@@@ทัวร์ลาวใต้2400กม ออกเดินทางวันนี้ (8 ต.ค) โดย อ. ขวัญใจ @@กับข้อคิดดีๆในการดำเินินชีวิต ที่ทุกท่านควรอ่านจาก พี่แดง สารภี ครับ

[เอ็ม.เจ.ไบค์ นครปฐม]

ที่เป็นแบบนี้เพราะความคิดของคนเราทุกวันนี้เปลี่ยนไป ร้านอาหารยังรับสมัครนักร้องสาวสวยเลยครับ นักร้องเสียงดีก็เลยตกงาน
คนดีคือคนมีเงิน ไม่ได้มองว่าเงินเขาได้มาอย่างไร ไม่ได้ผิดอะไรกับรับสมัครเลขา สาว สวย หน้าตาดี ถ้าเป็นโสดจะได้รับพิจารณาเป็นพิเศษหรือ รับสมัครพนักงานบัญชี หุ่นดีและโสด ผมขับรถกลับบ้านตอนกลางคืนงานวัดมีโคโยตี้ให้พระดูเพื่อปลงอาบัติ ผมถามจริงๆถ้าคนดีแต่จนเรานับถือเขาไหม หรือนักร้องขี้เหล่ แถมตาเหล่แต่เสียงดี คุณเป็นเจ้าของร้านอาหารคุณจะรับเขาไหม

[ขวัญใจ]

ที่เป็นแบบนี้เพราะความคิดของคนเราทุกวันนี้เปลี่ยนไป ร้านอาหารยังรับสมัครนักร้องสาวสวยเลยครับ นักร้องเสียงดีก็เลยตกงาน
คนดีคือคนมีเงิน ไม่ได้มองว่าเงินเขาได้มาอย่างไร ไม่ได้ผิดอะไรกับรับสมัครเลขา สาว สวย หน้าตาดี ถ้าเป็นโสดจะได้รับพิจารณาเป็นพิเศษหรือ รับสมัครพนักงานบัญชี หุ่นดีและโสด ผมขับรถกลับบ้านตอนกลางคืนงานวัดมีโคโยตี้ให้พระดูเพื่อปลงอาบัติ ผมถามจริงๆถ้าคนดีแต่จนเรานับถือเขาไหม หรือนักร้องขี้เหล่ แถมตาเหล่แต่เสียงดี คุณเป็นเจ้าของร้านอาหารคุณจะรับเขาไหม

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

สังคมทุกวันนี้ ยึดถือแต่วัตถุ-เงินตรา เป็นสรณะ ดูแต่รูปลักษณะภายนอก โดยละเลยมองข้ามความดีภายใน ผิดเป็นถูกถูกเป็นผิด
" คนดีเดินตรอก ขี้ครอกเดินถนน " อวสานประเทศไทย

[ขวัญใจ]

ออกจากพุทไธสง เวลา 05.00 น. เช่นเคยจอดปั๊ม ปตท. เข้า 7-11 หาเหยื่อรองท้อง เส้นทาง อ.ปะทาย จ.บุรีรัมย์ อำเภอบัวใหญ่ จ.นครราชสีมา ชัยภูมิ บ้านเขว้า หนองบัวระเหว จากชัยภูมิ ถึง อ.ภักดีชุมพล ไต่ระดับเขา ประมาณ 100 กม. ได้ที่พักใกล้กับอุทยานแห่งชาติไทรทอง (ทุ่งกระเจียว) ยืมมอเตอร์ไซด์เจ้าของรีสอร์ทไปร้านอาหาร แถวปากทางเข้าอุทยานฯ อาหารอร่อย ราคาถูก เจ้าของร้านอัธยาศัยดีมาก เสียดายภาพถ่าย (ซิมหัก)

[Deang-sarapee]

วันที่ ๒๓ ต.ค.๕๔ เช้านี้พรรคพวกตื่นกันสาย เพราะต้องทรมานกับเสียงดนตรีที่ดังเกินกว่า ๘๐ เดซิเบลล์ ส่วนผมเข้าฌานเพ่นแนบหลับก่อนไม่ต้องถูกเสียงรบกวน ผมตื่นประมาณ ตีสามกว่า ๆ ถือกล้องลงไปเดินชมการละเล่นที่ยังคงแสดงกันอยู่ แบบไม่มีทีท่าว่าจะเลิกง่าย ๆ คนดูก็ไม่หนีแม่ค้าพ่อขาย ก็ปักหลักขายกันอย่างไม่ยอมห่าง ผมคิดในใจก็เหมือนเมืองไทยสมัย ๒๐ กว่าปีที่ผ่านมา

ย้อนกลับไปเมื่อ ๒๒ ต.ค. ๕๔ ประมาณหกโมงเย็นเราปั่นกลับเข้าวัด สังเกตุว่ามีรถวิ่งเข้าออกมากกว่าปรกติ เราลืมไปว่าวันนี้มีงานกรานกฐิน แต่พอนึกได้ก็ใกล้วัดเข้ามาแล้ว เราเห็นบรรดาพ่อค้า – แม่ขาย ต่างทะยอยหาบสิ่งของเครื่องครัว เช่น ปลาหมึก ข้าวหลาม ก๊วยเตี๋ยวผัด เตาอั้งโล่ ฯลฯ ตลอดจนเสื่อ เก้าอี้ ความชุลมุนว่นวายเริ่มขึ้นแล้ว ผมรีบบอก ผอ.และ อ.ผมร ให้รีบเก็บสัมภาระเตรียมตัวออกไปหาที่นอน ที่โรงแรมหรือ เก็ตส์เฮ้าส์ เพื่อพักผ่อนเตรียมตัวออกแต่เช้ามืด ( เป็นไปดังที่คาดการณ์ไว้ถ้านอนวัด คงไม่มีแรงปั่นแน่ ๆ เลย) เมื่อผอ. ไปแล้วผมได้อาบน้ำชำระกาย และชวน ลุงดม คุณ ศรีดา ไปเดินชมงานประมาณทุ่มเศษ ๆ วัดก็คราคล่ำเนืองแน่นไปด้วยฝูงชน หลาย ๆ คนพากันไปเสี่ยงเซียมซี ดูดวงชะตา เห็นหนุ่มน้อย หนุ่มใหญ่ควงหวานใจ(สังเกตุ..นะ) ไปเสี่ยงดวง บางคู่ยิ้มแย้ม แจ่มใส หัวเราะต่อกระซิก เดาว่าน่าจะดวงดี บางคนกลับมีคิ้วขมวดหัวคิ้วชนกัน มือเกาหัว..แกรก ๆ ...เดาเอาว่า คงดวงไม่ดี แต่ที่แน่ ๆ วัดดวงดีตลอดเพราะแต่ละคู่/คน ต่างควักกระเป๋าหยิบแบงค์ถวายพระทุกคน พระหลายรูปต่างรุมอยู่ที่โต๊ะเซียมซีคอยอำนวยความสะดวก หยิบโพยที่เสี่ยงได้ให้ญาติโยม (ชาติใด..ภาษาใด..ล้วนพึ่ง..ฝากอนาคตไว้กับดวง) เพราะเขาไม่มั่นใจในพระรัตนตรัย อันมีพระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์เป็นที่พึ่งอย่างแท้จริง ทำให้ขาดที่พึ่ง จึงต้องหันไปพึ่งภูเขา ต้นไม้ หมอดู ฯลฯ นัยว่าเพื่อเป็นกำลังใจ อยากจะบอกตรงนี้ว่า ลูกพุทธะแท้จริง ต้องไม่ไปกระทำเช่นนั้น

“พุทธัง สะระณังคัจฉามิ ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี ข้าพเจ้าขอเอาพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่ง อันประเสริฐของข้าพเจ้า
ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี ข้าพเจ้าขอเอาพระธรรมเป็นที่พึ่ง อันประเสริฐของข้าพเจ้า
สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี ข้าพเจ้าขอเอาพระอริยสงฆ์เป็นที่พึ่ง อันประเสริฐของข้าพเจ้า”

จะเห็นได้ว่า ไม่มี คำว่า ต้นไม้ เซียมซี ภูเขา สัตว์ประหลาด ฯลฯ ใด ๆ ที่พระพุทธเจ้าบ่งบอกว่าให้เป็น สะระณัง คัจฉามิ (ที่หมายว่าเป็นที่พึ่งอันประเสริฐ) เราลูกพระพุทธเจ้า อย่า.....โง่....ครับ




หลังจากที่ คุณ น้อง พิษณุ ฯ ได้ Lecture การปั่นจักรยานให้กับ ญาติธรรมขอนแก่น ฟังจบจนเป็นที่ทราบซึ้งใจ และชื่นชมในอุดมการณ์ที่พวกเราได้ตั้งปณิธานไว้ พร้อมกราบลาพระอาจารย์เสร็จ พวกเราก็ออกเดินทาง ปั่นออกมาหน้าวัดตกใจหมดเลย....เพราะเห็น ขยะ กองใหญ่กระจายระเนระนาดเต็มพื้นที่ น่าสงสารคนเก็บกวาดจัง คงใช้เวลาหลายนาที กว่าจะทำสะอาด ที่ไหน ๆ ก็เหมือนกันนั่นแหละ ไม่ว่าจะเมือง ศิวิไลซ์ หรือยาจก นิสัยความมักง่ายของ "คน" แม้สิงคโปร์ก็อย่าคุยเลย มีงานก็แบบเดียวกันนั่นแหละ แต่ใครจะเก็บกวาดเร็วกว่ากัน ไม่ทิ้งความอุจจาดให้เห็น ยามสายเราปั่นออกมาจากวัด บรรยากาศก็แปลกกว่ายามเช้าพอสมควร อันดับแรกก็มุ่งไปที่ตลาดสดก่อน เพื่อหาอะไรรองท้องก่อนที่จะปั่นกลับ ประเทศไทย นอกจากนี้เรายังได้หาซื้อของฝาก โดยเฉพาะผมเองต้องซื้อ ผ้าถุงกลับไปฝากแม่บ้านทุกครั้ง ผ้าถุงสวย ราคาถูกกว่า เวียงจันทร์ และ หลวงพระบาง ที่เคยซื้อหลาย กะ...ตัง เลยละ..ครับ









ทุกคนเมื่อได้ของฝากเป็นที่ถูกใจแล้ว พวกเราก็อำลาตลาดเช้าแห่งปากเซ ออกเดินทางกลับบ้าน ไม่ลืมที่จะแวะเก็บภาพที่สะพานยามสายไว้เป็นที่ระลึกกันก่อน










เก็บภาพกันจนอิ่มแล้ว เราก็เริ่มเดินทาง(ปั่น) กลับประเทศไทย ผมขออนุญาติพรรคพวกปั่นล่วงหน้าไปก่อนเพื่อหามุม ถ่ายภาพที่ยังคงค้างตอนขามา และอยากจะแวะบางจุด โดยมีลางสังหรณ์ว่าน่าจะได้ข้อคิดดี ๆ กลับไปบ้าง เรียกว่าเป็นของแถม เนื่องจาก การข่าวที่ทำไว้ก่อนมา ทราบว่าคนทางลาวใต้เขาไม่ค่อยชอบ คนไทย สักเท่าไร อยากรู้จริง ๆ แค่ไหนอย่างไร ( แล้วจะเล่าให้ฟัง ) สำหรับเจ้าหน้าที่ของรัฐ ฟันธง ได้เลยไม่ชอบแน่ ๆ โดยเฉพาะคำว่า " ไอ้..น้อง" ก็อย่าลืมนะครับท่านนักจักรยานทั้งหลาย โปรดเลี่ยง คำ ๆ นี้ เมื่ออยู่ที่บ้านเมืองเขา นะครับ

[Deang-sarapee]

เทศกาลวันลอยกระทง 2554







ลอยกระทง ปีนี้ตรงกับวันที่ 10 พฤศจิกายน ๒๕๕๔…เชื่อว่าหลายคนคงเตรียมตัวควงแม่บ้านหวานใจ (ผมเป็น..แจ๋ว..เฝ้าไข้..ครับ) หรือพาครอบครัวไปลอยกระทงร่วมกันที่ใดที่หนึ่งแล้วใช่ไหม ? ครับ แต่ก่อนที่จะไปลอยกระทงกันนั้น เรามาทำความรู้จักประเพณีลอยกระทงให้ถ่องแท้กันก่อนดีไหมครับ จะได้เข้าใจถึงจุดมุ่งหมายของประเพณีอย่างแท้จริง

วันลอยกระทงของทุกปีจะตรงกับวันขึ้น 15 ค่ำ เดือน 12 ตามปฏิทินจันทรคติไทย หรือถ้าเป็นปฏิทินจันทรคติล้านนาจะตรงกับเดือนยี่ และหากเป็นปฏิทินสุริยคติจะราวเดือนพฤศจิกายน ซึ่งเดือน 12 นี้เป็นช่วงต้นฤดูหนาว อากาศจึงเย็นสบาย และอยู่ในช่วงฤดูน้ำหลาก มีน้ำขี้นเต็มฝั่ง ทำให้เห็นสายน้ำอย่างชัดเจน (แต่ กทม.และหลายพื้นที่น้ำท่วมขัง...แย่..เนาะ) อีกทั้งวันขึ้น 15 ค่ำ เป็นวันที่พระจันทร์เต็มดวง ทำให้สามารถเห็นแม่น้ำที่มีแสงจันทร์ส่องกระทบลงมา เป็นภาพที่ดูงดงามเหมาะแก่การชมเป็นอย่างยิ่ง
ประเพณีลอยกระทงนั้น ไม่มีหลักฐานระบุแน่ชัดว่าเริ่มตั้งแต่เมื่อใด แต่เชื่อว่าประเพณีนี้ได้สืบต่อกันมายาวนานตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยในรัชสมัยพ่อขุนรามคำแหง เรียกประเพณีลอยกระทงนี้ว่า "พิธีจองเปรียญ" หรือ "การลอยพระประทีป" และมีหลักฐานจากศิลาจารึกหลักที่ 1 กล่าวถึงงานเผาเทียนเล่นไฟว่าเป็นงานรื่นเริงที่ใหญ่ที่สุดของกรุงสุโขทัย ทำให้เชื่อกันว่างานดังกล่าวน่าจะเป็นงานลอยกระทงอย่างแน่นอน

ในสมัยก่อนนั้นพิธีลอยกระทงจะเป็นการลอยโคม โดยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ได้ทรงสันนิษฐานว่า พิธีลอยกระทงเป็นพิธีของพราหมณ์ จัดขึ้นเพื่อบูชาเทพเจ้า 3 องค์ คือ พระอิศวร พระนารายณ์ และพระพรหม ต่อมาได้นำพระพุทธศาสนาเข้าไปเกี่ยวข้อง จึงให้มีการชักโคม เพื่อบูชาพระบรมสารีริกธาตุ และลอยโคมเพื่อบูชารอยพระบาทของพระพุทธเจ้า

ก่อนที่นางนพมาศ หรือ ท้าวศรีจุฬาลักษณ์ สนมเอกของพระร่วงจะคิดค้นประดิษฐ์กระทงดอกบัวขึ้นเป็นคนแรกแทนการลอยโคม ดังปรากฎในหนังสือนางนพมาศที่ว่า

"ครั้นวันเพ็ญเดือน 12 ข้าน้อยได้กระทำโคมลอย คิดตกแต่งให้งามประหลาดกว่าโคมสนมกำนัลทั้งปวงจึงเลือกผกาเกษรสีต่าง ๆ มาประดับเป็นรูปกระมุทกลีบบานรับแสงจันทร์ใหญ่ประมาณเท่ากงระแทะ ล้วนแต่พรรณดอกไม้ซ้อนสีสลับให้ป็นลวดลาย..."

เมื่อสมเด็จพระร่วงเจ้าได้เสด็จฯ ทางชลมารค ทอดพระเนตรกระทงของนางนพมาศก็ทรงพอพระราชหฤทัย จึงโปรดให้ถือเป็นเยี่ยงอย่าง และให้จัดประเพณีลอยกระทงขึ้นเป็นประจำทุกปี โดยให้ใช้กระทงดอกบัวแทนโคมลอย ดังพระราชดำรัสที่ว่า "ตั้งแต่นี้สืบไปเบื้องหน้า โดยลำดับกษัตริย์ในสยามประเทศถึงกาลกำหนดนักขัตตฤกษ์วันเพ็ญเดือน 12 ให้ทำโคมลอยเป็นรูปดอกบัว อุทิศสักการบูชาพระพุทธบาทนัมมทานทีตราบเท่ากัลปาวสาน" พิธีลอยกระทงจึงเปลี่ยนรูปแบบตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา

ประเพณีลอยกระทงสืบต่อกันเรื่อยมา จนถึงกรุงรัตนโกสินทร์ตอนต้น สมัยรัชกาลที่ 1 ถึง รัชกาลที่ 3 พระบรมวงศานุวงศ์ตลอดจนขุนนางนิยมประดิษฐ์กระทงใหญ่เพื่อประกวดประชันกัน ซึ่งต้องใช้แรงคนและเงินจำนวนมาก พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวรัชกาลที่ 4 ทรงเห็นว่าเป็นการสิ้นเปลือง จึงโปรดให้ยกเลิกการประดิษฐ์กระทงใหญ่แข่งขัน และโปรดให้พระบรมวงศานุวงศ์ทำเรือลอยประทีปถวายองค์ละลำแทนกระทงใหญ่ และเรียกชื่อว่า "เรือลอยประทีป" ต่อมาในรัชกาลที่ 5 และรัชกาลที่ 6 ได้ทรงฟื้นฟูพระราชพิธีนี้ขึ้นมาอีกครั้ง ปัจจุบันการลอยพระประทีปของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงกระทำเป็นการส่วนพระองค์ตามพระราชอัธยาศัย

ประเพณีลอยกระทงนั้น เกิดจากความเชื่อหลาย ๆ ประการของแต่ละท้องที่ ได้แก่

1.เพื่อแสดงความสำนึกถึงบุญคุณของแม่น้ำที่ให้เราได้อาศัยน้ำกิน น้ำใช้ ตลอดจนเป็นการขอขมาต่อพระแม่คงคา ที่ได้ทิ้งสิ่งปฏิกูลต่าง ๆ ลงไปในน้ำ อันเป็นสาเหตุให้แหล่งน้ำไม่สะอาด

2.เพื่อเป็นการสักการะรอยพระพุทธบาทนัมมทานที เมื่อคราวที่พระพุทธเจ้าเสด็จไปแสดงธรรมโปรดในนาคพิภพ และได้ทรงประทับรอยพระบาทไว้บนหาดทรายแม่น้ำนัมมทานที ซึ่งเป็นแม่น้ำสายหนึ่งอยู่ในแคว้นทักขิณาบถของประเทศอินเดีย ปัจจุบันเรียกว่าแม่น้ำเนรพุทท

3.เพื่อเป็นการสะเดาะเคราะห์ เพราะการลอยกระทงเปรียบเหมือนการลอยความทุกข์ ความโศกเศร้า โรคภัยไข้เจ็บ และสิ่งไม่ดีต่าง ๆ ให้ลอยตามแม่น้ำไปกับกระทง คล้ายกับพิธีลอยบาปของพราหมณ์

4.เพื่อเป็นการบูชาพระอุปคุต ที่ชาวไทยภาคเหนือให้ความเคารพ ซึ่งบำเพ็ญเพียรบริกรรมคาถาอยู่ในท้องทะเลลึกหรือสะดือทะเล โดยมีตำนานเล่าว่าพระอุปคุตเป็นพระมหาเถระรูปหนึ่งที่มีอิทธิฤทธิ์มาก สามารถปราบพญามารได้

5.เพื่อรักษาขนบธรรมเนียมของไทยไว้มิให้สูญหายไปตามกาลเวลา และยังเป็นการส่งเสริมการท่องเที่ยวให้เกิดขึ้นทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ

ู6.เพื่อส่งเสริมงานฝีมือและความคิดสร้างสรรค์ เพราะเมื่อมีเทศกาลลอยกระทง มักจะมีการประกวดกระทงแข่งกัน ทำให้ผู้เข้าร่วมได้เกิดความคิดแปลกใหม่ และยังรักษาภูมิปัญหาพื้นบ้านไว้อีกด้วย

ึ7.เพื่อความบันเทิงเริงใจ เนื่องจากการลอยกระทงเป็นการนัดพบปะสังสรรค์กันในหมู่ผู้ไปร่วมงาน

ลักษณะการจัดงานลอยกระทงของแต่ละจังหวัด และแต่ละภาคจะมีเอกลักษณ์ที่แตกต่างกันคือ


ภาคเหนือ (ตอนบน) จะเรียกประเพณีลอยกระทงว่า "ยี่เป็ง" อันหมายถึงการทำบุญในวันเพ็ญเดือนยี่ (เดือนยี่ถ้านับตามล้านนาจะตรงกับเดือนสิบสองในแบบไทย) โดยชาวเหนือจะนิยมประดิษฐ์โคมลอย หรือที่เรียกว่า "ว่าวฮม" หรือ "ว่าวควัน" โดยการใช้ผ้าบางๆ แล้วสุมควันข้างใต้ ให้โคมลอยขึ้นไปในอากาศ เพื่อเป็นการบูชาพระอุปคุตต์ ซึ่งเชื่อกันว่าท่านบำเพ็ญบริกรรมคาถาอยู่ในท้องทะเลลึก หรือสะดือทะเล ตรงกับคติของชาวพม่า

ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ งานลอยกระทงจะเรียกว่า เทศกาลไหลเรือไฟ โดยจัดเป็นประเพณียิ่งใหญ่ทุกปีในจังหวัดนครพนม มีการนำหยวกกล้วย หรือวัสดุต่าง ๆ มาตกแต่งเรือ และประดับไฟอย่างสวยงาม และตอนกลางคืนจะมีการจุดไฟปล่อยกระทงให้ไหลไปตามลำน้ำโขง

กรุงเทพมหานคร มีการจัดงานลอยกระทงหลายแห่ง แต่ที่เป็นไฮไลท์อยู่ที่ "งานภูเขาทอง" ที่จะเนรมิตงานวัดเพื่อเฉลิมฉลองประเพณีลอยกระทง ส่วนใหญ่จัดอยู่ราว 7-10 วัน ตั้งแต่ก่อนวันลอยกระทง จนถึงหลังวันลอยกระทง

ภาคใต้ มีการจัดงานลอยกระทงในหลาย ๆ จังหวัด เช่น อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา ที่มีงานยิ่งใหญ่ทุกปี

ในปัจจุบันมีการจัดงานลอยกระทงทุก ๆ จังหวัด ซึ่งจะมีกิจกรรมแตกต่างกันไปในแต่ละสถานที่ แต่กิจกรรมที่มีเหมือน ๆ กันก็คือ การประดิษฐ์กระทง โดยนำวัสดุต่าง ๆ ทั้งหยวกกล้วย ใบตอง หรือจะเป็นกาบพลับพลึง เปลือกมะพร้าว ฯลฯ มาประดับตกแต่งด้วยดอกไม้ ธูป เทียน เครื่องสักการบูชา ให้เป็นกระทงที่สวยงาม ภายหลังมีการใช้วัสดุโฟมที่สามารถประดิษฐ์กระทงได้ง่าย แต่จะทำให้เกิดขยะที่ย่อยสลายยากขึ้น จึงมีการรณรงค์ให้เลิกใช้กระทงโฟมเพื่อพิทักษ์สิ่งแวดล้อม ก่อนจะมีการดัดแปลงวัสดุทำกระทงให้หลากหลายขึ้น เช่น กระทงขนมปัง กระทงกระดาษ กระทงพลาสติกชนิดพิเศษ เพื่อให้ย่อยสลายง่ายและไม่เป็นพิษเป็นภัยต่อสิ่งแวดล้อม

เมื่อไปถึงสถานที่ลอยกระทง ก่อนทำการลอยก็จะอธิษฐานในสิ่งที่ปรารถนาขอให้ประสบความสำเร็จ หรือเสี่ยงทายในสิ่งต่าง ๆ จากนั้นจึงปล่อยกระทงให้ลอยไปตามสายน้ำ และในกระทงมักนิยมใส่เงินลงไปด้วย เพราะเชื่อกันว่าเป็นการบูชาพระแม่คงคา

นอกจากการลอยกระทงแล้ว มักมีกิจกรรมประกวดนางนพมาศอันเป็นสัญลักษณ์หนึ่งของประเพณีลอยกระทง และตามสถานที่จัดงานจะมีการประกวดกระทง ขบวนแห่ มหรสพสมโภชต่าง ๆ บางแห่งอาจมีการจุดพลุ ดอกไม้ไฟเฉลิมฉลองด้วย







[ข้อมูลที่นำมาเสนอเป็นความรู้แด่เพื่อนนักจักรยานที่แวะเวียนเข้า เยี่ยมชม ไม่ถูกใจหรือไม่เข้าท่า....โปรดเมตตา...ให้อภัย...ครับ

[ขวัญใจ]

“พุทธัง สะระณังคัจฉามิ ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี ข้าพเจ้าขอเอาพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่ง อันประเสริฐของข้าพเจ้า
----------------------------------------------------------------------------------------
นี่ก็พุทธังเหมือนกันครับ โปรดฟัง
" พุทธัง เอากะตังค์ใส่ตู้"
"ธัมมัง เอากะตังค์ออกจากตู้้" เอวังก็มีด้วยปะการละชะนี้

[Deang-sarapee]

“พุทธัง สะระณังคัจฉามิ ที่พึ่งอื่นของข้าพเจ้าไม่มี ข้าพเจ้าขอเอาพระพุทธเจ้าเป็นที่พึ่ง อันประเสริฐของข้าพเจ้า
----------------------------------------------------------------------------------------
นี่ก็พุทธังเหมือนกันครับ โปรดฟัง
" พุทธัง เอากะตังค์ใส่ตู้"
"ธัมมัง เอากะตังค์ออกจากตู้้" เอวังก็มีด้วยปะการละชะนี้

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เฮ้อ---เดี๋ยวนี้มันคงเป็นแบบนี้...ซะแล้ว...กะมัง...มะ-เปง-ราย......จงทำใจของเราให้นิ่ง-อย่ามีอกุศลจิต....แล้วคิดว่า... สัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรม

[ขวัญใจ]

เวอร์ชั่นใหม่ล่าสุด ไม่ได้แต่งเอง ได้ยินมาจากงานตัดลูกนิมิตของวัดแห่งหนึ่ง พระอาจจะพูดเล่น (เล่นมุก) เพื่อเชิญชวนให้คนทำบุญ
พุทธัง เอากะตังค์ใส่ตู้
ธัมมัง เอากะตังค์ออกจากตู้
สังฆัง เอากะตังค์ใส่ย่าม สาธุ

[ขวัญใจ]

ประเพณีของไทย

[Deang-sarapee]

[/quote]
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

เยี่ยมจริง ๆ .....ขอปรบมือให้ครับ......เพิ่ม..ขลุ่ย..อีกสัก..๑๐.เลา คงน่าชม..มอบหมายให้ อ.โอ๊ค สอนได้เลย

[ขวัญใจ]

ชี้แจงทำความเข้าใจเกี่ยวกับกระทู้ทัวร์ลาวใต้ฯ กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่เปิดโอกาสให้ทุกท่านได้มีส่วนร่วมในการแสดงความคิดเห็นทุก ๆ เรื่องที่เป็นประโยชน์ต่อผู้อ่าน ส่วนเรื่องการรายงานข้อมูลทัวร์ลาวใต้นั้นก็นำเสนอในรูปแบบเป็นช่วงเป็นตอน โดยมีผู้นำเสนอข้อมูล 3 ท่านด้วยกัน
( แดง สารภี , ขวัญใจ และ คุณศรีดา ) หลังจากที่รายงานจบทุกตอน จะมีการสรุปปัญหา / ข้อเสนอแนะ เก็บตกแง่มุมต่าง ๆ ภาพเด็ด ๆ ภาพประทับใจ ภาษาลาววันละคำ เบ็ดเตล็ดเกร็ดความรู้ ข้อคิด ข้อเสนอแนะ อื่น ๆ โปรดติดตามต่อไป ขอบพระคุณครับ

[ขวัญใจ]

[Deang-sarapee]

ผมปั่นแยกตัวไปล่วงหน้า จิตก็คิดถึงข่าว...ที่ผมได้รับมา เท็จจริงอย่างไร..กระหายจะรู้ แล้วเราจะค้นหาได้ที่ใด เพราะตลอดทางที่ปั่นมาผมก็พบแต่ความมีน้ำจิตน้ำใจ ของคนลาวที่ยากจะลืม หรืออาจจะเป็นเพราะว่า พวกเรามาดี เราจึงคิดดี และเราก็ทำดีไม่รังแกใคร ไม่กะลิ้มกะเหลี่ยหญิงใด ไม่ดื่มสุราไม่สูบบุหรี่ สวดมนต์ ไหว้พระ ทำสมาธิ-ภาวนา ฝึกจิตดูใจ (ปั่น..ไม่ให้ใครเดือดร้อน) แม้สื่อลาวพบเห็นพวกเราเขายังขอสัมภาษณ์และจะนำไปออกอากาศ เพื่อเป็นแบบอย่างให้กับพี่น้องลาวในการประหยัดพลังงานและดูแลสุขภาพ ตลอดจนเจ้าหน้าที่ลาวที่พวกเราสัมผัส เขาก็ดีกับเราไม่รังแกเราให้ความสดวกกับเรา แต่ก่อนที่ผมเคยเข้าไปดูงานและได้รับฟังการบรรยายสรุป จากเจ้าหน้าที่ระดับสูงของลาว ฟังแล้วจึงรู้ว่าพวกเราเข้าใจผิดแท้ที่จริงเขาไม่ได้ถือว่า ไทย – ลาวเป็นพี่น้องกันอย่างที่คนไทยคิด พูด ลาวคิดแต่เพียงว่า ไทย - ลาว คือมิตรประเทศเพื่อนบ้านเท่านั้น ความร่วมมือใด ๆ จึงเป็นความร่วมมือระหว่างมิตรประเทศ หาใช่ความร่วมมือของเมืองพี่เมืองน้องไม่ แล้วหลังจากที่กลับจากดูงานผมจะอบรม ผู้ใต้บังคับบัญชาของผมทันที ห้ามนับว่า ลาว - ไทย เป็นพี่ – น้องกัน (เฉพาะกับเจ้าหน้าที่ทางการของรัฐเท่านั้น) ให้ถือว่าเราคือแค่มิตรประเทศเท่านั้น

ปั่นไปได้สักประมาณสักพักใหญ่ ๆ ผมก็เจอร้านอาหารริมทาง ที่เขาขายผ้าซิ่นตีนจก ผ้าซิ่นโบราณ เห็นปุ๊บ..คิดถึงแม่บ้านและน้องสาว จึงแวะสอบถามพร้อมหาเครื่องดื่มแก้กระหาย เจ้าของร้านค่อนข้างจะมีฐานะและความรู้ แต่งตัวดีสะอาดสะอ้าน เรียบร้อยอายุ ๖๐ แล้ว เธอเห็นผมเข้าร้านก็แสดงอาการดีใจออกมาต้อนรับ ชวนผมคุย คุยไปคุยมาก็ได้ความจริงจากปากเธอหลาย ๆ เรื่องว่า เธอมีลูกสาวลูกเขยที่รับราชการอยู่ ลูกเขยพามาเที่ยวประเทศไทยบ่อย ๆ โดยเฉพาะเชียงใหม่ เคยมาพักนอนที่โรงแรม ลีลาวดี ด้วย สิ่งที่ประทับในเมืองไทยมากที่สุดคือ พระแก้วมรกต มาเมืองไทยเมื่อใดต้องขอมากราบทุกครั้ง ผมและเธอคุยกันถูกคอว่าอย่างนั้น...นะ เธอได้เผยความจริงให้ฟังว่า


“วันนี้สงสารประเทศไทยเป็นอย่างยิ่ง ที่ประสพกับเหตุการณ์ต่าง ๆ การแบ่งแยกสีแดงสีเหลืองก็ดี น้ำท่วมหนักในวันนี้ก็ดี เธอมีหลวงพ่ออายุเกือบ ๙๐ แล้ว อยู่ห่างจากบ้านไปประมาณ ๑ – ๒ กม. ถ้าปั่นผ่านไปก็จะเห็นอยู่ซ้ายมือ เธอเล่าว่าหลวงพ่อของเธอมีปั๊บ (บันทึกใบลาน) เก่าแก่มาก ๆ ได้บันทึกไว้ว่า พระแก้วมรกตนี้เป็นทรัพย์สินสากล (หมายถึงไม่ใช่ของประเทศใดประเทศหนึ่ง แต่เป็นของชาวโลก) พระแก้วมรกตจะสถิตอยู่กับบ้านเมืองที่มีศีล – มีธรรม คนในบ้านเมืองประพฤติศีลประพฤติธรรม รางบอกเหตุพระแก้วมรกตก็จะเสด็จหนีก็คือ การเกิดอุทกภัย อัคคีภัย ภัยพิบัติร้ายแรงต่าง ๆ ”
เธอพูดไม่พูดเปล่า ๆ ยังยกตัวอย่างให้ฟังอีกว่า ประเทศไทยกำลังเข้าสู่ภาวะนี้ อีกไม่นานพระแก้วมรกตจะเสด็จกลับประเทศลาว (ตรงนี้.....ผมเติมเต็มให้เธอ)




ผมฟังไปก็ยอมรับโดยดุษฎีไม่มีคำโต้แย้งโต้เถียง แต่เพื่อสะท้อนให้เธอได้คิดย้อนกลับ สิ่งที่เธอกำลังคิดแต่ไม่กล้าเอ่ย พร้อมทั้งความฝันความหวังที่ตั้งไว้ในใจลึก ๆ ที่แสดงออกทางสายตา สามารถจับได้ ก่อนอื่น.....ผมยิ้ม...ก่อนครับ แล้วพูดว่า

“ เมืองลาวแต่ก่อนนั้นอยู่กันด้วยการประพฤติศีลประพฤติธรรม พระแก้วมรกตจึงทรงประทับอยู่ในลาว และเพราะเหตุเภทภัยที่ทำให้คนลาวต้องแตกแยกความสามัคคีก่อสงคราม เข่นฆ่ากัน จนทำให้ไทยต้องยื่นมือเข้ามาช่วย ก็เพราะเหตุนี้ใช่หรือไม่ พระแก้วมรกตจึงได้เสด็จไปอยู่ประเทศไทย ประเทศไทยวันนี้เรามีเกจิอาจารย์ดี ๆ ดัง ๆ หลาย ๆ รูป ได้ช่วยกันประคับประคองบ้านเมือง เพื่อจะนำศีลธรรมกลับสู่แผ่นดิน คนไทยเป็นคนฉลาดแต่เพราะถึงคราวิบากกรรม เราต้องปล่อยไปสักระยะหนึ่งก่อน ขณะนี้พวกเราคนไทย รู้แล้ว ซึ้งแล้ว กับสิ่งที่คุยกันมา มั่นใจว่าพระแก้วมรกตจะยังทรงประทับอยู่ประเทศไทย ไม่เสด็จหนีไปไหนแน่นอน”

เราหยุดการสนทนาไปสักพัก ผมสังเกตุสายตาเธอผิดหวังนิด ๆ ผมจึงรีบหยิบผ้าซิ่นลายโบราณขึ้นมาดู สอบถามราคาและต่อรองกันเล็กน้อย ก็ตกลงซื้อมา ๒ ชิ้น ๆ ละ ๒๐๐ บาท (สวย – คลาสสิคครับ) เก็บของเสร็จก็อำลาแต่ก่อนจะจากเธอได้ให้ที่อยู่ โอกาสหน้าถ้าได้มาอีก เธอเชิญให้มาพักที่บ้านเธอได้ ผมขอบคุณและไม่ลืมที่จะมอบที่อยู่ของผมที่เชียงใหม่ให้เธอ พร้อมทั้งเชิญชวนให้ไปเยี่ยมเยียน ยินดีที่จะต้อนรับและพักที่บ้านผม ออกจากร้านเธอได้ผมก็ปั่นไปเรื่อย ๆ และสังเกตุวัดข้างทาง ก็พบวัดดังกล่าว ใจอยากจะเข้าไปหาหลวงพ่อเพื่อขอดูหลักฐาน แต่พรรคพวกอีก ๓ คนไม่เห็นตามมาเลย เมื่อดูเวลาแล้วผมคิดว่าผมน่าจะถูกทิ้งเสียแล้วจึงตัดใจ เอาไว้เป็นครั้งหน้าค่อยมาดีกว่า อีกอย่างก็ไม่อยากจะรื้อฟื้น เกรงว่าจิตใจจะเศร้าหมองซะเปล่า “อดีตที่ล่วงไปแล้ว กับอนาคตที่ยังมาไม่ถึง หาใช่สิ่งที่จะพึงคิด เพราะทั้งอดีตและอนาคตคือ ทุกข์ ทั้งนั้น" สิ่งที่ล่วงไปแล้วเรียกกลับคืนมาแก้ไขไม่ได้ อนาตตที่ยังมาไม่ถึงก็ทำไม่ได้ คิดไป ๆ ย่อมทุกข์แน่นอน ดังนั้นจงทำปัจจุบันให้ดีที่สุดจงอยู่กับปัจจุบันทำปัจจุบันให้ดีที่สุด แล้วอนาคตจะดีเอง อดีตจงเลิกคิดอย่างไรเสียมันกลับมาไม่ได้แน่นอน” ปรากฏว่าผมปั่นมาถึงด่านช่องเม็ก เมื่อทำกรรมวิธีผ่านแดนเรียบร้อย ทั้งสองฝั่ง (ฝั่งลาวขาออกก็ต้องเสียอีก ๒๐,๐๐๐ กีบ เป็นการใช้เงินลาวครั้งสุดท้าย ) ปรากฏการณ์การเข้า - ออก ในลาวนี้โปรดจำไว้เลย แล้วไม่ต้องมาถามหรือสงสัย หรือเถียงกันว่า ทั้ง เข้า - ออก ต้องเสียเงินทั้งนั้น แตกต่างกับหลายประเทศที่ผมเคยผ่านเข้า ๆ ออก ๆ







ภูเขาสูง ต้นไม้ครึ้ม ท้องฟ้าสดใส หรืออาจจะเป็นอย่างอื่นเช่น ภูเขาหิน หัวโล้น ท้องฟ้าจ้าด้วยแรงร้อน ของดวงอาทิตย์ สรุปแม้ว่าจะที่ไหน ๆ ในโลกใบนี้ หลวงปู่พุทธทาสได้ให้สติเตือนใจกับคำถามที่ผมกราบเรียนถามว่า "หลวงปู่..ไม่ไปเที่ยวที่ไหนบ้าง..หรือครับ" เป็นคำถามโง่ ๆ เมื่อ ๒๐ กว่าปีที่ผ่านมาเพราะไม่รู้ ธรรม ไม่ศึกษา ธรรม จึงได้ถามแบบ โง่ ๆ คำตอบที่ท่านตอบ "คนเราถ้าไม่รู้ ตถตา...มันเป็นเช่นนั้นเอง... ก็จะดิ้นรนหาที่" พระอาทิตย์ก็ดวงเดียวกัน พระจันทร์ก็ดวงเดียวกัน ป่าไม้ ต้นน้ำลำธาร คนสัตว์สิ่งของก็มีเหมือน ๆ กัน แตกต่างก็ตรง ภาษา วัฒนธรรม ขนบธรรมเนียม ก็เท่านั้น .....มันเป็นเช่นนั้นเอง

[Deang-sarapee]

ขอแสดงความยินดีกับร้านใหม่ของ คุณ เมธา ฯ

[ขวัญใจ]