะครับ ช่วงดอยสันฟ้าก็ชัน ช่วงก่อนที่เราจะเจอสุดทางถนนราดยางก็ชันที่มีผู้รับเหมามาเทปูนชัน ๆ นั่น) ทำให้ต้องไปใช้ทางเดินเท้าเข้าห้วยปูลิง โดยทางเดินเท้าเริ่มต้นที่ปีนผาบ่องที่สูงชัน ผาบ่องน่าจะเป็นผาเขาด้านทิศเหนือของเขื่อนพลังน้ำผาบ่อง เลาะไปเรื่อย ๆ ตามลำน้ำแม่สะมาดถึงบ้านห้วยกุ้ง แล้วก็ต่อไปถึงห้วยปูลิง
ทางเดินเท้าและผาบ่องที่สูงชันนี้ คงจะลำบากและอันตรายมาก ๆ ทำให้มีคุณครูเสถียร นนทวาสี พลาดพลัดตกเขาลงไปเสียชีวิต (เห็นว่าข่าวใหญ่มากสมัยนั้น ไม่รู้ว่าข่าวนี้ทำให้เกิดการราดยางถนน มส.5035เกี่ยวกันหรือเปล่า)
ก็เอารูปมาลงให้ดูครับ

แนวช่องเขาตามลำน้ำแม่สะมาดทอดตัวแนวตะวันตกตะวันออก(ไหลไปทางตะวันตก โดยมีเขื่อนพลังน้ำผาบ่องกั้นที่บ.ผาบ่อง) จะเห็นห้วยปูลิงด้านตะวันออก & แนวถนนสีขาวที่พวกเราผ่านเมื่อทริปปีกลาย สันเขาแนวเหนือใต้ด้านขวาบนของรูป คือ เทือกของดอยปุยครับ ถัดมาทางซ้ายเป็นแนวสันเขาเหนือใต้ของดอยสันฟ้าครับ

รูปนี้น่าจะคุ้น ๆ กันไหม ช่องเขาเดียวกันกับภาพบนที่น้ำแม่สะมาดไหลออกมาตรงที่กั้นเขื่อนพลังน้ำผาบ่อง ผาด้านซ้ายคือแนวทางเดินเท้าจุดเริ่มปีนผาบ่องเพื่อเข้าห้วยปูลิงแต่เดิม
ความน่าสนใจในที่นี้ ผมพยายามทำความเข้าใจว่าความลำบากของครูดอยสมัยก่อนที่เล่าขานกันเป็นอย่างไร
แต่เราคงเข้าไม่ถึงตรงนั้นแน่ แค่ที่เราไปว่าลำบาก ครูที่เป็นคนเมืองแท้ ๆ แต่ต้องเข้าไปอยู่ที่นั่น...สุดยอดครับ