บทปรารภว่าด้วยการซื้อจักรยาน Brompton

[SafeAuto]

เป็นบทปรารภที่อ่านแล้วสนุกดีครับ ชอบมากๆครับ มีกับเขาอยู่คันนึงครับ ตอนซื้อมาเป็น M6R Law Lacquer ถอดตะแกลงหลังออกใส่บังโคลนติดลูกล้อเขาไปแทนกลายเป็น M6L ไปแล้วครับ จับใส่ชุดแต่ง Brooks เขาไปดูหล่อสุดๆเลยครับ ตั้งแต่ซื้อมาหกเดือนปั่นไปครั้งเดียว นอกนั้นพับจอดอยู่ข้างโต๊ะกินข้าว กินไปดูไปเจริญอาหารดีครับ ไว้ถ้ามีประสบการณ์กับการปั่น Brompton แล้วจะเอามาแลกเปลี่ยนกันครับ

[naigod]

ตะแกรงหลังบรอมตันมันเอามาใส่กับขาไก่ได้มั้ยนะ (รู้ใช่มั้ยว่าผมคิดอะไรอยู่ )

[nutnan]

ผมว่าใครอ่านครบทุกหน้า คงอยากได้ไว้ใช้สักลำ
เป็นกระทู้ที่เพิ่มจำนวน ประชากรบรอมตัน
ผมว่าที่ไปไม่ถึงฝัน ก็เพราะราคา กับจังหวะที่ไม่ลงตัว
และความซนที่ดู เวป ดูรถคันนู้น คันนี้ไม่แพง 4000 5000 เผลอแป๊ปเดียวซื้อมาจอดเรียงกันเกือบห้า หก คัน ซึ่งถ้ารวมเป็นวงเงินที่ซื้อบรอมได้แล้วแหละครับ จบเลยคันเดียว

[naigod]

รถแต่ละคันแต่ละประเภทมันก็มีเสน่ห์ในตัวของตัวมันเอง บางคันก็เป็นความหลังเป็นความประทับใจส่วนบุคคลของคนๆ นั้น ที่สำคัญคือได้นำมันออกมาปั่นๆ สัมผัสกับพื้นถนนเมืองไทยในท้องที่ต่างๆ จะได้คุ้มค่ากับที่ซื้อมา

ปล. จักรยานนี่เป็นแบบถ่ายรูปที่ดีไม่มีบ่นสักคำ จัดท่าไหนก็อยู่ท่านั้นตลอด

[SafeAuto]

ตะแกรงหลังบรอมตันมันเอามาใส่กับขาไก่ได้มั้ยนะ (รู้ใช่มั้ยว่าผมคิดอะไรอยู่ )

พี่ก๊อต จะเอาขาไก่ไปขนอะไรอีกละครับ

[naigod]

ตะแกรงหลังบรอมตันมันเอามาใส่กับขาไก่ได้มั้ยนะ (รู้ใช่มั้ยว่าผมคิดอะไรอยู่ )

พี่ก๊อต จะเอาขาไก่ไปขนอะไรอีกละครับ

แบบนี้ครับ อยากขนได้เยอะๆ จัง อยากได้ตะแกรงหลังติดล้อจัง

[rainbow]

มีจักรยานไม่กี่คันเท่านั้นที่สามารถจอดไว้หน้าโต๊ะกินข้าว แล้วทำให้เจริญอาหารดี
ใครๆจงดูไว้ซะ....ว่าพวกเราซื้อ Brompton เพราะอะไร?????????

[โก๋หม่อง]

[quote="เสือติดปีก"][quote="โก๋หม่อง"]เรียนพี่เสือติดปีกและพี่เรนโบว์

เห็นเฮียคากิตอบในอีกกระทู้ว่าเป็นน้ำมันซักแห้งซึ่งหาซื้อได้ตามร้านอุปกรณ์ก่อสร้างไม่ใช่ร้านซักรีด พร้อมแสดงวิธีล้างโซ่ให้แวววาวเรียบร้อย ซึ่งเข้าใจว่าน่าจะเป็นอันเดียวกัน เห็นโซ่ขาววิ้งสะอาดสวยงามมาก เร็ว ๆ นี้คงได้ลงมือทำแบบDIY จริง ๆ ซะที ตอนแรกคิดจะใช้เบนซินแต่ราคาก็เฮ้อ ! แพงซะเหลือเกินแถมกลิ่นติดมือนานมาก ๆ

ขอบคุณมากครับ

ขออนุญาตปุจฉาต่อ

ตอนนี้แหม่มดำ M Type ของผมใส่ T-Bar เพิ่มเข้าไปก็ช่วยให้ขี่มั่นคงได้มากขึ้นหน่อยหนึ่ง ว่าจะเปลี่ยนยางกันกระแทกให้เป็นแบบแข็ง ไม่รู้จะเห็นผลในด้านเพิ่มสมรรถนะความมั่นคงในความปลอดภัยมากขึ้นไปอีกหรือไม่ อย่างไร บรอมตันนั้นพับได้สวยงามมีเสน่ห์เร้าใจอยู่แล้ว B17 ก็ใส่ไปแล้วเหลือปลอกแฮนด์ซึ่งยังสองจิตสองใจระหว่าง Brooks หรือ Ergon GP1 ในขณะเดียวกันก็อยากเสริมความมั่นคงในขณะขับขี่ให้มากขึ้นไปอีกครับ[/quote]


ยางกันกระแทก ถ้าของเก่ายังดี ยังใช้ได้อยู่ ก็อย่าเพิ่งเปลี่ยนเลย เพราะแม้จะอย่างแข็ง หรืออย่างธรรมดา มันให้ผลได้ต่างกันไม่มากหรอก ในเรื่องลดแรงสะเทือน เพราะมันต่อระหว่างหางหลัง กับตัวเฟรม เมื่อก่อนโน้น เฮียคาได้ดัดแปลงจากสปริงรถยนต์ แล้วตั้งชื่อมันว่าแท่งสวรรค์ อะไรนี่แหละ ผมลองดู ตัวใหนถ้ามันนิ่มขึ้น มันก็จะสะเทือนน้อยเวลาขับแบบทั่วไป แต่ถ้าตกหลุมจะกระแทกจนเสียวก้นเลย ส่วนตัวที่แข็ง ขี่ทั่วๆไปมันจะไม่นิ่ม กระด้างเหมือนขี่เสือหมอบเฟรมเหล็กเลย เรื่องยางกันกระแทก จะอ่อนหรือแข็งมันดีอย่างเสียอย่าง สำหรับความเห็นผม จุดนี้ไม่น่าจะโม ยกเว้นมันเสียแล้วเปลี่ยนใหม่ค่อยว่ากัน

ส่วนเรื่องเบาะ b17นั่น เคยคิดจะเปลียนเพราะว่ามันสวย เข้ากับรถ แต่ด้วยความที่ว่าเบาะติดรถเดิม(แหม่ม) ถึงแม้จะดูสวยน้อยกว่าก็ตาม แต่ด้วยคุณประโยนช์ ที่มันแข็งแต่ยังมีความนิ่มอยู่บ้างเมื่อเจอแรงสะเทือน แถมทนแดด ทนฝนไม่ต้องดูแล มากเหมือน เบาะบรู๊ด และที่สำคัญที่สุดใต้ตัวเบาะ มันเป็นร่องนิ้วซึ่งเป็นที่จับให้ยกได้อย่างดี อย่างที่ผมไม่เห็นในเบาะยี่ห้ออื่นๆ เลย มันคล่องตัวเวลาพับแล้วหิ้วไปใหน มาใหนอย่างรถเร็ว ไม่แกว่ง ไม่หลุดมือง่ายๆ

ส่วนเรื่องปลอกแฮนด์นั่น ยังไม่คิดจะเปลี่ยน เพราะตัวเก่ามันยังไม่เสียและใช้ได้ดี ผมชอบมันตรงทำความสะอาดง่าย ถ้าวันใหนเลอะไม่มาก ก็เอาผ้าชุบน้ำเซ็คก็พอ ส่วนถ้าเมื่อไหร่มันเลอะมาก ก็เอาน้ำฉีด แล้วเอาแปรงสีฟันจิ้มผงซักฟอกแล้วแปรงให้สะอาด จากนั้นล้างน้ำ ทำแบบนี้มาหลายปี มันก็ยังสวยสดใส ดี และไม่มีกลิ่นด้วย

แถมอีกนิดน่ะ เรื่องยางบรอมตันนี่ จากปัจจุบันที่ผมใช้บรอมตันอยู่สองคัน คันนึงใช้ยางนอกและยางในจากโรงงาน เสปคมันสูบลมได้ถึง120 ปอนด์ อัดลมได้เยอะ วิ่งเร็วขึ้นเยอะ ไหลก็ดี แถมเวลาเหยียบหิน เศษแก้ว มันจะดีด ออกด้านข้างไม่ตำเข้าเนื้อยาง รถคันนี้ ผมใช้มาร่วมสี่ปีแล้ว ไม่เคยแตก เคยรั่วให้ผมได้ป่ะเปลี่ยนสักหนเดียว ส่วนอีกคัน ยางหน้ามันเป็นของโรงงาน ส่วนยางหลังซื้อจากในเวปเรานี่แหละ ราคาถูกกว่าเยอะ ยางหน้าก็ไม่เคยรั่วเหมือนคันแรก แต่ยางหลังนี่ มันอัดลมได้ไม่เกิน60ปอนด์ ตามเสปค ความรูสึกว่าขี่แล้วนิ่มกว่ายางแท้ แต่มันรั่วมาสี่หนแล้ว ในรอบปีกว่าๆ โยที่ล้อหน้าไม่เคยรั่วเลยสักหน

ชุดปะยางควรมีไว้ติดรถประจำ(แผ่นป่ะสักสามแผ่น ที่งัดยางสองถึงสามอัน กาวหนึ่งหลอด/กรณีแผ่นป่ะไม่มีกาวแบบรุ่นใหม่) ผมจับทั้งหมดที่ว่านี่ รวมกับแผ่นประกาศรถพับขึ้นรถไฟฟรี ร่วมเป็นห่อยาวๆ ห่อเดียว ใส่ไว้ที่ท่อกลางเฟรมตรงจุดพับนั่นแหละติดประจำรถไว้เลย ส่วนยางสำรองไม่คิดจะพก เพราะผมคิดว่าจะป่ะไม่อยู่ก็จะพับขึ้นรถสาธารณะกลับบ้าน ถ้าไกล ก็จจกล่องส่งไปรษณีย์จ่าหน้าตัวเองส่งไปที่บ้าน(เคยทำมาแล้ว ค่าส่งร้อยกว่าบาทเอง)[/quote]


ขอขอบคุณในคำแนะนำของพี่เสือติดปีกเป็นอย่างสูงครับผม

ยางกันกระแทก ณ ตอนนี้ผ่านไปก่อน ยังไม่เสียและไม่ควรโมใด ๆ แถมใช้งานได้อีกนานแน่นอน เรื่องอาน B17 ที่เปลี่ยนเนื่องจากของเดิมที่ติดรถมามันหมดสภาพเริ่มหลุดรุ่ย แหว่งเป็นที่ ๆ แถมเป็นรุ่นเก่าไม่มีที่ล็อคมือแบบรุ่นใหม่ ๆ ในปัจจุบัน ตอนนี้ปลอกแฮนด์ก็เริ่มรุ่ยไปทีละนิด ๆ สงสัยใช้งานหนักไปหน่อย เหงื่อที่มือผมค่อนข้างเยอะด้วย ขนาดของปลอกแฮนด์ที่ติดรถมาก็เล็กไปนิดนึงพอกำรอบแล้วมันมีความรู้สึกไม่ค่อยมั่นคงเท่าที่ควร โดยสรุปแล้วเหมือนชักแม่น้ำทั้ง 5 มาประกอบเพื่อเสนอตั้งงบประมาณให้ได้เปลี่ยนปลอกแฮนด์

สำหรับชุดปะยางนี่ผมมองข้ามไปได้อย่างไร เดี๋ยวเย็นนี้ต้องรีบจัดการ ยางนอกและยางในใช้ของบรอมตันแน่นอนครับ ปกติผมปั่นในเมืองเป็นหลักอยู่แล้ว ขนส่งสาธารณะตามต่างจังหวัดคงต้องเล็งไปที่รถตุ๊ก ๆ หรือไม่ก็รถสองแถว ขอขอบคุณอีกครั้งครับผม

[popkwed]

ถามแบบคนไม่รู้น๊ะครับคืออ่านแล้วสนใจ(มากกกกกก) เออคือควรเริ่มต้นตั้งแต่ตรงไหนดีครับ เช่นมือสอง-มือหนึ่ง , หมวย-แหม่ม อะไรประมาณนี้ครับ(ขอโทษทีถามกว้างๆน๊ะครับคือไม่รู้จริงๆ) ขอบคุณครับ

[เสือติดปีก]

ต้องขอโทษ คนที่ใช้หมวยก่อนด้วยน่ะครับ

ถ้าเงินไม่ใช่ปัญหาของคุณแล้ว แหม่มมือหนึ่ง จากอังกฤษ ดีกว่า ด้วยประการทั้งปวงครับ จริงๆจะว่าไปแล้ว กับเงินครึ่งแสนคนทำงาน มนุษยเงินเดือนอย่างเราๆ ท่านๆ คงมีปัญญาหาได้แน่นอน ดีกว่าไปหมดกับเรื่องฟุ่มเฟือยอย่างอื่นอีกเยอะ การเดินทางประจำวันในกรุงเทพนี่ ถ้าเอาเรื่องค่าใช้จ่ายกับรถยนต์ส่วนตัวมาเป็นจักรยานนี่ หลายปีที่ผ่านผมว่าเอาเงินจากส่วนนี้ซื้อบรอมตันได้สามสี่คันแล้วล่ะ

จากประสบการณ์ ที่มีทั้งหมวยและแหม่ม มาทั้งสองอย่าง พอจะบอกข้อแตกต่างได้ดังนี้

หมวยเป็นรถที่ผลิตในใต้หวัน ปัจจุบัน เลิกทำในใต้หวันไปนานแล้ว เพราะ บ.แม่ ที่อังกฤษ ต้องการเน้น คุณภาพ และรักษาชื่อเสียง ยี่ห้อ เป็นหลัก ดังนั้นถ้าจะซื้อหมวย จะได้ก็รถมือสองเท่านั่น ผิดจากแหม่ม ซึ่งในปัจจุบัน จะหาได้ทั้งมือหนึ่งป้ายแดง และมือสอง

ถ้าได้หมวยมือสองมา จะต้องปรับปรุงอีกมาก จึงจะได้คุณภาพที่ดี แต่ปรับปรุงยังไง คุณภาพก็ยังสู่แหม่มมือหนึ่งไม่ได้อยู่ดี เพราะถึงแม้รถบรอมตันจากอังกฤษเองก็ ปรับปรุงจุดด้อยของมันจนมาถึงปัจจุบันนี้ ไปเยอะมาก เช่น อานของมันเป็นที่หิ้วได้หลังจากพับแล้ว ทำลิ่มที่ขาบรรไดเวลาพับบันไดแล้วไม่ไปตีเฟรม กระดิ่งที่ติดอยู่กับชิฟเตอร์เกียทำให้แน่น กระทัดรัด ไม่เกะกะ ตัวชิฟเตอร์ก็ดีกว่าเยอะ ที่แรกผมเห็นเป็นพลาสติก นึกว่าจะไม่ดี ที่ใหนได้ มันใช้ง่าย ทนทาน ไม่เลอะ สะอาดอยู่เสมอ เปลี่ยนเกียร์ง่ายไม่ต้องคอยรักษาให้ใหม่เหมือนพวกโลหะ สรุปโดยรวม อะไหล่ ทุกชิ้นที่ประกอบรถบรอมตันแหม่มมือหนึ่งจะมีคุณภาพดีกว่าหมวยทุกอย่าง อธิบายไม่หมด มันเยอะมาก แค่ยางนี่ผมเคยลองเปรียบเทียบล้อหน้าเป็นของแท้ ล้อหลังเป็นของเทียม ปรากฏว่าไอ้ล้อเทียมมันรั่วไปสี่หนแล้ว โดยที่ของแท้ไม่รั่วเลยสักหน ทั้งๆ มันอยู่ในรถคันเดียวกัน

((((อันนี้คัดมาจากข้างบน))))
แถมอีกนิดน่ะ เรื่องยางบรอมตันนี่ จากปัจจุบันที่ผมใช้บรอมตันอยู่สองคัน คันนึงใช้ยางนอกและยางในจากโรงงาน เสปคมันสูบลมได้ถึง120 ปอนด์ อัดลมได้เยอะ วิ่งเร็วขึ้นเยอะ ไหลก็ดี แถมเวลาเหยียบหิน เศษแก้ว มันจะดีด ออกด้านข้างไม่ตำเข้าเนื้อยาง รถคันนี้ ผมใช้มาร่วมสี่ปีแล้ว ไม่เคยแตก เคยรั่วให้ผมได้ป่ะเปลี่ยนสักหนเดียว ส่วนอีกคัน ยางหน้ามันเป็นของโรงงาน ส่วนยางหลังซื้อจากในเวปเรานี่แหละ ราคาถูกกว่าเยอะ ยางหน้าก็ไม่เคยรั่วเหมือนคันแรก แต่ยางหลังนี่ มันอัดลมได้ไม่เกิน60ปอนด์ ตามเสปค ความรูสึกว่าขี่แล้วนิ่มกว่ายางแท้ แต่มันรั่วมาสี่หนแล้ว ในรอบปีกว่าๆ โดยที่ล้อหน้าไม่เคยรั่วเลยสักหน

รถแหม่มอังกฤษ ตามเสปคจากโรงงาน มันรับน้ำหนักได้ถึง120กิโล หายากมากในบรรดารถพับทั้งหลายที่รับน้ำหนักได้ขนาดนี้ ส่วนหมวยผมยังหาข้อมูลส่วนนี้ไม่ได้ แต่ดูจากเฟรม รอยเชื่อม จุดพับแล้ว มีความเห็นว่ารับน้ำหนักไม่ได้เท่าแหม่มแน่ๆ อีกอย่างตัวถังแหม่มน่ะ มันเป็นโคโมลี่เกรดดีในขณะปัจจุบันแล้ว ส่วนหมวยนั่นผมเองก็ไม่ทราบข้อมูล แต่จากที่เคยสัมผัสมา ของแหม่มจะหนาและแข็งแรงกว่า ลองเอานิ้วดีดเฟรมดูจะรู้ถึงเสียงที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน

ประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยขี่ทั้งหมวยและแหม่ม เทียบได้ว่า เวลาขี่แหม่มแล้ว จุดพับ จุดโยก มันแน่นและแข็งกว่าเยอะ ทำให้มั่นใจกว่า เวลาต้องลุย หรือใช้บนทางเท้าที่ไม่เรียบ ขึ้นลงฟุตบาท ก็มั่นใจกว่าจนไม่ต้องลงจากรถ ค่อยๆหยอดลงได้เลย ส่วนตอนขึ้น ถ้าไม่สุดมาก ผมก็เล่นยกหัวเอาขึ้นไปเลยเหมือนกัน ถ้าเป็นเมื่อก่อนตอนขี่หมวย ผมไม่กล้าเลยครับ

สรุปว่า ถ้าคุณไม่มีฝีมือเชิงช่างเองเป็นอย่างดีแล้ว และเงินไม่ใช่ปัญหา แนะนำให้ซื้อแหม่มมือหนึ่งหกเกียร์ (สองกับสามเกียร์นั่นไม่ครอบคลุมกับทุกสถานะการณ์ครับ/สำหรับผมไม่แนะนำ) ไม่เกินครึ่งแสนแน่ๆ(ถ้าไม่รู้แหล่งจริงๆก็พีเอ็มหรือโทรมาก็ได้)

ผมมีจักรยานในตอนนี้ทั้งหมด สิบสามคันครับ ทั้งเสือภูเขา เสือหมอบ ทัวรริ่ง รถพับฯลฯ(ในชีวิตจักรยานที่เคยใช้มา และผ่านมือผมไปแล้ว ไม่ต่ำกว่าสามสิบคัน ไม่เคยมีซ้ำกันสักคัน) มีแหม่มบรอมตันจากอังกฤษนี่แหละ ซ้ำกันถึงสามคัน หนึ่งในสาม ให้น้องใช้อยู่

จากประสบการณ์ที่เคยใช้หมวยของผมมา ราคาที่ซื้อ บวกค่าบำรุงรักษา ตกแต่ง เพิ่มอุปกรณืเข้าไป ฯลฯ รวมแล้วก็ซื้อแหม่มมือหนึ่งได้แล้วล่ะ แถมความสบายใจ ความชอบกับแหม่มมันมีมากกว่า ทำให้พาไปด้วยทุกที่ รักการขี่จักรยานแทนรถยนต์ขึ้นมาเยอะ จนแทบเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายไปแล้ว ส่วนหมวยก็ขายให้เพื่อนไปในราคาที่ไม่เข้าเนื้อ(เพราะกระแสบรอมตันที่กำลังมาแรงนั่นเอง)

[rainbow]

ความเห็นข้างบนของคุณเสือติดปีก น่ารับฟังเป็นอย่างยิ่ง สำหรับผู้ที่วางแผนกำลังจะซื้อ BT

[kp]

เห็นด้วยครับที่ต้องแหม่ม อย่างเดียว หกเกียร์ น่าจะรองรับความต้องการได้ ไม่ว่าจะเป็น รุ่นไหน แต่โดยส่วนตัวผมชอบ เอส มันสปอร์ตดี ซิ่งก็ได้ แต่เสียอย่างเดียว เคยตัวว่าต้องมีกระติกไว้กินน้ำ ไม่กล้าเจาะเฟรม ทำที่ใส่ขากระติก ถ้าเป็นหมวย เรียบร้อยโรงกลึงไปแล้ว อันนี้สาวกเฮียคากิ คงเคืองอย่างมาก ว่าหมวยไม่ดีตรงไหน อิอิ ก็ขึ้นไปอ่านที่ท่าน เสือติดปีก ว่าไว้

*ภาพ อุปกรณ์ ช่วยตัวเองของน้องบรอม แบบนี้ ราคาเท่าไร ใครเอามาหรือยัง ถ้ามี กระเป๋าใส่ฯ ก็ถอดทิ้งไปเลย

[บางบาล]

เมื่อวานนี้ได้เข้าไปที่ร้าน จักรยาน ถนน กัลปพฤกษ์
ตั้งใจไปจากบ้านว่าจะต้องเป็นเจ้าของ Brompton
ให้ได้ในวันนี้ เมื่อถึงร้านก็ดีใจและคิดในใจว่าเราได้
เป็นเจ้าของแน่แล้ว ไม่ให้เสียเวลา เดินเข้าไปเจอ
กับเจ้าของร้าน คิดเองว่าน่าจะใช้ ผมเห็นมีรถโชว์อยู่
3 คัน ก็เลยถามถึงสี raw ว่าราคาเท่าไร ตามที่ใจอยากได้
แต่ทางร้าน ตอบมาผมตกใจ เขาบอกว่าเพิ่งขายให้กับ
ลูกค้าท่านนี้แล้วครับ ซึ้งท่านที่ซื้อยังอยู่ในร้านอยู่เลย
เรามาช้าไป 10 นาที เพราะเขาได้จ่ายเงินให้กับทางร้าน
ไม่ถึง 10 นาที ผมเสียดายมากทั้งที่เห็นตัวจริงแล้ว
ยังไม่ได้เป็นเจ้าของอีกหรือ จึงได้สอบถามทางร้านว่า
Brompton สี raw จะเข้ามาอีกเมื่อไร ทางร้านตอบว่าไม่แน่นอน
ผมจึงต้องให้เบอร์โทรไว้แล้วของมาช่วยโทรบอกด้วย
จากนั้นก็กลับมาบ้าน นั่งคิดอยู่ว่าจะเอาคันสีเขียวที่เห็น
เพื่อจะได้ขี่ Brompton เสียทีไม่อยากรอสี raw แล้ว
จึงโทรไปที่ร้านอีกครั้ง ครั้งนี้ยิ่งผิดหวังอีกครั้ง ทางร้านแจ้งว่า
เมื่อสักครู่ได้มีลูกค้าโทรมาจองไว้แล้ว เหลือสี ชมพูคันเดียว
อะไรกันเนี่ย จะเป็นเจ้าของ Brompton ทำไม่มันยากขนาดนี้

[naigod]

จัดสีชมพูเลยครับ น่ารักดี

[เสือติดปีก]

เมื่อวานนี้ได้เข้าไปที่ร้าน จักรยาน ถนน กัลปพฤกษ์
ตั้งใจไปจากบ้านว่าจะต้องเป็นเจ้าของ Brompton
ให้ได้ในวันนี้ เมื่อถึงร้านก็ดีใจและคิดในใจว่าเราได้
เป็นเจ้าของแน่แล้ว ไม่ให้เสียเวลา เดินเข้าไปเจอ
กับเจ้าของร้าน คิดเองว่าน่าจะใช้ ผมเห็นมีรถโชว์อยู่
3 คัน ก็เลยถามถึงสี raw ว่าราคาเท่าไร ตามที่ใจอยากได้
แต่ทางร้าน ตอบมาผมตกใจ เขาบอกว่าเพิ่งขายให้กับ
ลูกค้าท่านนี้แล้วครับ ซึ้งท่านที่ซื้อยังอยู่ในร้านอยู่เลย
เรามาช้าไป 10 นาที เพราะเขาได้จ่ายเงินให้กับทางร้าน
ไม่ถึง 10 นาที ผมเสียดายมากทั้งที่เห็นตัวจริงแล้ว
ยังไม่ได้เป็นเจ้าของอีกหรือ จึงได้สอบถามทางร้านว่า
Brompton สี raw จะเข้ามาอีกเมื่อไร ทางร้านตอบว่าไม่แน่นอน
ผมจึงต้องให้เบอร์โทรไว้แล้วของมาช่วยโทรบอกด้วย
จากนั้นก็กลับมาบ้าน นั่งคิดอยู่ว่าจะเอาคันสีเขียวที่เห็น
เพื่อจะได้ขี่ Brompton เสียทีไม่อยากรอสี raw แล้ว
จึงโทรไปที่ร้านอีกครั้ง ครั้งนี้ยิ่งผิดหวังอีกครั้ง ทางร้านแจ้งว่า
เมื่อสักครู่ได้มีลูกค้าโทรมาจองไว้แล้ว เหลือสี ชมพูคันเดียว
อะไรกันเนี่ย จะเป็นเจ้าของ Brompton ทำไม่มันยากขนาดนี้

เรื่องสีกับความถูกฉโลกของแต่ล่ะคนนี่ ไม่เหมือนกันเลยจริงๆ

ประมาณสามปีกว่าที่แล้วผมได้แหม่มหกเกียร์สีแลคเกอร์ มาในช่วงที่โรงงานเพิ่งผลิดสีนี้ ออกมาเป็นช่วงลำดับต้นๆ ในตอนนั่นผมก็ยังไม่เห็นตัวจริงแค่มองจากรูปเอง ร้านที่ขายกันในตอนนั่นสีอื่นรอไม่เกินเดือน แต่ถ้าจะเอาสีเลคเกอร์นี่ รอไม่มีกำหนด 55555 โชคดีที่มีเพื่อนไปหิ้วมาให้เลยได้สมใจนึก โดยที่มีหมวยสีเขียวใช้อยู่ก่อนแล้ว ถ้าดูเผินๆ ไกลๆ จะมองเหมือนรถที่กำลังซ่อม ทำสีไม่เสร็จ ยกเว้นต้องเข้ามาดูใกล้ๆจะเห็นรอยเชื่อม ความเงางามคลสสิคขึ้นมา แต่คนแก่ๆสายตาไม่ดีจะดูไม่ดีไปเลย หลังจากขี่กลับบ้าน พ่อ กับ แม่ผม ถามว่า เฮ้ยเองเอารถไปขูดสีมาเหรอ จะทำสีอะไรอีกล่ะ(ก่อนหน้านี้มีหมวยสีแดงแต่เก่าเลยเอาไปทำสีเขียว) อยากบอกว่าสายตาคนทั่วๆไปที่ไม่เล่นบรอมตันจะมองว่ารถยังทำไม่เสร็จทั้งนั่น พอหลังจากนั่นอีกเดือนกว่า ได้เอาลงรถไฟไปหาแฟนที่โกลค นราธิวาส ระหว่างเจอคนถามก็จะเจอคำถามที่เพิ่มจากคนที่ชอบรถบรอมตัน เข้ามาใหม่อีกคำถามก็คือ สีอะไร ยังทำไม่เสร็จใช่ใหม 555555 พอเข้าไปหาแฟนที่ทำงาน ก็เจอคำถามเดียวกับพ่อและแม่ที่ถามว่า เอารถไปขูดสีจะทำสีอะไรอีก อัฟระไรกันหนักกันหนา กะไอ้จักรยานนี่น่ะ 55555 หลังจากใช้ไปประมาณเกือบปี เริ่มเบื่อกับความถามแบบนี้ แค่อธิบายเรื่องรถพับ กับเรื่องราคาก็เมื่อยปากจะแย่อยู่แล้ว ผนวกกับจังหว่ะไปเจอน้องคนนึงกำลังรอบรอมตันสีเลคเกอร์ แต่ทางร้านมีสีฟ้า รอมาหลายเดือนแล้วมั่ง ผมถามว่าอยากได่เลคเกอร์จริงๆหรือ เขาตอบว่าใช่ ผมเลยเสนอว่าเอาอย่างนี้ใหม่ น้องซื้อสีฟ้าคันที่อยู่ในร้านนั่น มาแลกกับเลคเกอร์พี่ น้องนั่นมันดีใจ รับปากตกลงจ่ายเงิน เอาน้องฟ้าป้ายแดงมาแลกเลคเกอร์ปีนึงของผม(ผมใช้รถถนอมครับยังดูเหมือนใหม่) หลังจากเอาน้องฟ้ากับบ้าน เจอพ่อแม่ คนรู้จัก บอกว่า เฮ้ยทำสีเสร็จแล้วเหรอ สวยดีนี่หว่า สวยกว่าเก่าเยอะ 555555 หลังจากนั่นแฟนขึ้นมากรุงเทพเห็นน้องฟ้าผม แล้วต่อว่า ทำสีเสร็จแล้วเหรอ สวยดีน่ะ สวยกว่าเก่าเยอะ ไม่ต้องไปทำ ไปอัฟ อะไรอีกแล้วน่ะ แถมขอน้องฟ้าคันนี้ไปใช้ที่โกลคอีกด้วย สรุปเลยว่าบรอมตันนอกจากมองในมุมคลาสิคแล้ว สิ่งที่ไม่ควรมองข้ามอีกมุมหนึ่งในสายตาคนทั่วๆไปคือ มุม หน้ารักครับ ดังนั่น สีหวานแว๊ว เช่น สีฟ้า สีส้ม สีชมพู สีเขียว สีเหลือง ฯลฯ ก็น่าใช้เช่นกันครับ