สองเฒ่า ระยอง -เชียงราย - ปาย - เชียงใหม่

[The Stranger]

วันที่ 9 เมษายน 2552
วันที่ 6 ของการเดินทางแอร์เย็นฉ่ำ เสือChee นอนหลับสบาย
แต่เสือแหวกนอนฟังเสียงรถวิ่งเข้าออกและเสียงรูดม่านทั้งคืนจนแสบหู
ตีห้า สองเสือพุ่งสู่ถนนมืด
มืดจนบางครั้งเสือแหวกปั่นเลยป้ายบอกทาง
แต่เสือChee รอบคอบพอที่จะเงยหน้าเห็นก่อนหลงทาง
ฟ้ายังไม่สางดี สองเสือเจออาจารย์เสรี แห่งโรงเรียนพิริยาลัยกำลังปั่นเสือออกกำลังกายยามเช้าบนเส้นทางเดียวกันสู่ตัวจังหวัดแพร่

[The Stranger]

เสือChee ตาดีแวะคารวะอนุสาวรีย์บุคคลสำคัญของจ.แพร่
ขณะที่เสือแหวกที่ปั่นตามมาทีหลัง บอกอยู่ที่ไหน ทำไมผมไม่เห็น

[The Stranger]

เสือCheeเข้าสู่ภาวะคับขันสุดขีดของชีวิต ข้างทางมีแต่บ้านคน หาที่เหมาะสำหรับระบายปุ๋ยไม่เจอ ขณะที่ทำนบหลังเจียนจะพังแหล่มิพังแหล่
"เฮ้ย นั่นอบต. รอหน่อย ไอ้หนูลูกพ่อ"
ตีโค้งเลี้ยวขวับเข้าอบต. ด้วยระดับความเร็วปลายของจรวดที่กำลังจะพ้นแรงดึงดูดของโลก
"เฮ้ย เวรแร้ววว...ไม่มีใครอยู่ ประตูปิด"
ตีโค้งเลี้ยวขวับออกจากอบต. ด้วยความเร็วเป็นสองเท่าของขาเข้า
สวรรค์บันดาล รั้วติดกันคือศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก
มิตรภาพที่ปราศจากคำทักทาย
"ห้องน้ำทางนี้ค่ะ" คุณครูตะโกนบอก

[The Stranger]

คำเตือน อย่าบอกเลิกกับแฟนบริเวณนี้

[The Stranger]

เป้าหมายไกลสุดของวันนี้ อย่างน้อยต้องถึงพะเยา

[The Stranger]

8.57 น. วันที่ 6 ของการเดินทาง
สองเสือปั่นมาแล้ว 850.6 กม.

[The Stranger]

แวะซื้อของร้านค้าใหญ่ เจ้าของคืออาจารย์วันชัย คณาญาติ แห่งโรงเรียนร้องกวางนุสรณ์ กับภรรยา คุณบุราภรณ์
สองเสือร่วมทำบุญสร้างหลังคาโบสถ์กับท่าน

[The Stranger]

พบสองหนุ่มสาวนิสัยดีที่ศาลาข้างทาง
ทัศน์ นายสัตวบาล รอรถจะไปวังเหนือ

[The Stranger]

น้องเนย แห่งบ้านปงวัง มาส่งทัศน์
เสือแหวก “ไอ้ที่เหมือนลาบแต่ใส่เลือดแดงๆ นั่นน่ะ เรียกว่าอะไร”
น้องเนย “ เรียกว่า ลู่”
เสือแหวก “นั่นแหละ ตั้งแต่ขึ้นเหนือมานี่ ยังไม่ได้กินเลย ไม่รู้จะไปหาซื้อทีไหน”
น้องเนย “หนูไปซื้อให้”
เธอบึ่งมอเตอร์ไซค์เข้าทางซอยหายไปครู่ใหญ่ แล้วกลับมาพร้อมกับอาหารจำพวกลาบลู่ของชาวเหนือ
น้ำใจของชาวเหนือต่อคนต่างถิ่นช่างงดงาม
เสือแหวกได้กินลู่สมใจ

[The Stranger]

ยามสาย [บนเส้นทางสู่ อ.งาว อากาศยังไม่ร้อนเกินไป

[The Stranger]

เสือแหวกผ่านเนินเล็กมาอย่างสง่างาม

[The Stranger]

ทุกครั้งที่โผล่หน้ามาเจอเสือChee ที่จอดรถรออยู่ เสือแหวกเป็นต้องชูกำปั้นทุบอากาศ พร้อมกับตะโกนก้อง(ดูช้ายขวาหน้าหลังให้แน่ใจก่อนว่าไม่มีคนอื่น)
"เรวาตำดื้ย!"
(เราทำได้)

[The Stranger]

เที่ยง แดดร้อนจนสุดฝืนเสือChee เลี้ยวขวับเข้าไปขออาศัยพักในกระท่อมไม้ไผ่เอกลักษณ์ไทย ที่ศูนย์วิจัยพืชสวน อ.สอง หลับสนิทจนไม่รู้สึกตัวเมือเสือแหวกกระย่องกระแย่งมาถึง

[The Stranger]

เสือCheeกำลังหลับสนิทเมือเสือแหวกมาถึง

[The Stranger]

ทิศทางของมือขณะหลับสนิท แสดงสภาวะจิตใต้สำนึก