---ปั่นไปตามใจฝัน ชวา-บาหลี/Indonesia---

[มุก]

บุญเลิศ ก่อนออกจากที่พัก


สีสันตลาดยามเช้าเมืองlawang

[มุก]

เราแวะกินข้าวที่นี่เมืองที่คนพลุกพล่านมากๆ


พ่อครัว กับครัว

[มุก]

[มุก]

ไม่ทราบว่าเป็นต้นอะไร คล้ายๆเงาะบวกสละ




ศาลาพักหลบฝนของเราทำด้วยไม้ไผ่ปล้องใหญ่ๆ

[มุก]

จุดนี้แหละที่เรารอแซมอยู่นาน และแซมบรรทุกหนักมากๆ

[มุก]

มันหนาวมากแถมเรายังตัวเปียก เราสั่นกันทั้งสองคน วันนี้เราได้ที่พักที่มีน้ำอุ่นด้วย เสียดายแทนแซม แซมชอบน้ำอุ่นมากๆ

...พรุ่งนี้ตี4 เราต้องเอาจักรยานใส่รถกระบะ เพื่อไปชมพระอาทิยต์ขึ้นให้ทัน ถ้าปั่นไปอย่าหวังจะได้เห็น เพราะถ้าปั่นขึ้นไประยะทาง17กม.ต้องปั่นไปทั้งมืดๆ เจ้าหน้าที่ไม่แนะนำบอกมันมืดและอันตรายมาก

.....พรุ่งนี้ที่ Penanjakan และ Bromo

[hs6qe]

ภาพสวยมากเลยน่ะครับคุณมุกโดยเฉพาะภาพภูเขาไฟสวยจริงๆ
ขอบคุณที่นำภาพสวยๆมาให้ชมครับ

.........................................................................

ขอบคุณครับ คุณhs6qe...............................................มุก

[มุก]

21/2/10 Tosari-Probolinggo ระยะทาง 53กม.(แผนที่การเดินทางช่วงที่4)



...ตีสี่เศษของวันนี้ เราพาม้าคู่ใจของเราทั้งคู่ใส่หลังรถกระบะ เราแพ็คด้วยเชือกขึงแน่นหนาเป็นพิเศษ เพราะนอกจากทางจะโค้งชันแล้ว ยังมีหลุมบ่อเต็มไปหมด สุบิน คือชื่อไกด์เจ้าของบ้านที่เราพักและคนขับรถ เขาเป็นชาวฮินดู สุบินพาขับลัดเลาะไปท่ามกลางความมืดและหนาวเหน็บ อย่างชำนาญมาก หากเราปั่นไปคงต้องออกตั้งแต่ตี1 ซึ่งในเวลาแบบนี้เจ้าหน้าที่อาจไม่ให้เราผ่านเข้าเขตอุทยาน ซึ่งที่นี่ต้องเสียค่าผ่านทาง แต่ตรงนี้ผมตกลงกับสุบินแล้วว่ารวมค่ารถและค่าตั๋วเข้าอุทยานPenanjakanด้วย
...แล้วแซมผ่านไปได้อย่างไร เราคุยกันภายหลังกับแซม แซมเล่าให้ฟังว่า วันนั้นแซมไต่เขามาด้วยอาการแย่มาก แล้วเขาคิดว่าเราอยู่ไกลกับเขามากๆ แซมตะบี้ตะบันปั่นแบบไม่ลืมหูลืมตาเขาผ่านหลังเราไปช่วงหกโมงเย็น แซมบอก เขาแทบบ้า เขาตะโกนด่า ภูเขาไปตลอดจนถึงที่หมาย ซึ่งเพิ่งรู้ว่าเราไม่ได้อยู่ที่นั่น แซมถึงที่พักประมาณห้าทุ่มคืนนั้น...แซมโทรมา ผมบอกแซมว่า แซม นายมันบ้า!!!
...แซมเล่าให้ฟังว่าเขาปั่นห้ารอบและต้องหยุดปั่น1รอบเพราะแทบไม่เหลือแรงแล้ว ในความมืด แซมเกือบประสบอุบัติเหตุหลายครั้ง ส่วนหนึ่งก็เกิดจากทางลงที่ชันมาก หลุมบ่อขนาดใหญ่และเบรคเขามีปัญหาด้วย อืม!!!หลังจากผมดิ่งตามแซมมาในตอนเช้า ผมคิดตลอดทางว่า แซม นายรอดมาได้อย่างไรกัน ขนาดกลางวันเห็นถนนชัดๆเรายังแทบแย่ แต่นายปั่นกลางคืน แถมเบรคมีปัญหา พระเจ้า!!! นี่ทางเหรอ!!! เออ หรือนายเป็นมนุษย์ต่างดาว
...ที่นี่นอกจากทางลงจะชันลงมาแล้วยังต้องเจอทะเลทรายอีก เราปั่นได้บ้างเป็นบางช่วง บางช่วงไปไม่รอด ก็ต้องจูง ที่นี่มี่แต่ม้า,มอเตอร์ไซด์วิบากและรถจี๊บ หลายๆคนเหล่านั้นมองผ่านเราไปด้วยสายตาประหลาดใจเล็กน้อย เรากระจ้อยเกินกว่าใครๆจะสนใจ ซึ่งผมชอบมาก


เช้าวันใหม่ แสงแรกที่สุดมหัศจรรย์สำหรับผม


สายหมอก ลอยอยู่เหนือรอยแยกของผืนดิน ที่มีฉากหลังเป็นภูเขาไฟที่พ่นไออยู่ตลอดเวลา มันเป็นปรากฎการที่สร้างความตื่นตลึงมากสำหรับผม มันยอดมากๆ




สายหมอกที่อ้อยอิ่ง ทอดตัวแทรกกับหมู่ไม้ หมู่บ้าน ผู้คน ทุกสิ่งอย่างราวไม่อยากจากไป ทั้งที่แสงแดดก็พยายามตะเพิดไล่มันแล้ว ช่างงดงามจริงๆ

[มุก]

...เราชมทิวทัศน์จนอิ่มใจ และเรากำลังร่ำลา ขุนเขาที่สูง2760ม.เพื่อดิ่งไปหาBromo แต่ก่อนไปเราเก็บภาพสวยๆ ป้องกันความทรงจำที่ประทับใจนี้จะเลือนหาย ไว้หลายภาพ


มองจากยอดเขาpenanjakanลงไปข้างล่าง เราเห็นถนนเขียวชอุ่ม เป็นร่องทางประหนึ่งเส้นทางที่มดใช้เดินสวนกันไปมา


เรากำลังจะเป็นมดตัวหนึ่ง ที่ไต่อยู่บนเส้นทางนั้น ข้างล่าง




เราไต่ขึ้นไปอีกนิดหน่อยก่อนจะดาวน์ลงมา

[มุก]

ผมพบกับสองคนนี้ช่วงดาวน์ลง บุญเลิศถามทางข้างหน้า ในขณะที่ผมบันทึกภาพ หนึ่งในนั้นหันมาแล้วบอกว่า"มันนี่" เอาจริงดิ นึกว่าพูดเล่น ผมยิ้มๆแล้วเปิดรูปนี้ให้เขาดู ถามเขาว่าคุณหมายถึงรูปนี้ใช่มั๊ย? เขาพยักหน้า ผมเลยบอกเขาว่า ถ้างั้น ผมลบออกนะ คุณดู!!!...เท่านั้นแหละทั้งสองคนโบกมือเป็นพัลวัล บอกไม่เป็นไรไม่ต้องลบ ไม่ต้องจ่าย อืม!! ค่อยรู้สึกดีขึ้นมาหน่อย

[มุก]

ก่อนจะถึงพื้นที่เป็นทะเลทราย เราเจอเจ้าจ๋อที่แอบมองเราด้วยแหละ


เรามาถึงทางเข้าที่จะเดินสู่ปากปล่อง แต่เราไม่ขึ้นไปแล้ว เราดูจนอิ่มแล้ว แหะๆ และมันเสียเงินด้วยอ่ะ

[มุก]

เราไต่อีกครั้งมาถึงจุดชมวิวที่นี่ มีชาวอินโดฯแวะมาทักทายแล้วขอถ่ายรูปกับเราทั้งครอบครัว พวกเขาอยากมาเที่ยวเมืองไทย แต่ทุกๆคนเข้าใจว่าเมืองไทยค่าใช้จ่ายแพง


นักจักรยานพเนจรท่านนี้ทำเอาผมทึ่ง แกปั่นขึ้นมาได้อย่างไร สุดยอดเลย

[มุก]

ช่วงลงเขา เราเจอ นักปั่นพเนจร คนเดิม ผมนึกอยู่แล้วว่าแกจะลงเขาอย่างไร เขาที่นี่ชันมาก ครั้งแรกที่ผมเจอเลยครับ แกเอาเชือกผูกติดกับมอเตอร์ไซด์ที่ใส่เกียต่ำลงมาเพื่อดึงจักรยานของแกเอาไว้ จะได้ไม่ล่วงลงสู่พื้นล่างแบบผิดธรรมชาติ เพราะเบรครถจักรยานแกไม่มีทางเอาอยู่ เอากะแกซิ ขาขึ้นนี่ผมเลยเดาเอาว่าแกโบกรถขึ้นไปแน่ๆ




เราถึงเมืองช่วงบ่ายแก่ๆวันนี้มีแต่ขาลงครับ


วันนี้อารมณ์ใหน เห็นต้นไม้ยังเป็นรูปหัวใจเลย

....พรุ่งนี้เราจะเดินทางต่อไปเมืองSitubondo วันแรกที่เราได้เห็นทะเล เราจะไปเมืองเลียบชายทะเลกันครับ

[3200]

ภาพวิว landscape สวยมาก ๆ ครับ
น่าเอากล้องแบบพาโนราม่าไปถ่ายมาก ๆ

[ลุงแซม]

...ภาพสวยมาก ๆ เลยครับ ขออนุญาตถามคุณมุกว่าใช้กล้องอะไรถ่ายครับ เป็นคอมแพ็ค หรือดิจิตอลเอสแอลอาร์ ...ช่วยแนะนำคอมแพ็คแจ๋ว ๆ ให้สักตัว ผมว่าผมซื้อของถูกมาถ่ายแล้วเสียดายเวลาที่เราเดินทางไปเที่ยวตั้งไกลแต่ได้ภาพไม่ประทับใจกลับมา ผมว่ามันไม่คุ้มเลย คงต้องซื้อใหม่แล้ว


...บ้านเรามีครับ ต้นนี้ เขาเรียก คำแสด หรือ คำเงาะ ครับ

......................................................................................................

สวัสดีพี่เกษมครับ ผมใช้ทั้งกล้องคอมแพค(Cannon G9) และDslrครับ(Nikon D100เลนส์18-105vr) ทริปก่อนๆใช้คอมแพคซะส่วนใหญ่ มีทริปนี้แหละ ผมลองใช้Dslrดูถึงกล้องจะเป็นรุ่นโบราณไปหน่อยแต่ได้ภาพเกินคุ้มกับการแบกครับ ถ้าให้แนะนำคอมแพค ผมคงแนะนำ Cannon ตะกูลG นี่แหละ ตอนนี้เป็นG11 ผมว่ามันสีสวย ใช้งานได้ดีทั้งออโต้และแมนวล+ทน,อึดดีครับ พี่เกษม มีความรู้หลากหลาย ผมชอบถ่ายภาพดอกไม้ ต้นไม้อยู่บ่อยๆและก็ไม่รู้จะถามใคร ต่อไปนี้รู้แล้ว ต้องมาถามพี่เกษมนี่แหละ ขอบคุณล่วงหน้าเลยนะครับ.....................มุก