นิตยสาร P.I.T. GANGS ปีที่ ๒ ฉบับที่ ๒o เดือนธันวาคม

[จ่าฯนุ๊ก]

พวกเราก็เพลินอุรา ผลัดกันเก็บภาพความประทับใจของกันและกัน
“กบน้องรัก ถ่ายให้พี้ซักรูปเถอะวะ จะเอาไปยืนยันคนที่บ้าน ว่าพี่มาจริง ไม่ได้ไปที่อื่น”

[จ่าฯนุ๊ก]

นี่ก็เหมือนกันทั้ง 2 คน อีกคนกำลงัเพลิน อีกคนก็ปวดกะบาลกับลีลาเก็บภาพของแต่ละหน่อหนุ่ม

[จ่าฯนุ๊ก]

“งานเข้าแร้วตรู... คนที่บ้านโทรมาเช็ค”
ส่วนคนหลังก็คิดแผนต่อเนื่อง

[จ่าฯนุ๊ก]

...สนามนี้จะรอดไม๊หว๋า...

[จ่าฯนุ๊ก]

แล้วก็เดินทางต่อไปยังจุดชมวิว 360 องศา ก่อนถึงยอด พวกบอกทางขึ้นชันไม่เท่าไหร่ แค่ 45 องศา โกต๋องบอกว่าทางซ้อมประจำของคนที่นี่ ข่มขวัญกันเห็นๆ แต่ดูแนวต้นยางกับระดับพื้นแล้วเจ้ากบก็บอก “........งั้นๆ ธรรมดา จิ๊บๆ ต่อให้ก่อน 3 กิโลแม้ว”

[จ่าฯนุ๊ก]

ถึงยอดแล้วก็แยกย้ายไปหามุมเก็บภาพ ส่วนคนเสื้อเหลืองบอกว่า “นี้น้าฯ เมื่อกี้กบมันบอกว่า จิ๊บๆๆหนะ มันจริงรึ”
คนเสื้อขาว "ไปดีกว่าขี้เกียจคุย พี่ก็ซ้อมเยอะๆแล้วกัน จะได้ตามผ๊ม....ทัน”
คนเหลื้อเหลือง “...!!*)%^$#$####$!!!.......”

[จ่าฯนุ๊ก]

“ป๊าๆๆ เมื่อกี้เห็นอะไรแว็บๆ ตามมาเร็ว”
“เออๆ...... “

[จ่าฯนุ๊ก]

ขอเก็บภาพซะกะหน่อย ว่ามาถึงที่จริงๆ

[จ่าฯนุ๊ก]

หอคอยจุดชมวิว 360 องศา มองเห็นทั่วทั้งภูเก็ต ใครทำอะไรตรงไหนเห็นหม๊ด.........เลยหล่ะ

[จ่าฯนุ๊ก]

เจ้าพ่อ “...ฮาโหล ฮาโหล เรียบร้อยยัง เออๆ...ๆๆ ยกเลิกก็ได้”
น้าหม่องฯ “ใครทำอะไรเราไม่ได้อยู่แล้ว” อิอิ

[จ่าฯนุ๊ก]

หลังจากนั้นก็หันมาจุ๊ปปากกัน ด้วยอิทธิฤทธิ์ของเหล่า PIT Gangs ที่สำแดงออกมา ฝ่ายภูเก็ตก็ยอมแพ้ศิโรราบ ด้วยการยอมเป็นเพื่อน แต่ก็ยังเคืองนิดๆ “ทำอะไรมันไม่ได้วุ้ย.......................”

[จ่าฯนุ๊ก]

บนจุดชมวิว มองเห็นเมืองและน้ำทะเลเขียวสะอาดตา บางคนก็อยากจะปักหลักซะที่นี่เลยก็มี เดาว่าน่าจะเป็นร้านกาแฟ อะไรทำนองนี้

[จ่าฯนุ๊ก]

อีกฟากของจุดชมวิว สามารถมองเห็นเมืองภูเก็ตเต็มๆลูกกะตา

[จ่าฯนุ๊ก]

ส่องจากจุดชมวิวที่จัดสวนได้สวยงามไม่แพ้ที่อื่น

[จ่าฯนุ๊ก]

หลังจากจับมือเป็นพันธมิตรกันแล้ว ภาพก็อย่างที่เห็น