นิยายรักขาดตอน ภาค6 กนกลายโบตั๋น ชุดพรหมลิขิตที่บิดเบือน คุนหมิง<>หยวนหยาง

[เหน่งหนักแน่น]

เล่นของสูงแต่เช้า แต่ก็ค่อยๆเนิบๆขึ้นไป ไม่เท่าไหร่ ไม่เท่าไหร่..

[met]

เล่นของสูงแต่เช้า แต่ก็ค่อยๆเนิบๆขึ้นไป ไม่เท่าไหร่ ไม่เท่าไหร่..

อย่า ๆ เนิบอะไร
เมิงทิ้งกรูเลย คริ คริ

[เหน่งหนักแน่น]

เราค่อยๆไต่ระดับขึ้นมาจนถึงจุดที่คาดว่าน่าจะเป็นที่ก่อสร้าง จุดชมวิว..ในอนาคตอันใกล้นี้ กลุ่มเสือหมอบเยาวชนที่นี่ก็ ยกกันมาแบบรวดเดียวหาย (บนเขานะนี่ เค้าแรงจริงๆ)

ธ่อ...ไม่อยากจะคุย ถอยหลังไปนี่สัก 4-5ปี ไม่ได้กินผมร๊อก ความเร็วแค่นี้นั่น ถ้าให้เดานะที่สวนไปนี่อย่างมากไม่เกิน 30

มันขี้คุย ขี้แข้ว เสียจนผมอดไม่ได้ที่จะหันหน้ากลับไปมองไอ้คนต้นเสียง

แล้ว..แล้วมรึงคิดว่าหากถอยไป 4-5ปีนี่ คิดว่าเท่าไหร่หละ กรูอยากจะเชื่อซะจริงๆเลยไอ้คนรูปร่างเหมือน โลโก้ซีอิ๊วขาว แบบมรึงนี่ไอ้อ้วนเอ๊ย..
ธ่อ...เฮีย ถอยไปจริงๆนะ ก็แค่ 34แหละ
มรึงยกขึ้นเขาได้ขนาดนี้อ่ะนะ
แน่นอน..ตอนนี้ 38 ถอยไปสัก 4ปี มันก็ต้องเหลือ 34ดิ บวก ลบ ไม่ถูกหรือไง ตกเลขรึ อิอิ เฮียคิดว่าผมหมายถึงอะไรรึ

เป็นไงครับน้องโพ๊ม...มันน่าเอาปลายคางไว้วางเท้าไหม ไอ้หมอนี่นั่น

[เหน่งหนักแน่น]

จากจุดที่เกือบจะ เอาอวัยวะส่วนล่างของร่างกายของผม ไปฝากเอาไว้ บนอวัยวะส่วนบนของร่างกายบักปลิง เราทั้งสองก็ค่อยๆเนิบ เนิบเลาะแนวเขาไปเรื่อยๆแบบไม่ค่อยเร่งรีบนัก เส้นทางถนนบนเขานั้น กว้างและเรียบ สะอาด ม๊วกกก

[เหน่งหนักแน่น]

ไม่รู้ว่ามันคือ ตัวอัลไร..? เหมือนกัลล์

[เหน่งหนักแน่น]

เราสองคนใช้เวลาตรงจุดนี้เปลืองเป็นพิเศษ ทะเลสาบที่สวยงามที่กว้างไกลจนสุดลูกหู ลูกตา แน่นอนที่สุด..ผมคงไม่ได้กลับมาที่นี่อีกครั้งหนึ่งแน่ๆในชีวิตนี้

ความสวยงาม และ ความสุข บางครั้งมันก็ผ่านไปรวดเร็วเหลือเกิน เกินที่ใจจะเก็บมันเอาไว้ จริงๆ

[เหน่งหนักแน่น]

สำหรับคนที่ไม่ใช่ ยังไม่ทันทำอะไร แค่หายใจนั้นมันก็ผิดแล้ว..

[เหน่งหนักแน่น]

บอกหน่อยได้ไหม..

ที่มาหา..เพราะ.." มีใจ" หรือแอบ.. " นอกใจ "ใครมา

[เหน่งหนักแน่น]

แค่ไม่ให้..คิดถึงยังทำใจ "ลำบาก"

แล้วจะให้.." เดินจาก " จะทำได้ยังไง

[เหน่งหนักแน่น]

หมดเวลาฝัน พร่ำเพ้อถึงเธอผู้ห่างไกล ระยะเวลาทำใจก็คือเลขไมล์ที่มันจะเพิ่มขึ้น

เฮีย..เฮีย กรูว่ามรึงไอ้คุณเฮียท่าจะเมาแดด เมาลม เยอะไปหน่อยนะ เลอะเทอะไปหมด อายุขนาดนี้แล้วนะเฮียจะอะไรนักหนากะชีวิต ยังทำใจไม่ได้อีกหรอนี่บอกตรงๆนะ ผู้หญิงหนะ..เค้าชอบคนหล่อหน้าตาดี ดีกรีก็ต้องมีติดตัว เออวุ้ย..ไม่ต้องดูไกล พ๊มนี่ หล่อเลือกได้ สาวไหนก็อยากควง อย่าว่ากันนะเฮีย ผมขอเตือนหน่อยละกัน หน้าตาหยั่งกะหนังเป็ด แบบเฮียหนะ หุหุ เลิกคิดเถ๊อะ แล้วจะมาหาว่าหล่อไม่เตือนไม่ได้นะ กร๊ากกกกก

มันคงจะจริงอย่างที่ไอ้ปลิงมันว่าเรา หน้าหยั่งกะหนังเป็ด

ขอบใจนะปลิง ซึ้งเลยหว่ะ ไอ้สรัซ...

[เหน่งหนักแน่น]

เมื่อเช้านี้..ก่อนออกเดินทางเราได้พลังงานจากเส้นหมี่เพียงเล็กน้อย ซ้ายมือข้างหน้าที่ลานกว้าง เกษตรกรชาวสวนที่นี่กำลังขนผักขึ้นรถผมจึงไม่รีรอที่จะเข้าไปขอกดชัตเตอร์สักหน่อย ่และก็ไม่วายที่จะสอดส่องสายตาหาร้านข้าวไปด้วย โชคดีเป็นของพยาธิในท้องอีกแล้วครับท่าน

ร้านขายข้าวแกง ชามละ 10หยวน ข้าวสวยชามโต ส่วนกับข้าวนั้นจะเอากี่อย่างก็ได้ไม่ว่ากัน ส่วนมากแล้วก็จะเป็นผัดผัก ผัดเต้าหู้ ดีหน่อยก็ตรงที่ยังมี พริกผัด ให้เราได้พอคุ้นรสชาดแบบไทยๆบ้างในมื้อนี้

[เหน่งหนักแน่น]

เอ้อระเหย ลอยชาย..

ชะล่าใจ หรือ..อะไรก็แล้วแต่ ในแผนการเดินทางวันนี้เราคงจะหาที่พักที่เมืองตงไห่ กับระยะทางรวมเพียงแค่ 100กิโล

เฮีย..ถ้าเราหลุดทะเลสาบไปได้ จะคงทำเวลาได้ดีกว่านี้แหละ หาที่ร่มๆนอนเล่นสักหน่อยดีกว่า แดดแมร่งแรงด้วยสักครึ่งชั่วโมงเด๋วค่อยออกเดินทางต่อ

ว่าอะไร ว่าตามกัน..ให้มันจริงเถอะมรึง

[เหน่งหนักแน่น]

พระเอกของเรา..ใช้เวลานอนเป็นตัวย่อยอาหาร ส่วนผมนั้นสังกตุเห็นว่าฝั่งตรงข้ามของทะเลสาบนี่เป็นหมู่บ้านเก่าของชาวประมงที่นี่ ซึ่งบางส่วนก็ยังพอมีผู้คนอาศัยอยู่ สภาพบ้านโดยทั่วไปก็ไม่ต่างจากที่ได้เคยเห็นผ่านตาจากในหนังจีน แต่จะเป็นช่วงไหนของประวัติศาสตร์นั้นมิอาจทราบได้ สำหรับตัวผมนะ..

[เหน่งหนักแน่น]

สภาพโดยรวมของอาคารเก่าเหล่านี้ ผมว่าคงจะใช้งานได้อีกหลายปี แต่เท่าที่สังเกตุดู(ตามภาพถ่าย) อาคารบางหลังก็ถูกทุบทิ้ง รื้อถอน และสร้างขึ้นมาใหม่ในรูปแบบใหม่ที่อาจจะไม่ค่อย คุ้นตา..สำหรับคนที่อยากไปได้ภาพถ่ายบ้านของคนจีนโบราณ เฉกเช่นตัวผมสักเท่าไรนัก

[เหน่งหนักแน่น]

หลายๆทริป ถึงแม้ผมจะถ่ายภาพเอาไว้ค่อนข้างเยอะ แต่ถูกตำหนิว่าเห็นแก่ตัวเกินไป เก็บเอาไว้ดูคนเดียว ทริปนี้..จึงขอจัดแบบแทบจะทุกตารางนิ้วของรอยล้อเลยละกันนะครับ <ขอขี้โม้หน่อยนะ>

แมร่ง..หล่อลำบากกรูซะจริงๆ กะบักปลิง แคปปิตอล