นิทานก่อนนอน/เรื่องเล่าขำๆพูดคุยสับเพเหระฯ เชิญทางนี้

[Ligor005]

ชายขี่ม้า

ครั้งหนึ่ง กระทาชาย ชื่อว่านายต้อ ต้องการจะขี่ม้า แต่เขาลังเลที่จะขี่มัน
เจ้าของม้าได้บอกเขา
ว่าไม่ต้องกังวล ม้าตัวนี้ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีมากๆ สุภาพมากๆ
มันจะนำพาคุณไปที่นั่นเหนือเนินเขา และพาคุณกลับมาโดยตัวมันเองอย่างอัตโนมัติ
มันรู้ทางไปและทางกลับของมัน ไม่มีปัญหา

ดังนั้น ชายหนุ่มที่ยังรู้สึกวิตกกังวลจึงพูดว่า ตกลง แต่ก่อนที่เขาจะขี่ม้าไปนั้น
เจ้าของม้าได้พูดกับเขาว่า
“มีเพียง 2 สิ่งที่คุณจะต้องทำ ถ้าคุณต้องการให้ม้าเดินไปข้างหน้า
จงพูดว่า “ขอบคุณพระเจ้า” แต่ถ้าหากว่าคุณต้องการให้มันหยุด
ก็พูดว่า “ฮาเลลูยา”

หลังจากนั้น เป็นเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เขาก็ขี่ม้าเล่นไปเรื่อยๆ
โดยไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่เมื่อเขามาจะถึงหน้าผา ม้าก็เริ่มควบด้วยความเร็วมากลงเนินเขา จนเกือบจะถึงหน้าผาแล้ว
ชายผู้นั้นเริ่มตื่นตระหนกอย่างมาก แต่เขาก็นึกถึงคำบอกของเจ้าของม้า เขาจึงพูดว่า
“ฮาเลลูยา” และม้าตัวนั้นก็หยุดทันที ตรงที่ขอบของหน้าผา
“โอ้!” ชายผู้นั้นถอนหายใจอย่างโล่งอกและพูดต่อว่า
“ขอบคุณพระเจ้า”
เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงชื่อก็เหมือน ถ้าเปลียนม้าเป็นเสือ ฮาเลลูยา ขอบคุณพระเจ้าที่ลูกรอดมาได้

[JUNE']

[JORD]

สองหนุ่ม จิมมีและจอห์นนี ยืนรอให้นักบุญปีเตอร์สัมภาษณ์อยู่ที่ประตูสรรค์
จิมมี : ทำไมนายถึงมาอยู่นี่ได้ล่ะ
จอห์นนี : หนาวตายนะสิ แล้วนายล่ะ
จิมมี : นายต้องไม่เชื่อแน่ ฉันคิดว่าเมียมีชู้ วันนึงฉันเลยกลับบ้านแต่วัน กะว่าจะเจอไอ้หนุ่มนั้น ฉันประณามเมียว่าสวมเขาให้ฉัน แล้วค้นบ้านทุกซอกทุกมุมแต่หาไอ้หมอนั่นไม่เจอ ฉันกลุ้มใจมากกับเรื่องบ้า ๆ นี้จนหัวใจวายตาย
จอห์นนี : โธ่เอ๊ย ถ้านายไปหาที่ห้องแช่แข็งเสียหน่อยนะ เราสองคนก็คงยังไม่ตายหรอก

[JUNE']

สองหนุ่ม จิมมีและจอห์นนี ยืนรอให้นักบุญปีเตอร์สัมภาษณ์อยู่ที่ประตูสรรค์
จิมมี : ทำไมนายถึงมาอยู่นี่ได้ล่ะ
จอห์นนี : หนาวตายนะสิ แล้วนายล่ะ
จิมมี : นายต้องไม่เชื่อแน่ ฉันคิดว่าเมียมีชู้ วันนึงฉันเลยกลับบ้านแต่วัน กะว่าจะเจอไอ้หนุ่มนั้น ฉันประณามเมียว่าสวมเขาให้ฉัน แล้วค้นบ้านทุกซอกทุกมุมแต่หาไอ้หมอนั่นไม่เจอ ฉันกลุ้มใจมากกับเรื่องบ้า ๆ นี้จนหัวใจวายตาย
จอห์นนี : โธ่เอ๊ย ถ้านายไปหาที่ห้องแช่แข็งเสียหน่อยนะ เราสองคนก็คงยังไม่ตายหรอก

[louis04]

ชวนไปอ่านบางเรื่อง จริงไม่จริง ใช้วิจารณญาณไตร่ตรองดู...
นิยาย...ยาวๆ โกตั๊บ...

http://www.norsorpor.com/go2.php?t=m&u= ... %2Fentry-4

[LIGOR 006]

วันนี้ตื่นแต่เช้าเลยนะ

[JORD]

"ระวังหูตึง"
พี่ต้อเป็นนักเที่ยวตอนกลางคืนตัวยง เพราะด้วยความที่มีหุ่นทรมานใจสาว จึงทำให้สาว ๆ กลางคืนติดพี่ต้อกันหลายคน
ด้วยความที่เที่ยวกลางคืนมาก จึงทำให้พี่ต้อป่วยขึ้นมา จึงไปหาหมอเบิร์ดให้ตรวจร่างกาย หลังจากที่หมอเบิร์ดตรวจร่างกายพี่ต้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยบอกพี่ต้อด้วยความหวังดีว่า "ต้อเหอ...เรื่องผู้หญิงน่ะให้รู้จักบันยะบันยังเอาไว้บ้าง อย่าหักโหมนัก รู้มั๊ยว่าพวกหนุ่ม ๆ ที่หมกมุ่นคิดแต่เรื่องผู้หญิง พอแก่ตัวไป จะต้องหูตึงทุกรายเลยแหละ"
พี่ต้อพอได้ยินอย่างนั้น ก็ทำหน้าตกใจ จึงถามหมอเบิร์ดไปว่า "จริงหรือครับหมอเบิร์ด แล้วจะมีวิธีไหนแก้ไขได้บ้าง"
หมอเบิร์ดเอามือป้องที่หู เพราะฟังไม่ค่อยได้ยิน แล้วย้อนถามพี่ต้อว่า "ไหน ต้อ...ถามว่าอย่างไรนะ ถามใหม่ซิ หูไม่ค่อยได้ยิน"

[sunyalux]

คร๊ากกกกๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

[E29IAN]

"ระวังหูตึง"
พี่ต้อเป็นนักเที่ยวตอนกลางคืนตัวยง เพราะด้วยความที่มีหุ่นทรมานใจสาว จึงทำให้สาว ๆ กลางคืนติดพี่ต้อกันหลายคน
ด้วยความที่เที่ยวกลางคืนมาก จึงทำให้พี่ต้อป่วยขึ้นมา จึงไปหาหมอเบิร์ดให้ตรวจร่างกาย หลังจากที่หมอเบิร์ดตรวจร่างกายพี่ต้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยบอกพี่ต้อด้วยความหวังดีว่า "ต้อเหอ...เรื่องผู้หญิงน่ะให้รู้จักบันยะบันยังเอาไว้บ้าง อย่าหักโหมนัก รู้มั๊ยว่าพวกหนุ่ม ๆ ที่หมกมุ่นคิดแต่เรื่องผู้หญิง พอแก่ตัวไป จะต้องหูตึงทุกรายเลยแหละ"
พี่ต้อพอได้ยินอย่างนั้น ก็ทำหน้าตกใจ จึงถามหมอเบิร์ดไปว่า "จริงหรือครับหมอเบิร์ด แล้วจะมีวิธีไหนแก้ไขได้บ้าง"
หมอเบิร์ดเอามือป้องที่หู เพราะฟังไม่ค่อยได้ยิน แล้วย้อนถามพี่ต้อว่า "ไหน ต้อ...ถามว่าอย่างไรนะ ถามใหม่ซิ หูไม่ค่อยได้ยิน"

[ต้นกล้า]

55555

[JORD]

"อยากออก ไม่อยากเข้า"

จิมเจ้าของร้านโรมิโอปิดร้านแล้วตรงกลับบ้าน พอหลับไปสักครู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
"ตอนเช้าคุณเปิดกี่โมง" พี่ต้อถามด้วยเสียงอ้อแอ้แบบคนเมา
จิมวางสายด้วยความโมโหก่อนกลับไปนอน แต่พี่ต้อก็โทรฯเข้ามาอีก
"เลิกโทรฯมาได้ไหม" จิมตะโกน "อย่าหวังว่าฉันจะให้ขี้เมาอย่างแกเข้ามานั่งในร้านฉัน"
พี่ต้อตะโกนสวนทันที "ฉันไม่ได้อยากเข้า แต่ฉันอยากออก"

[sunyalux]

"อยากเข้า ไม่อยากออก"

ทีจริงถ้ามีเด็กนั่งดริ๊งค์ หรือ เด็กเสริฟสวยๆ...ติดอยู่ด้วยอีกสักคน....ไม่ใช่อยากจะออก

[E29IAN]

"อยากเข้า ไม่อยากออก"

ทีจริงถ้ามีเด็กนั่งดริ๊งค์ หรือ เด็กเสริฟสวยๆ...ติดอยู่ด้วยอีกสักคน....ไม่ใช่อยากจะออก

ตามนั้นเลยพี่ต่อ

[JUNE']

"ระวังหูตึง"
พี่ต้อเป็นนักเที่ยวตอนกลางคืนตัวยง เพราะด้วยความที่มีหุ่นทรมานใจสาว จึงทำให้สาว ๆ กลางคืนติดพี่ต้อกันหลายคน
ด้วยความที่เที่ยวกลางคืนมาก จึงทำให้พี่ต้อป่วยขึ้นมา จึงไปหาหมอเบิร์ดให้ตรวจร่างกาย หลังจากที่หมอเบิร์ดตรวจร่างกายพี่ต้อเสร็จเรียบร้อยแล้ว จึงเอ่ยบอกพี่ต้อด้วยความหวังดีว่า "ต้อเหอ...เรื่องผู้หญิงน่ะให้รู้จักบันยะบันยังเอาไว้บ้าง อย่าหักโหมนัก รู้มั๊ยว่าพวกหนุ่ม ๆ ที่หมกมุ่นคิดแต่เรื่องผู้หญิง พอแก่ตัวไป จะต้องหูตึงทุกรายเลยแหละ"
พี่ต้อพอได้ยินอย่างนั้น ก็ทำหน้าตกใจ จึงถามหมอเบิร์ดไปว่า "จริงหรือครับหมอเบิร์ด แล้วจะมีวิธีไหนแก้ไขได้บ้าง"
หมอเบิร์ดเอามือป้องที่หู เพราะฟังไม่ค่อยได้ยิน แล้วย้อนถามพี่ต้อว่า "ไหน ต้อ...ถามว่าอย่างไรนะ ถามใหม่ซิ หูไม่ค่อยได้ยิน"

[JUNE']

"อยากออก ไม่อยากเข้า"

จิมเจ้าของร้านโรมิโอปิดร้านแล้วตรงกลับบ้าน พอหลับไปสักครู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น
"ตอนเช้าคุณเปิดกี่โมง" พี่ต้อถามด้วยเสียงอ้อแอ้แบบคนเมา
จิมวางสายด้วยความโมโหก่อนกลับไปนอน แต่พี่ต้อก็โทรฯเข้ามาอีก
"เลิกโทรฯมาได้ไหม" จิมตะโกน "อย่าหวังว่าฉันจะให้ขี้เมาอย่างแกเข้ามานั่งในร้านฉัน"
พี่ต้อตะโกนสวนทันที "ฉันไม่ได้อยากเข้า แต่ฉันอยากออก"

เรื่องนี้ขำ