เก้าวันตามฝันสู่อินทนนท์กับลุงมร ชุมพร [พิษณุโลก-ลี้-ดอยเต่า-แม่สะเรียง-แม่ฮ่องสอน-ปาย] (ทริปบ้าอะไรก็ไม่รู้ ..โหดชิ...หาย )

khunhan

1864 ตัวเลขที่ลุงมร ยังติดค้าง

ที่พัก อยู่ในย่านถนนคนเดิน

khunhan

ตอนเช้า ก็เห็นอะไรแปลกไปจากเมื่อคืน

khunhan

กาแฟ -ปาท่องโก๋ -ก๋วยเตี๋ยว

lotus

ข้อดีอย่างตรงปั่นวงกลม ไม่ไหวก็มีตัวช่วย แต่ผมขออายุ 70 ก่อนค่อยหาตัวช่วย ตอนนี้มีแรงก็ขอปั่น ค่ำไหนนอนนั่นครับ แต่ปกติจะถึง่ก่อนค่ำโดยออกแต่เช้าๆ ราวๆ 6.30 หลังจากทานอาหารเช้า 6.00 ครับ ที่ทำได้เพราะไม่ถ่ายรูป ปั่นบรรทุกเบาครับ

foresthang

ดูจากภาพ มีบางช่วงบางตอนของแม่ฮ่องสอนที่เราใช้เส้นทางเดียวกัน ....ต่างช่วงเวลา

แม่บักข้าวเหนียว

นอกจาก พระเอก นางเอก คู่ ฮอต แล้ว

ผู้ร้าย.... ยังคนเดิม อีก เฮ้อ!!!หนังป้านี่

ว่าแต่ อยากดั้ย!!เรณู เอ็ย แม่ับัก ไปตลก คั่นเวลาเปล่า......

mommyboy

ลืมฝากป้าแวะร้านฟรีฟอร์มแถวท่ารถ เดินเลยไปอีกนิดนึง
อดฝากซื้อเสื้อเลยอ่ะ

met

แม่ฮ่องสอนไม่เคยจางสเน่ห์ เข้ามาชมทริปด้วยคนนะครับ

ลุงมร

หายไป 2วันแล้ว ยังไม่สรุปทริป สงสัยติดอบรม5555555555555555

Mr.บิวลุ่มน้ำยม

ขอบคุณสำหรับของฝากจากเวียดนามครับ ใส่กรอบไว้อย่างดี มองดูภาพนี้ทีไร คิดถึงพี่ทุกครั้ง

ลุงแซม

khunhan เขียน:...เก็บภาพมาฝาก

สวัสดีครับ คุณป้าขุนหาญ และคณะเดินทางทุกท่าน ขอบพระคุณครับ สำหรับคำบรรยายและภาพสวย ๆ ดูแล้วทำให้นึกถึงอดีต ผมเคยไปรับราชการอยู่ที่แม่ฮ่องสอนเมื่อปี 2526 -2530 ตอนนั้นรถบัสปรับอากาศยังไม่มีวิ่ง จากเชียงใหม่ไปอาศัยโดยสามล้อสะดวกที่สุด (สามล้อติดปีก) ค่าเครื่องบินสองร้อยกว่าบาท ตอนที่ผมไปอยู่ยังไม่เจริญเหมือนปัจจุบัน อ.ปาย พอมืดก็ปิดร้านปิดบ้านกันหมด ที่มีขายดึกหน่อยก็มีผัดไทย กับโรตี แค่นั้น นอกนั้นไม่ต้องไปหาอะไรกิน เส้นทางจากแม่ฮ่องสอนไปปาย ยังเป็นลูกรังบ้างหินลอยบ้าง ใช้มอเตอร์ไซค์วิบากสะดวกกว่า แลนด์โรเวอร์เยอะเลย สมัยผมไปอยู่ใหม่ ๆ ไม่มีมอเตอร์ไซค์รับจ้าง สามล้อก็ไม่มี เอ.น่าจะมีอยู่คันหนึ่งนะ ผมพักข้างสนามบิน พอเดินลงจากเครื่องบินก็เดินตัดไปฝั่งตรงข้ามก็ถึงบ้านพัก อยู่ได้สักพักหนึ่งจึงต้องเอาเสือหมอบ ไปเป็นพาหนะเพราะเดินไม่ไหว พอตกเย็นเครื่องบินไม่มีลงก็เอาเสือหมอบมาซ้อมบนรันเวย์ ซึ่งยาวพันกว่าเมตรมั๊ง ปั่น ๆ ปั่น มีน้องวัยรุ่นเอาเสือหมอบมาท้าแข่งกันที่สนามบิน ผมก็บอกว่าต่อให้ออกก่อน ความจริงไม่ใช่อะไรผมอาศัยให้น้องเขาบังลมให้ พอใกล้สุดสนามบินผมเร่งนิดเดียวก็แซงขึ้นหน้า น้องคนนั้นงงว่าเป็นไปได้ไง ขอทดลองอีก ผมก็ต่อให้เหมือนเดิม ผลออกมาเหมือนเดิม ก็เลยต้องอธิบายให้น้องเขาฟัง นี่แหละเขาเรียกว่าแก่จริง ๆ แค่เห็นภาพเมืองแม่ฮ่องสอนโม้เรื่องในอดีตเสียยืดยาวเชียว ลืมไปว่า จะมาบอกคุณป้าว่่า เจ้าต้นนี้เขาเรียกว่า แคฝรั่ง เวลาออกดอกใบจะล่วงหมด ดอกมีทั้งสีขาว สีชมพู ครับ

ลุงแซม

[quote="khunhan"]ม่านบราลี ...สายระย้า..

ยังชอบใจ กลับไปนั่งที่เดิมอีก

เห็นดอกไม้ต้นใบ คล้ายดอกปีบ แต่กลิ่นกลีบดอก และสี ไม่ใช่ จำไ่ได้แล้ว ว่าเรียกอะไร

...ขออนุญาตเดาต้นไม้ที่คุณป้าขุนหาญ กล่าวถึงใบคล้ายต้นปีบ แต่กลีบดอกและสีไม่ใช่ ผมว่าน่าจะเป็นต้นเลี่ยน ดอกสีม่วง ๆ ใบลักษณะคล้าย ๆ กัน มีทั้งเลี่ยนชวา ต้นเล็ก และเลี่ยนป่า แต่ชื่อเลี่ยนมันฟังแล้วไม่ค่อยไพเราะ พ่อค้าแม่ค้าต้นไม้เลยเปลี่ยนชื่อเสียใหม่เป็นเกษมณี(อ่านว่า เกดมะนี ไม่ใช่กะเสมนี555) ทำให้คนเห็นดอกและได้ฟังชื่อที่ไพเราะแล้วอยากซื้อไปปลูกขึ้นอีกเยอะเลย ก็เหมือนชื่อลั่นทมนั่นแหละพอเปลี่ยนเป็นลีลาวดี มีค่าขึ้นอีกเยอะเลย
..ผมเคยถ่ายภาพไว้แต่ไม่มีเวลาค้นหาเลยขอยืมชาวบ้านเขามา ใช่ดอกอย่างนี้หรือเปล่าครับ
รูปภาพ

khunhan

ลุงมร เขียน:หายไป 2วันแล้ว ยังไม่สรุปทริป สงสัยติดอบรม5555555555555555

สวัสดีค่ะลุงมร
ต้องขออภัย หนังขาดไปหลายวัน เด็กวิ่งส่งหนังมัวเถลไถลแวะข้างทาง

อาบน้ำอาบท่า แล้วค่อยมาชมกันต่อ

ลุงแซม เขียน: ...ขออนุญาตเดาต้นไม้ที่คุณป้าขุนหาญ กล่าวถึงใบคล้ายต้นปีบ แต่กลีบดอกและสีไม่ใช่ ผมว่าน่าจะเป็นต้นเลี่ยน ดอกสีม่วง ๆ ใบลักษณะคล้าย ๆ กัน มีทั้งเลี่ยนชวา ต้นเล็ก และเลี่ยนป่า แต่ชื่อเลี่ยนมันฟังแล้วไม่ค่อยไพเราะ พ่อค้าแม่ค้าต้นไม้เลยเปลี่ยนชื่อเสียใหม่เป็นเกษมณี(อ่านว่า เกดมะนี ไม่ใช่กะเสมนี555) ทำให้คนเห็นดอกและได้ฟังชื่อที่ไพเราะแล้วอยากซื้อไปปลูกขึ้นอีกเยอะเลย ก็เหมือนชื่อลั่นทมนั่นแหละพอเปลี่ยนเป็นลีลาวดี มีค่าขึ้นอีกเยอะเลย
..ผมเคยถ่ายภาพไว้แต่ไม่มีเวลาค้นหาเลยขอยืมชาวบ้านเขามา ใช่ดอกอย่างนี้หรือเปล่าครับ

สวัสดีค่ะ ลุงเกษมฯ
ใช่เลยค่ะ ดอกเกษมณี เพิ่งเคยได้ยินชื่อนี่แหละค่ะ ส่วนแคฝรั่งนั้น ได้แต่ถ่ายรูปมาให้ดู เพราะตอนนั้นแดดจ้า ตาก็พร่า มองไม่ค่อยชัดถึงรายละเอียด เห็นรูปถ่ายมาเองแท้ ๆ ก็ยังไม่รู้ว่า เค้าชื่ออะไร แต่จะว่าไป ก็เพิ่งรู้ ว่าแคฝรั่ง นอกจากสีขาวแล้ว ยังมีสีชมพูด้วย

ขอบคุณที่ช่วยเล่าเรื่องแม่ฮ่องสอนในอดีตให้ฟัง ตอนนั้น คงลำบากมาก แต่ป้้าว่า ความสุขของพวกเค้า คงมีมากกว่าวันนี้

khunhan

lotus เขียน:ข้อดีอย่างตรงปั่นวงกลม ไม่ไหวก็มีตัวช่วย แต่ผมขออายุ 70 ก่อนค่อยหาตัวช่วย ตอนนี้มีแรงก็ขอปั่น ค่ำไหนนอนนั่นครับ แต่ปกติจะถึง่ก่อนค่ำโดยออกแต่เช้าๆ ราวๆ 6.30 หลังจากทานอาหารเช้า 6.00 ครับ ที่ทำได้เพราะไม่ถ่ายรูป ปั่นบรรทุกเบาครับ

คนแข็งแรงและหนุ่มกว่าวัยอย่าง อ.โล ทำได้สบาย ๆ อยู่แล้วละ

met เขียน:แม่ฮ่องสอนไม่เคยจางสเน่ห์ เข้ามาชมทริปด้วยคนนะครับ

ใช่ แม่ฮ่องสอน ไม่เคยจางเสน่ห์

Mr.บิวลุ่มน้ำยม เขียน:ขอบคุณสำหรับของฝากจากเวียดนามครับ ใส่กรอบไว้อย่างดี มองดูภาพนี้ทีไร คิดถึงพี่ทุกครั้ง

จร้า !! ..ก็ตั้งใจอย่างนั้นแหละ

foresthang เขียน:ดูจากภาพ มีบางช่วงบางตอนของแม่ฮ่องสอนที่เราใช้เส้นทางเดียวกัน ....ต่างช่วงเวลา

โห..ภาพที่ foresthang เก็บมาได้มันทำให้ใครต่อใครอยากไปแม่ฮ่องสอนขึ้นมาทันทีเชียวละ ยอดเยี่ยมจริง ๆ

khunhan

ทุก ๆ ครั้งที่ ที่ออกทริป มักมีอะไรที่ต้องประทับไว้ในความทรงจำเสมอ และครั้งนี้ ก็เช่นเดียวกัน.

เส้นทางบนดอยในยามแล้ง แสงอาทิตย์ไร้ม่านเมฆแผดเผาแสนสาหัสไร้ปรานี มิได้เหนือกว่าการคาดคะเน หากแต่สิ่งที่คะเนไม่เคยถึงคือ น้ำใจผู้คน ทั้งผู้ร่วมทริปและผู้คนที่ได้พบเจอ รวมถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นตลอดระยะทาง

เพื่อนร่วมทริป มักมีอะไรหลายอย่างที่คล้ายกัน ขณะเดียวกันก็มีอะไรบางอย่างที่ต่างกัน หากแต่เราต่างต้องเคารพในความต่างนั้น อย่างเข้าใจ

เพื่อน..ร่วมทางสายจักรยาน ที่เป็นมิตร มีน้ำใจ ให้กำลังใจ เสมือนหนึ่งญาติใกล้ชิด

มันอบอุ่นนะ

ขอขอบคุณ
ลุงมร ผู้นำทริปที่น่ารักที่สุด

ลุงโอ่ง คนงาม ขาแรงผู้ยิ่งใหญ่ เจ้าของวลี หวาน ๆ

ป๋าอุดม บ้านโป่ง ที่คอยเตือน..เ

ป้าขุนหาญ ..แก...เอาตัวให้รอดก่อนเถ๊อะ !!

โจ ชุมพร ที่ึคอยเป็นห่วง

..ป้า...อยู่ไหน?!!

ขอบคุณ Thaimtb.com ที่ทำให้เราได้พบเรื่องราวดี ๆ

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามชมและให้กำลังใจ

ขอบคุณคร้า!!