Adventure SAPA : เวียดนามเหนือกับเสือเมืองเดช

[khunhan]

ขณะที่กำลังรับประทานอาหารเย็นมื้อนั้น มีการถ่ายทอดสดฉลองอิสระภาพเมือง Lai Chou จาก TV.พิธีการยิ่งใหญ่อลังการมาก นิน่าล่ะ หนุ่ม ๆ เมือง Lia Chou จึงได้ออกอาการเหมือนชวนเรานอนพักที่นั่น กลับมานอนดูถ่ายทอดสดอีกกว่า 2 ชั่วโมงยังไม่จบ เลยต้องขอนอนเอาแรงก่อนดีกว่า หลับ สะ..บาย.
พรุ่งนี้ จะถึงซาปาแล้ว......ว!!
ที่นี่อากาศชื้น เย็นมาก ซักผ้าไว้ ไม่ยอมเช้าก็ยังชุ่มเหมือนเดิม หัวหน้าเมืองเดช และพี่หมายว่า เมื่อคืนพอเที่ยงคืนได้ยินเสียง มอเตอร์ไชค์วันรุ่นดังลั่นสนั่นเมือง คงกลับมาจากการร่วมฉลองเมือง Lai Chou ซึ่งอยู่ห่างไปแค่ 19 กม.

เดิมที เราตั้งใจมาให้ถึง Lai Chou วันก่อน และรุ่งขึ้นเราจะเดินทางให้ถึง ซาปา แต่ก็ด้วยความสวยงาม ความสูงชัน และอุปสรรคต่าง ๆ ที่ผสมปนเปเข้ามาในระหว่างนั้น ทำให้เรายังไปไม่ถึง

จ่ายค่าที่พัก 3 ห้อง 450,000 vnd.



อาหารเช้าที่เป็นอาหารหลักของคนที่นี่ : เฝอ ร้านเฮียคนเดิม และขอข้าวผัดห่อติดถุงไปด้วย ทราบชื่อจากเฮียว่าที่นี่คือเมือง Tam Doung (ตามดวง) เราคิดถึงเพลงสมัยเด็ก ๆ เพลงนึง ผุดขึ้นมาในใจ

ไปตามดวง อย่าห่วงชีวิต แล้วแต่พรหมลิขิต ชีวิตไปตามดวง
บางคนดวงดีก็มีมากมาย บางคนโชคร้าย คล้ายชะตะหลอกลวง ...

พวกเราโชคดีมากที่ได้พักที่เมือง Tam Dongm เมืองเล็ก ๆ ที่น่ารักแห่งนี้ คอยติดตามต่อไป ว่าพวกเราโชคดียังไง ??

16 ตุลาคม 2552 : วันทะลุมิติแห่งสวรรค์

ขอดูตัวเลขบนหน้าปัดเดินทางอีกหน่อย เมื่อวาน Phong tho - Lai Chou - Tam Doung
DST 66.63 AV 9.7 MX 55.4 TM.6.4

[เสืออิฐ คนหลังอาน]

...แวะมา "ให้กำลังใจ" ป้าขุนหาญ และ พี่ๆ สมาชิกร่วมทริปก่อนครับ

...เดี๋ยวนิยาย ของผมจบเมื่อไหร่ จะอ่านแบบสะกดทุกตัวอักษรตั้งแต่ หน้าแรกเลยครับ

+++ ยินดีที่ได้รู้จัก ป้าขุนหาญ และ พี่ๆ ทุกคนนะครับ

[khunhan]

...แวะมา "ให้กำลังใจ" ป้าขุนหาญ และ พี่ๆ สมาชิกร่วมทริปก่อนครับ

...เดี๋ยวนิยาย ของผมจบเมื่อไหร่ จะอ่านแบบสะกดทุกตัวอักษรตั้งแต่ หน้าแรกเลยครับ

+++ ยินดีที่ได้รู้จัก ป้าขุนหาญ และ พี่ๆ ทุกคนนะครับ

สะบายดี๋... เสืออิฐ คนหลังอาน ตากล้องและนักเขียนรูปหล่อ
ขอบใจ๋หลายที่แวะมา ป้าก็กำลังทำการบ้านส่งเหมือนกัน ว่าง ๆ จะแวะไปมั่งนะ
คงไม่ต้องบอกว่าดีใจแค่ไหน ที่ได้เจอตัวเป็น ๆ เสืออิฐ

[khunhan]

วันนี้ ทุกคน สดชื่นแจ่มใสเป็นพิเศษ มันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
พี่บังมะห์ปั่นไป-มาในตลาด นัยว่า หาปลาสด ๆ ไปทำกินบนเขา ขอเดินทางล่วงหน้าไปก่อน

ก็เหมือนทุก ๆ ครั้ง ที่พอพ้นเมือง ก็ต้องเริ่มไต่เขา พอพ้นเมือง Tam Dong ก็เหมือนทุก ๆ เมือง แต่ที่ต่างก็คือ ความชัน ที่ตั้งหน้าตั้งตายกหน้าเชิดขึ้นตลอดเวลา

ดูโน่นสิ


ดูให้ชัด ๆ อีกที เป้าหมายของเราอยู่หลังยอดเขาลูกนี้





เห็นเป้าหมายชัดเจนแล้ว วอร์ม อัพกันก่อนด้วยการปั่นผ่านชุมชนด้วยความชันนิด ๆ ความรู้สึกเหมือนปั่นช่วงปากเซ- ปากซอง ในเมืองลาว เนิบ ๆ แต่ขึ้นไม่เลิก



โซ่ที่รูด ๆ มาหลายวัน วันนี้ยิ่งรูดมากกว่าเดิม ต้องขอเวลานอก ปรับเกียร์ ปรับสับจานกันเพื่อความแม่นยำ



ปั่นถึง 3 แยก ขวามือ ไปเมือง Tan Yein ซ้ายมือ เห็นป้ายแล้ว SAPA
พี่บังมะห์ หุงข้าว กินข้าว ทำธุระ รออยู่ตรงสะพานที่มีลำธารใส เพิ่งผึ่งพุง ตะโกนบอก ล่วงหน้าไปก่อน เดี๋ยวผมตามไป

ภูเขาลูกใหญ่ที่เห็นไกล ๆ เมื่อครู่ ตอนนี้ อยู่ตรงหน้าเราแล้ว

[khunhan]

ช่วงนี้ พี่บังมะห์ กับพี่หมาย ยังอ้อยอิ่งอยู่กับการชื่นชมกับสายน้ำ ลำธาร ก็มันสวย...เหลือเกิน

ทัศนวิสัย งดงามมาก ๆ เรามองเห็นภูเขาสูงใหญ่ตลอดแนวทั้งลูก 2 ลูก 3 ..4 .5 ..และอีกหลาย ๆ ลูก สุดลูกหูลูกตา แหงนหน้ามองบนเขา เห็นสายน้ำ ไหลลงมาเป็นแนวยาวสีขาว สะท้อนกับแสงแดดและตัดกันกับสีเขียวของต้นไม้ ใบหญ้า

ตลอดข้างทางด้านซ้ายเป็นลำธารพราวใส เสียงน้ำไหลผ่านโตรกหินกรวดก้อนกลม ๆสีขาวบ้าง สีน้ำตาลบ้างคล้ายอัญมณีเม็ดงามที่ยังไม่ได้สกัด ดังซ่าส์ ๆ เรารู้สึกราวกับหลุดเข้าไปอยู่ในภาพวาดของจิตรกรชั้นเอกของโลก มันเป็นไปได้ยังไง !!

ด้วยอากาศที่เย็นสดชื่น บรรยากาศที่งดงามอย่างนี้ ทำให้แทบจะลืมไปได้เลย ว่าทางนั้น แคบ และชัน แต่ที่เผลอไม่ได้ คือ รถบรรทุกสินค้าที่บีบแตรเสียงดังยาวววว.ว ขับสวนไปมาเป็นขบวน ขบวนแล้ว ขบวนเล่า

ปั่นไป ดูวิวกันไปรอกันไป ซักพักพี่บังมะห์ ก็ตามมาถึง พร้อมกับใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส บ่งบอกความสุข ..สมใจ พอเห็นอย่างนั้น ทำให้เรายิ่งพลอยสบายใจ เพราะกังวลอยู่เล็ก ๆ ว่า กลัวพี่บังมะห์ จะไม่รู้สึกเหมือนเรา อุตส่าห์นั่งรถมาตั้งไกล ??



พี่หมายมา ตั้งขาตั้งกล้องกันหน่อย เรามากัน 4 คน เด้อ!!





ที่เดิม แต่เปลี่ยนมุมมอง มองยังไง ก็ยังว่าสวย สวย....360 องศา

[khunhan]

ขออีกรูปเถอะ



ความเผลอเรอ ทำให้เรากลิ้งเค้เก้ด้วยอุบัติเหตุง่าย ๆ โซ่ตก คราวนี้ นายช่างใหญ่จากนราธิวาสลงมือแก้ไขเอง
ทางที่ชัน ทำให้ปั่นได้ไม่เร็ว พอเปลี่ยนเกียร์ โซ่รูด ก็ต้องได้ส่งเสียงวิ๊ดว้าย !! เข่าขวากระแทกหิน เจ็บนิดหน่อยค่ะ ไม่มีบาดแผล ปลอกเข่าที่สวมไว้ ช่วยได้เยอะ



ที่เห็นข้างหลัง เป็นโรงผลิตไฟฟ้าพลังน้ำ (พี่หมายบอก)


เมืองอะไร ร่ำรวยจริง ๆ อยากใช้หิน ใช้ดิน ใช้ไม้ ใช้ลม ใช้น้ำ แม้กระทั่งไฟฟ้า มีให้ใช้ ไม่มีวันหมด ขอเพียงแต่ประชากร ไม่โลภ เหมือนอย่างที่ ท่านมหาตมะคานที บอกว่า "ทรัพยากรในโลกนี้ มีเพียงพอสำหรับคนทั้งโลก หากแต่ไม่เคยพอ สำหรับคนโลภเพียงคนเดียว"

คิดถึงเมืองไทยชะมัด

[khunhan]

พี่บังมะห์แวะเล่นน้ำแช่เย็นข้างทางที่มีแต่ก็อกเปิด ไม่มีก็อกปิด



ดูตะวันสายมากแล้ว แต่เราเพิ่งมากันได้ 12 กม. เท่านั้นเอง



ปั่นไป แวะซื้อข้าวโพดต้ม กินไป สบาย ๆ





ไหลขึ้น? ตามมาเรื่อย ๆ ตามอัธยาศัยค่ะ



พอเห็นฉากหลังตรงนี้ ต้องขอจอดเต๊ะท่ารอพี่หมายแล้วละ ก็มันสวยนี่คะ



สวยราวกับอยู่ในนิยายกำลังภายในจีน


เก็บภาพมาได้เพียงเสี้ยวของความงามเท่านั้น แต่ในความรู้สึกนั้น... ...เต็มอิ่มแล้วค่ะ

[khunhan]

ตะกี้ ภูเขาบังเงาตะวัน พอขึ้นโค้งวกขวา คราวนี้ได้เห็นหน้ากันชัด ๆ



ยังไงก็สวย แดดไม่ร้อนเลย





เราเจอนักท่องเที่ยวที่เช่ามอเตอร์ไซค์ขี่ย้อนทางลงมาจาก SAPA ต่างก็ตื่นเต้นมาก
ตื่นเต้นที่ได้เห็นบรรยากาศสวยงาม ตื่นเต้นที่ได้เห็นหนุ่มหล่อ และสาวสวย

ขอลายเซ็นต์พร้อมขอแอ๊คชั่นด้วยหน่อย



It's very very beutifull and it's wonderfull .

จากน้ำเสียงและสีหน้าท่าทางของเค้า ทำให้เราทั้งหมดตื่นเต้นที่จะเดินทางต่อไป ....พวกเราตื่นเต้นยินดีกันจนปิดไม่มิด
มันเร้าใจเหลือเกิน !!

[khunhan]

กองทัพต้องเดินด้วยท้อง

วันนี้ มื้อเที่ยงของเราแทนที่จะเป็นข้าวผัดที่แข็งแห้งกระด้างเหมือนข้าวคั่ว ไหงเป็นงั้นไปน้อ??
กลับเป็นขนมปังซึ่งเราก็กัดกินด้วยความเต็มอกเต็มใจ พี่บังมะห์ยกหม้อเลย

ดูสีหน้าสิ ยังสดชื่นไม่เลิก





ไม่ต้องรีบ ยังไงอีกไม่กี่อึดใจนี้ เราก็จะถึงเมือง SAPA แล้ว

[มุก]

...ได้ชมแล้วนึกถึงความหลังครับ โห !!!ทั้งทีมนอกจากต้องปั่นสู้กับแรงดึงดูดของโลกแล้ว กลับมา ยังมาแทคทีมช่วยกันสู้ตอนสรุปทริปอีก เป็นกำลังใจเล่าต่อครับ .กำลังสนุก..สู้ๆ

[ong]

3 พ่อเสือ กับ 1 แม่เสือ ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆ (แฮ่ะๆ เราไม่เหนื่อย แต่เหมือนได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์)

[เฒ่าปราจีน]

เรียนเสือเมืองเดชครับ
ทีมปราจีนกลับมาแล้วและขอขอบคุณมากๆครับ

[khunhan]

ไปต่อกันดีกว่า

หลังพักเติมพลังมื้อเที่ยงแล้ว เรายังคงปั่นไต่ลัดเลาะขึ้นไปไม่เลิก กระทั่งเสือเมืองเดชเห็นป้ายบอกทางเมือง SAPA ป้ายนี้

ขอยืนเท่ห์หน่อยเถอะ



ภาพหมู่ซักหน่อย คึกคัก ๆ



ใครใคร่ปั่นก็ปั่นไป เราขอจูงดูมั่ง เดินเร็วกว่าปั่นด้วยซ้ำ ได้อีกฟิวล์นึงเลยนะ จะบอกให้



แล้วก็มาถึงวิวยอดฮิต ความจริงเมื่อมองแบบพานอรามาสุดสายตาแล้ว เราเห็นความยิ่งใหญ่อลังการของขุนเขา มันยิ่งใหญ่มหาอภิมหาอลังการจริง ๆ เสียดาย.. ที่มุมกล้องของเราเก็บได้มาไม่ถึงเสี้ยวเลย แต่ถึงอย่างนั้น ก็ยังเห็นความยิ่งใหญ่ที่อยู่เบื้องหลัง

เส้นทางคดเคี้ยวที่อยู่เบื้องล่าง เหมือนพญางูเผือกพาดอยู่ตามแนวเขา ไม่ต่ำกว่า 6 ชั่วโมงที่แล้วที่เราค่อย ๆ ไต่ขึ้นมา มองกลับลงไป ยังเห็น สุดสายตา



แรงยังเหลืออีกเยอะ



เรายังอ้อยอิ่งนั่งคุยกันหัวเราะเสียงดังลั่นกันอยู่ตรงนี้ นานนน..น จนรู้สึกหนาว...มองเห็นเมฆลอยอยู่เบื้องล่าง ก่อนไปต่อ ขอเก็บภาพอีกนิดเถอะ ไม่รู้เมื่อไหร่จะได่เจอภาพและความรู้สึกเช่นนี้อีก

หัวหน้าเมืองเดช บอกเราเป็นพวก "เหนือเมฆ" ไปแล้ว

นี่เป็นอีกครั้งที่เรารู้สึก ไม่อยากไปต่อ ไม่ใช่เพราะเหนื่อย หากแต่เป็นเพราะบรรยากาศ ความงดงามของขุนเขา ที่งามดังภาพวาดในจินตนาการของที่นี่ SAPA !!

[khunhan]

...ได้ชมแล้วนึกถึงความหลังครับ โห !!!ทั้งทีมนอกจากต้องปั่นสู้กับแรงดึงดูดของโลกแล้ว กลับมา ยังมาแทคทีมช่วยกันสู้ตอนสรุปทริปอีก เป็นกำลังใจเล่าต่อครับ .กำลังสนุก..สู้ๆ

ขอบคุณค่ะ คุณมุก

3 พ่อเสือ กับ 1 แม่เสือ ขอบคุณสำหรับภาพสวยๆ (แฮ่ะๆ เราไม่เหนื่อย แต่เหมือนได้อยู่ร่วมในเหตุการณ์)

สวัสดีค่ะ คุณ Ong
ความจริงถ้าได้ไปเอง เห็นความงดงามอย่างนั้นกับตาตัวเอง ก็หายเหนื่อยแล้วละ สำหรับคนปั่นจักรยานอย่างเรา ๆ ....กำไรเห็น ๆ เลยละ ขอบคุณที่มาเยี่ยมชมนะคะ

[TeslaMan]

เข้ามาลงชื่อครับผม
เห็นภูเขาแต่ละลูกแล้ว...
จะติดตามตอนต่อไปเรื่อยๆครับผม