เอาเป็นว่า ไว้ให้เพื่อนที่มีโอกาสได้ไปเที่ยวอินโดนีเซียได้ดูครับ จะได้จำได้ เรียกชื่อถูกเวลาสั่งอาหารจากร้านข้างนอก
ซึ่งผมเอง ใช้วิธีการนี้ในการฝึกภาษามลายูครับ
เรียนจากของจริงเลย กินจริง อิ่มจริง จำจริง
Nasi ข้าว Putih ขาว รวมกันก็ข้าวขาว หรือข้าวสวย
Sambal กระปิ Pecel ไม่รู้
รวมแล้วก็คือที่เห็นมันคือเต้าหู้ทอด ถั่วทอด ผักสด ราดด้วยน้ำจิ้มถั่วที่ใส่กะปิไปด้วย รสชาติเหมือนน้ำจิ้มสะเต๊ะแต่รสเผ็ด
Bubur Ayam รู้แค่ว่า Ayam คือไก่ ดังนั้นมันจึงเป็นอื่นไปไม่ได้นอกจากข้าวต้มไก่
ข้ามต้มไก่ที่นี้ ข้าวจะออกเหนียว ติดเป็นก้อน น้ำซุปจะออกเหลืองๆ มัน ๆ ไม่รู้ใส่อะไรลงไป กินกับหอมทอดแทนกระเทียมเจียว
รสชาติ ชวนอ้วก มาก ปกติผมชอบกินข้าวต้มนะ แต่เจอข้าวต้มที่นี้ เป็นเลิกกินข้ามต้มไปเลย
Ikhan ปลา Goreng ผัด ทอด Tepung แป้ง
ปลาชุบแป้งทอด อันนี้ง่ายดี จำง่าย
Ca pok choy อันนี้ไม่ใช่ภาษาอินโดนีเซีย ใครเป็นคนจีนคงรู้ว่า Choy คือผัก
Mee goreng ผัดหมี่คร๊าบบบ
เพราะการเดินทาง คงไม่เพียงระยะทาง แต่เป็นเรื่องของเรื่อง มันมีคุณค่า และมีความหมาย 
