ป๋าเบิร์ด กับ พี่ต้อ เป็นคนไข้นอนอยู่เตียงข้าง ๆ กันในแผนกผู้ป่วยหนัก
ป๋าเบิร์ด : ต้อ..เชื่อไหมว่าคนเราพอถึงคราวจะโชคร้ายมันก็เลี่ยงไม่ได้
พี่ต้อ : ไม่หรอกป๋า.. ทำไมล่ะ
ป๋าเบิร์ด : ก็เพราะโชคร้ายนั่นสิ ทำให้ผมต้องมานอนอยู่ที่นี่ เมื่อสามวันก่อน ผมพาเมียไปเที่ยวห้าง อยู่ดี ๆ ก็มีโจรบุกเข้ามาปล้น มันร้องบอกว่าทุกคนอย่าขยับ ไม่งั้นจะยิง
พี่ต้อ : แล้วป๋าเบิร์ดวิ่งหนีใช่ไหมล่ะ
ป๋าเบิร์ด : หม้ายเลย.. ผมยืนอยู่บนบันไดเลื่อนต่างหาก

