เป็นไปตามสูตร 600 ม.ทางแทร็คพี่ยอมแพ้ ไม่ปั่นขึ้นดื้อๆ ลัดทางเฉย เพราะก่อนแข่งเดินขึ้นไปดูแล้ว เริ่มด้วยการขึ้นเนิน เป็นดินผสมกรวดเล็กนิดหน่อย เดินขึ้นไปซักพักตาที่เพิ่งทำเลซิคมา เริ่มมีปัญหาการมอง ระยะสี่ห้าเมตรจะเบลอ แล้วถ้าเหนื่อยมาจากการปั่นกว่า60กม.คงมีเข้ารกเข้าพง แล้วก็สุดท้ายของแทร็คเป็นทาง3ศร ดิ่งลงมาซักยี่สิบเมตร เห็นทีอาจจะมีตีลังกาโชว์น้องปืน เขียน:เป็นไงบ้างครับพี่เล็ก ตรง 600 m.สุดท้าย
ประสพการณ์ไม่ค่อยดี เลยยอมแพ้ตั้งแต่ก่อนวันแข่ง ทั้งๆที่กองเชียร์สั่งลุย วันแข่งจริง บรรยากาศค่อนข้างคึกคัก อากาศเป็นใจ ไม่มีแดด ไม่มีฝน รุ่นผม40-49 ลงแข่ง 72คน เป็นพิมพ์นิยมคนลงมากสุด (ปีหน้าพี่ได้เลื่อนชั้นแล้ว ) เส้นทางมีทำทางเป็นบางช่วง มีเนินเตี้ยๆ ยาวๆ ตลอด แต่พอช่วงสามสี่โลสุดท้าย มีเนินแบบขึ้นเขาเตี้ยๆ แต่ละรุ่นปล่อยห่าง5นาที พอปล่อยตัว ก็เป็นไปตามการวางแผน เกาะอยู่กลุ่มหน้า แต่ไม่สามารถควบคุมอารมณ์ตัวเองได้อย่างที่คิด ยังออกไปไปเล่นกับนักปั่นทีมตำรวจ ทั้งๆที่ตั้งใจจะหมกแต่อดใจไม่อยู่ มียิงหนีอีกด้วยตามสไตล์ แต่ไม่มีคนยอมเล่นด้วย ต้องรอมาเข้ากลุ่มเหมือนเดิม ขึ้นไปเป็นหัวลากช่วงสั้นๆบางเป็นสปริต แล้วแอบมาหมก ปั่นแบบสบายๆจนประมาณ30กว่าโล เกาะกลุ่มกันมาประมาณสามสี่สิบคัน เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อมีนักปั่นจากข้างหลังยิงออกไป มีสามสี่คนเริ่มตาม นักปั่นที่อยู่ตรงหน้าผม คงคิดจะไล่ แต่ไม่ยอมออกทางขวา กลับแทรกตัวไประหว่างนักแข่งอีกสองคนที่ปั่นคู่กันอยู่ข้างหน้า ซึ่งระยะห่างแคบมาก เป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาดอย่างใหญ่หลวง จักรยานเกี่ยวกันล้มสามคัน ผมตามอยู่เห็นเหตุการณ์ตลอด จะตะโกนบอกก็สายเสียแล้ว โชคดีผมหักหลบมาได้ ตัดสินใจจะหยุดลงไปดูคนเจ็บ คลีตขวาเจ้ากรรมไม่ยอมหลุด ต้องออกแรงสะบัดจนหลุด แต่ตามมาด้วยตะคริว จักรยานส่าย จนคันหลังต้องตะโกนเตือน จอดหันมาดูเห็นเจ้าหน้าที่เข้ามาช่วย ช่วงเวลานั้นบอกตรงๆว่าไม่อยากแข่งต่อแล้ว ขวัญเสียมากๆ แต่อีกใจก็อยากไปต่อ เสียเวลาไปหลายสิบวินาที ขึ้นปั่นต่อเห็นกลุ่มทิ้งห่างไปหลายร้อยเมตร ต้องปั่นเดี่ยวพยายามไล่ ยิ่งไล่ยิ่งห่าง จนทำใจว่าไล่ไม่ทันแน่ แต่พยายามรักษาความเร็วไว้ จนเหลืออีประมาณไม่ถึงสิบกิโล รุ่นห้าสิบ+ก็ไล่หลังมากลุ่มใหญ่ ผมเกาะไปกับกลุ่มนี้ได้พักใหญ่ก็ใกล้ถึงทางขึ้นแทร็ค ผมก็อำลาด้วยการลัดตัดสนามโยนผ้า ยอมแพ้ แล้วปั่นเข้าเส้น งานนี้ถือว่าไม่จบ DQ เป็นสนามสอง ทำระยะทางรวมcool down 64.11 กม. AV 31.7 TIME 2:01:38 MAX 59.2 หลังการแข่งขันได้มีโอกาสคุยกับนักปั่น ที่ผมชื่นชมท่านหนึ่ง ที่ซ้อมอยู่สวนรถไฟเป็นประจำ คือพี่วสันต์ พี่วสันต์แนะนำว่าการแข่งทางเรียบ ไม่ต้องไปสนใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ครั้งนี้ก็เป็นอีกหนึ่งบทเรียนจากการแข่ง อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นทำให้ผมต้องกลับมาทบทวนว่า จะยังลงแข่งต่ออีกหรือไม่ ถ้าลงแข่งอีก ผมจะต้องคิดถึงชัยชนะบ้างหรือว่าปั่นเอามันส์ ผมเริ่มสบสนกับตัวเอง 
