เมื่อวานฉันได้ว่ากลับมาเป็นสิงห์บรรทุกปั่นเดี่ยวข้ามสามจังหวัด นับตั้งแต่จากบ้าน-ปากเกร็ด-สะพานนวลฉวี-สามโคก-ลาดบัวหลวง-บางไทร-เสนา-ผักไห่ เสร็จไป 7 ชม. เสียเวลาปะยางรั่ว 1 ชม. เนื่องจากระหว่างถนนสายเสนา-ผักไห่ 22 กม. ก่อนที่กม.9 เห็นคนงานกำลังถางหญ้าริมไหล่ถนนสิ่งที่ฉันมองไม่เห็นหนามกระสุนนับร้อยกว่าแตกกระจายออกมานอกริมถนน ฉันก้มลงปั่นซิ่งด้วยความเร็วผ่านหน้าคนงานไป ไม่กี่เมตรก็เกิดอาการยางแฟ่บทันทีทำให้ฉันตกม้าตายจอดข้างทางริมแม่น้ำน้อยห่างผักไห่ 8 กม. ฉันทำงานเหนื่อยปะยางคนเดียวไป 8 รู ล้อหน้า 6 รู หลัง 2 รู 
ฉันไปนอนที่ตลาดน้ำลาดชะโดตรงที่ร้านโชว์ดะที่ดัดแปลงเป็นโฮมสเตย์เพิ่งเปิดใหม่ทดลองรองรับนักปั่นสิบคนเข้าไปพักผ่อน เช้าวันจันทร์ไปเจอสาวงามแห่งผักไห่เมื่อสามสิบปีก่อน เธอชื่อ "นาง วิไล ไตรจิต" แล้วกลับมาเล่นยิงกล้องชมงานประเพณีแห่เรือเทียนพรรษา เสร็จแล้วขากลับไม่ได้ปั่นขาแรง เพราะเจ็บกล้ามเนื้อระบมอยู่ ได้เฮๆๆ บขส.สาย กท-ผักไห่ คันสุดท้ายใจดีเปิดให้จักรยานเข้าไปในรถแบบไม่ต้องถอดล้อหรอก สาวเก็บเงินสนใจเรื่องของฉันได้พูดคุยสนุกตลอดทาง
งานนี้ฉันมีความฟิตเต็มที่ได้หวนกลับมาปั่นจักรยานทางไกลคนเดียวทำได้อีกครั้งค่ะ
น้าสมพิศ...ช่วยไปเสนอหน้าแทนฉันว่า ไปพักเล่นน้ำกันที่ "
อ้าว...ฉันก็จดมาแล้วเนี่ย....ก้อไปดูกระทู้เรื่องเดิมที่ 
..... หมดเรี่ยวหมดแรงต้องใช้ก็อก 3
