เสือคันเก่า เข้ากัมพูชา ลาว เวียต...

[หลงทาง]

ปั่นบนเขานานหลายวันก็ดีเหมือนกัน ร่างกายปรับสภาพเองหายใจน้อยปอดใหญ่ขึ้นไม่รู้จักเหน็จเหนื่อย..แรงขามี รถรื่นไหล ปั่นในจังหวะขาของเรา จะข้ามสักกี่เขาก็ยังสบายๆ....นี่หรือคือเสน่ห์ของจักรยาน........

[หลงทาง]

มองไปข้างหน้าเห็นแต่ฟากฟ้าอยู่ในอ้อมกอดของภูเขา..บ้างสูง บ้างต่ำ เป็นระรอกอย่าบอกนะว่านั้นทะเลภูเขา...

[หลงทาง]

Moc Chau Hen Gap Lai ลาก่อน...วันนี้เราพ้นผ่าน ม.ม็อคเจิว ความสวยงามของที่นี่เราจะไม่ลืมเลือน.......เมื่อเราจากมาประมาณ 20 กม.พบบ้านหลังใหญ่สวยงามมากๆ สร้างด้วยไม้ทั้งหลังโชคดีที่เปิดเป็นร้านค้ามีกาแฟร้อน-เย็นด้วย....เราจึงฉวยโอกาสนี้เข้าไปนั่งดื่มและถ่ายรูป ดื่มกาแฟเวียตนามต้องใจเย็นครับกว่าจะดื่มได้ต้องรอนานประมาณ 30 นาที เพราะต้องเอาน้ำร้อนใส่ถ้วยกาแฟวางบนแก้วเปล่าแล้วรอจนกว่าน้ำร้อนนั้นละลายผงกาแฟที่วางอยู่ชั้นบนเป็นหยดน้ำหยดลงเต็มถ้วยรองด้านล่างเสียก่อนแล้วจึ่งนำมาผสมน้ำตาลหรือนมข้นหวานแล้วแต่ชอบ รสชาติไม่ต้องบอกนะครับ เข้มทุกรสของกาแฟ...ซดครั้งแรกยิ้มออกมาฟันดำเชียวแหละ แต่ก็หอมดีครับ อร่อยผมก็ยังชอบอยู่....ดื่มแล้วแน่นท้องไปหลายชั่วโมง..

[หลงทาง]

หลังพักขาเรียกแรงกลับมาด้วยน้ำชา กาแฟ หายเหนื่อย หายง่วง แล้วเราก็จากไป...

[หลงทาง]

ล้อเสือไหลไปกับเส้นทางที่คดโค้งขึ้นลงบนเขาสูง........สายตาสอดส่ายหามุมสวยๆ จับภาพมาอวดเพื่อนเสือ ฯ ....

[หลงทาง]

เข้ามาในพื้นที่ของชนเผ่าไทดำ เธอขายมะม่วงริมทางผ่านพูดไทยปนลาวได้กระท่อนกระแท่นแต่ก็จับใจความได้พอเข้าใจ....ส่วนเงินที่ใช้ ด่อง อย่างเดียว...

[หลงทาง]

ต่อมามะม่วงวางเต็มแผงแต่แย่งกันขาย เราไม่ซื้อเพราะหนักไปกลัวท้องไส้ไม่ดี... (ความจริงฟันไม่มีจะให้เคี้ยว)....

[หลงทาง]

ได้เวลาอาหารเที่ยง ร้านใหญ่โตรอเราเข้าอุดหนุน ร้านไทดำพอมีพริก น้ำปลาบ้าง.......

[หลงทาง]

อ.สันติ อ.นุ นั่งเหม่อลอย..รู้นะคิดอะไรอยู่..รอนานนักซดน้ำชาหมดไปหลายเหยือก...

[หลงทาง]

แดดเพียงฟ้าแต่เรากล้าท้าแดด.........

[หลงทาง]

ลมร้อนผ่านกาย แต่จิตใจยังชื่นบาน.....

[หลงทาง]

เข้าเขต อ.เย็นเจิว และ.ไมเซิน...หรืออีกชื่อ แฮท ล็อท(hat lot)

[หลงทาง]

ขอย้อนนิดหน่อยครับ...จุดที่ซื้อมะม่วง ชื่อบ้านห้วยมอง เป็นหมู่บ้านไทดำ...จุดที่พักกินข้าวเทียงชื่อเมืองเอียนเจิว หรือบ้านวัด จ.เซินลา....จากม็อคเจิว-ไมเซิน ที่พักคืนนี้ระยะทาง 90 กม.วันนี้ได้พักโรงแรม (hotel) คืนละสองแสนด่อง/ห้อง แอร์ ทีวี.พัดลม ตู้เย็นเปล่า ใหญ่โต ทันสมัย มีร้านอาหารและที่จอดรถยนต์ เจ้าของเ็ป็นชาวเวียตนาม คุยอังกฤษได้เล็กน้อย ไวไฟ ฟรี..เข้ามาถึงที่นี่เวลาประมาณห้าโมงเย็นเศษๆ แต่ก่อนเข้าเมืองโดนฝนตกหนักมากมากกว่าทุกครั้งที่โดนฝนใน
เวียตนาม หนาวเย็นมือเท้าซีดเซียวจนชาดิกเลยครับ อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึง....

[sorpinya]

ตามไปติดๆ ยอดเยี่ยมมาก กลุ่มวังเสือเฒ่า

[ธีรพันธ์]

ไม่ได้มาดูสรุปทริป.......เพิ่งเห็น จะติดตามต่อเพราะเป็นหนึ่งเส้นทางที่หมายตาไว้ครับ