ห้องคุณป้า

[kunpa]

แล้วพวกเราก็ออกจากตัวเมืองตากมุ่งหน้าไปดอยมูเซอ

[kunpa]

แรกๆ ก็เป็นระเบียบเรียบร้อยดี ปั่นไปคุยกันไป เพาะยังมีแต่เรา พอเริ่ม มีเขาความแตกแยกก้เริ่มเข้ามา แยกไปข้างหน้า กับอยู่ข้างหลัง ใครแรงแซงไปเลยยยยย ผ่านน้ำตกลานสาง ก็เห็นป้ายนี้ ที่ป้ายบอกว่า 5 กม. แต่คนที่ดูเลขไมล์ว่า เกิน 10 กม. มีแต่เขา ตัวการของความแตกแยก

[kunpa]

สวัสดีค่ะ R 9 ดีใจจัง หาห้องนี้เจอ ไปอยู่ไหนมา หายไปนานมากๆ คิดถึง แต่ไม่รู้จะไปตามหาที่ไหน กำลังโชว์ภาพที่ไปหาตี๋เล็ก กะต้อนอ้อยเมื่อวานค่ะ สบายดีนะคะ

[kunpa]

มาสมทบทีละคน สองคน พักรอกลุ่มหลังก่อน ห่างมาก มีทนายพกเสบียงมา 2 หวี คนละไม้คนละมือ คนละลูก สองลูก ช่วยกันลดน้ำหนักให้พรรคพวก อย่าแบกคนเดียว แต่ละคนเริ่มหิว นี่เพิ่งได้ไม่ถึงครึ่งทาง

[เสือรถฝืด]

สวัสดีค่ะ ทุกท่าน โดยเฉพาะ อาเก้า ค่ะ
ต้องร้องเพลง ไม่เจอะกันนาน คิดถึงจังเล้ย...คิคิ

เกาะขอบจอรอชมภาพทริปของคุณป้าด้วยคนค่ะ

วันนี้ รถฝืด ไป คาร์ฟรีเดย์ มาค่ะ

[เสือรถฝืด]

ขแทรกจิ๊ดนึงค่ะ คุณป้า
พอดี พิมพ์ไว้แย้วอ่ะค่ะ

คำตอบ พี่ บตส. ตรงประเด็นเป๊ะๆ ไม่มีให้อ้อนวอนเลยอ่ะค่ะ 5555
ไม่ให้ หุหุ แง๊...

"..เสื้อของพี่บ้านต้นสน ขนาดมันเท่ากับรถฝืด2คนรวมกัน ....."
โอ้... พี่เล็ก บรรยายซะเห็นภาพเลยค่ะ คิคิ
แต่ พี่ บตส. คงไม่ยอมคลอดง่ายๆค่ะ อ่ะ ล้อเล่น... ิคิคิ

"..เดินทางจากกำแพง ตี 5 ขอวันเสาร์...ถึงริมปิงตาก 6 โมงเช้า..."
เวลาเยี่ยมยอดกระเทียมดองเลยค่ะ คุณป้า คุณลุงตาแป๊ะ
เห็นเสื้อทีมตาก โดยเฉพาะตัวที่ พี่ตี๋เล็ก ใส่ตอนกำลังเล็งกล้อง
แล้วทำให้คิดว่า อย่าออกแบบเสื้อแบบนี้นะ รถฝืด คิคิ
คนตัวเรียวๆ ใส่แล้วไม่มีปัญหา คิคิ

[kunpa]

ว้า ขออภัย ข้อมูลผิด สำหรับคนที่ไม่ไปแม่สอดก็เกือบถึงที่พักแล้ว เพราะออกจากที่เราพักอีกเนิน(สูง) เดียวก็จะถึงที่พัก แต่คุณป้า กะตาแป๊ะ โดนพี่ใหญ่ (เสือดำ) พาไปเชือด ที่เนินสวรรค์ ( แกตั้งชื่อ) เนินนี้ พอเลี้ยว เขามา ประตูเหล็ก ปิดล็อคกุญแจไว้ แต่ก็มีช่องทางเล็กนิดเดียวที่พอให้เราพาจักยานเข้าไปได้ (เริ่มสงสัย) ท่านพี่เขาบอกว่าไปทางนี้กันดีกว่า เราก็ไป เพราะไม่กลัวอยู่แล้ว อย่างน้อยก็มากันตั้ง 4 คน มีพี่แขกเสือตากอีกหนึ่ง นี่ก็เป็นผู้สมคบ พอปั่นเข้าไปเราก็รู้ละนะ ว่าแถวนี้มันก็เขาทั้งนั้น ไม่ได้คิดอะไร ปั่นไปเรื่อยๆ แกส่งเสียง เลี้ยวขาวตามพี่แขก คุณป้าก็เลี้ยว ไม่ได้มองทางเท่าไร ปั่นไปเรื่อยๆ อืดลง อืดลง พี่แกแซง ไป ตาแป๊ะปั่นอยู่ด้านหลังก็แซง แล้วก็ ส่งเสียง " ไปเรื่อยๆ อย่ารีบ" 5555 ชักจะมีข้อสงสัย ว่าจะเงยหน้าไปมองทั้ง 2 คน พอเงยหน้าเห็นทางที่กำลังจะขึ้นไปเท่านั้นแหละ ขาปลดคลิปเองโดยอัตโนมัติ ปากก็ตะโกนบอก 2 คนว่า มีชันกว่านี้มั้ย แล้วจะขึ้นได้ป่าวเนี้ย 2 คนหัวเราะกลิ้งเลย ลงคอยดู คนนึงก็เก็บภาพ 555 ลงจูงให้ดุก็ได้ เพราะว่า ขึ้นไม่ได้อ่ะ มันชันมาก จะขึ้นปั่นต่อไม่มีแรงส่งขึ้น ต้องจูงให้พ้นตรงนั้นก่อน

[kunpa]

รถฝืด สนุกมั้ยไปคาร์ฟรีเดย์ ป้าไปปั่นรณรงค์บนเขา อากาศดีมากๆ เสียดาย รถฝืดน่าจะไปด้วย

เสื้อของทีมตาก ได้ข่าวจากสมาชิกของตากว่าตัวละ 350 บาท น่าทำดีเหมือนกัน เนื้อผ้าก็ OK ช่วยกันออกแบบหน่อย จะได้มีใส่กะเขาบ้าง

[kunpa]

สวยมั้ย อุทธยานตากสิน หรือ ต้นกระบากใหญ่ ทางที่เขาให้ขึ้นจริงไม่ชันมาก ทางนี้เขาปิดไม่ให้ขึ้น แต่เพื่อความมันส์ ต้องขึ้น สรุปว่าครั้งนี้ ขึ้นทางนี้ แค่ 5 คน มีตี๋เล็กตามหลังมาอีก 1 คนอื่นรู้ทาง ไม่ยอมขึ้น ส่วนพี่กิตติพงษ์กับขาแรงของตากอีก 2 - 3 คน เลยไปรอที่ตลาดดอยมูเซอ ต่างคนต่างรอ สื่อสารกันไม่รู้รื่อง ทำให้เสียเวลาไปนานเหมือนกัน สำหรับคนที่จะปั่นขึ้นแม่สอด

พอรู้ข่างคราวรีบทานอาหารกลางวันที่น้องอ้อย กะ พี่ตุ๋ยนำไปให้พร้อมแจ้งว่า คนที่จะไปแม่สอด รอที่ไหน อิ่มแล้วก็รีบออกไปสมทบทันที ไปแม่สอดกัน 7 คน ออกจากตลาดดอยมูเซอ ก็เจอฝนหนักพอสมควร แต่ไม่เป็นอุปสรรค ตกลงไปก็ไป ออกเดินทางกันเลย

[kunpa]

ภาพข้างบน เป็นภาพเนินสวรรค์ ของพี่โส คนที่เห็นในภาพ เป็นตี๋เล็ก ซึ่งตาแป๊ะแอบถ่ายไว้

ส่วนภาพนี้เป็นกลุ่มที่มานั่งรออยู่ที่ตลาดดอยมูเซอ เป็นชม.แล้ว ส่วนเราคุณป้า ตาแป๊ะ พี่แขก และพี่โส ก็ไปนั่งรอที่ต้นกระบากเป็นชม.เหมือนกัน มารวมตัวกันแล้วก้เริ่มเดินทางเลย เพื่อไม่ให้เสียเวลา กลัวกลับลงมามืด

[kunpa]

จากตลาดดอยมูเซอ ถึงแม่สอด น่าจะประมาณ 50 กม. ช่วงที่สูงที่สุดเป็นช่วงที่จะถึงศาลพระวอ เราปั่นกันมาได้ซักพัก เกือบถึงทางชันแล้วก็พักเติมน้ำกันก่อน เพิ่มน้ำตาลในร่างกายด้วย

[kunpa]

เติมพลังแล้วก็ออกเดินทางต่อ พี่อาวุโส เคยปั่นหลายครั้ง บอกว่าถึงพระวอ ก็ลงอย่างเดียวแล้ว 5555 แล้วขากลับ ไอ้ที่เราลงมาก็ต้องขึ้นใช่ม้า

แล้วเราก็มาถึงจนได้ พักสักการะ และพักเหนื่อกันด้วย

[kunpa]

หายเหนื่อกันแล้วก็รีบเดินทางต่อ จุดหมาย คือ ริมเมย มาแม่สอดต้องไปริมเมย

[kunpa]

มาถึงแล้ว เก็บภาพที่ด่านตรวจคนเข้าเมือง ท้องเริ่มร้อง ไปหาอะไรกินกันก่อนดีกว่า แล้วเราก็ไปได้กระเพาะปลาที่ร้านอร่อยแห่งหนึ่ง งานนี้ไม่ทันตี๋เล็กอีกแล้ว ควักจ่ายก่อน คุณป้าเลย เป็นเสือปืนฝืดไปเลย ขอบคุณมากสำหรับมื้อนี้ ของอร่อย แต่ก็ กินไม่ได้มาก มันกินไม่ค่อยได้ กินแต่น้ำซะมากกว่า ระหว่างที่นั่งกินกันอยู่เลยถ่าย สะพานข้ามไปพม่ามาให้ชม ดูตลาดไม่ค่อยคึกคักเหมือนคราวที่มาก่อนนี้ ( นานแล้ว ) ที่แรกก็อยากไปเดินดูของ มาคิดอีกที ก็ได้แค่ด ซื้อไปไม่ได้ จะเอาไปยังไง ก็ไม่ไปดูซะเลยดีกว่า แล้วก็ไม่รอช้า เริ่มออกเดินทางกลับ มืดแน่ๆ

[kunpa]

ออกจากเมยกี่โมง ไม่ได้มองเวลา ปั่นมาแวะที่ปั้ม เข้าห้องน้ำกันก่อน ที่จะลงเขา พร้อมเติมน้ำ และเติมคน ออกจากแม่สอดประมาณ 17.00 น.ไม่รีบ ไม่ร้อน เพราะไม่มีแรงร้อนกันแล้ว ขาแรงกลุ่มหน้า 3 คันไปกันก่อน ขึ้นเขาที่เราลงตอนมา มันก็ดีกว่าตอนมานะ (ปลอบใจตัวเอง ) คุณป้า ปั่นกันมาเรื่อยๆ ปั่นมาได้ ครึ่งทาง มีรถปิคอัพสวนมาเบรค จอดเรียก ขึ้นรถเลยครับ เราก็งง เพราะตอนนั้น ปั่นอยู่คนเดียว อีก 3 คน อยู่หลังไกลเหมือนกัน เอใครหว่า เขาก็ตะโกนข้ามฝั่งถามว่า ข้างหลังยังมีอีกกี่คัน ก็ตอบไปว่า 3 เขาก็ลงจากรถ กวักมือขึ้นรถเลยครับ เขาให้ผมมารับ มืดแล้ว อันตรายครับ เลยจูงรถวิ่งข้ามถนนไปกะเขา ไปรับอีก 3 คัน ส่วนชุดหน้าก็ได้ พี่ตุ๋ย มารับเหมือนกัน ดูแลกันเป็นอย่างดี ขอขอบคุณ น้ำใจที่มากล้น จากเสือตากทุกท่านนะคะจะว่าไปแล้ว ปั่นให้ถึงที่พัก ก็ไหวกันนะ แต่มันจะถึงกี่โมงไม่รู้ แล้วก็อันตรายจริงๆนั่นแหละ รถวิ่งเยอะเป็นทางลงเขา 5555รอดแล้ว พอมาถึงที่พัก ท้องร้องอีกแล้วรีบอาบน้ำกันทันที น้องอ้อย พี่ช้อย พี่เสือจากอต. พี่พิบูล เตรียมอาหารไว้รอ ขอบคุณมากคะ กินไป คุยไป สนุกสนาน เฮฮา ทั้งคาราโอเกะ ทั้งครูติวเลข บรรยากาศเป็นกันเองสุดๆ ประทับใจคะ พอหนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน ริมผีปากก็ง้างไม่ออก ไปนอนกันดีกว่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆ


หนาว ไม่หนาว ดูเอาแล้ว กัน ตาแป๊ะ นอนในถุงนอน มิดชิดเลย