ThaiMTB.com

ดูกันยาวๆ น่าดูทุกตอนครับ

โชว์นี้มีน้ำจริงๆตกลงมาในเวทีด้วย สวยมากๆ

ตอนนี้อยากให้ดูครับถ่ายมายาว

และตอนนี้มีเพลงไทยที่คุ้นหูเราด้วย

มีกายกรรมที่น่าชมประกอบการแสงด้วย

ผมถ่ายได้สักพักกล้องก็แบตหมด ต้องใช้มืถือถ่ายวีดีโอต่อ

กลับโรงแรมเกือบเที่ยงคืน แต่เรายังไม่มีโอกาสเที่ยวชมเมืองกันเลย ก็เลยไปหาที่นั้งริมโขงกันท่ามกลางฝนพรำๆ

บรรยากาศที่ร้านอาหารริมโขงเหมือนได้เจอญาติพี่น้องครับ เพราะพนักงานในร้านเป็นไตลื้อ ได้มาพูดคุยอู้คำเมืองคำไตและคำไทกันฟังพอรู้เรื่องครับ

ดูหน้าตาอาหารของเราคืนนั้นที่นั่งตั้งแต่เที่ยงคืนยันตีสองจนร้านปิด

จานแรกก็อร่อยแล้วครับผัดปู(มั๊ง) จานกลางหนังควายย่าง อีกจานตีนไก่ครับ อิ อิ

คณะสำรวจราตรีของเราหกคน กับน้องๆพนักงานร้านอาหารชาวเชียงรุ้งที่ร้านปิดแล้วก็ไม่กล้าบอกเราครับ เกรงใจตีสองจีนแล้ว(ตีสามบ้านเรา)ก็เลยเลิก

แล้วคณะสำรวจก็เดินโต๋เต๋กลับโรงแรมที่พักเอาเมื่อยามดึกสงัดครับ

คืนนี้รู้สึกมีความสุข รู้สึกอบอุ่นเหมือนได้เจอญาติในแดนไกลครับ พูดคุยกันรู้เรื่อง บริเวณริมโขงผับต่างๆก็ได้ยินนิยมร้องเล่นเพลงไทยซะด้วยครับ

พรุ่งนี้เช้าเราก็จะเดินทางกลับกันแล้วครับ ในตอนต่อไปยังมีภาพตอนกลับกันอีกหน่อยครับ

สะหวัดสะดี.............คุณพัท สักครู่ผมได้รับ message จากร้านอาหารในเมืองสิบสองปันนา เก็บค่า OT ผมงงอยู่ตั้งสองนาน เพิ่งนึกออกว่าวันนั้นเรานั่งทาน Beer ที่ร้านเขาปิดแล้ว แล้วแอบฟังเพลงฝาหรั่งอีกร้านนี่เอง.......... คราวหน้าค่อยจ่ายสองเก็แล้วกันนะ
...........5555555555555555

สะหวัดดีครับอ.พงษ์ รู้สึกว่าครานี้คณะเราจะคุ้มที่สุดนะครับ นอนทีหลังคนอื่นเค้าทุกๆเมืองที่ไปเลย

เอาภาษาไตลื้อที่ออกเสียงคล้ายๆกับภาษาไทย ต่างกันที่สำเนียง ตัวอักษรก็คล้ายภาษาล้านนาหรือตัวธรรมของทางเหนือมาให้ดูอีกทีครับ

คืนนั้นคณะผมได้มีโอกาสสนทนากับน้องที่ร้านที่เป็นชาวไตลื้อ ลองฟังดูจาดคลิ๊ปข้างล่างนี้ครับ

เล่าเรื่องปั่นสบายๆสไตล์เบิร์ดๆ ทริปเจินไปแอ่ว..สิบสองปันนา เวียงเชียงรุ้ง....วันที่ 5...เดินทางกลับ

ดินแดนสิบสองปันนาเป็นดินแดนที่ สงบ อุดมสมบูรณ์ น่าอยู่ อากาศดี ชมดินแดนอันสวยงามของชาวไตลื้อจากเพลงจีนเพลงนี้ครับ

จากเชียงรุ้ง-บ่อหาน-หลวงน้ำทา-เชียงของ

เมื่อคืนนอนที่โรงแรมฝนก็ตกเกือบทั้งคืนครับ เช้าขึ้นมาอากาศขมุกขมัวฝนก็ยังตกปรอยๆอยู่เลย เป็นอันว่าที่กะจะเดินดูบรรยากาศตอนเช้าของเชียงรุ้งซะหน่อยก็อดอีกตามเคย

ขากลับก็เอาจักรยานขึ้นรถหกล้อจีนไปถึงด่าน ส่วนคนก็ขึ้นรถบัสจีนที่ไกด์จัดให้ไปลงบ่อหาน แล้วเปลี่ยนไปนั่งรถตู้ลาวกลับไปห้วยทรายครับ วันนี้ตามโปรแกรมเราก็จะนั่งรถยาวๆจากเช้าถึงเย็นเลย

เช้าตื่นขึ้นมาฝนยังตกอยู่เลย มาเชียงรุ้งสองวันฝนตกตลอดเลย เลยอดเที่ยวและได้ภาพดีๆไปฝากเลยครับ

ที่จริงอยากจะออกไปเก็บภาพอาคารบ้านเรือนแต่อดเลยครับ เซ็งเป็ดจริงๆ

เจ็ดโมงจีนเราก็ต้องนั่งรถบัสกลับไปยังชายแดนลาวแล้ววันนี้ เสียดายจริงเวลาน้อยยังไม่รู้จักเชียงรุ้งเท่าไหร่เลย

นั่งรถมาบนเส้นทางR3aที่ยกระดับข้ามหุบห้วยเจาะทะลุภูเขา ท่ามกลางฝนพรำๆ เส้นทางสวยมากๆครับ

เส้นทางลอยฟ้าในม่านหมอกครับลองดู

ระหว่างนั่งรถกลับก็มีเพลงเพราะๆฟังด้วยครับ

เส้นทางสายนี้ช่วงที่เป็นสะพานสูงมากครับ ถ้าเกิดอุบัติเหตุรถตกลงไปข้างล่างไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเป็นอย่างไร

แล้วเราก็เจออุบัติเหตุจริงๆเหมือนกับกล่องเหล้านะ โชคดีที่เกิดหน้าอุโมงค์นิดเดียว ถ้าเกิดในอุโมงค์หรือตกสะพานลงไปไม่อยากจะคิดเลยครับ

แวะเข้าห้องน้ำปั๊มระหว่างทางที่เมืองหย่วน ห้องน้ำที่นี่ดูดีหน่อยครับ ใครผ่านมาแวะได้

ผ่านเมืองล่าไปแล้ว

มอบของที่ระลึกให้น้องฟ้าไกด์สาวไตลื้อ ก่อนจะอำลากันด้วยความอาลัย

ระหว่างทางส่วนใหญ่เป็นสวนยางและไร่ชาครับ สิบสองปันนานี่ดินดำ น้ำชุ่มจริงๆรู้สึกปลูกอะไรก็งามไปหมด

และแล้วเราก็เดินทางมาถึงบ่อหาน ชานแดนจีน-ลาว

อาคารบ้านเรือนที่นี่รูปแบบทรงไตลื้อทั้งนั้น นี่คงเป็นนโยบายของรัฐบาลจีนที่จะอนุรักษ์รูปแบบอาคารแบบนี้ไว้เพื่อเป็นเอกลักษณ์และเป็นจุดขายทางการท่องเที่ยวที่เราคนไทยไม่ค่อยจะมองเห็นกัน

ลักษณะอาคารของเค้าดูเป็นระเบียบ ถนน ทางเท้า มีต้นไม้สวนหย่อม ไม่มีเสาไฟสายไฟมาเกะกะให้เห็น เมืองจีนวันนี้พัฒนาไปมากครับ
แล้วพี่ไทยของเราที่หยุดอยู่กับที่มาหลายปีเต็มที ได้หันไปมองเพื่อนบ้านเค้าบ้างมั๊ยครับ?