*** ยามว่าง ***

[nungning]

ตั้งบ้านอารมณ์ศิลป์ ช่างกล้า ยัยช้างบ๊องค์ น่าจะวงเล็บด้วย ศิลเปรอะ

จ๊ากก!!! มาได้ไงยะหล่อน ใครเชิญเข้ามา ถอดรองเท้าด้วยนะ เด๋วเลอะวุ้ย

[nonnee]

ไหนๆ ก็ไหนๆ มาละเลงด้วยแย้วกาน ตามสไตล์ คนเพ้อๆ ฝันๆ บ้าๆ บอๆ คนคอรักๆ หวานๆ


เสียงเพลงดังนะเออ...เธอโทรมา
ฉันรีบคว้ารับสาย...ปายทางหวาน
ได้รับรู้แค่พูดคุย...เพียงไม่นาน
ใจเบิกบานแสนปลื้ม...ลืมทุกข์ไป

ขอบคุณฟ้าพาเธอ...พบเจอฉัน
เรารักกันวันนี้...มีความหมาย
เคยผ่านร้อนพบทุกข์...สุขมลาย
ตอนนี้กลายพบสุข...ทุกข์ซาไป

กว่าจะผ่านเวลา...มาพบกัน
เมื่อก่อนนั้นดื้อดึง...จึงห่างหาย
นึกว่าเธอจะพลัดพราก...จากฉันไกล
ไม่ใส่ใจห่วงหา...อาทรกัน

ในที่สุดเธอก็มา...หาเหมือนก่อน
ความร้าวรอนตอนนั้น...เหมือนฝันไป
ในตอนนี้เราเริ่ม...เติมรักใหม่
คุณพระไซร้ช่วยหนุน...จุลรักเรา

กาลเวลา ผ่านมา เนิ่นนานปี
ถึงวันนี้ รับรู้ เขาอยู่ไหน
ที่แท้เธอ ไม่ใช่ คนอื่นไกล
คือคนใกล้ มองข้าม ผ่านเลยมา

อยากขอบคุณ เธอจัง สักครั้งหนึ่ง
ความคิดถึง มีให้ ใครคนนี้
อยากขอบคุณ เวลา ทุกนาที
ที่ได้มี เธออยู่ เคียงคู่กัน

คำว่ารัก ห่วงใย เธอให้มา
คนด้านชาเบื่อรัก ชักไหวหวั่น
จะบอกขอบคุณ ที่หนุนนำ
ช่วยตรอกย้ำคนที่ดี มีอยู่จริง.......





[youtube]96_wx44BGTQ&feature=related[/youtube]

[nonnee]

ตั้งบ้านอารมณ์ศิลป์ ช่างกล้า ยัยช้างบ๊องค์ น่าจะวงเล็บด้วย ศิลเปรอะ

จ๊ากก!!! มาได้ไงยะหล่อน ใครเชิญเข้ามา ถอดรองเท้าด้วยนะ เด๋วเลอะวุ้ย

อ้ายยยย ลืมว่ะเพิ่งเหยียบอึเจ้าตัวป่วนมาด้วย

[nungning]

ตั้งบ้านอารมณ์ศิลป์ ช่างกล้า ยัยช้างบ๊องค์ น่าจะวงเล็บด้วย ศิลเปรอะ

จ๊ากก!!! มาได้ไงยะหล่อน ใครเชิญเข้ามา ถอดรองเท้าด้วยนะ เด๋วเลอะวุ้ย

อ้ายยยย ลืมว่ะเพิ่งเหยียบอึเจ้าตัวป่วนมาด้วย

กรี๊ดดดดดดดดดดดด ยัยบ๊องค์ เดี๊ยะ เดี๊ยะ

[nonnee]

แบร้......

กำลังเพลินอีกสักกลอน เดี๋ยวปาตูตามมา


วันนี้อาจงอแง...และเพ้อเจ้อ
ไม่ฟังเธอเอาแต่ใจ...ไร้เหตุผล
ต่อแต่นี้จะพยาม...เฝ้าอดทน
ไม่เป็นคนเอาแต่ใจ...ให้รำคาญ

คนอย่างฉันให้ดี...ก็ทำได้
หรือให้ร้ายก็เป็น...จนเย็นชา
เธอแน่จริงลองเสี่ยง...มาค้นหา
ลองดูว่าฉันคนนี้...มีดีไหม

ฉันอาจดื้อขาวีน...กวนทีนอยู่
แต่ให้รู้เป็นไป...จากใจนั่น
ไม่เคยมีเสแสร้ง...แกล้งหลอกกัน
นี่แหละฉันคนบ้า...หน้าตาดี

ในบางครั้งอาจมี...ไม่เต็มบาท
อาระวาดขาดเกิน...ผิวเผลินบ้า
แค่บางครั้งกินเหล้า...เมาสุรา
ก็เลยบ้าขาวีน...กวนทีนไป

ฉันไม่ใช่คนดี...ที่ใครรัก
ถึงเจ็บหนักไม่นาน...ก็ผ่านหาย
อาจซึมเศร้าเหงาเป็น...เห็นฟูมฟาย
พอผ่อนคลายก็ระรื่น...หน้าชื่นบาน

ฉันเดินหน้าไม่คิด...อยากถอยหลัง
เพิ่มพลังให้ตัวเอง...เก่งเสมอ
อาจจะมียอมให้...บ้างนะเออ
หากว่าเธอรักแท้...แน่นอนเอย (มั่วไปเรื่อยๆ เพราะบ้านคนอื่น)

[nungning]

กระโดดหน้าต่างออกก็ได้ม้าง

[nonnee]

กระโดดหน้าต่างออกก็ได้ม้าง

ช่วงนี้อ้วนจัด กาโดไม่ขึ้นว่ะ ดำน้ำ มุดดินอย่างเดียว

[nonnee]

มาดำน้ำ มุดดินเล่นกันต่อ 555+


สายลมแผ่วพริ้วไหว...ต้องใบหญ้า
สายฝนเทลงมา...ลดหน้าดิน
กลิ่นอบอวลหอมหวล...รวยระริน
คือกลิ่นดินดอกหญ้า...ในป่าพง

เสียงหรีดริ่งแว่วหวาน...กังวานใส
ต้นกอไผ่โบกพัด...สะบัดลม
แสงอาทิตย์ลอดผ่าน...ก้านชวนชม
ดอกลั่นทมส่งกลิ่น...ระรินไกล

ยามฝนหยุดอาทิตย์ส่อง...มองขึ้นฟ้า
แสงผาดผ่าลงดิน...รุ้งกินน้ำ
เปลี่ยนแสงทองให้เห็น...เป็นสีคาม
ฟ้าเมื่อยามหลังฝนนั้น... พลันงดงาม

ชีวิตคนดังท้องฟ้า...พามืดมน
ทุกข์ระคนคละเคล้า...ผ่านเข้ามา
มรสุมเวียนผ่าน...ทั้งน้ำตา
หลั่งลดมาดั่งสายฝน...ชะโลมดิน

เมื่อผ่านพ้นไป...ดั่งใจหวัง
เกิดพลังกล้าแกร่ง...ดั่งเหล็กหิน
เกิดพลังใจกาย...ให้กล้าชิน
ไม่ยลยินอุปสรรค...ที่หนักใจ

ฟ้าหลังฝนย่อมมีวัน...ที่สดใส
หากว่าใจเราได้แกร่ง...แข็งแรงพอ
เฝ้ายัดยืนต้านไว้...ไม่เกินรอ
หากไม่ท้อสูญสิ้น...กำลังใจ ....


[youtube]eQwt5krjzl0&feature=related[/youtube]

[nungning]

วันนี้ มึนตึบ คิดรายม่ะออก

[nonnee]

วันนี้ มึนตึบ คิดรายม่ะออก

ปายนั่งเขร้ดิเด่วกะออก

[nungning]

วันนี้ มึนตึบ คิดรายม่ะออก

ปายนั่งเขร้ดิเด่วกะออก

ไม่ออกอีกแร๊ะ คิ๊ม่ะออก !!!

[nungning]

ชีวิต เป็นของเธอ…ทุกลมหายใจ
ให้เธอเป็นแค่ใคร…บนพื้นโลก
แต่คือสายลมเย็นที่พัดโบก ..ยามอ่อนล้า
ให้คนอื่นมองเธอ…ใจด้านชา
แต่สำหรับฉัน….เธอคือคนที่มีค่า…ของหัวใจ

ไม่ต้องมองฉัน เหนือคนอื่น
ไม่ต้องหยิบยื่น อะไรมาให้
แต่ขอเป็นคน…ที่นอกใจ
ที่ข้างใน….มีแต่เธอ

เพราะเธอ ไม่ใช่คนสำคัญ
แต่ทุกคืนวัน…เป็นของเธอเสมอ
เ ป็ น เ พี ย ง แ ค่ ใ ค ร ที่ ผ่ า น ม า เ จ อ
แต่ชีวิต เป็นของเธอ…ทุกลมหายใจ

[nungning]

วันวาน ไม่อาจ ย้อนคืนมา
“วันวาน ไม่อาจ ย้อนคืนมา”
ส่วน “น้ำตา ก็ไม่เคย…เลือนหายไป”
ชีวิตก็ยังดำเนินต่อไป
ที่เปลี่ยนไปแค่…”ไม่มีเธอ”

[nungning]

กาลเวลา..นำเธอมาให้พบ
ความผูกพันธ์…ไม่รู้จบไม่ห่างหาย
กาลเวลา…นำเธอมาให้ใจ
ให้เป็นห่วงสายใย..ไม่ล้างลา

กาลเวลา..นำมาจึงได้รู้
ว่าความรักที่อยู่…นั้นสูงค่า
ขอร้องเถอะน่ะ..กาลเวลา
เมื่อนำเธอมา..แล้วโปรดอย่านำกลับไป

[nungning]

ยิ่งห่างยิ่งดี ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม
แค่ความผูกพันวันละนิด
มันค่อย ๆ เพิ่มค่าจนวันนี้
และมันจะยิ่งเพิ่มค่าทบทวี
ยิ่งห่างยิ่งดี
ความคิดถึงที่มีก็เพิ่มตาม